ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2428 ด่านเป็นตาย

รอยยิ้มนี้ดูย่ำแย่กว่าร้องไห้เสียอีก

เห็นได้ชัดว่าฉู่หลิวเยว่ทิ้งปมภายในใจของเขาเอาไว้อย่างมหาศาล

ความจริงแล้วตอนที่หนานจิ่นซูเพิ่งจะออกมา เขาก็เห็นฉู่หลิวเยว่จากในระยะไกลแล้ว

ช่วยไม่ได้ บางคนไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็จะโดดเด่นสะดุดตา ไม่ว่าอย่างใดก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ยิ่งไปกว่านั้นหนานจิ่นซูก็รู้สึกหวาดกลัวนางจริงๆ

หลังจากได้รับบทเรียนในครั้งที่แล้ว หนานจิ่นซูก็ฉลาดขึ้นมาแล้ว เขาจะไม่เผชิญหน้ากับฉู่หลิวเยว่โดยตรง หากหลบได้เขาก็จะหลบ

ช่วงนี้ฉู่หลิวเยว่ไม่ได้อยู่ที่ตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ตลอดเวลา ดังนั้นเขาจึงสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุข

แต่สถานการณ์ในวันนี้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนภายในพระราชวังมายาศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องมารวมตัวกันที่นี่

ดังนั้นเขาจึงต้องกัดฟันแล้วเดินทางออกมา

ฉู่หลิวเยว่เหลือบสายตามองทางหนานจิ่นซู แล้วพูดขึ้นว่า

“ดูเหมือนช่วงเวลาที่ผ่านมา ประมุขหนานก็ยังไม่สามารถทะลวงด่านได้สำเร็จสินะ?”

สีหน้าของหนานจิ่นซูย่ำแย่มากกว่าเดิม

นางยังจะกล้าพูดออกมาอีกหรือ?

หากไม่ใช่เพราะนาง เขาจะถูกไล่ออกจากทะเลมายาศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างใด!

ตอนนี้ยังดีหน่อย นางทะลวงด่านแล้ว และเข้าไปในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จ แต่เขาล่ะ?

ต่อให้เขาในตอนนี้ สามารถยืนที่นี่ได้ด้วยคุณสมบัติที่ผู้บำเพ็ญเพียรหลายคนอิจฉา แต่หากต้องการจะขึ้นสวรรค์ทลายเทพก็เป็นเรื่องที่ยากมาก!

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า

“ระ เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องรบกวนเจ้าแล้ว! ช่วงเวลานี้ ข้าคิดว่า…เจ้าควรจะเป็นห่วงตัวเองดีกว่านะ!”

แต่มันก็จริง

คงจะมีคนที่คิดแบบเดียวกับเขาจำนวนไม่น้อยเลย

“ประมุขหนานจะเกรงใจกันไปทำไม ข้ากับตระกูลหนานก็มาจากที่เดียวกัน ดังนั้นตอนนี้ก็ควรจะเอาใจใส่กันให้มากขึ้นสิถึงจะถูก”

หนานจิ่นซูได้ยินดังนั้นหางตาก็กระตุกขึ้น จนเกือบจะสบถด่าออกเสียงมาแล้ว

ตอนนั้นเองที่หางตาของเขา เขาก็เห็นว่าจวินจิ่วชิงเดินออกมาจากด้านข้าง จากนั้นจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“ประมุขอี้!”

ฉู่หลิวเยว่ได้ยินดังนั้นจึงหันกลับไปมอง

ผู้ที่มาใหม่ก็คือ จวินจิ่วชิง

หลังจากไม่ได้เจอกันสักพักหนึ่ง ลมปราณบนร่างกายของจวินจิ่วชิงก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ตอนที่ฉู่หลิวเยว่มองเขา เขาก็สามารถสัมผัสได้แล้วหันกลับมามองทันที

เพียงแค่สบสายตา เขาก็เหมือนสามารถสัมผัสอันใดบางอย่างได้ ในดวงตามีแสงสว่างวูบวาบ

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกตกใจเล็กน้อย

จวินจิ่วชิง…เห็นอันใดอย่างนั้นหรือ?

แต่เขาไม่ได้พูดอันใดมาก แม้กระทั่งสายตาก็ไม่ได้มองมาทางฉู่หลิวเยว่นานเกินไป

ดูเหมือนว่า…ทุกอย่างเป็นปกติ

แต่สิ่งที่ทำให้ฉู่หลิวเยว่รู้สึกประหลาดใจมากคือ ตั้งแต่ที่จวินจิ่วชิงมาถึงพระราชวังมายาศักดิ์สิทธิ์ คำพูดและการกระทำบางอย่างของเขานั้นแปลกประหลาดไป

แต่นางก็ไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

จวินจิ่วชิงเดินมาหยุดอยู่ไม่ไกลจากหนานจิ่นซู

ในตอนนั้นหนานจิ่นซูก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที

เขากวาดสายตาสำรวจจวินจิ่วชิง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉาริษยา

มุมปากของจวินจิ่วชิงกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย

“เรื่องนี้ยังยากจะพูดนัก”

“จะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างใด? หากเป็นคนอื่นก็อาจจะไม่สามารถทำได้ แต่นี่คือประมุขตระกูลอี้ที่มีพรสวรรค์ล้ำลึก ซ้ำยังมีตราแห่งสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ แน่นอนว่าต้องเป็นเลิศกว่าผู้คนทั่วไปอยู่แล้ว”

หนานจิ่นซูรู้ว่าตอนนี้ตนเองมีโอกาสที่จะตีสนิทมากที่สุด ดังนั้นเขาจึงรีบแสดงจุดยืนอยู่ข้างจวินจิ่วชิงทันที

แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะได้รับโอกาสพิเศษเข้ามาในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ ทำให้เขายังด้อยกว่าจวินจิ่วชิงอยู่หลายส่วน

ดังนั้นต่อให้เขาก้มศีรษะลง แต่ก็ไม่ได้ทำให้สถานะของเขาลดต่ำลงไป

ยิ่งไปกว่านั้นความแข็งแกร่งของจวินจิ่วชิงก็เป็นเรื่องจริง

ส่วนเป้าหมายที่เขาต้องการเหยียดหยามดูถูกนั้น ก็ต้องเป็นฉู่หลิวเยว่และคนอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย

จวินจิ่วชิงไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ

หนานจิ่นซูไม่สามารถคาดเดาความคิดของเขาได้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยเขาจึงเงียบเสียงลงจะดีกว่า

…

ภายในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ นอกจากเสินสื่อทุกคนจะมารวมตัวกันอยู่ที่นี่แล้ว ความจริงแล้วคนอื่นที่เข้ามาร่วมด้วยก็มีจำนวนน้อยมาก

เมื่อนับฉู่หลิวเยว่และคนอื่นแล้วก็มีไม่ถึงยี่สิบคนเท่านั้น

ในตอนนั้นมู่ชิงเห่อที่ยืนอยู่ด้านบนสุดก็ลงมือทันที

ลำแสงหนึ่งพุ่งผ่านฝ่ามือของเขาออกไป!

จากนั้นลำแสงกลุ่มนั้นก็กระจายตัวออกกลางอากาศ และแบ่งออกมาเป็นสี่ส่วน ก่อตัวเป็นค่ายกลขนาดใหญ่สีเงินสี่แห่ง!

ค่ายกลนั้นซับซ้อนมาก อีกทั้งแรงกดดันก็มหาศาล!

ทุกสายตาต่างจ้องมองไปที่มัน

ฉู่หลิวเยว่รู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย

นางถอนหายใจเบาๆ

สมแล้วที่เป็น…เสินสื่อลำดับที่หนึ่ง

มู่ชิงเห่อพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

“ค่ายกลทั้งสี่นี้ คือสนามประลองสี่แห่ง แบ่งออกเป็น ช่างหลอมอาวุธ ปรมาจารย์ค่ายกล เซียนหมอ และจอมยุทธ์ ซึ่งแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ ตอนนี้ผู้บำเพ็ญเพียรทั้งพระราชวังมายาศักดิ์สิทธิ์ สามารถเลือกเข้าค่ายกลได้หนึ่งแห่ง และเข้าสู่การประลอง ขอเพียงแค่สามารถเอาชีวิตรอดจากการทดสอบที่เกี่ยวข้องก็สามารถเข้ามาในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ได้!”

ฉู่หลิวเยว่ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป

“นี่หมายความว่าคนอื่นก็สามารถเข้ามาในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างนั้นหรือ?”

“ถูกต้อง!”

เซียวหรานที่อยู่ด้านข้างก็พยักหน้า แล้วอธิบายเสียงทุ้มต่ำว่า

“ด่านนี้ถือว่าเป็นโอกาสสุดท้ายสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรที่จะเข้ามาในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์”

ฉู่หลิวเยว่หรี่ตาเล็กน้อย

“หากเป็นเช่นนั้น ก่อนหน้านี้เหตุใดถึงต้องตั้งเงื่อนไขที่เข้มงวดขนาดนั้นมาด้วยล่ะ?”

“เฮ้อ เจ้านี่ไม่รู้อันใดเลย! ด้านนี้เรียกว่าด่านเป็นตาย! ปกติแล้วผู้ที่เลือกเข้ามาท้าทายภายในด่านนี้ ถ้าไม่ได้มีชีวิตอยู่ภายในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ เขาก็จะต้อง…ตาย! หากเข้ามาแล้วก็ถือว่าได้พนันชีวิตของตัวเอง! ดังนั้นจึงแตกต่างจากพวกเราโดยสิ้นเชิง!”

เซียวหรานส่ายหน้า

“ด่านเป็นตาย มีคนตายมากกว่าคนรอด ตายเก้ารอดแค่หนึ่ง!”