ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1500 ขัดขวางได้สำเร็จ
สมาชิกหลายคนของกองทัพเรือไอร่อนบลัดนั้นเป็นทหารหน่วยรบพิเศษจากประเทศต่างๆและส่วนที่เหลือก็ได้รับคัดเลือกจากองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าโดยเฉพาะและผ่านการฝึกอย่างเข้มงวดพร้อมประสิทธิภาพในการรบอย่างมาก ถึงแม้ว่าคนที่ แดนนี่พามาล้วนแล้วแต่เป็นคนที่มีฝีมือแต่พวกเขาก็ไม่ได้ฝึกฝนอย่างเป็นทางการดังนั้นทักษะของพวกเขาจึงแย่กว่ามากโดยธรรมชาติ
เย่เชียนไม่เคยคิดที่จะเปิดเผยตัวตนของเขาต่อหน้าแดนนี่และถึงแม้ว่าจุดประสงค์ในครั้งนี้คือการทำลายชื่อเสียงของเร็กซ์บรูนส์และทำให้เขาสูญเสียทรัพย์สินจำนวนมหาศาลก็ตามแต่เย่เชียนก็ไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนเร็วเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้ สินค้าถูกปล้นโดยพวกโจรสลัดดังนั้นเร็กซ์บรูนส์จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทนทุกข์ทรมานจากการสูญเสียอันโง่เขลานี้ การสูญเสียสินค้า 300 ล้านดอลลาร์นั้นเป็นหายนะอย่างมากและเขาจำเป็นต้องชดเชยความสูญเสียให้กับตระกูลคลูลอฟส์อีก ซึ่งรับรองเลยว่าเร็กซ์บรูนส์นั้นจะต้องทุกข์ทนมานอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นตราบใดที่เย่เชียนไม่เปิดเผยตัวตนเร็กซ์บรูนส์ก็จะไม่มีทางคิดว่ากองทัพเรือไอร่อนบลัดนั้นเป็นของเย่เชียนทุกอย่างถูกจัดการโดยเย่เชียน
ใช้เวลาไม่นานนักที่ลูกเรือบรรทุกสินค้าจะถูกกองทัพเรือไอร่อนบลัดจัดการ ซึ่งหลี่เหว่ยก็เดินไปหาแดนนี่ที่กำลังตัวสั่นและตบหน้าของเขาและพูดว่า “แกจำเอาไว้ให้ดีว่านี่คือมหาสมุทรแปซิฟิกไม่ใช่ประเทศสหรัฐอเมริการู้ไหม..สุดท้ายแล้วที่นี่ไม่ว่าแกจะมาจากตระกูลบรูนส์หรือตระกูลไหนก็ตามแกก็ต้องปฏิบัติตามกฎของฉันเมื่อมาที่นี่เข้าใจไหม!” จากนั้นหลี่เหว่ยก็โบกมือและพูดว่า “พาพวกมันทั้งหมดไปที่ห้องโดยสารและขังพวกมันเอาไว้” จากนั้นเขาก็เหลือบมองไปที่เซี่ยเฟยและเย่เชียนแล้วยิ้มให้ จากนั้นก็พูดว่า “ส่วนสองคนนี้…”
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเขา..ขอร้องล่ะอย่าทำร้ายพวกเขาเลย..ผมเป็นคนหาเรื่องเอง” แดนนี่ขัดจังหวะหลี่เหว่ยและพูด
“แกคิดว่าฉันเป็นคนโง่หรืองี่เง่ากัน?..คิดว่าพวกนั้นมาพักผ่อนบนเรือหรือไง?” หลี่เหว่ยพูดว่า “แกยังเอาตัวไม่รอดแล้วยังมีหน้าไปห่วงคนอื่นอีกให้ตายเถอะ..พามันไปขังที่ห้องโดยสารและพาสองคนนี้ไปที่เรือรบแล้วฉันจะดูแลพวกเขาอย่างดีเอง”
ท่ามกลางเสียงก่นด่าและสาปแช่งแดนนี่และคนของเขาถูกพาตัวเข้าไปในห้องโดยสารและถูกขังไว้ ในขณะที่เย่เชียนและเซี่ยเฟยถูกนำตัวไปที่เรือรบและลูกเรือกลุ่มหนึ่งก็ไปควบคุมเรือบรรทุกสินค้า ส่วนคนกลุ่มหนึ่งก็ถูกจัดไปควบคุมตัวประกันในห้องโดยสาร จากนั้นหลี่เหว่ยก็สั่งให้ทั้งหมดกลับไปที่ฐานทัพเรือไอร่อนบลัด
หลังจากขึ้นเรือประจัญบานแล้วหลี่เหว่ยก็ฉีกยิ้มทันทีและพูดว่า “บอส!..ผมไม่ได้ปล้นสินค้าล๊อตใหญ่แบบนี้มานานแล้ว..สินค้ามูลค่า 300 ล้านดอลลาร์นี่เป็นกำไรที่มหาศาลมาก..พวกตระกูลบรูนส์จะต้องเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสแน่นอน”
เย่เชียนกลอกตาไปมาและพูดว่า “คราวนี้ตระกูลบรูนส์จะต้องสูญเสียอย่างหนักเพราะสินค้าชุดนี้เพียงอย่างเดียวก็มีมูลค่าถึง 300 ล้านดอลลาร์แล้วและค่าชดเชยที่พวกมันต้องจ่ายหากรวมกันแล้วก็เป็นอะไรที่บ้ามาก..เอาล่ะฉันต้องโทรหาคลูลอฟส์อังเดรก่อนเพื่อบอกเขาให้เตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับเร็กซ์บรูนส์”
หลังจากพูดจบเย่เชียนก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดหมายเลขโทรศัพท์ของคลูลอฟส์อังเดร ซึ่งโทรศัพท์มือถือของสมาชิกเขี้ยวหมาป่าทั้งหมดเป็นโทรศัพท์ดาวเทียมทั้งหมดและสื่อสารโดยตรงผ่านดาวเทียมที่เครือน่านฟ้ากรุ๊ปเป็นเจ้าของซึ่งจะช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็นได้ในระดับหนึ่ง เช่น การดักฟังและการติดตาม ที่สำคัญคือไม่ต้องกังวลกับปัญหาสัญญาณและโดยพื้นฐานแล้วมันจะไม่มีผลกับสัญญาณของมือถือทั่วทุกที่ นอกจากนี้แจ็คยังติดตั้งโปรแกรมดักฟังโทรศัพท์เป็นพิเศษในโทรศัพท์มือถือของทุกคนดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่แฮ็กเกอร์จะเจาะระบบและได้ยินการสนทนาของพวกเขาได้
โทรศัพท์ถูกเชื่อมต่ออย่างรวดเร็วและเสียงของคลูลอฟส์อังเดรก็ดังมาจากฝั่งตรงข้าม “คุณเย่เป็นยังไงบ้าง..คุณมีข่าวดีไหม?”
เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ผมไม่รู้ว่าจะเป็นข่าวดีสำหรับคุณไหมเพราะเราดักปล้นสินค้าได้อย่างราบรื่น ส่วนที่เหลือผมจะให้คุณจัดการคุณคงไม่มีปัญหาใช่ไหม?” คำพูดของเย่เชียนค่อนข้างจะกดดันเพราะก่อนหน้านี้เย่เชียนไม่พอใจอย่างมากกับการแสดงออกของคลูลอฟส์อังเดร ดังนั้นประโยคนี้จึงเป็นการประชดประชันเล็กน้อย
คลูลอฟส์อังเดรไม่ได้ยินถึงความไม่พอใจของเย่เชียนได้อย่างไร? เขาจึงยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “แน่นอนครับว่ามันเป็นข่าวดีและมันก็เป็นข่าวดีสำหรับผมด้วย..ไม่ต้องกังวลไปนะครับคุณเย่ฝากเรื่องต่อไปให้ผมจัดการได้เลย..ผมจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อกดดันเร็กซ์บรูนส์และเรื่องนี้จะไม่ทำให้เขาสงสัยคุณเย่อย่างแน่นอน”
เย่เชียนพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ผมก็สบายใจเมื่อคุณทำสิ่งต่างๆเพราะงั้นผมขอฝากด้วย..ผมเชื่อว่าคุณจัดการสิ่งต่างๆได้ดี..เดี๋ยวผมจะส่งสินค้าชุดนี้ไปยังประเทศรัสเซียและหลังจบเรื่องคุณทะยอยขายไป..ส่วนกำไรคุณก็ทำไปตามที่เห็นสมควรได้เลย..ผมไม่สนเรื่องเงิน”
ต้องบอกว่าคลูลอฟส์อังเดรไม่ใช่คนโง่และเขาจะไม่เพิกเฉยอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงยิ้มเจื่อนๆแล้วพูดอย่างรีบร้อนว่า “คุณเย่อย่าล้อผมเล่นสิครับ..ผมแค่ให้ความร่วมมือในเรื่องนี้เองและผมก็ไม่ได้มีส่วนร่วมมากนัก..เพราะงั้นผมจะรับผลประโยชน์เอาไว้ฝ่ายเดียวได้ยังไง..นอกจากนี้หลายปีที่ผ่านมาคุณเย่ก็สนับสนุนผมมาตลอดและถ้าหากไม่ใช่เพราะคุณเย่ล่ะก็ผมคงไม่เป็นอย่างทุกวันนี้..เพราะงั้นผมจะจัดการเรื่องกำไรให้คุณเย่เอง”
เย่เชียนไม่พูดอะไรมากและพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เอาล่ะ..ผมบอกคุณไปแล้วว่าต้องทำยังไง..ผมต้องขอตัวก่อนเพราะยังมีบางสิ่งที่ต้องจัดการที่นี่ดังนั้นผมจะไม่พูดอะไรไปมากกว่านี้..อีกประมาณสองวันคุณค่อยโทรไปหาเร็กซ์บรูนส์และกดดันให้พวกเขาชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดได้เลย”
หลังจากวางสายเย่เชียนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะถึงแม้ว่าคลูลอฟส์อังเดรดูเหมือนจะทำได้ดีมากในตอนนี้แต่เย่เชียนก็ยังรู้สึกอึดอัดอยู่ในใจเพราะสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้ เป็นเวลานานแล้วที่เย่เชียนมักจะเชื่อในการไว้วางใจผู้อื่นแต่เขาไว้ใจคลูลอฟส์อังเดรมากเกินไปซึ่งทำให้อีกฝ่ายเดินหลงทางเล็กน้อยโดยลืมไปว่าใครเป็นผู้ส่งเสริมและสนับสนุนให้เขานั่งอยู่ในจุดที่เขาอยู่ในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ขึ้นสู่ตำแหน่งผู้นำของตระกูลคลูลอฟส์ก็ตามแต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับใครก็ตามในตระกูลที่จะแข่งขันกับเขาในตอนนี้และนี่ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นก่อนที่เขาจะได้รับตำแหน่งผู้นำตระกูลคลูลอฟส์คนต่อไป ตอนนี้ เย่เชียนรู้สึกว่าเขาไม่ควรปล่อยคลูลอฟส์อังเดรไปแบบนี้ได้ ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายจะไม่ตระหนักถึงความสำคัญของเขาและท้ายที่สุดอีกฝ่ายก็จะทรยศเขา แต่ถึงแม้ว่าเย่เชียนจะไม่คิดว่าคลูลอฟส์อังเดรจะทรยศแต่มันก็ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความภักดีในโลกนี้ ดังนั้นการหากปล่อยให้คลูลอฟส์อังเดรทรยศล่ะก็มันจะส่งผลกระทบต่อรากฐานและอิทธิพลของเขาอย่างมาก ในกรณีนี้ มันจะเป็นเรื่องใหญ่ดังนั้นเขาจึงต้องปกป้องตัวเอง
เมื่อเห็นการแสดงออกของเย่เชียนแล้วหลี่เหว่ยก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่งและพูดว่า “บอสเกิดอะไรขึ้น?..เป็นไปได้ไหมว่าคลูลอฟส์อังเดรไม่เห็นด้วย?..ให้ตายเถอะผมว่าแล้วเพราะสองสามวันก่อนผมต้องการให้เขาช่วยผมหากระสุนแต่เขาผลัดวันประกันพรุ่งตลอดเพราะงั้นผมก็เลยรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไป..บอสครับผมคิดว่าเราควรสอนบทเรียนให้เขารู้ซะบ้างเพื่อให้เขาเข้าใจว่าเราเป็นใคร..ไม่อย่างนั้นเขาคงจะมาอึบนหัวเรากันพอดี”
“คลูลอฟส์อังเดรเป็นคนฉลาดและมีหลายอย่างที่ไม่จำเป็นต้องพูดหรือทำให้ชัดเจนเพราะงั้นตราบใดที่เราแสดงท่าทีให้เขาเห็นสักนิดฉันก็คิดว่าเขาจะเข้าใจสิ่งที่ฉันจะสื่ออย่างแน่นอน” เย่เชียนพูดต่อ “ดูเหมือนว่าเราควรเปลี่ยนทัศนคติปกติของเราที่มีต่อเขาแล้วเพราะเมื่อก่อนเราสุภาพเกินไปและมันทำให้เขาลืมความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับทาสนั้นเป็นยังไง..เพราะงั้นเวลาจะคุยกับเขาในอนาคตนายไม่จำเป็นต้องถามความคิดเห็นของเขานายเพียงแค่สั่งเขาว่านายต้องการอะไรและให้เขาส่งให้นายตรงเวลาเท่านั้น”
“การทำแบบนี้ฉันเกรงว่ามันจะทำให้เขารู้สึกไม่พอใจนายเอานะ” เซี่ยเฟยเม้มปากของเขาและพูด
“ถ้าเขาจะคิดแบบนั้นจริงๆฉันก็ควบคุมมันไม่ได้..ฉันแค่หวังว่าเขาจะเข้าใจว่ามีแค่ฉันเท่านั้นที่ช่วยให้เขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการ..รวมถึงสถานะปัจจุบันของเขาด้วย..ฉันช่วยเขาได้เพราะงั้นฉันก็เขี่ยเขาลงมาได้เสมอ..คลูลอฟส์อังเดรเป็นคนฉลาดและฉันคิดว่าเขาควรจะเข้าใจว่าอะไรควรทำและอะไรที่ไม่ควรทำ” เย่เชียนพูด
เซี่ยเฟยยักไหล่เล็กน้อยและพูดว่า “ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร..เราแค่ต้องเตือนสติเขาเพราะเขาคงจะลืมตัวตนของเขาไปแล้ว”
“ในความคิดของผมมันจะดีกว่าไหมครับบอสถ้าเรากำจัดตระกูลคลูลอฟส์และแทนที่ด้วยเขี้ยวหมาป่าของเรา” หลี่เหว่ยพูด “นี่คือวิธีการถอนรากถอนโคนเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาแบบนี้อีกในอนาคต..บอสคิดว่าไง?”
“แบบนั้นมันเป็นการแก้ปัญหาที่รุนแรงและใช้เวลานานเพราะงั้นมันจะมีปัญหาต่างๆตามมา..ท้ายที่สุดแล้วตระกูลคลูลอฟส์ก็อยู่ในประเทศรัสเซียมานานและอิทธิพลทางการเมืองในประเทศรัสเซียของพวกเขานั้นทรงพลังมาก..การบริหารประเทศของรัสเซียนั้นแตกต่างไปจากจีนเพราะนักการเมืองเหล่านั้นจะไม่ยอมให้อะไรเกิดขึ้นกับตระกูลคลูลอฟส์เด็ดขาดเพื่อผลประโยชน์ของพวกเขาเอง..ยิ่งไปกว่านั้นในทางกลับกันตระกูลคลูลอฟส์ก็เป็นตัวเบี้ยของพวกเขาในแง่หนึ่งซึ่งสำคัญมาก” เย่เชียนพูด “ยังไงก็เถอะนายแค่เตือนเขาและให้เขาตระหนักได้ว่าเขาจะไม่สามารถทำอะไรได้หากไม่มีเรา”
“บอสไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้เพราะเดี๋ยวผมจัดการเอง..แต่ถ้าบอสมีอะไรก็แจ้งให้ผมทราบได้เลย” หลี่เหว่ยพูด
เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดต่อ “ได้..แต่ฉันลืมแนะนำให้นายรู้จัก”
“หมาป่าพายุหลี่เหว่ย..ผู้มีทักษะในการติดตามและหลบหนีการไล่ล่าได้อย่างยอดเยี่ยม..สวัสดีฉันชื่อเซี่ยเฟย” เซี่ยเฟยยื่นมือออกไปและยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด
.
.