ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1488 เคล็ดวิชาอ่านใจ
เมื่อเปรียบเทียบกับแรนดี้บรูนส์แล้วเร็กซ์บรูนส์ค่อนข้างสงบกว่าเล็กน้อยและเขายังดูมีมารยาทมากกว่าและไม่แสดงอาการแสดงอารมณ์หรือความโกรธใดๆเลย เมื่อเขารู้ว่าแฟนของจ้าวหยานั้นเป็นผู้นำองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจเช่นกันแต่เขาก็เตรียมการบางอย่างเอาไว้เพื่อป้องกันการแก้แค้นของเขี้ยวหมาป่า อย่างไรก็ตามองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าดูเหมือนจะไม่เคลื่อนไหวเป็นเวลานานซึ่งทำให้เขารู้สึกว่าเย่เชียนไม่ได้สนใจเรื่องนี้
อย่างไรก็ตามหลังจากที่แรนดี้บรูนส์เตือนเขาในตอนนี้เขาก็ต้องพิจารณาใหม่เช่นกันเพราะองค์กรทหารรับจ้างอินทรีขาวถูกกำจัดไปแล้วและถึงแม้ว่าจะไม่มีข่าวแน่ชัดว่าเกิดจากองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าก็ตามแต่ก็มีข่าวลือบางอย่างอยู่ ดังนั้นจึงตัดความเป็นไปได้ออกไปเพราะถ้ามันถูกกระทำโดยองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าจริงๆนั่นก็หมายความว่าผู้คนจาก องค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าได้มาถึงประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องระมัดระวังโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาวิกฤตนี้เขาไม่ต้องการให้เกิดปัญหาใดๆ ถึงแม้ว่ามันจะเล็กน้อยก็ตามแต่ก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาร่วมมือกับตระกูลคลูลอฟส์เพราะงั้นหากความร่วมมือล้มเหลวเนื่องจากเกิดปัญหาล่ะก็การสูญเสียจะไม่ใช่แค่ดีล 300 ล้านเท่านั้น
อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดว่าธุรกิจนี้ไม่ใช่กับดักที่เย่ชียนเป็นคนจัดการเอาไว้ล่วงหน้าเลย จุดประสงค์คือทำให้เขาตกหลุมพรางและเย่เชียนก็เข้าใจดีว่าเขาไม่สามารถแก้แค้นที่รุนแรงกว่านี้ได้เพราะถ้าเขาเผลอไปกระตุ้นความสงสัยในเวลานี้การแก้แค้นเพียงเล็กน้อยก็ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้เลยและอนาคตยังอีกยาวไกลจึงไม่ต้องรีบจัดการกับเร็กซ์บรูนส์
หลังจากออกจากบ้านเร็กซ์บรูนส์แล้วเย่เชียนก็อดไม่ได้ที่จะมองเซี่ยเฟยอย่างว่างเปล่าและพูดว่า “นี่นายทำไมนายถึงได้บอกว่าฉันเป็นใบ้ล่ะ?”
เซี่ยเฟยเม้มริมฝีปากเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ฉันก็หวังดีกับนายน่ะเพราะเร็กซ์บรูนส์เคยเจอนายมาก่อนเพราะงั้นถ้าเขาจำนายผ่านเสียงได้ล่ะ?..นั่นคงเสียเวลาเปล่าและเมื่อถึงเวลาอย่ามาบอกว่าฉันไม่ช่วยก็แล้วกัน”
เย่เชียนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และเขาก็เปลี่ยนหัวข้อว่า “เป็นไงบ้าง?..แล้วนายจะทำยังไงต่อ?”
“ทำยังไงล่ะ..นายต่างหากที่ต้องเป็นคนคิด” เซี่ยเฟยพูด “ฉันทำตามความคิดของนาบทุกอย่างเพราะงั้นหลังจากเจรจาธุรกิจแล้ว เมื่อสินค้าถูกส่งออกจากประเทศสหรัฐอเมริกามันก็จะเป็นโลกของเราเพราะงั้นนายอยากทำอะไรก็ทำ”
“ฉันแค่ขอให้นายไปเจรจาข้อตกลงฉันไม่ได้บอกว่าให้นายไปดูแลการจัดส่งด้วยตัวเอง” เย่เชียนพูด
“มันก็เหมือนกันนั่นแหละ” เซี่ยเฟยพูด “นายไม่ได้วางแผนที่จะใช้กองทัพเรือไอร่อนบลัดของนายเพื่อปล้นสินค้าชุดนี้อยู่แล้วหรอกเหรอ?..พอพูดถึงเรื่องนี้ฉันก็อยากไปดูฐานทัพเรือของนายสักครั้งจริงๆ..พวกนั้นเป็นกองกำลังที่เขย่าขวัญท้องทะเลและทำให้มหาสมุทรแปซิฟิกสั่นคลอนได้จริงๆเพราะงั้นถ้าฉันไม่ได้ไปเห็นกับตาฉันคงเสียดายแย่”
“ฉันจำได้ว่าฉันไม่เคยบอกนายเกี่ยวกับกองทัพเรือไอร่อนบลัดเลยแต่ดูเหมือนว่านายจะรู้จักเป็นอย่างดีเลยนะ” เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูด ก่อนที่เย่เชียนจะไปประเทศอินเดียเขาไม่รู้จักเซี่ยเฟยเลยและยิ่งไปกว่านั้นเซี่ยเฟยอยู่ในคุกเป็นเวลานานดังนั้นจึงมีเหตุผลว่าเขาไม่ควรรู้เรื่องตัวเองมากเกินไปได้ นอกจากนี้เย่เชียนยังไม่ชอบให้คนอื่นถามเกี่ยวกับเรื่องของเขาแต่ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนก็ตามเพราะในมุมมองของเย่เชียนสิ่งที่เรียกว่าเพื่อนและคู่หูไม่ควรสอบถามรายละเอียดของกันและกันมากเกินไปแต่พวกเขายินดีที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันเมื่อมีปัญหา แต่เย่เชียนก็ไม่ปฏิเสธว่าเซี่ยเฟยจะยื่นมือเข้ามาช่วยเขาเมื่อเขามีปัญหาเพียงแค่ว่าเย่เชียนไม่พอใจเล็กน้อยที่เซี่ยเฟยถามเกี่ยวกับเขาหลายเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องกองทัพไอร่อนบลัดเพราะโดยพื้นฐานแล้วไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นกองกำลังขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่า
เซี่ยเฟยหันไปมองเย่เชียนและยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “งั้นเหรอ?..นายรู้สึกอึดอัดงั้นเหรอที่จะบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“ฉันแค่สงสัยน่ะเพราะกองทัพเรือไอร่อนบลัดเป็นองค์กรลับที่สุดของเขี้ยวหมาป่ามาโดยตลอดและแม้แต่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของจีนและ CIA ของประเทศสหรัฐอเมริกาก็ไม่รู้เรื่องนี้เพราะงั้นนายไปรู้เรื่องนี้มาจากไหนกัน” เย่เชียนพูด
“หน่วยงานลับขององค์กรทหารรับจ้างของนายไม่ได้มีแค่ไอร่อนบลัดใช่ไหมล่ะเพราะยังมีหน่วยเงาหมาป่าและหน่วยหมาป่าเพชฌฆาตอยู่อีก..แต่ถึงแม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นหน่วยลับของเขี้ยวหมาป่าก็จริงแต่พวกเขาก็อยู่อย่างอิสระ..เพราะงั้นฉันคิดว่าสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติจีนและ CIA ของสหรัฐอเมริกาคงไม่มีทางรู้หรอก” เซี่ยเฟยยิ้มและพูดว่า “เพราะงั้นในเมื่อฉันและนายเป็นเพื่อนกันฉันก็จะบอกนายถึงความลับในความสามารถของฉันให้นายฟัง..นายไม่เคยสงสัยเลยเหรอว่าทำไมฉันถึงสามารถหลบการโจมตีของหลัวหมิงได้ตลอดราวกับว่าฉันรู้ความเคลื่อนไหวของเขาล่วงหน้าน่ะ?”
“ใช่..ฉันอยากรู้จริงๆ” เย่เชียนพูด “มีเหตุผลที่จะบอกว่าพวกนายเป็นพี่น้องกันและไม่น่าแปลกใจเลยที่นายคุ้นเคยกับความสามารถและรูปแบบการต่อสู้ของกันและกันแต่สิ่งที่แปลกก็คือดูเหมือนว่านายจะมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาล่วงหน้าแต่เขากลับไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของนาย..นอกจากนี้หวนเฟิงยังบอกฉันเกี่ยวกับการปะทะกันระหว่างนายกับเขาด้วยและนายก็สามารถหลบและมองการโจมตีของเขาออกหมด”
“อ่านใจคนได้และรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่” เซี่ยเฟยพูด “ก็..ถ้าพูดง่ายๆมันคือวิชาการอ่านใจในตำนาน..ซึ่งก่อนหน้านี้ที่ฉันอยู่ที่บ้านของนายฉันก็อยากรับลูกสาวของนายเป็นลูกศิษย์และสิ่งที่ฉันสอนเธอก็คือการอ่านใจ..นั่นเพราะว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ก็ค่อนข้างฉลาดและฉันก็เชื่อว่าเธอจะสามารถเรียนรู้มันได้”
เย่เชียนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงและเขาก็ไม่อยากจะเชื่อแต่เมื่อรวมกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้แล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะไม่เชื่อเพราะนี่เป็นเหตุผลเดียวที่สามารถอธิบายได้ ไม่อย่างนั้นเย่เชียนจะไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่าทำไมเซี่ยเฟยถึงสามารถมองการต่อสู้ของหลัวหมิงและอู๋หวนเฟิงออกทั้งหมด ซั่งนี่เป็นเหตุผลที่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเซี่ยเฟยถึงรู้อย่างชัดเจนเกี่ยวกับองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าและความคิดของเขา อีกทั้งยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาไม่พูดแต่เซี่ยเฟยกลับรู้
เมื่อได้ยินสิ่งที่เซี่ยเฟยพูดเย่เชียนก็เชื่อ 100% เพราะมีคนแปลกๆมากมายในโลกใบนี้ เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เชื่อว่ายาฉะจะทรงพลังถึงขนาดนี้แต่หลังจากที่ได้พบกับปรมาจารย์มากมายจากสกายเน็ตแล้วหลายต่อหลายคนเย่เชียนก็ต้องเชื่อถึงแม้ว่าจะไม่อยากเชื่อก็ตาม ดังนั้นตอนนี้เย่เชียนจึงเชื่อในคำพูดของเซี่ยเฟยและนอกจากนี้เซี่ยเฟยก็ไม่จำเป็นต้องโกหกเขาเลย
“บ้าชิบ..ตอนนี้นายก็แทบจะอมตะเลยไม่ใช่รึไง..แบบนี้ใครจะไปเป็นคู่ต่อสู้ของนายกันถ้าหากต้องสู้ตัวต่อตัวกับนาย” เย่เชียนพูด
เซี่ยเฟยยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ทักษะและความสามารถทุกชนิดบนโลกมีข้อบกพร่องและแม้แต่ทักษะการอ่านใจก็ด้วย..มันเป็นดาบสองคมและฆ่าฉันได้ด้วย..นายฉลาดพอที่จะเข้าใจสิ่งที่ฉันพูด”
เย่เชียนพยักหน้าเล็กน้อยและไม่ได้คิดเกี่ยวกับประเด็นนี้อีกต่อไป เย่เชียนเข้าใจสิ่งที่เซี่ยเฟยพูดและข้อเท็จจริงก็เป็นแบบนี้จริง ๆ เพราะไม่มีความสามารถหรือทักษะใดในโลกใบนี้ที่ไม่มีช่องโหว่แม้แต่ทักษะการอ่านใจของเซี่ยเฟยก็เช่นกัน ซึ่งถ้าฝ่ายตรงข้ามรู้ว่าเซี่ยเฟยสามารถอ่านใจได้พวกเขาจะสามารถป้องกันได้ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถหาวิธีที่จะกำจัดเซี่ยเฟยได้ก็ตามแต่พวกเขาจะไม่เลือกที่จะต่อสู้เพียงลำพังอย่างแน่นอน เย่เชียนยังเข้าใจดีว่าเซี่ยเฟยหมายถึงอะไรเมื่อพูดสิ่งนี้กับเขา นั่นเพราะเซี่ยเฟยกลัวว่าเย่เชียนจะเข้าใจผิดดังนั้นเขาจึงชี้แจงให้ฟัง
ที่สำคัญกว่านั้นจากคำพูดของเซี่ยเฟยแล้วเย่เชียนก็ยังพอเข้าใจการอ่านใจของเซี่ยเฟยอย่างคลุมเครือแต่ ทำไมเซี่ยเฟยถึงพูดอย่างนั้น? ความหมายนั้นก็ชัดเจนเพราะเขาไม่อยากให้เย่เชียนเข้าใจผิดและคิดมากจนเกินไป
“ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนายถึงรู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่” เย่เชียนยิ้มและพูดว่า “ในเมื่อนายสามารถอ่านใจได้ฉันก็ไม่ต้องบอกนายโดยตรงเกี่ยวกับเรื่องในอนาคตแล้วใช่ไหมล่ะ”
หลังจากมองดูเย่เชียนอย่างว่างเปล่าเซี่ยเฟยก็พูดว่า “ความสามารถการอ่านใจของฉันไม่ได้ใช้ง่ายๆนะ..นายคิดว่ามันจะไม่ทำร้ายตัวนายเหรอ?..มันก็เหมือนกับตาซ้ายของนายมีที่เลือดออกทุกครั้งนั่นแหละ..นอกจากนี้ถ้าฉันอ่านใจคนอื่นได้ตลอดทั้งวันและด้วยผู้คนมากมายบนท้องถนนมันจะไม่น่ารำคาญสำหรับฉันจนปวดหัวตายเหรอไงถ้ามีความคิดมากมายถาโถมเข้ามาในหัวของฉัน”
เย่เชียนชะงักไปครู่หนึ่งและมองดูเซี่ยเฟยด้วยความประหลาดใจแล้วพูดว่า “นายรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับตาซ้ายของฉัน”
เซี่ยเฟยชำเลืองมองไปที่เย่เชียนราวกับว่าเขากำลังมองดูสัตว์ประหลาดและพูดว่า “นายล้อฉันเล่นหรือเปล่า?
“แน่นอนฉันไม่รู้จริงๆไม่งั้นฉันจะถามนายทำไม..นายอ่านใจได้เพราะงั้นถ้าฉันรู้ฉันจะโกหกนายทำไม” เย่เชียนพูด
เซี่ยเฟยส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า “นายก็เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนเลยไม่ใช่เหรอ..มันเกิดขึ้นหลังจากที่นายได้พบกับยาฉะคนนั้นและฉันคิดว่านายน่าจะรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ดี..แต่นายคงไม่เข้าใจทั้งหมด..ฉันเองก็เคยเจอกับยาฉะคนนั้นมาก่อนตอนที่ฉันยังฝึกอยู่กับอาจารย์..เพราะงั้นดูจากตาซ้ายของนายแล้วมันคือความสามารถของยาฉะจริงๆ”
“มันเป็นไปได้ยังไง?” เย่เชียนพูดด้วยความประหลาดใจ “มันคืออะไรกันแน่?”
“นี่คือความสามารถของยาฉะ” เซี่ยเฟยพูด “ยังไงก็เถอะดูเหมือนว่าความสามารถของนายจะไม่เหมือนกับของยาฉะสักเท่าไหร่เพราะล่าสุดดวงตาของเขายังคงเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหม”
“ใช่” เย่เชียนพูด “ตอนนั้นฉันรู้สึกเสียวซ่าที่ดวงตาเอามากๆ..แต่นายบอกว่าฉันได้ความสามารถของเขามางั้นเหรอ..มันดูไม่น่าจะเป็นไปได้เลยนะ”
“ถึงแม้ว่านายจะไม่เชื่อแต่นายก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะความจริงก็คือความจริง” เซี่ยเฟยพูด “แต่ตามที่ฉันคิดนะดวงตาของนายคงไม่ได้ถูกแทนที่ด้วยดวงตาของยาฉะแต่ไม่รู้ว่ามันเป็นตาของใครกันแน่..แต่เนื่องจากยาฉะไว้ใจนายมากเขาก็เลยมอบสิ่งสำคัญแบบนี้ให้กับนาย..ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาฝากความหวังทั้งหมดเอาไว้ที่นาย..ดังนั้นนายต้องไม่ทำให้เขาผิดหวัง..เอาล่ะฉันจะบอกนายบางอย่างเกี่ยวกับความสามารถพิเศษของเขาและหวังว่าจะช่วยให้นายพัฒนาความสามารถพิเศษของตาซ้ายนั้นได้”
YOU MAY ALSO LIKE
