ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 735 ข้าจะเล่นกับเจ้า

ในเวลาไม่ถึงอึดใจ ไป๋ จุนหลินก็กระอักหลั่งหลั่งเลือดมาเต็มปาก และเกือบเสียชีวิตด้วยคาสาปโลหิต “อะแฮ่ม “เขาเงยหน้าขึ้นมองร่าง ที่เย่อหยิ่งอย่างหาที่เปรียบมิได้บนท้องฟ้ าและคลื่นแห่งความอัปยศอด สูก็ถาโถมเข้ามาในหัวใจ

ในขณะนี้ ความโกรธของไป๋ จุนหลินถึงจุดสูงสุดแล้ว เขาไม่ สามารถยอมรับความจริงที่ว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับเย่เฟิ ง สิ่งนี้ เกี่ยวข้องกับศักดิ์ศรีของเผ่าพันธุ์ไป๋ เจ๋อ ไม่ว่าอย่างไร เขาจะแพ้ ไม่ได้!

หลังจากคิดสั้น ๆ ไป๋ จุนหลินก็ส่งเสียงคารามออกมาด้วยความ บ้าคลั่ง เขาเป็ นเหมือนเทพเจ้แห่งสงครามบนท้องฟ้ า ร่างกายที่ ใหญ่โตค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

เมื่อมองแวบแรก พวกเขาเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่กาลังมองลง มายังสิ่งมีชีวิตทั้งหมดจากเหนือเมืองโบราณ

“ร่างที่แท้จริงของไป๋ เจ๋อ!” หัวใจของทุกคนสั่นสะท้านและร ้อง อุทานออกมา ไม่มีใครคาดคิดว่าการต่อสู้ในวันนี้จะรุนแรงเช่นนี้ อาจ กล่าวได้ว่าทั้งสองฝ่ ายใช ้ไพ่ตายทั้งหมดโดยไม่คานึงถึงสิ่งใด

ไป๋ จุนหลินดูเหมือนจะฟื้นคืนความรุ่งโรจน์ของไป๋ เจ๋อในยุคยุค เซียนโบราณกลับคืนมาในขณะที่เขาใช ้เคล็ดวิชาขั้นสูงสุดเพื่อยับยั้ง

คาสาปโลหิต ขณะที่พลังอันอานาจทั้งสองปะทะกัน ดินแดนเพลิง ทั้งหมดก็เริ่มสั่นสะเทือน กลิ่นอายอันพลังได้ทาลายบ้านทั้งหมด ภายในระยะหลายร ้อยลี้และพัดพาพวกเขาไปในสายลมที่รุนแรง

ร่างกายที่แท้จริงของไป๋ เจ๋อเป็ นพลังเทพเจ้าสูงสุดของเผ่าพันธุ์ ไป๋ เจ๋อ ในโลกนี้ มีเพียงผู้ที่มีสายเลือดใกล้เคียงกับบรรพบุรุษมาก ที่สุดเท่านั้นที่สามารถบ่มเพาะได้ แม้แต่ผู้นาของเผ่าพันธุ์ไป๋ เจ๋อก็ยัง ไม่ได้เรียนรู ้พลังเทพเจ้าอันยิ่งใหญ่ ไม่มีใครคาดคิดว่าไป๋ จุนหลินจะ เรียนรู ้มันได้

ในขณะนี้ สถานที่ทั้งหมดก็ปะทุขึ้น การปะทะกันของพลังอัน อานาจทั้งสองทาให้เกิดประกายไฟทาลายล้างที่รุนแรงอย่างหาที่ เปรียบมิได้

เย่ชิวได้เห็นทั้งหมดนี้ แตกต่างจากคนอื่น ๆ ที่กาลังตกใจ เย่ชิว กังวลมากกว่า เพราะเขาสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าไป๋ จุนหลิน ไม่คุ้นเคยกับพลังเทพเจ้านี้ พูดให้แม่นยา นี่เหมือนกับพลังเทพเจ้าที่ ยิ่งใหญ่ที่อีกฝ่ ายเพิ่งเข้าใจเสียมากกว่า มันเป็ นความศักดิ์สิทธิ์อย่าง กะทันหันระหว่างชีวิตและความตายที่อีกฝ่ ายแทบจะไม่สามารถใช ้มัน ได้

พลังเทพเจ้านี้ลึกซึ้งอย่างหาที่เปรียบมิได้ ไป๋ จุนหลินเข้าใจมันมา หลายปีแล้ว แต่เขาก็ทาได้เพียงแงะออกมาเล็กน้อยเท่านั้น ด้วยวิธีนี้ เขาอาจจะสามารถแก้ไขการโจมตีอันทรงพลังของเย่เฟิงได้ แต่เขาจะ

ถูกทุบตีเฉย ๆ เท่านั้น เขายังไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้า เขาได้

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่ชิวก็เข้าใจทันทีว่าเขาไม่สามารถดูการแสดง ต่อไปได้ อย่างน้อยที่สุด เขาไม่สามารถปล่อยให้ไป๋ จุนหลินใช ้ร่างที่ แท้จริงไป๋ เจ๋อต่อไปได้เพราะการใช ้มันอย่างหักโหมจะส่งผลกระทบ อย่างมากต่อรากฐานและอาจเป็ นอันตรายต่อการบ่มเพาะในอนาคต ของอีกฝ่าย

“ฮ่าฮ่า… ไป๋ จุนหลิน นี่คือสิ่งที่เจ้าภูมิใจ? ข้าคิดว่า… มันไม่มี อะไรมาก” เย่เฟิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ในขณะนี้ เขากลายเป็ นคนบ้า ไปแล้ว

ทันใดนั้น กระบี่ในมือก็ออกแรงเพิ่มพลังของคาสาปโลหิตขึ้นอีก ระดับหนึ่ง พลังอันน่าตกตะลึงนั้นไหลลงมา กลายเป็ นกระบี่แห่งการ นิพพานด้วยความบ้าคลั่งและฟันลงมาด้วยความเร็วดุจสายฟ้ าใน ทันใด

ดวงตาของไป๋ จุนหลินเคร่งขรึมอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขากาลังจะ ต่อต้านอย่างสุดพลังเพื่อต้านทานกระบี่ที่น่ากลัวนี้ ทันใดนั้น ฝนก็ โปรยปรายลงมา ดอกไม้ที่บานสะพรั่งจากฟากฟ้ าและค่อย ๆ บาน สะพรั่งในสนามรบ บริเวณโดยรอบดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

“เกิดอะไรขึ้น?” สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปด้วยความสับสน การ เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ทาให้ทุกคนไม่ทันตั้งตัว

ทันทีที่เขาเห็นฝนดอกไม้โปรยปราย ดวงตาของฮวาเฟยอวี่ก็ เปลี่ยนเป็ นเย็นชาทันที “หนึ่งบุปผาหนึ่งโลก! เย่ชิว… ” ไม่มีใครรู ้ดีไป กว่าเขาว่าดอกไม้นี้หมายถึงอะไร ทันทีที่เขาเห็นดอกไม้บานสะพรั่ง ในสนามรบ ฮวาเฟยอวี่ก็เข้าใจทันทีว่าเย่ชิวเป็ นผู้โจมตี

ฮวาเฟยอวี่ตบรั้วอย่างแรง ความเกลียดชังในดวงตาแข็งแกร่งขึ้น เขาอยากจะออกไปหยุดเย่ชิวไม่ให้ช่วยชีวิตไป๋ จุนหลิน แต่เขาก็ เข้าใจเช่นกันว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่ชิวในขณะนี้

“ใบหญ้าทุกใบ ดอกไม้ทุกดอกส าหรับทุกโลก? นี่เป็ นเคล็ดวิชา วิเศษแบบใดกัน?” เพียงชั่วอึดใจ ทุกคนก็ตกตะลึง พวกเขาเข้า ใจความล้าลึกอันไม่มีที่สิ้นสุดที่อยู่รอบข้างอย่างถี่ถ้วนและรู ้สึกตกใจ อย่างยิ่ง

เย่เฟิง ที่อยู่บนท้องฟ้ า ตกใจยิ่งกว่า เขาไม่คิดว่ากระบี่จะถูกคน อื่นปัดป้ องได้เช่นนั้น

“ใครเข้ามายุ่ง!” เย่เฟิงโกรธจัดและต้องการหาคนที่ช่วยอีกฝ่าย

โดยไม่คาดคิด ในลมหายใจต่อมา ร่างสีขาวก็ค่อย ๆ ทะยานลงสู่ สนามรบ

“พี่ใหญ่!” ร่างกายของไป๋ จุนหลินสั่นสะท้านเมื่อเขาเห็นคนที่อยู่ ข้างหลังเขา เขาหันตัวกลับและถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อรู ้ว่า นั่นคือเย่ชิว

เย่ชิวมองไปที่อีกฝ่ ายอย่างใจเย็นแล้วพูดว่า “เจ้าออกไปก่อนได้ ข้าจะเล่นกับเขาเอง”

“นี่… ” ไป๋ จุนหลินรู ้สึกอายเล็กน้อย แต่เขาก็เข้าใจว่าเขาไม่มีไพ่ ตายอีกต่อไป หากเป็ นเช่นนี้ต่อไป เขาก็ยังแพ้ ดังนั้นจึงไม่มี ประโยชน์ที่จะทาต่อไป “ตกลง พี่ใหญ่ ระวังด้วย! วิธีการของเด็กคน นี้แปลกมากและไม่ง่ายที่จะรับมือ”

ไป๋ จุนหลินสั่งครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังกลับและจากไปด้วย ความผิดหวัง เมื่อเขากลับมาอยู่ข้าง ๆ หยาหยา ไป๋ จุนหลินไม่ สามารถกลับมารู ้สึกตัวได้เป็ นเวลานาน เขาไม่สามารถยอมรับความ จริงที่ว่าเขาล้มเหลว

ในตอนนี้ บทบาทของหยาหยาเข้ามามีส่วนร่วม นางปลอบโยน เขา “ท่านอารอง ไม่เป็ นไร ในใจของหยาหยา ท่านดีที่สุดเสมอ อย่า เพิ่งหมดกาลังใจ อาจารย์มักพูดว่าช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ที่สุดในชีวิต ไม่ใช่วันที่ท่านมีชื่อเสียง

“แต่ เป็ นวันที่ความปรารถนาที่จะท้าทายชีวิตเกิดจากความเศร ้า โศกและความสิ้นหวังและก้าวไปสู่ความท้าทายดังกล่าวอย่างกล้า หาญ แม้ว่าพวกเขาจะคิดว่าท่านแพ้แล้วก็ตาม หยาหยาไม่คิดอย่าง นั้น เพราะในใจของหยาหยา อารองดีที่สุดเสมอ ไม่เป็ นไรถ้าแพ้วันนี้ ท่านสามารถต่อสู้กลับได้ในอนาคต”

หลังจากได้ยินค าพูดปลอบใจของหยาหยา ไป๋ จุนหลินก็รู ้สึกดี ขึ้นมาก เด็กหญิงตัวเล็กคนนี้ ข้าไม่ได้ชื่นชมเจ้าไปมาฟรี ๆ เจ้ารู ้ด้วย ซ้าว่ารู ้สึกเสียใจกับอารองอย่างไร คาปลอบใจนี้ทาให้ไป๋ จุนหลิน ยอมรับความล้มเหลวในที่สุด เขายังแอบคิดในใจ ในอนาคตเขาจะ ได้รับศักดิ์ศรีที่ทาอะไรไม่ถูกไปในวันนี้คืนอย่างแน่นอน

ในขณะนี้ เย่ชิวค่อย ๆ ลอยขึ้นไปในอากาศและมาถึงสนามรบ เผชิญหน้ากับเย่เฟิง

เย่เฟิงรู ้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นเย่ชิว จากนั้น เขาก็พูดด้วย ความเหยียดหยาม “ฮ่าฮ่า ช่างน่าหัวเราะ! แม้แต่ไป๋ จุนหลินก็แพ้ เจ้า คิดว่าเจ้าเป็ นใครถึงกล้าท้าทายข้า?”

เย่ชิวไม่ตอบสนองต่อการยั่วยุของอีกฝ่ าย เขามองดูทั้งหมดนี้ อย่างเย็นชา เขารู ้สึกได้ถึงความลึกซึ้งของคาสาปโลหิตของเย่เฟิง ดู เหมือนเขาจะมีความสุขกับความรู ้สึกที่ห่อหุ้มไปด้วยเลือด ราวกับว่า เลือดในร่างกายถูกปลุกให้ตื่นขึ้นและเขาตื่นเต้นเป็ นพิเศษ

นี่คือความรู ้สึก!

อักขระเลือดได้เดือดจนสุดขีดแล้ว ในขณะนั้น เย่ชิวดูเหมือนจะ ระเหยไปและความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก บางทีเย่เฟิงก็ไม่รู ้ว่า ไม่เพียงแต่เขตแดนโลหิตที่เขาเพียรพยายามสร ้างขึ้นมาจะไม่ ยับยั้งเย่ชิวเท่านั้น แต่มันยังทาให้อีกฝ่ ายบรรลุเพิ่มขึ้นอย่างมากอีก ด้วย

“ฮ่าฮ่า… น่าสนใจ! นี่คือความรู ้สึกของการเอาเปรียบผู้อื่นงั้น หรือ?” เย่ชิวยิ้ม เขาไม่ได้คาดหวังผลตอบแทนที่คาดไม่ถึงเช่นนี้ ไม่ เพียงแต่คาสาปโลหิตของอีกฝ่ ายจะไม่ยับยั้งเขาแล้ว แต่เขายังได้รับ การเสริมประสิทธิภาพจากอีกฝ่ ายและอักขระเลือดในร่างกายก็ถูก ปลุกให้ตื่นขึ้น

พลังที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้ทาให้เย่ชิวบ้าคลั่งเล็กน้อย มันเป็ นพลังที่ ไม่เคยมีมาก่อน