มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 76 – สถานการณ์ที่ห้า (1)
เลือดของซองมินวูหยดลงบนพื้น
ความรู้สึกของก าปั้นโชกเลือดของผมช่างจืดชืด ซองมินวู
มีเลือดไหลออกมา แต่เขาก็ไม่ลืมตาหรือพูดคุย เนื้อหนังที่
แตกเป็นเสี่ยงๆ ดูเหมือนจะยอมแพ้ต่อการฟื้นฟูแล้ว
ฮันซูยองพูดพึมพ า “เป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ… นายฆ่า
มนุษย์หมาป่าด้วยมือเปล่างั้นเหรอ?”
มนุษย์หมาป่าคนอื่นๆ วิ่งหนีไปแล้วหรือไม่ก็ถูกฮันซูยอง
จัดการ ผมก้มมองซองมินวูและกล่าวว่า
“เขายังไม่ตาย”
ในตอนนี้ก าแพงที่สี่ของผมไม่สั่นแล้วเมื่อมองไปที่เขา
ผมไม่รู้ว่าแผลเก่าถูกขจัดออกไปแล้วหรือยัง แต่ผมก็
สามารถต้านทานมันได้มากกว่าในอดีต
[กลุ่มดาว ‘ผู้ก้าวข้ามการทดสอบอดีต’ ส่งก าลังใจให้คุณ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้ก้าวข้ามการทดสอบอดีต’ ต้องการมอบ
อักขระของเขาให้กับคุณ]
มอบอักขระให้ผม? จริงดิ? สถานการณ์ล่ารางวัลไม่ใช่ค า
ขอของกลุ่มดาวเพียงกลุ่มเดียว ดังนั้นมันจึงน่าประหลาด
ใจที่จะมอบอักขระให้เป็นรางวัล
แน่นอนว่าผมก็ต้องยอมรับมันมา
[ได้รับอักขระ ‘หาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง’]
[กลุ่มดาว ‘ผู้ก้าวข้ามการทดสอบอดีต’ ยิ้มอย่างพึงพอใจ
ให้กับคุณที่สืบทอดอักขระของเขาได้ส าเร็จ]
[ในตอนนี้คุณจะมีกลไกการป้องกันที่ไม่ถูกรบกวนจาก
แผลเก่าใดๆ อีก]
ขอบคุณ… ผมจ้องมองอย่างเหม่อลอยอยู่สักพัก
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังกุมท้องของเขา
และหัวเราะ]
การหาเหตุผลเข้าข้างตัวเอง? นี่มันหมายความว่ายังไง?
ล้อกันเล่นรึเปล่า?
ฮันซูยองถาม “เฮ้ นายจะไม่ฆ่าเขาเหรอ?”
“เอ๊?”
“ฉันก าลังถามอยู่นะ”
ผมมองลงไปยังซองมินวูที่อยู่ในมือ ผมควรฆ่าเขาดีไหม?
มันไม่มีปัญหาอะไรเพราะเขาคือเผ่าพันธุ์ภายนอก
[ผู้สนับสนุนของซองมินวูก าลังมองคุณอยู่]
กลุ่มดาวในช่องของบีฮยองคงจะชอบถ้าผมฆ่าเขา
[กลุ่มดาวจ านวนมากปรารถนาการแก้แค้นของคุณ]
ผมมองไปยังซองมินวูอยู่สักพักก่อนที่จะวางเขาลง
“ไปกันเถอะ”
“อะไรนะ? เอาจริงดิ?”
“ใช่”
[กลุ่มดาวบางกลุ่มผิดหวังกับการเสแสร้งของคุณ]
[กลุ่มดาวหลายคนก าลังตั้งค าถามถึงการตัดสินใจของ
คุณ]
[กลุ่มดาวนักเขียนลับตั้งตารอคอยทางเลือกของคุณ]
“นายจะไม่ฆ่าเขาจริงๆ เหรอ? ไม่ใช่ว่าไอ้บ้านี่ก็มีเหรียญ
อยู่เหรอ?”
“ใช่”
“ฉันจะฆ่าเขาได้ไหม?”
“เอาสิ แต่เธอจะต้องเสียใจ”
“เสียใจ?”
ผมยักไหล่และเดินเข้ามาหาเธอ
แน่นอนว่ามันเป็นทิศทางที่กลุ่มมนุษย์หมาป่าหนีไป บาง
ทีต้นก าเนิดของพวกมันอาจจะอยู่ ณ ปลายสุดของทิศทาง
นี้ก็ได้ ถ้าผมเดาไม่ผิด อุกกาบาตคือสิ่งที่ช่วยเปลี่ยนพวก
เขาให้กลายเป็นมนุษย์หมาป่า อุกกาบาตจะต้องถูกเก็บไว้
เพื่อเตรียมส าหรับสถานการณ์ภัยพิบัติ
ฮันซูยองมองตามหลังผมด้วยท่าทางที่น่าสงสัย
ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็หยุดลงและมุ่งหน้าไปยังอีก
ทิศทาง มันเป็นทิศทางที่ซองมินวูอยู่
อวตารของเธอ…
ใช่แล้ว ผมคิดว่าฮันซูยองคงจะต้องท าแบบนี้ ผมปล่อยให้
เธอท าตามใจ ในทางกลับกัน เธอคงจะเมินต่อการเสแสร้ง
ของผม
หลังนจากนั้นสักพัก
“เชี่ย! นี่มันอะไรกัน?”
ฮันซูกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวและตัวสั่น ผม
สามารถบอกได้ถึงข้อความที่ปรากฏขึ้นในหัวของเธอ
บางทีพวกมันอาจจะเป็นข้อความแบบนี้:
[เผ่าพันธุ์ภายนอกระดับ 6 ‘ซองมินวู’ ถูกสังหาร และ
ราชาปีศาจ ‘แอนดาส’ ได้สังเกตเห็นการปรากฏตัวของ
ฆาตกร]
[ราชาปีศาจแอนดาสจะจดจ าผู้ที่โจมตีปิดฉาก]
[ราชาปีศาจแอนดาสจะค้นหาผู้ที่โจมตีปิดฉาก]
[ผู้โจมตีปิดฉาก: ฮันซูยอง]
ฮันซูยองมองมาที่ผมด้วยใบหน้าซีดเผือด และผมก็
หัวเราะ
“ฉันบอกแล้วว่าเธอจะต้องเสียใจ”
ซองมินวูเป็นสมาชิกของราชาปีศาจที่ 72 แอนดาส
ครัวเรือนแห่งแอนดาส
***
ราชาปีศาจที่ 72
กลุ่มดาวไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งเพียงหนึ่งเดียวในการ
ถ่ายทอดสดดวงดาว
มันมีคนที่แข็งแกร่งบางคนที่ปฏิเสธการสมัครเป็นสมาชิก
ของสวรรค์และเดินทางไปรอบๆ ดวงเคราะห์ หนึ่งใน
มหาอ านาจเหล่านี้ก็คือ ‘ราชาปีศาจ’
“นายนี่มันเลวจริงๆ”
ราชาปีศาจแสวงหา ‘ครัวเรือน’ ของตัวเองเช่นเดียวกับ
กลุ่มดาวที่เลือกอวตาร อวตารที่ฉ้อฉลสามารถเลือกเข้า
ร่วมครัวเรือนแห่งราชาปีศาจได้
มนุษย์หมาป่าเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของเขาและมี
ต าแหน่งอยู่ ณ ด้านล่างของวรรณะแห่งราชาปีศาจแอน
ดาส
มันเป็นเพราะพรแห่งแอนดาสที่ท าให้ซองมินวูมี
ความสามารถในการฟื้นฟูทางกายภาพ
ฮันซูยองพูดติดอ่าง “ฉ-ฉันจะท ายังไงดี…”
“ไม่ต้องห่วง บางคนก็ถูกราชาปีศาจสาปเหมือนกับเธอ
แต่พวกเขาก็ไม่ได้ตายทันที”
“ท าไมนายถึงพูดออกมาตอนนี้?”
เมื่อมาคิดดู ฮันมยอนโกที่ถูกสาปโดยราชาปีศาจแอสโม
เดียส… ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เขายังมี
ชีวิตอยู่ไหมนะ?
“ฉันคิดว่ามันก็ดีนะ แอนดาสไม่ใช่ราชาปีศาจระดับสูง
มาก ถ้าเธอเป็นศัตรูกับราชาปีศาจ เธอก็จะได้รับความชื่น
ชอบจากกลุ่มดาวฝ่ายดีและได้รับการสนับสนุนมากยิ่งขึ้น
มันเป็นสิ่งที่ดี”
“การดูแลของทูตสวรรค์งั้นเหรอ? นอกจากนี้ ฉันยังไม่ได้
เข้าร่วมกับผู้สนับสนุนและเหล่าเทวทูต!”
ท าไม? ไม่ใช่ว่ามันก็เป็นราชาปีศาจด้วยนะ? ผมอดคิด
ไม่ได้ แต่ผมก็หุบปากในทันที่
…เธอว่าไงนะ?
“เธอไม่ได้เข้าร่วมกับผู้สนับสนุนและเหล่าเทวทูตงั้น
เหรอ?”
ฮันซูยองสังเกตเห็นสายตาของผมและก่นด่า
“ไอ้บ้าเอ๊ย ปากบัดซบของฉัน…”
“เธอยังไม่มีผู้สนับสนุนงั้นเหรอ?”
มันเป็นไปไม่ได้ ผมเองก็ยังไม่มีผู้สนับสนุน ในความเป็น
จริง ในสถานการณ์แรก ผู้รอดชีวิตหลายๆ คนก็ไม่ได้รับ
ผู้สนับสนุน พูดให้ชัดๆ พวกเขาไม่มีตัวเลือก
อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่น่าเชื่อว่าคนที่แข็งแกร่งอย่างเธอจะ
ไม่มีผู้สนับสนุน
“ฉันไม่ได้เลือก มันไม่แปลกเหรอถ้าจะเลือกตั้งแต่แรก?
ฉันสามารถเลือกได้อีก”
“อืม ก็จริง”
ถ้าการเลือกผู้สนับสนุนสามารถเลื่อนออกไปได้ มันก็คง
จะดีกว่าที่จะเลื่อนมันออกไป
มันมีกลุ่มดาวดีๆ อยู่มากมายและขึ้นอยู่กับว่าคนผู้นั้น
กระท าการอย่างไรในสถานการณ์ต่างๆ พวกเขาสามารถ
เลือกผู้สนับสนุนดีๆ ได้ในภายหลัง
การเลือกผู้สนับสนุนจะเกิดขึ้นหลังจากสถานการณ์แรก
และถูกจัดขึ้นอีกครั้งก่อน ‘สถานการณ์ภัยพิบัติ’ จะอุบัติ
ขึ้น
สถานการณ์ที่ห้าคือ ‘สถานการณ์ภัยพิบัติ’ ดังนั้นฮันซู
ยองก็คงจะสามารถมีส่วนร่วมในการเลือกผู้สนับสนุน
ครั้งที่สองที่ก าลังจะมาถึงได้
ผมยกมือขึ้นและถาม “เธอจะเลือกใคร? มันมีกลุ่มดาวที่
เธอก าลังคิดอยู่ไหม?”
ฮันซูยองท าหน้ามั่นใจให้กับค าพูดของผม “นายคงไม่
แปลกใจนะถ้าได้รู้? พวกเขาสนใจฉันแล้ว”
“ใครกัน?”
มันอาจจะเป็นเห้งเจียงั้นเหรอ?
“นายเคยได้ยินมังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬไหม?”
…มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ?
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังดูปฏิกิริยา
ของคุณ]
ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบ “อ่า เคย เขาเป็น
ผู้สนับสนุนที่ดี”
มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬคือผู้สนับสนุนของปีศาจแห่ง
การหลอกลวง คิมนัมอุน ในนิยายดั้งเดิม คิมนัมอุนเป็น
หนึ่งในนักสู้ที่เยี่ยมยอดที่สุดที่เคียงคู่มาพร้อมกับลีฮุนซึง
ดังนั้นมันจึงไม่ใช่ทางเลือกที่แย่อะไร
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังจ้องมองคุณ
ด้วยสายตาที่ซับซ้อน]
ไอ้นี่ไม่สนใจผมอีกแล้ว
คิ้วของฮันซูยองกระตุกให้กับน ้าเสียงเฉยเมยของผม “สี
หน้าแบบนั้นมันอะไรกัน? ใครคือผู้สนับสนุนของนาย?”
“ไม่ ไม่มีอะไร ฉันแค่รู้สึกอิจฉาเฉยๆ”
“จริงเหรอ?”
“จริงๆ”
[ตัวละคร ‘ฮันซูยอง’ ใช้ ‘จับเท็จ LV.1’]
[ตัวละครฮันซูยองยืนยันว่าข้อความนี้เป็นเท็จ]
“นี่มันจริงเหรอ?”
ผมไม่สนใจเรื่องมังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ ผมแค่ต้องการ
ให้เธอมีผู้สนับสนุน ฮันซูยองกับไอ้อันธพาลนั่นเข้ากัน
ได้ดีมาก
[กลุ่มดาวที่ชอบฮาเร็มก าลังส่งเสียงเชียร์คุณและฮันซูยอง]
[คุณได้รับการสนับสนุน 500 เหรียญ]
สีหน้าของฮันซูยองบิดเบี้ยวไปเหมือนกับว่าเธอได้ยิน
ข้อความเดียวกันกับผม
“นี่อีกแล้ว…?”
น่าเสียดายที่ความปรารถนาของกลุ่มดาวฮาเร็มนั้นคงไม่
เป็นจริง ฮันซูยองและผมคงจะอยู่ด้วยกันแค่ 10 วันเท่านั้น
มันมีช่วงเวลาของการร่วมมือ แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง
ความจริงที่ว่าเธอคือศัตรูที่ก าลังคุกคามอยู่
“ดูเหมือนว่าพวกเราจะมาถึงแล้ว”
หลังจากนั้นไม่นาน พวกเราก็มาถึงสถานที่ซึ่งอาจจะเป็น
ฐานของมนุษย์หมาป่า
มันอยู่ใกล้กับสถานีออกอากาศ มันมีกลิ่นเลือดโชยมาจาก
ดงอาคารแคบๆ ผมได้ยินเสียงร้องของมนุษย์หมาป่าและ
ผู้คนจากระยะไกล เหมือนกับว่ามีการต่อสู้ก าลังเกิดขึ้น
ฮันซูยองพูดออกมา “ดูเหมือนว่าพวกเราจะมาช้าไป
หน่อย มีคนมาเยี่ยมก่อนแล้วหนิ?”
ผมไม่เห็นมนุษย์หมาป่าออกมาลาดตระเวนเลย เมื่อพวก
เราเข้าไปไกลขึ้นอีกหน่อย ฟาร์มเหรียญที่มีขนาดใหญ่
กว่าของรองยุนก็ปรากฏขึ้น
ฟาร์มเหรียญเป็นทรัพย์สินผูกขาดของโลกที่ถูกท าลาย ผม
เบื่อที่จะต้องเห็นภาพเหล่านี้อยู่ตลอดเวลา
ดูเหมือนว่าการเก็บเกี่ยวเหรียญจะจบลงแล้วเพราะมันไม่
มีผู้รอดชีวิตอยู่ในกรงเลย
ฮันซูยองก้าวไปข้างหน้าและอุดจมูกของเธอในทันใด
“แหยะ อะไรกันเนี่ย?”
ในขณะที่พวกเราเดินผ่านบริเวณที่คุมขังไปยังที่อยู่ของ
มนุษย์หมาป่า มันก็มีภาพที่น่ากลัวมากยิ่งขึ้นรอพวกเราอยู่
ต้นขาของมนุษย์ที่ถูกตัดถูกแขวนไว้ด้วยหนังยาง มัน
เหมือนกับหมูที่ร้านขายเนื้อที่ถูกแขวนโชว์ไว้
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ ช่วยบรรเทาความเจ็บปวด
ทางอารมณ์ของคุณ]
ผมอ่านฉากเหล่านี้ในหน้านิยาย แต่นี่เป็นครั้งแรกของผม
ที่ได้เห็นพวกมัน มันมีวิธีที่ตายตัวส าหรับมนุษย์ในการ
วิวัฒนาการเป็นเผ่าพันธุ์ภายนอก
การกัดกินพวกเดียวกันเอง
ฮันซูยองก่นดา “ไอ้พวกระย าเอ้ย…”
สายพันธุ์ภายนอกส่วนใหญ่แล้ววิวัฒนาการโดยไม่ได้
ตั้งใจ ผู้ที่ไม่สามารถเคลียร์สถานการณ์ย่อย ‘หาอาหาร’
มักจะเดินบนเส้นทางสายนี้ เมื่อพวกเขากินคน พวกเขาก็
จะไม่สามารถหยุดได้ ผู้ที่เปลี่ยนเผ่าไปจะไม่รู้สึกผิด
เกี่ยวกับการฆ่ามนุษย์อีก
ผมพูดขึ้นมา “เธอดูหัวเสียนะเมื่อเธอเห็นสิ่งนี้”
“แน่นอน ใครจะไม่หัวเสียบ้าง?”
“ผู้เผยพระวจนะคนอื่นบอกว่าเธอต้องการใช้ข้อมูลของ
เธอเพื่อควบคุมโลก”
“ใครพูด?” ฮันซูยองหัวเราะเยาะและพูดต่อ ” มันช่างไร้
สาระที่นายเรียกฉันว่าเป็นผู้ลอกเลียนแบบ”
“…”
“ครองโลก? มันคงจะดี แต่เป้าหมายแรกของฉันคือการ
หยุดยั้งการท าลายล้าง ท าไมฉันจะต้องไปรวบรวมเหล่า
อัครสาวกด้วย?”
“อัครสาวกล้วนแล้วแต่ไร้ประโยชน์”
“พวกเขาก็ไร้ประโยชน์อยู่แล้วหนิ? นั่นเป็นความ
ผิดพลาดของฉันงั้นเหรอ?”
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
พวกเรากลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ มันมีเสียงดังออกมาจาก
ข้างหน้าพวกเรา ผมได้ยินเสียงของเนื้อหนังก าลังระเบิด
ออก
ปัง!
ไม่ว่าผมจะคิดยังไง นี่ก็เป็นเสียงปืน ไม่ใช่ว่ากองทัพถูก
ก าจัดออกไปแล้วเหรอ?
พวกเราวิ่งไปยังต้นตอของเสียงปืน แม้ว่ากองทัพจะยังไม่
บุบสลาย แต่มันก็เป็นเรื่องไร้สาระที่จะจัดการกับพวก
มนุษย์หมาป่าด้วยปืน แต่ภาพตรงหน้าของผมกลับเปลี่ยน
เรื่องราวไป
ร่างกายของมนุษย์หมาป่าถูกกองซ้อนอยู่เบื้องหน้าของผม
เหมือนกับภูเขา ร่างทุกร่างมีแผลกระสุนอยู่ ฮันซูยองกับ
ผมพูดออกมาแทบจะพร้อมกัน
“กระสุนธาตุ”
“กระสุนที่มีธาตุศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ?”
ผมเห็นบางคนก าลังชี้ปืนจากระยะไกล พวกเขาถือปืนไร
เฟิลทันสมัยและไม่ธรรมดา พวกเขาต่างก าลังสวมชุด
นักโทษอยู่
ฮันซูยองจับคอของผมด้วยความกระวนกระวาย “เฮ้ นาย
จ าที่ฉันบอกนายว่ามีคนแบบนายอยู่ในเรือนจ าดงแดมุน
ได้ไหม?”
“อืม”
“พวกเขาเป็นกองก าลังของเธอ”
ฮันซูยองชี้ไปยังผู้หญิงที่สวมหน้ากาก มันยากที่จะรู้เพศ
ของเธอถ้าไม่ใช่เพราะผมยาวๆ ที่ย้อยลงมา และปกคลุม
ร่างกายส่วนใหญ่ รวมทั้งใบหน้า
“เธอคือผู้น า เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นผู้อ่าน แต่ฉันก็ไม่มี
ข้อมูลเกี่ยวกับเธอ”
เข้าใจละ พวกเขามาจากเรือนจ าดงแดมุน… งั้นท าไมกอง
ก าลังนี้จึงไม่ปรากฏตัวขึ้นในระหว่างการชิงบัลลังก์?
ฮันซูยองอ้าปากในขณะที่มองไปยังภูเขาศพมนุษย์หมาป่า
“พวกเขาเองก็เป็นคนพเนจร พวกเขาเป็นคนพเนจรที่
ค่อนข้างทรง… คนพเนจรที่ทรงพลังที่สุดที่ฉันรู้จัก”
ผู้หญิงที่ถือปืนอยู่มุ่งหน้ามาทางนี้ มันไม่ใช่คนที่เป็นผู้น า
ที่ฮันซูยองชี้
ผมชักศรัทธาไม่แตกสลายออกมาในขณะที่ฮันซูยอง
เตรียมใช้อวตาร ปืนของผู้หญิงที่ขยับเข้ามาใกล้พวกเรา
เริ่มขยับ
เธอโน้วตัวไปข้างหลัง และเธอก็ชี้ปากกระบอกปืนไปยัง
ซากศพของมนุษย์หมาป่าคนหนึ่ง
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!
ซากศพถูกถล่มด้วยกระสุน จากนั้นก็มีบางสิ่งที่ถูกซ่อนไว้
ใต้ศพเผยอออกมา
“นี่มัน?”
มันคือหินเรืองแสงที่มีความยาวและสูง 2 เมตร มันเป็น
หนึ่งในอุกกาบาตที่ผมต้องการเพื่อป้องกัน ‘ภัยพิบัติ’
อุกกาบาตสีเหลืองอยู่ที่นี่ อุกกาบาตนี้ยังเป็นแหล่งที่มา
ของความแข็งแกร่งของมนุษย์หมาป่า
หญิงสาวมองไปที่อุกกาบาตก่อนที่จะหันกลับมาหาผม อย่างช้าๆ
เนายคือคิมทกจาใช่ ไไหม?
(จบตอน)