ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2474 ยอดเขาโอสถนี้เป็นของเจ้าหรือไม่
ตอนที่ 2474 ยอดเขาโอสถนี้เป็นของเจ้าหรือไม่
……………
เสียงนั้นดูเหมือนจะมาจากบนหลังคาทรงกลมไร้ทิศทาง บางเบาแต่หนักแน่น พร้อมกับแรงกดดันไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งยังเยื้องกรายมาอย่างเหี้ยมหาญ!
ช่วงเวลานี้ ทั้งพระราชวังมายาศักดิ์สิทธิ์เงียบสงัด มีเพียงเสียงของนางเท่านั้นที่ครอบคลุมทั่วสวรรค์โลกา
สรรพชีวิตทั้งหลายล้วนตกตะลึง!
มันคือการซักถาม การสอบสวน และศักดิ์ศรีอันสูงสุดของการกลับมาในที่สุด หลังจากผ่านพ้นความยากลำบากมามากมาย
ดวงตานับไม่ถ้วนจ้องมองไปที่แม่นางในชุดสีแดงที่ยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงอย่างเหม่อลอย
เห็นได้ชัดว่าเป็นร่างที่ผอมเพรียวและบอบบาง แต่ดูเหมือนจะมีพลังและแรงกดดันอันพิศวง จนทำให้ผู้คนไม่กล้ามองตรงๆ
ในขณะเดียวกันก็มีข้อสงสัยหนึ่งผุดขึ้นมาในใจของทุกคน
คำกล่าวนี้ของนางหมายถึงสิ่งใดกันแน่
ตำแหน่งเสินจู่…นางกำลังถามถึงผู้ใด
นางคือใคร!?
…
ในเวลาเดียวกัน ภายในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ก็ตกอยู่ในความเงียบสงัดเช่นเดียวกัน
ทันใดนั้น ตู๋กูโม่เป่าก็ก็ลืมตาขึ้นและมองดูข้างหน้าจากระยะไกล
หลานเซียวหันกลับมามองร่างนั้นอย่างแน่นิ่ง และคล้ายว่าจะมีบางอย่างพลุ่งพล่านอย่างรวดเร็วภายในดวงตาของเขา
เสินสื่อทั้งหลายล้วนงงงันอยู่ตรงนั้น
คำถามนี้ของฉู่หลิวเยว่มุ่งไปยังเสินจู่!
บางคนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเรือนร่างในส่วนลึกที่สุดของตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์
เพียงครู่หนึ่ง เสียงทุ้มพร่าก็ดังขึ้นในที่สุด
“ตำแหน่งนี้เป็นของข้ามาตั้งแต่แรก จะเอ่ยถึงการเพียงพอได้อย่างใด?”
ทุกหนแห่งมีเพียงความเงียบเชียบ
ทันใดนั้น นางก็แหงนหน้าขึ้นและมองไปยังบันทึกหมื่นเซียนที่ล่องลอยอยู่บนโถงหลัก
เสาเทพยดาระหว่างคิ้วของนางนั้นกระจ่างและแวววับยิ่งขึ้น!
หลังจากนั้นนางก็เอ่ยปาก
“เสินสื่อลำดับแปด”
ทุกคนนิ่งอั้น
ไยนางจึงร้องเรียกหาซูจิ้งในตอนนี้
ซูจิ้งซึ่งนอนราบอยู่บนพื้นหน้าโถงหลักแห่งตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ และจวนจะหมดลมหายใจ เมื่อได้ยินเช่นนี้ก็พลันตื่นตระหนกแล้วเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่รู้ตัว
ถึงกระนั้น ดวงตาของฉู่หลิวเยว่กลับไม่ได้มองไปที่นาง
ปัง!
บนบันทึกหมื่นเซียน มีแสงสีทองแจ่มจรัสระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน!
ในชั่วพริบตาก็เหมือนดั่งดอกไม้ไฟบานสะพรั่ง มีแสงประกายสีสัน!
ในอีกชั่วขณะก็มีชื่อหนึ่งปรากฏให้เห็นเป็นประจักษ์แก่สายตาทุกคน!
ราวกับว่าหมอกถูกแหวกออกไปในที่สุด และเขตแดนที่เลือนรางก็จางหายไปพร้อมกับการสวดอันแผ่วเบาของนาง
ดุจคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ ดั่งการเพรียกหา!
น้องแปด!
ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ จ้องมองอย่างเหลือเชื่อเมื่อได้ยินชื่อที่ปรากฏอยู่บนบันทึกหมื่นเซียนอย่างกะทันหัน
น้องแปดอย่างนั้นหรือ
เป็นที่แน่ชัดว่านางเพิ่งล้มเหลวจากการขึ้นสวรรค์ทลายเทพ แล้วไยถึง…
ไม่ใช่สิ!
ดวงตางามอันน่าหลงใหลและเย้ายวนคู่นั้น เหมือนดั่งชั้นน้ำแข็งบางๆ ที่แตกกระจายในพริบตา กอปรกับลูกคลื่นที่ซัดเข้ามาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!
มีแสงประกายปรากฏออกมาจากระหว่างคิ้วของนาง!
นั่นก็เป็นตราแห่งสายเลือดศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกัน!
เมื่อเห็นฉากนี้ ฝานอวิ๋นเซียวและผู้อื่นต่างก็ตกตะลึงอยู่ตรงนั้น น้องแปดเองก็มีพลังแห่งสายเลือดอย่างนั้นหรือ!?
ต่อจากนั้น น้องแปดก็กะพริบดวงตางามอย่างแผ่วเบา ขยับเขยื้อนร่างกาย ก่อนจะหายไปจากจุดเดิม
ทันใดนั้น นางก็มาอยู่ตรงหน้าของฉู่หลิวเยว่ พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏบนดวงหน้าสดใสและอ่อนหวานของนาง
“น้องแปดมาช้านัก ท่านหญิงโปรดให้อภัยด้วย”
เห็นได้ชัดว่ารูปร่างหน้าตาของนางยังคงเหมือนก่อน ทว่าท่วงทีอันน่าหลงใหลทั่วทั้งร่างของนางกลับส่องประกายเสียยิ่งกว่าเดิม
เพียงแค่ยืนอยู่แบบนี้ นางก็สามารถช่วงชิงสายตาของทุกคนไปได้อย่างง่ายดาย
ดุจดอกกุหลาบที่เบ่งบานในฤดูกาลที่ดีที่สุด อีกทั้งส่งกลิ่นหอมหวานอบอวล
ทุกคนต้องใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งถึงจะรู้สึกตัวว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
เสินสื่อลำดับแปดที่ฉู่หลิวเยว่ร้องเรียกหาก็คือนางอย่างนั้นหรือ!?
ประหนึ่งจะยืนยันการคาดเดาของพวกเขา ในอีกขณะหนึ่ง ฉู่หลิวเยว่จึงเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงราบเรียบ
“ยอดเขาโอสถไม่ได้รับการดูแลอย่างเต็มที่มานานแล้ว”
น้องแปดขมวดคิ้วมุ่น
“ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
ขณะที่เอ่ยอยู่ นางก็ขยับเท้าแล้วพัดพาสายลมหอมหวนมา ก่อนจะมุ่งตรงไปยังยอดเขาโอสถ
ซูจิ้งตื่นตระหนกทันที
“เจ้า!”
นี่พวกนางคิดจะทำสิ่งใดกัน!?
นางกะพริบดวงตางามอย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงโบกมืออันขาวสะอาดและอ่อนนุ่มเบาๆ ทำให้ไข่มุกหยกที่แตกกระจายบนข้อมือของนางส่งเสียงกริ๊งออกมา
ร่างของซูจิ้งทะยานขึ้นไปอย่างไม่อาจควบคุม
น้องแปดรวดเร็วยิ่งนัก เพียงอึดใจเดียวก็มาถึงยอดเขาโอสถแล้ว
จากนั้น เพียงนางผุดความคิดขึ้นมา ก็ดูเหมือนว่าร่างของซูจิ้งจะถูกพลังที่มองไม่เห็นโยนออกมาอย่างรุนแรง และล้มลงบนภูเขาอย่างหนักหน่วง!
แล้วนางก็ร่วงหล่นลงมาจากข้างบนอีกครั้ง ก่อนจะตกลงสู่ลำธารเบื้องล่างพร้อมกับเสียง “ตู้ม”
“ตู้ม!”
ใบหน้าของซูจิ้งซีดเผือดยิ่งขึ้น พลันพ่นเลือดออกมาเสียเต็มปาก
น้องแปดยืนอยู่กลางอากาศ พลางกอดอกแล้วเอียงศีรษะสังเกต ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างนึกเคลือบแคลง
“ดูยอดเขาโอสถอันดีงามของข้าสิ ถูกเจ้าพังทลายจนมันกลายเป็นอันใดไปแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูจิ้งก็ตกตะลึง
เป็นที่แน่ชัดว่ายอดเขาโอสถแห่งนี้เป็นของนาง! มันกลายเป็นของน้องแปดไปตั้งแต่เมื่อใด!?
นางแหงนหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก แววตาของนางเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น
แววตาของน้องแปดเปลี่ยนไปเล็กน้อยราวกับพบเห็นสิ่งใดบางอย่าง แล้วริมฝีปากก็ยกขึ้นก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา
“ยังคงเป็นพี่ใหญ่ที่เข้าใจข้าที่สุด”
ซูจิ้งมองตามสายตานางอย่างไม่รู้ตัว แต่กลับต้องตกตะลึงทันควัน
ไม่ไกลออกไปนัก มีค่ายกลสีเขียวจางๆ ที่ไม่อาจล่วงรู้ว่าปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อใด!
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังแตกต่างจากลักษณะที่มักคลุมเครือในอดีต ครั้งนี้มันปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว!
ดูเหมือนว่าค่ายกลนี้จะหล่นลงมาจากท้องฟ้า โดยมีลำแสงส่องประกายนับอนันต์อันใสบริสุทธิ์และงดงาม
ตามมาด้วยแรงกดดันอันหนักหน่วงที่ไม่อาจเพิกเฉย!
ในอีกขณะหนึ่ง ค่ายกลพลันจางหายไป ก่อนจะแปรสภาพเป็นลำแสงนับอนันต์แพร่กระจายและล่องลอยไปทั่วยอดเขาโอสถ
พลังชีวิตอันอุดมสมบูรณ์และมั่งคั่ง ราวกับกระแสน้ำที่ถูกเปิดประตูระบายแล้วหลั่งไหลออกมาทันที!
บนยอดเขาสูงอันทอดยาว มีใบไม้แห้งร่วงหล่น พร้อมกับใบอ่อนที่เติบโต กิ่งใบและกลีบดอกสุดคณานับก็พลิ้วไหวไปตามกัน
กลิ่นหอมอบอวลของสมุนไพรลอยมาในอากาศ
แต่เพียงชั่วพริบตา กลิ่นอายของทั่วทั้งยอดเขาโอสถก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความเงียบสงบในอดีต ก็เปลี่ยนเป็นความมีชีวิตชีวา
ซูจิ้งพลันตื่นตะลึง!
ในช่วงหมื่นปีมานี้ เปลือกนอกของยอดเขาโอสถดูเหมือนจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่มีเพียงนางที่รู้ว่าสิ่งล้ำค่าจากธรรมชาติทั้งหลาย ณ ที่แห่งนี้มีน้อยลงเรื่อยๆ
เดิมทียอดเขาโอสถเหมาะสำหรับการปลูกสมุนไพรหลายชนิด แต่เมื่อเวลาผันเปลี่ยน ก็ไม่รู้ด้วยเหตุใด นานวันเข้ากลับไม่เป็นที่พอใจของผู้คนอีกแล้ว
ถึงแม้นางจะใช้ความพยายามอย่างมากในการดูแล แต่มักจะมีสมุนไพรบางส่วนที่เหี่ยวเฉาและตายไปก่อนที่มันจะได้เติบโต
แม้กระทั่งบางส่วนที่เติบโตแล้ว แต่กลับไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน
นี่เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลว่าเหตุใดนางจึงคอยดูแลยอดเขาโอสถอย่างเคร่งครัด
เพียงแต่ว่ายอดเขาโอสถนั้นครอบคลุมพื้นที่กว้างขวาง จึงไม่ค่อยมีผู้ใดสังเกตเห็นนัก
ซูจิ้งรู้ดีว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะค่ายกลพิลึกเหล่านั้น
ทุกครั้งที่มันปรากฏขึ้น พลังชีวิตของยอดเขาโอสถ รวมถึงพลังแห่งสวรรค์และโลกก็จะถูกลดทอนลง
ฉะนั้น ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา นางได้พยายามแก้ไขปัญหาของค่ายกลอยู่เสมอ
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าค่ายกลที่ทำให้นางหมดหนทางสู้นั้นจะถูกขจัดออกไปอย่างง่ายดายภายใต้การควบคุมของน้องแปด!
กลิ่นหอมตลบของสมุนไพรโชยมาตามสายลม
ฉู่หลิวเยว่สูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นหอมล้อมอยู่ที่ปลายจมูก ทำให้จิตใจของนางสดชื่น
นางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วมองไปยังโถงหลัก
ขออภัย
เกิดเหตุขัดข้องในการเชื่อมต่อ กรุณาลองใหม่อีกครั้ง
ลองใหม่อีกครั้ง
“ยอดเขาโอสถนี้เป็นของเจ้าหรือ?”
YOU MAY ALSO LIKE
