ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1320 แจ็คถูกลักพาตัว

ตอนที่ 1320 แจ็คถูกลักพาตัว

………………..

หวงฟู่ชิงเตี๋ยนไม่เคยล้อเล่นเกี่ยวกับเรื่องสำคัญและเย่เชียนก็รู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ดังนั้นถ้าหากหวงฟู่ชิงเตี๋ยนบอกว่าเรื่องนี้ร้ายแรงมันก็ต้องร้ายแรงจริงๆและนอกจากนี้หากมีอะไรเกิดขึ้นกับแจ็คล่ะก็เย่เชียนก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้เพราะนั่นคือน้องชายของเขาซึ่งเป็นที่ปรึกษาทางทหารของเขี้ยวหมาป่าและเป็นเสมือนมือขวาของเขาด้วย

เย่เชียนรีบแต่งตัวอย่างรวดเร็วและไม่กล้ารอช้าและเมื่อเห็นแบบนั้นจือเหวินก็รู้ว่ามีบางสิ่งที่สำคัญเกิดขึ้นดังนั้นเธอจึงไม่กล้ารอช้าและรีบลุกขึ้นพร้อมกับเย่เชียนและขับรถพาเย่เชียนไปยังเขตทหารเสิ่นหยางโดยไม่แต่งหน้าใดๆทั้งสิ้น เนื่องจากหวงฟู่ชิงเตี๋ยนได้ประสานงานกับทางกองทัพเสิ่นหยางเอาไว้ล่วงหน้าแล้วและนอกจากนี้เย่เชียนยังมีใบรับรองจอมพลคนล่าสุดติดตัวเอาไว้ตลอดและถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีอำนาจที่แท้จริงมากนักแต่เมื่อนำสิ่งนี้ออกมามันก็ไม่ใช่ตัวตนที่ธรรมดาๆเลย

ด้วยเครื่องบินโดยสารเที่ยวพิเศษนั้นเย่เชียนจึงมาถึงพื้นที่รักษาความปลอดภัยของเมืองเซี่ยงไฮ้ในเวลาประมาณสิบเอ็ดนาฬิกา ซึ่งหวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็รออยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกแล้วและเมื่อเขาเห็นเย่เชียนลงมาจากเครื่องหวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็รีบทักทายเย่เชียนทันที ซึ่งใบหน้าของเย่เชียนก็ตึงเครียดและเมื่อเขาเห็นหวงฟู่ชิงเตี๋ยนเดินเข้ามาเย่เชียนก็รีบเข้าไปคว้าแขนของหวงฟู่ชิงเตี๋ยนและถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกับแจ็คกันแน่?”

“แจ็คถูกลักพาตัวไป” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนเข้าใจอารมณ์ปัจจุบันของเย่เชียนดังนั้นเขาจึงไม่รังเกียจสิ่งที่เย่เชียนทำกับเขา

“ลักพาตัว?” เย่เชียนตกตะลึงไปครู่หนึ่งและพูดว่า “มันจะเป็นไปได้ยังไง?..มีคนลักพาตัวแจ็คในเมืองเซี่ยงไฮ้เนี่ยนะ?..ปู่กำลังล้อผมเล่นอยู่หรือเปล่า” แท้จริงแล้วเมืองเซี่ยงไฮ้เป็นปราการด่านแรกขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าที่ประเทศจีน ซึ่งเทียบเท่ากับฐานบัญชาการกลางของเขี้ยวหมาป่าในประเทศจีนและที่นี่เขี้ยวหมาป่าก็ทรงพลังที่สุดเช่นกันและยังมีกองกำลังและบุคลากรมากมายในบริษัทรักษาความปลอดภัยไอร่อนบลัดและมาเฟียภายใต้หวังหูและนั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้คนจำนวนมากหวาดกลัวใช่ไหม? นอกจากนี้ยังมีสมาชิกเขี้ยวหมาป่าระดับแนวหน้าคอยคุ้มกันแจ็คอยู่และทักษะของแจ็คนั้นก็ไม่ได้อ่อนแอแต่เขาจะถูกลักพาตัวไปง่ายๆได้ยังไง? ยิ่งไปกว่านั้นใครจะกล้าลักพาตัวแจ็คไปเพราะนั่นก็เท่ากับประกาศสงครามกับองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าไม่ใช่เหรอ?

“ฉันจะบอกให้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด “มันมีกองกำลังที่ลึกลับที่สุดในจีนอยู่สองกองกำลังและหนึ่งในนั้นคือหน่วยพิทักษ์มังกรจากสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของฉันและอีกกองกำลังคือมังกรเวหาและสมาชิกทุกคนก็มีความสามารถพิเศษระดับสูง..อันที่จริงแล้วสมาชิกหน่วยหน่วยพิทักษ์มังกรยังสู้พวกเขาไม่ได้เลย..สมาชิกหน่วยมังกรเวหานั้นไม่มีชื่อและมีแต่โค้ดเนมซึ่งสมาชิกมังกรเวหาที่ลักพาตัวแจ็คไปในครั้งนี้มีโค้ดเนมว่ายาฉะ”

เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า “ยาฉะ?” กองกำลังประเภทไหนกันที่แข็งแกร่งกว่าหน่วยหน่วยพิทักษ์มังกรได้และดูเหมือนว่าเขายังไม่เข้าใจความแข็งแกร่งที่เล้นลับของประเทศจีนอีกมาก

“ใช่!..ยาฉะเขาเป็นสมาชิกที่มีเก่งที่สุดในหน่วยมังกรเวหา” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด “ระหว่างปฏิบัติภารกิจเขาเผลอฆ่าเพื่อนของเขาและถูกตัดสินจำคุกสองปีและนับตั้งแต่นั้นมาเขาก็ได้รับการปล่อยตัวหลังจากถูกคุมขัง..จากนั้นมาเขาก็ไม่ปรากฏตัวขึ้นอีกเลยแต่ทว่าไม่กี่ปีมานี้มีผู้คนทรงอิทธิพลจำนวนมากถูกลักพาตัวและถูกลอบสังหารอยู่บ่อยครั้งและครั้งนี้เขาก็ได้ลักพาตัวแจ็คไป”

“ปู่หมายถึงเขาถือว่าตัวเองเป็นศาลเตี้ยอย่างนั้นเหรอ?” เย่เชียนขมวดคิ้วแน่นจากนั้นก็พูดอย่างเย็นชาว่า “ผมไม่สนใจหรอกว่ามันจะเป็นใครหน้าไหนเพราะในเมื่อมันกล้าที่จะท้าทายผมแบบนี้มันก็ต้องรับผลที่ตามมาให้ได้..แล้วมันอยู่ที่ไหนล่ะตอนนี้?”

“เย่เชียนฉันขอเตือนเอ็งนะว่ายาฉะไม่ใช่คนที่เอ็งจะสามารถจัดการได้เพราะงั้นปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของหน่วยหน่วยพิทักษ์มังกรซ่ะ..ตอนนี้เอ็งต้องคุมกองกำลังของเอ็งให้ได้เพราะถ้าหากแจ็คถูกฆ่าตายล่ะก็เมืองเซี่ยงไฮ้จะตกอยู่ในความโกลาหลอย่างแน่นอน..ตอนนี้คนของเอ็งทั้งหมดถูกระดมพลไปตามถนนทุกสายและปิดกั้นเส้นทางอย่างโจ่งแจ้งซึ่งมันเป็นปัญหามากในตอนนี้” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูดและหลังจากหยุดไปชั่วขณะเขาก็พูดต่อ “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เอ็งรีบไปขึ้นรถก่อนและระหว่างทางฉันจะอธิบายให้เอ็งฟังอย่างช้าๆเอง”

อันที่จริงแจ็คในฐานะที่ปรึกษาทางทหารขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่านั้นเขามีหน้าที่รับผิดชอบด้านการเงินขององค์กรและมีบทบาทที่สำคัญมากในองค์กร ดังนั้นถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับเขาจริงๆกองกำลังทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเขี้ยวหมาป่าจะยอมปล่อยไปง่ายๆได้อย่างไร? นอกจากนี้ยังเห็นได้ชัดว่าแจ็คเพียงคนเดียวก็สามารถทำให้เมืองเซี่ยงไฮ้ทั้งเมืองกลับหัวกลับหางได้แล้ว

เย่เชียนไม่สามารถควบคุมอะไรได้มากนักเพราะตอนนี้เขากังวลแต่เรื่องความปลอดภัยของแจ็คเพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับแจ็คจริงๆล่ะก็เย่เชียนก็ไม่แน่ใจว่าจะเกิดเรื่องบ้าๆบอๆอะไรขึ้นกับประเทศจีนบ้าง ซึ่งหวงฟู่ชิงเตี๋ยนได้บอกเย่เชียนเกี่ยวกับข้อมูลของยาฉะมากมายและเย่เชียนก็รู้สึกประหลาดใจจริงๆเพราะเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีกองกำลังแบบนี้อยู่ในโลกใบนี้ด้วย แต่ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะทรงพลังแค่ไหนเย่เชียนก็ไม่คิดที่จะไว้ชีวิตอีกฝ่ายเพราะเย่เชียนจะไว้ชีวิตคนที่ทำร้ายน้องชายของเขาได้อย่างไร?

ทางเข้าธนาคารกลางเมืองเซี่ยงไฮ้นั้นเต็มไปด้วยผู้คนและทางเข้าทางออกทุกทางก็ถูกปิดกั้นและถนนหลายสายก็ถูกปิดกั้นทั้งหมด ซึ่งแต่ละที่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจเฝ้าระวังอย่างแน่นหนาแต่พวกเขาก็ไม่สามารถควบคุมความโกรธของกองกำลังทั้งหมดได้เลย ซึ่งทั่วทั้งเมืองเซี่ยงไฮ้ต่างก็เต็มไปด้วยกองกำลังป้องกันตนเองไอร่อนบลัดและเหล่ามาเฟียของหวังหูต่างก็พากันปิดล้อมที่นี่และสถานการณ์ก็ตึงเครียดอย่างมาก

รถไม่สามารถขับเข้าไปได้เลยดังนั้นรถจึงหยุดไม่ไกลจากสำนักงาน ซึ่งเย่เชียนกับหวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็เดินเท้าเข้าไปด้านในและหวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็พูดขณะที่เขาเดินว่า “ตามข่าวที่สืบมานั้นเมื่อเช้าแจ็คไปที่ธนาคารเพื่อจัดการธุรกิจแต่เขาถูกจับไปโดยยาฉะ..ซึ่งเขาสามารถหลบหนีไปได้แต่เขาไม่เลือกทำแบบนั้น”

“ปู่หมายถึงเหมือนเขาสามารถหนีออกไปได้ทันเวลาแต่เขาไม่เลือกที่จะหนีใช่มั้ย?” อันที่จริงตามคำอธิบายของหวงฟู่ชิงเตี๋ยนเกี่ยวกับยาฉะคนนั้นคือเขามีโอกาสที่จะพาแจ็คไปที่ไหนก็ได้โดยไม่ถูกตรวจจับและไม่จำเป็นต้องรอให้เจ้าหน้าที่ตำรวจและคนของเขี้ยวหมาป่ามาถึงก่อนแต่นี่เป็นความท้าทายใช่หรือไม่? เมื่อคิดแบบนี้เย่เชียนก็ขมวดคิ้วแน่น

“ใช่!..ด้วยความสามารถของยาฉะแล้วถ้าเขาต้องการหลบหนีมันก็ไม่มีใครหยุดเขาได้ในเวลานั้นและแม้แต่ตอนนี้ฉันก็รับประกันไม่ได้ว่าจะมีใครหยุดเขาได้อยู่ดี” หวงฟู่ชิงเตี๋ยน “เอ็งรีบสั่งให้คนของเอ็งถอนกำลังกลับไปโดยด่วนเลย..ถ้าพวกเขาอยู่ที่นี่ก็มีแต่จะสร้างปัญหาและทำให้เรื่องยุ่งยากมากขึ้น..เอ็งเห็นรึยังว่าผลกระทบมันเลวร้ายมากและเบื้องบนก็ตำหนิฉันและพยายามหาข้ออ้างต่างๆเพื่อทำให้เอ็งตกที่นั่งลำบาก”

เย่เชียนตะคอกอย่างเย็นชา “บับคั้นผมอย่างงั้นเหรอ?..ถ้าพวกเขาทำได้ดีพอเรื่องนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นหรอก..ทั้งๆที่พวกเขารู้ว่ายาฉะเป็นคนอันตรายแล้วทำไมถึงทำแบบนั้นกับเขาล่ะ?..ปู่บอกว่าเขาพลั้งฆ่าเพื่อนร่วมทีมของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจใช่ไหม?..ทั้งปู่กับผมต่างก็รู้ดีว่าบางครั้งสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นได้เมื่อปฏิบัติภารกิจและนี่ไม่ใช่อาชญากรรมเพราะงั้นเขาจะไม่ทำแบบนี้เลยถ้าเบื้องบนไม่ลงโทษเขาแบบนั้น”

“หน่วยมังกเวหาไม่ได้อยู่ภายใต้อำนาจของฉันเพราะงั้นฉันจึงไม่รู้ว่าเบื้องบนจัดการเรื่องนี้กันยังไง..เราแค่ต้องการลงโทษทางวินัยและทำให้เขาสงบผ่านชีวิตในคุกสองปีและในวันที่เขาถูกปล่อยตัวออกจากคุกฉันก็ไปรับเขาเพราะเดิมทีฉันจะดึงตัวเขาเข้ามาในหน่วยพิทักษ์มังกรแต่เขาไม่สนใจ..ฉันเล่าไปแล้วใช่ไหมว่าถ้าเขาต้องการจะไปไหนเราก็ไม่สามารถหยุดเขาได้เลย” หวงฟู่ชิงเตี๋ยนพูด

“มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอกที่จะพูดแบบนั้นในตอนนี้” เย่เชียนพูด “ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับแจ็คล่ะก็ผมจะระเบิดสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของปู่ให้ราบคาบและผมจะทำสิ่งที่ผมพูดจริงๆ..ผมจะทำเรื่องบ้าๆในประเทศจีนและไม่มีใครมาห้ามผมได้ทั้งนั้น” หลังจากพูดจบเย่เชียนก็ไม่สนใจหวงฟู่ชิงเตี๋ยนและเดินตรงเข้าไปข้างใน

เมื่อเห็นแบบนั้นหวงฟู่ชิงเตี๋ยนก็เดินตามเย่เชียนเข้าไปและเจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านั้นก็ไม่ได้หยุดเขาเอาไว้ อย่างไรก็ตามไม่ใช่ทุกคนที่อยู่ภายใต้หวังหูที่รู้จักเย่เชียนดังนั้นจึงมีคนกลุ่มหนึ่งผลักตำรวจเข้าไปและชนเข้ากับเย่เชียนอย่างแรง ซึ่งเย่เชียนก็โกรธมากในเวลานี้เขาก็มีความโกรธที่สะสมอยู่ในใจและยังไม่มีที่ระบายดังนั้นเย่เชียนจึงต่อยหน้าของคนเหล่านั้นอย่างแรงและตะโกนด้วยความโกรธว่า “ไอ้พวกเวรเอ๊ย..อย่ามาสร้างปัญหาที่นี่!”

แน่นอนว่าคนเหล่านั้นจะไปรู้จักเย่เชียนได้อย่างไรและเมื่อเขาถูกต่อยโดยไม่มีเหตุผลแล้วไฟในใจของเขาก็ลุกโชนขึ้นทันทีและเขาก็ตะโกนกลับไปว่า “ไอ้เวรนี่แกกล้าต่อยฉันงั้นเหรอ?” หลังจากพูดจบเขาก็พุ่งไปหาเย่เชียน เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจเหล่านั้นก็รีบป้องกันด้านหน้าของเย่เชียนและผู้ใต้บังคับบัญชาที่เหลือของหวังหูก็รีบพุ่งเข้าไปทีละคนและเหตุการณ์ก็วุ่นวายอย่างมากชั่วขณะหนึ่ง

เย่เชียนรู้สึกกระวนกระวายอย่างมากในตอนนี้และสถานการณ์ก็กลับกลายเป็นวุ่นวายมากขึ้นและความโกรธในใจของเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเข้าไปอีกดังนั้นเขาจึงคว้าปืนกลอัตโนมัติจากเจ้าหน้าที่ตำรวจและยิงปืนขึ้นไปบนฟ้าอย่างบ้าคลั่ง หลังจากนั้นเหตุการณ์ก็สงบลงชั่วขณะและเย่เชียนก็ตะโกนด้วยความโกรธว่า “ไอ้เวรเอ๊ยถ้าใครยังไม่หยุดล่ะก็ได้ตายจริงๆแน่!”

เมื่อหวังหูที่อยู่ละแวกนั้นได้ยินเสียงนี้เขาก็ตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้และเขาก็เหลือบไปเห็นร่างของเย่เชียน เมื่อเห็นเย่เชียนแล้วหวังหูก็ไม่กล้าที่จะรอช้าและรีบวิ่งเข้าไปพูดว่า “ลูกพี่!” หวังหูเรียกอย่างขอโทษ

“นายมาทำบ้าอะไรที่นี่ไอ้เสือ?..นี่นายมาเพื่อช่วยหรือทำร้ายคนอื่นกันแน่?..ถ้าคนของนายยังสร้างปัญหาแบบนี้อีกนายเตรียมรับผลที่จะตามมาได้เลย” เย่เชียนสบถด้วยความโกรธและพูดว่า “บอกให้คนของนายกลับไปซะ!..ฉันจะให้เวลานายห้านาทีและหลังจากนั้นถ้าฉันยังเห็นคนของนายอยู่แถวนี้อีกล่ะก็ฉันจะฆ่าทิ้งทันที!”

แน่นอนเย่เชียนรู้ว่าหวังหูต้องการมาช่วยด้วยเจตนาดีแต่วิธีการดังกล่าวจะช่วยใครได้? ไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตแจ็คไม่ได้แต่มันจะเป็นอันตรายต่อแจ็คอีกด้วย ดังนั้นเย่เชียนจึงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเพราะสิ่งที่เขากังวลตอนนี้คือความปลอดภัยของแจ็คแต่คนพวกนี้กลับสร้างปัญหาที่นี่เพราะงั้นเย่เชียนถึงโกรธเกรี้ยวอย่างมาก

หวังหูกล้าที่จะคัดค้านที่ไหนและเขาก็รีบตอบว่า “ผมขอโทษครับลูกพี่..เดี๋ยวผมจะสั่งให้พวกเขาออกไปทันที” หลังจากพูดจบหวังหูก็หันกลับมาและตะโกนใส่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาว่า “ทุกคนออกไปจากที่นี่ซะ!..ฉันจะให้เวลาแค่สามนาทีและถ้าใครยังอยู่หลังจากสามนาทีนี้ล่ะก็เตรียมตัวได้เลย!”

หลังจากหวังหูพูดจบผู้ใต้บังคับบัญชาเหล่านั้นก็ตกตะลึงแต่พวกเขาก็รีบออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาไม่กล้าที่จะไม่ฟังคำพูดของหวังหูและพวกเขาก็รู้ว่าหวังหูจะทำในสิ่งที่พูดจริงๆ