มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 85 – พรสวรรค์ระดับ SSS (5)

เจ้าชายไลคาออนแห่งอิมยันตาร์แสดงความเคารพต่อผม
ก่อนที่จะหันไปมองแอนตินัสในทันที่

ผมไม่อาจรู้สึกมั่นใจได้เพราะมีเผ่าพันธ์ุุต่างโลกเป็น
สหาย

“แอนตินัส”

“ไลคาออน…”

“นี่มันเรื่องบ้าอะไร?”

ราชินีแห่งปรสิตเพียงหัวเราะออกมาเท่านั้น

“เจ้าลืมภารกิจของเจ้าไปแล้วเหรอ? ท าไมเจ้าถึงต่อสู้กับ
มนุษย์ของโลกใบนี้?”

“คิคิ ภารกิจเหรอ? มันมีอะไรแบบนั้นอยู่ด้วยเหรอ?”

การแสดงออกของไลคาออนเริ่มมั่นคงขึ้นตามน ้าเสียงเย้า
แหย่ของเธอ “พวกเราคือ ‘ผุู้ชี้น า’ พวกเราต้องบอกคน
ของโลกใบอื่นถึงวิธีที่ถูกต้องในการเผชิญหน้ากับภัย
พิบัติที่ก าลังจะเกิดขึ้น”

“เจ้าถูกสะกดจิตโดยโดเกบิแล้ว ตื่นเถิดไลคาออน”

“เจ้าต่างหากที่เป็นคนที่ต้องตื่น แอนตินัส!” เสียงของไล
คาออนเต็มไปด้วยความโกรธ “เจ้าลืมเกี่ยวกับความ
เสียสละของนักรบโครโนสไปแล้วเหรอ? เจ้าลืมช่วงเวลา
เมื่อเผ่าพันธุ์ทั้งห้าถูกท าลายไปแล้วเหรอ? พวกเรามาที่นี่
เพื่อหยุดภัยพิบัติ ร่วมมือกับเผ่าพันธุ์ที่นี่เพื่อปกป้อง
ดวงดาวและสร้างอารยธรรมของโครโนสขึ้นมาใหม่ใน
โลกใบนี้! มันคือภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรา!”

สร้างอารยธรรมของโครโนสขึ้นมาใหม่ แอนตินัสไม่
หัวเราะอีกต่อไป “ไลคาออน มันเป็นไปไม่ได้ โลกนี้จะ
พินาศ มันเป็นชะตากรรมของสถานการณ์”

“ไม่ คราวนี้จะต่างออกไป” ไลคาออนเหลือบมองผม “ผู้
พิทักษ์ได้หยุดภัยพิบัติอันหนึ่งก่อนที่ภัยพิบัติทั้งหมดจะ

ตื่นขึ้น เขามีเหรียญตราของเผ่าข้าเป็นเครื่องพิสูจน์ บางที
มันอาจจะมีวิธีป้องกันการท าลายล้างอยู่ก็ได้”

“ถ้ามันเป็นภัยพิบัติที่อ่อนก าลังลง พวกเราก็สามารถหยุด
มันได้ทุกเมื่อเหมือนกัน”

“โลกในตอนนี้อยู่ที่สถานการณ์ที่ห้าเท่านั้น! มันไม่มีดาว
เคราะห์ดวงไหนที่สามารถหยุดภัยพิบัติได้ก่อนที่
สถานการณ์ที่ห้าจะเริ่มต้นขึ้น ลองคิดดูสิแอนตินัส! มัน
ยังมีความหวังส าหรับโลกใบนี้เหลืออยู่!”

ดวงตาของแอนตินัสกะพริบช้าๆ เสียงร ่าร้องของแมลง
ก าลังเดือดอยู่ภายในตัวเธอ เสียงร้องของเธอเต็มไปด้วย
ความโกรธ

“อย่าอวดดีนัก เจ้ามาที่นี่เพื่อหยุดภัยพิบัติงั้นเหรอ? หาก
เจ้าต้องการช่วยพวกเขาจริงๆ ท าไมเจ้าไม่เริ่มต้นตั้งแต่
ปลายทางของภัยพิบัติถูกก าหนดมาที่โลกล่ะ?”

“เรื่องนั้น…”

ฮันซูยองเดินเข้ามาหาผมอย่างเงียบๆ ในขณะที่ก าลังฟัง
เรื่องราวของพวกเขา “คนพวกนี้ พวกเขาก าลังพูดอะไร
อยู่?”

ฮันซูยองไม่รู้รายละเอียดของสถานการณ์นี้ ผู้ชี้น าไม่ได้
สนทนากันอย่างลึกซึ้งในการเสื่อมถอยรอบที่สามและสี่

แบบเดิม ในตอนนี้พวกเขาก าลังพูดอะไรที่คลุมเครือกัน
อยู่

แอนตินัสพูดต่อ “ไลคาออน! เจ้ามันก็เหมือนกับข้า พวก
เรามาที่ดาวเคราะห์แห่งนี้เพื่อแก้แค้น! พวกเราจะมอบภัย
พิบัติแบบเดียวกันคืนกลับไปให้กับเหล่าคนที่น าพาภัย
พิบัติเหล่านี้มาให้กับพวกเรา!”

“ถ้าเจ้าท าแบบนั้น เจ้าจะต้องตาย ความเป็นไปได้ของการ
ถ่ายทอดสดดวงดาวจะไม่ยกโทษให้กับ ‘ผู้ชี้น า’ ที่ก าลัง
ขัดขืนต่อมัน”

แอนตินัสหัวเราะ “ไลคาออน ข้าได้ตายไปพร้อมกับโค
รโนสแล้ว”

“…มันไม่สมเหตุสมผลเลย” ไลคาออนแยกเขี้ยวออกมา
“แอนตินัส มาจบเรื่องกันเถอะ”

“คิคิคิ! ไลคาออน! หมาป่าผู้น่าสงสารแห่งอิมยันตาร์! เจ้า
ลืมประวัติศาสตร์แห่งโครโนสไปแล้วเหรอ? หมาป่าไม่
เคยชนะแมลงสักครั้งเลย!”

การต่อสู้ระหว่างเจ้าชายแห่งหมาป่ากับราชาแห่งปรสิตได้
เริ่มต้นขึ้น

แฮรรร่!

ไลคาออนค ารามออกมา การไหลของอากาศโดยรอบนั้น
แตกต่างกัน กระแสลมบางสายก็เร็วในขณะที่บางสายก็ช้า
บางครั้งก็ไม่มีลมและบางครั้งมันก็เป็นลมแรง

“ข้าไม่ใช่อิมยันตาร์ที่เจ้ารู้จักแล้ว!”

สายลมโดยรอบเริ่มกดดันเข้าใส่แอนตินัส ในที่สุดไลคา
ออนก็แสดงให้เห็นถึงวิถีแห่งสายลมที่พัฒนาขึ้นไปอีก
หนึ่งขั้น

“กี๊ซซ… น่าสนใจ! ข้าจะตรวจสอบเองว่า ‘วิถี’ ของเจ้า
เติบโตไปแค่ไหน!”

แอนตินัสเป็นคนแรกที่เคลื่อนไหว บาเรียอากาศที่ถูก
สร้างขึ้นโดยวิถีแห่งสายลมและหางของแอนตินัสเข้า
ปะทะกัน ประกายแสงพวยพุ่งขึ้นไปในอากาศ และเสียง
ของหนังที่ก าลังถูกฉีกก็ดังออกมา

ฮันซูยองและผมเงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า และตกตะลึง
ไปพักหนึ่ง นี่เป็นการต่อสู้ระหว่างเผ่าพันธุ์ระดับห้า มัน
เป็นการเผชิญหน้ากันระหว่างเหล่าคนที่มีร่างกายเหนือล ้า
ยิ่งกว่ามนุษย์

แอนตินัสเคลื่อนไหวผ่านช่องว่างในชั้นบรรยากาศอย่าง
รวดเร็วและมาถึงตรงหน้าของไลคาออน หางของแอน
ตินัสเปลี่ยนเป็นลิ่มและพุ่งเข้าใส่ไลคาออน

มันเป็นการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่มันก็สามารถตัดสินผล
แพ้ชนะได้ แต่ในเวลานั้นเอง การเคลื่อนไหวของแอน
ตินัสก็ชะลอตัวลง มันเหมือนกับมีแรงขับผลักเข้าใส่หาง
ของเธอ

หือ?

ในทางตรงกันข้าม การเคลื่อนไหวของไลคาออนก็เร็วขึ้น
เล็กน้อย ทันใดนั้นเองการโจมตีของเขาก็เร่งความเร็วขึ้น
หางของแอนตินัสชนเข้ากับอากาศที่ว่างเปล่า

[เผ่าพันธุ์ระดับ 5 ปรสิตแอนตินัสได้เปิดใช้งานปีกเร่ง
ความเร็ว LV.8]

ปีกของแอนตินัสสยายออกและสั่นไหวก่อนที่เธอจะ
หายไป

สกิลการเคลื่อนไหวระดับ S ปีกเร่งความเร็ว

ปีกของเธอกระพือนับพันครั้งต่อวินาที่ และเธอก็มา
ปรากฏตัวต่อหน้าไลคาออนในพริบตา ราวกับว่าเธอเทเล
พอร์ตมา แขนของแอนตินัสเปลี่ยนเป็นเคียวและพุ่งเข้าใส่
แผ่นหลังของไลคาออน

[เผ่าพันธุ์ระดับ 5 ปรสิตแอนตินัสได้เปิดใช้งานตั๊กแตนต า
ข้าวตีฝ่า LV.8]

เคียวที่เร่งความเร็วขึ้นได้ปะทะเข้ากับก าแพงอากาศ
ส่งผลให้เกิดเสียงดังกึกก้องขึ้นมา มันเร็วมากจนดู
เหมือนว่าแม้แต่ไลคาออนก็ไม่สามารถหลบมันได้

ถึงกระนั้นไลคาออนก็ยังหลบได้ ในช่วงเวลาที่ส าคัญ การ
โจมตีของแอนตินัสได้ชะลอตัวลงในขณะที่การ
เคลื่อนไหวของไลคาออนเร่งความเร็วขึ้น มันเป็นความ
แตกต่างที่ชี้เป็นชี้ตาย ดวงตาของแอนตินัสกะพริบด้วย
ความประหลาดใจ

ยูซานอาถามด้วยความประหลาดใจ “มันเป็นเคล็ดวิชา
แบบไหนกันเนี่ย เร่งความเร็วในพริบตางั้นเหรอ?”

“ไม่ นั่นคือวิถีแห่งสายลม”

เคล็ดวิชาลับแห่งอิมยันตาร์ วิถีแห่งสายลม

เพียงแค่แวบแรก พวกเขาทั้งคู่ก็ดูเหมือนจะเปลี่ยน
ความเร็ว แต่อันที่จริงแล้วมันคือความสามารถของไลคา
ออน บรรยากาศโดยรอบไหลเวียนตามความประสงค์
ของไลคาออน

“สายลมบัดซบนี่…!”

แอนตินัสเองก็สังเกตเห็น มันมีสายลมอยู่บนเส้นทางที่
เธอเคลื่อนไหว แอนตินัสติดอยู่ในสายลม และไลคาออน
ก็ใช้สายลม

มันเป็นสกิลที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของปีกเร่งความเร็ว
และหลบหลีกตั๊กแตนต าข้าวตีฝ่า เส้นทางที่สร้างขึ้นจาก
สายลมสามารถใช้เพื่อหลบหลีกและโจมตีได้

นี่คือเหตุผลว่าท าไมผมจึงต้องการสกิลนี้ ถ้าผมได้เรียนรู้
วิถีแห่งสายลม ผมก็จะใช้สกิลนี้เพื่อทดแทนสกิลที่จ าเป็น
ได้ ไลคาออนค ารามออกมา

“ราชินีแห่งแมลง! คุกเข่าลงต่อหน้าสายลมซะ!”

หมาป่าแห่งสายลม กรงเล็บอันแหลมคมแห่งสายลมฉีก
ปีกของเธอ ในขณะที่พายุที่เหมือนกับลูกเตะได้กระแทก
เข้าใส่ท้องของเธอ การโจมตีของเขาเต็มไปด้วยการเร่ง

ความเร็วของลมและกระแทกเข้าใส่เปลือกส่วนบนของ
แอนตินัส

“อ๊ากกก…!”

ปีกของเธอหายไปครึ่งหนึ่ง และเธอก็ล้มลง บางทีถ้ามัน
ไม่ใช่เพราะการรู้แจ้งที่ผมมอบให้กับเขา ไลคาออนก็คง
ไม่สามารถเอาชนะแอนตินัสในตอนนี้ได้

ผมคิดว่ามันจะดีส าหรับคนอื่นเท่านั้น แต่กลับกลายเป็น
ว่ามันก็เป็นประโยชน์ส าหรับผม พายุแห่งสัญญาณความ
เป็นไปได้บนร่างกายของแอนตินัสเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น

“กี๊ซซ! มันจะไม่จบลงแบบนี้”

แอนตินัสพยายามจะลงจอดด้วยปีกเพียงครึ่งหนึ่งของเธอ

– คิมทกจา! ฆ่าเธอ! เร็วเข้า!

ผมวิ่งเข้าหาแอนตินัสแล้วเมื่อผมได้ยินเสียงของยูจงฮยอค

[คมมีดแห่งศรัทธาถูกเปิดใช้งาน!]

มันเป็นไปได้ที่จะตกอยู่ในพายุความเป็นไปได้ของเธอ
แต่ตอนนี้มันก็ไม่ส าคัญแล้ว

“โลกของข้า เผ่าพันธุ์ของข้า ลูกหลานของข้า!” เธอมุ่ง
หน้าไปยังทิศทางของอุกกาบาตภัยพิบัติ “ราคาส าหรับ
การท าลายล้างโลกของข้า ข้าจะท าให้พวกเจ้าต้องชดใช้!”

เธอยิงพลังเวทมนตร์ทั้งหมดของเธอออกไปยังอุกกาบาต

ไลคาออนพุ่งเข้าไปขวางทางพลังเวทมนตร์ในขณะที่ผม
เหวี่ยงดาบแห่งศรัทธาธาตุไฟเข้าใส่ล าคอของแอนตินัส

ปากของเธอเผยรอยยิ้มเยาะเย้ยออกมา ทันไหม? ผมหัน
หัวไปและเห็นใบหน้าซีดเผือดของไลคาออน

“แฮร่… ผู้พิทักษ์ ขอโทษ…”

จากนั้นเสียงทั้งหมดก็หายไป

ล าแสงระเบิดออกมาจากอุกกาบาตและเกิดการระเบิดครั้ง
ใหญ่ขึ้น หนึ่งในเศษของอุกกาบาตที่ระเบิดออกมา
กระแทกเข้าใส่ศีรษะของผม โลกสั่นสะเทือน ไลคาออ
นกระเด็นออกมาจากการระเบิด

‘ผู้ชี้น า’ ไม่สามารถต้านทานต่อพลังของภัยพิบัตินี้ได้ มัน
เป็นไปไม่ได้ที่จะเขียนประวัติศาสตร์ของความปราชัย
ขึ้นมาใหม่

ความสมดุลของโลกก าลังพังทลายลง

[คุณล้มเหลวในการเคลียร์สถานการณ์]

[‘ภัยพิบัติแห่งค าถาม’ มาถึงโลกของคุณ]

วิสัยทัศน์ของผมมืดลง และผมก็ถูกฝังอยู่ภายใต้กองเศษ
อาคารที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ผมแทบจะไม่รู้สึกตัวเมื่อได้ยิน
เสียงของยูจงฮยอคดังขึ้นภายในหูของผม

– คิมทกจา! ตื่น! เร็วเข้า!

– …ได้สติกลับมาซะ

– ลุกขึ้นมา! ตอนนี้นายยังหยุดภัยพิบัติได้อยู่!

ผมคิดจริงๆ ว่ามันมากเกินไป ผมไม่มีวิถีแห่งสายลม และ
ภัยพิบัติแห่งค าถามก็ฟักตัวออกมาแล้ว มันคงจะดีกว่าที่
จะพิจารณาถึงเส้นทางอื่นแทนที่จะไปฆ่าตัวตาย

ยูจงฮยอคพูดเหมือนกับว่าเขาอ่านใจผมได้

– นาย นายมันอ่อนแองั้นเหรอ?

– อะไร?

– ทุกค าพูดที่นายบอกกับฉันมันโกหกสิ้นดี

ผมยกร่างกายขึ้นโดยอัตโนมัติ ไอ้ระย านี่…

– คนที่บอกฉันว่าอย่ายอมแพ้ให้กับโลกใบนี้จะไปยอม
แพ้กับอีแค่ภัยพิบัติพรรค์นี้น่ะเหรอ?

เสียงหัวเราะดังออกมา ผมคงได้ยินมันจากยูจงฮยอค
ไม่ใช่ใครอื่น การฆ่าตัวตายไม่เพียงพอที่จะก าจัดความอับ
อายออกไป

– แน่นอนว่าไม่ ฉันแค่ก าลังคิดอะไรอยู่พักหนึ่ง

ยูจงฮยอคพูดถึง มันยังเร็วเกินไปที่ผมจะบอกว่าเป็นไป
ไม่ได้

ผมโผล่ออกมาจากกองเศษอาคาร อุกกาบาตสูงแปดเมตร
ได้แยกออกเป็นสองส่วน เห็นได้ชัดว่ามีบางสิ่งฟักตัว
ออกมาจากมัน

ผมมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่เห็นภัยพิบัติ

“เฮ้ นี่มัน…” ฮันซูยองเดินเข้ามาหาผมด้วยท่าทางไม่สงบ

ผมไม่เห็นยูซานอา จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงๆ หนึ่ง

“สถานที่แห่งนี้…”

มีเด็กชายคนหนึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบก้าว เขาดู
เหมือนกับนักเรียนมัธยมปลาย เขาเปลือยเปล่าโดยไม่มี
เสื้อผ้าอะไร เด็กชายพึมพ า

“นี่มัน… หรือว่า?”

เด็กชายมองไปรอบๆ ราวกับว่าเขาไม่เชื่อมัน ผมฟังเสียง
พึมพ าของเขาและคิดว่าผมต้องฆ่าเขาในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม ร่างกายของผมก็ไม่ขยับ

[การฟักตัวที่เร็วขึ้นท าให้ภัยพิบัติแห่งค าถามอ่อนแอลง]

[เนื่องจากบทลงโทษการฟักตัวที่เร็วขึ้น คุณไม่สามารถ
โจมตีภัยพิบัติแห่งค าถามได้ 3 นาที]

บัดซบ …

พวกเราถูกลงโทษอีกแล้วเหรอ? ไอ้โดเกบิระย า มันก าลัง
ท าอะไรอยู่?

เด็กชายเดินไปรอบๆ และเดินมายังข้างหน้าของผู้หญิงที่
อยู่ใกล้ๆ คนหนึ่ง มันเป็นผู้หญิงที่เป็นส่วนหนึ่งของผู้
แพร่พิษ

เด็กชายตะโกนด้วยน ้าเสียงที่ชัดเจนต่อหญิงสาว “สาว
น้อย! เฮ้ เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า?”

“อ-เอ่อ… ใครกัน…”

“ขอโทษนะ ข้าขอถามอะไรเจ้าหน่อยได้ไหม?”

ไม่ เธอไม่ควรตอบค าถามนั่น ผมอยากจะตะโกนออกไป
แต่เสียงของผมก็ไม่ออกมา

“ที่นี่ที่ไหน? มันปีอะไรแล้ว?”

“ท-ท าไมจู่ๆ…”

“เจ้าก าลังถามข้ากลับงั้นเหรอ?”

เสียงแปลกๆ ของเด็กชายดูจะท าให้หญิงสาวเคลิ้มไป

“น-นี่คือกรุงโซล และ… ตอนนี้คือปี…”

จากนั้นก็มีเสียงข้อความของระบบดังออกมาเมื่อหญิงสาว
ตอบ

[ค าถามแรกได้รับการแก้ไขแล้ว]

[ตราผนึกแรกแห่งผู้หวนคืน ‘เมียงอิลซัง’ ถูกปลดปล่อย
แล้ว]

“ฮ่า ฮ่าฮ่า… ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“อ-อะไรน่ะ…?”

เด็กชายหัวเราะอย่างบ้าคลั่งให้กับหญิงสาวที่ก าลังสับสน
และถาม “เจ้ารู้ไหมว่าข้าต้องทรมานมานมากแค่ไหน? เจ้า
รู้ไหม?”

“ฮ-ฮะ?”

“เจ้ามีชีวิตมาถึง 100 ปีรึยัง? ในสถานที่ที่ข้าอยู่ ข้าเป็น
มนุษย์เพียงคนเดียวเท่านั้น… เจ้ารู้ไหมว่ามันมีมิติอื่นอยู่?”

“มิติ… อื่น…?”

“แมลงอันน่าสะอิดสะเอียน มนุษย์หมาป่า และมนุษย์
ปักษา… ข้ามีค าถาม เจ้าสามารถเดาได้ไหมว่ามันคือ
อะไร?”

หญิงสาวที่ก าลังสับสนหุบปาก เด็กชายถาม “แมลง หมา
ป่า นก เจ้าว่าเผ่าพันธุ์ไหนเยี่ยมยอดที่สุด?”

“เยี่ยมยอด… อะไร?”

เมื่อหญิงสาวถาม เด็กผู้ชายก็หัวเราะราวกับว่าเขาก าลังจะ
ตายจากความดีใจ มันเป็นเสียงหัวเราะที่น่าขนลุก

“งั้น… ในสามสิ่งนั้นอันไหนมีเนื้อที่อร่อยที่สุด?”

ผมฟังภัยพิบัติแห่งค าถามและคิด ใช่แล้ว มันอาจจะเป็น
เรื่องธรรมดาที่แอนตินัสต้องการท าลายโลก มันเป็น
เพราะ ‘มนุษย์’ ของโลกได้ท าลายโลกของเธอ

หญิงสาวไม่ตอบค าถามของเด็กชาย

“ด-ได้โปรด ปล่อยฉันไปเถอะ…”

จากนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังออกมาและศีรษะของหญิงสาวก็
หลุดกระเด็น เด็กชายหัวเราะเบาๆ และมองไปรอบๆ

“เอาล่ะ มันมีการพัฒนาแบบนี้แล้ว อะไรกัน อวตารระดับ
S? ไอ้พวกบ้านั่นก าลังบีบเด็กคนนี้ นอกจากนี้มันยังเป็น
พันธมิตรหัวรุนแรง ไม่สิ เดี๋ยวก่อน ก่อนหน้านั้น…”

[การลงโทษจากการฟักตัวสิ้นสุดลง]

[พลังที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของคุณหายไป]

บ้าเอ้ย มันสายเกินไปแล้ว ผมก าลังจะตะโกนออกไป แต่
เด็กชายก็หายไปและเคลื่อนไหวไปยังพื้นที่ที่อยู่ห่างไกล
น่าเสียดาย มันเป็นสถานที่ที่มีผู้หญิงอีกคนยืนอยู่

“ฮ่าฮ่า! พี่สาวน่ารักจัง! ใช่ไหม?”

ผมก่นด่า

– ยูซานอา หลบเขา!

ยูซานอาชูมีดสั้นของเธอขึ้นมาและถามอย่างระมัดระวัง
“…นายเป็นใครกัน?”

เด็กชายยิ้มให้กับค าถาม

“เจ้าอยากรู้งั้นเหรอ?”

มือของเด็กชายคว้าคางของยูซานอาด้วยความเร็วที่ไม่อาจ
มองเห็นได้

“ข้าควรจะบอกเจ้าดีไหม?”

หนึ่งในห้าภัยพิบัติที่ท าลายโครโนส ภัยพิบัติแห่งค าถาม
เขาคือ ‘ผู้หวนคืน’ แห่งดาวโลกที่ถูกส่งกลับมายังโลกใบ
นี้

(จบตอน)