ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2432 ไปหรือไม่
ตอนที่ 2432 ไปหรือไม่
………………..
ตอนนี้น้องแปดรู้แล้วว่าการลากเยี่ยนชิงเข้ามาช่วยเหลือนั้นเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมมาก!
แม้ก่อนหน้านี้นางก็ได้พูดออกไปอย่างชัดเจนแล้ว แต่ก็ยังมีคนบางคนโยนความผิดมาให้นางอยู่เสมอ
เขาเห็นว่านางรังแกได้ง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ?
ตอนนี้นางมีเยี่ยนชิงเป็นโล่บังลูกธนูแล้ว แต่มันไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น!
“ข้ากับพี่เยี่ยนชิงถูกตาต้องใจกัน เป็นบุพเพสันนิวาสของกันและกัน คนในพระราชวังมายาศักดิ์สิทธิ์ล้วนรู้เรื่องนี้ แต่เหตุใดเรื่องมาถึงพวกเจ้า ข้ากลับกลายเป็นคนที่เล่นกับความรู้สึกของคุณชายเหลียงเหอเล่า?”
น้องแปดพูดขึ้นพร้อมกะพริบตาปริบๆ
“หรือพวกเจ้ายังไม่รู้ว่า ข้าผู้นี้…เป็นคนที่ดูหน้าตา?”
อุ๊บส์!
กลุ่มคนที่อยู่โดยรอบก็หัวเราะออกมาเสียงทุ้มต่ำ
แม้เขาจะกลั้นขำลงอย่างรวดเร็ว แต่ก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่หัวเราะออกมาเสียงเบา
ทุกคนลอบสบสายตากัน สีหน้าแฝงไปด้วยความหมาย
จากนั้นเสียงถกเถียงก็ดังขึ้น
“ใช่แล้ว เมื่อหลายวันก่อนหน้านี้ที่ยอดเขาโอสถ ข้ายังเห็นแม่นางน้องแปดเดินทางไปพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่ง แม้จะมองจากระยะไกล แต่ชายคนนั้นก็หล่อเหลาเอาการ ท่าทางเป็นอัจฉริยะ…”
“ข้าก็เห็นเหมือนกัน! แม้เขาจะมีใบหน้าเย็นชา แต่เขาก็ดีต่อแม่นางน้องแปดมาก ทั้งสองคนเดินไปด้วยกันมือยังไม่ปล่อยเลย!”
“เหมือนว่าเขาจะเป็นระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ เรื่องพรสวรรค์ไม่ต้องพูดถึง”
“จริงหรือ? ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า…แม่นางน้องแปดไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องไปสนใจเหลียงเหอเลยนี่นา…”
“อุ๊ปส์ คนที่ชอบแม่นางน้องแปดมีมากมายขนาดนั้น เหลียงเหอจะนับว่าเป็นอันใดได้? แม่นางน้องแปดปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียม และปฏิเสธทุกคน ข้าได้เจอนางอยู่หลายครั้ง แม้กระทั่งคำพูดยังไม่สามารถพูดกับนางได้! เหลียงเหอไม่ใช่คนเดียวที่โดนปฏิเสธ แล้วเขาจะตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้อย่างใด? ข้าคิดว่าปัญหาน่าจะอยู่ที่ตัวเขา!”
…
ทุกคนต่างส่งเสียงดังขึ้น
หนังตาของฉู่หลิวเยว่ก็กระตุก
น้องแปดกับเยี่ยนชิง?
ตั้งแต่เมื่อใดกัน?
อีกทั้ง…พวกเขายังจับมือกันไปยอดเขาโอสถ?
นางครุ่นคิดกับภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ แต่ก็คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้เลย
เยี่ยนชิงที่มีใบหน้าเย็นชาเหมือนภูเขาน้ำแข็ง…
เหมือนว่านางพลาดสิ่งสำคัญอันใดบางอย่างไป?
…
เหลียงเหอแทบจะเอาหน้ามุดลงดิน
เขาจึงรีบอธิบายขึ้นว่า
“เสินสื่อลำดับที่แปด เรื่องนี้ท่านเข้าใจผิดแล้ว! ระ ระหว่างข้ากับน้องแปดไม่มีอันใดจริงๆ ในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ข้าแพ้ติดต่อกันหลายต่อหลายครั้ง ดังนั้น…เรื่องนี้จึงไม่มีความเกี่ยวข้องกับแม่นางน้องแปดเลย!”
เขาชอบน้องแปด ก่อนหน้านี้เขาก็ถูกโจมตีอย่างรุนแรง
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของซูจิ้งเมื่อครู่นี้ เขาก็รู้สึกไม่สบายใจมาก
กอปรกับแรงกดดันจากคนรอบข้าง จนทำให้เขาต้องพูดชี้แจงขึ้นมา
“ส่วนด่านเป็นตายในวันนี้จะดีมากหากข้าสามารถผ่านมันไปได้ หากผ่านมันไม่ได้ นั่นก็หมายความว่าข้าไร้ความสามารถเอง ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับแม่นางน้องแปดเลย ได้โปรด เสินสื่อลำดับที่แปด…ได้โปรดถอนคำพูดตนเองด้วย”
ซูจิ้งสีหน้าย่ำแย่มาก
แต่นางไม่ได้คิดว่าตัวนางผิด นางกลับคิดว่านี่เป็นความผิดของน้องแปดมากขึ้นกว่าเดิม
คำว่า “พี่เยี่ยนชิง” ก็ช่างแสลงหูนางนัก!
…
ในขณะเดียวกัน เสินสื่อทุกคนที่อยู่บริเวณตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ก็มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงไปเมื่อได้ยินชื่อนั้นจากปากของน้องแปด
ฝานอวิ๋นเซียวก็หันมองทางอวี้เชียนอย่างไม่แน่ใจ แล้วพูดขึ้นว่า
“เสินสื่อลำดับที่สอง คนที่แม่นางคนนั้นพูดถึง…”
“แค่คนที่มีชื่อเหมือนกันเท่านั้น” อวี้เชียนพูดด้วยเสียงเย็นชา “เขาก็มาจากอาณาจักรเสิ่นซวี่เช่นกัน”
ฝานอวิ๋นเซียวและคนอื่นๆ ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“ข้าว่ามันเป็นไปไม่ได้…ถ้านับจากเวลาแล้ว คนผู้นั้นก็น่าจะใกล้มาถึงแล้ว?”
อวี้เชียนเหลือบสายตามองขึ้นด้านบน
“ในช่วงด่านเป็นตาย คนผู้นั้นคงไม่มีทางมาถึง น่าจะต้องรอช่วงเวลาเหล่านี้จบ ตอนที่ทุกคนขึ้นสวรรค์ทลายเทพ เขาถึงจะได้ปรากฏตัวขึ้น”
พวกเขาทั้งหลายก็มีสีหน้าเห็นด้วย
“แต่เหตุใดผู้ดูแลรองยังไม่มาล่ะ?”
ฝานอวิ๋นเซียวขมวดคิ้วขึ้น
“ตามกฎแล้ว เขาน่าจะมาถึงก่อนด่านประลองเป็นตายเริ่มต้นสิ”
อวี้เชียนพูดขึ้น
“บางทีอาจจะมีเรื่องที่ทำให้เขาล่าช้า หากพวกเราเริ่มงานสายสักหน่อยก็ไม่เป็นไร เขาคงจะกำลังมาถึงแล้ว”
ฝานอวิ๋นเซียวจึงทำได้เพียงตอบรับ แต่สายตากลับไม่ยินยอม
ถ้าร้านเจินเป่าเก๋อมอบบัญชีให้เขาตั้งแต่แรก ผู้ดูแลรองไม่จำเป็นต้องมาก็ได้
ท่าทางของอีกฝ่ายนั้นแข็งกร้าวเกินไป เขาจึงทำให้ได้เพียงประนีประนอม
และรอคอย
ตอนนี้ นอกจากน้องแปดและคนอื่นๆ ที่มาถึงเป็นกลุ่มแรก ทั้งหมดมีสิบเอ็ดคนที่เข้ามาร่วมตัดสินด่านเป็นตายแห่งนี้
ซูจิ้งพูดขึ้นว่า
“กฎของด่านนี้ง่ายมาก ไม่มีข้อจำกัดใดๆ ขอเพียงสามารถหลอมโอสถที่โดดเด่นมากพอก็สามารถผ่านด่านนี้เข้าไปได้แล้ว”
เมื่อพูดจบนางก็โบกมือขึ้น อัญเชิญเตาหลอมโอสถสามขาออกมา
เมื่อพิจารณาจากท่าทางแล้ว เหมือนนางต้องการจะเริ่มต้นทดสอบในทันที
วินาทีต่อมา นางก็ตบเตาหลอมด้วยมือข้างเดียว…ตู้ม!
เปลวเพลิงสีน้ำเงินก็ลุกโชนออกมาจากเตาหลอม!
หลังจากมองอย่างละเอียดแล้ว ภายในแสงสีน้ำเงินนั้นมีประกายสีเงินที่คล้ายมีคล้ายไม่มีอยู่
อุณหภูมิโดยรอบเพิ่มสูงขึ้นทันที!
น้องแปดหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากยกโค้งขึ้น จากนั้นก็อัญเชิญเตาหลอมของตนเองออกมา
พรึ่บ!
เปลวเพลิงโชติช่วงโหมกระหน่ำขึ้น!
…
ร้านเจินเป่าเก๋อ
ภายในห้อง เหยียนเก๋อเอามือสองข้างไพล่หลัง เขาเดินไปมาด้วยความลังเล
หมิงซูมองเขาด้วยสายตาจนปัญญา
“ผู้ดูแลรอง ถึงตอนนี้แล้ว ท่านยังไม่ไปอีกหรือ?”
เหยียนเก๋อชะงักฝีเท้า จากนั้นก็มองออกไปทางด้านนอกหน้าต่าง ในที่สุดก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“ไป!”
YOU MAY ALSO LIKE
