ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 737 เป็ นพรของข้าที่มีเจ้า

“ใช่ รีบไปเชิญผู้น ามาเร็วเข้า!”

ในขณะนี้ ผู้คนจากตระกูลยวี่ถูกปลุกโดยผู้อาวุโสของตระกูลเย่ พวกเขารีบส่งคนสองสามคนไปที่ดินแดนเพลิงไร ้ขอบเขตเพื่อเชิญปู่ ของเย่เฟิงมา คนที่เหลืออยู่ข้างหลังเพื่อจัดการกับเย่ชิว

ขณะนี้ ในสนามรบ เย่ชิวไม่รู ้ว่าวิกฤตกาลังจะมาถึงและยังคง ควบคุมเย่เฟิง ส าหรับเย่เฟิง ในที่สุดเขาก็สงบลงหลังจากตื่นตระหนก ได้ไม่นาน เขาและเย่ชิวมาจากศาลาเยียวยาสวรรค์และผูกพันตาม กฎของสานัก เย่ชิวไม่น่าจะกล้าที่จะสังหารเขา

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เย่เฟิงก็หัวเราะทันทีและพูดว่า “ข้าสงสัยว่าเป็ น ใคร เป็ นท่านเทพนี่เอง ขออภัยในความไม่สุภาพของข้า”

“หืม? เหตุใดตอนนี้เจ้าสุภาพจัง?” เหตุการณ์ที่เปลี่ยนไปอย่าง กะทันหันทาให้เย่ชิวตั้งตัวไม่ทัน

เย่เฟิงพูดต่อ “หลังจากที่ข้าออกมาจากปิดด่าน ข้าได้ยินชื่อของ ท่านเทพหลายครั้งและรู ้สึกประทับใจเป็ นพิเศษ แต่ทว่า ข้าไม่มี โอกาสได้พบท่าน ดังนั้นข้าจึงจาท่านไม่ได้ สิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เป็ นความผิดของข้าทั้งหมด ข้าหวังว่าศิษย์พี่เย่จะยกโทษให้ข้าได้ เพราะเรามาจากส านักเดียวกัน”

ด้วยประโยคนี้ มันคงทาให้เย่ชิวดูไม่มีเหตุผลไปหน่อย อย่างไรก็ ตาม มันก็ดีเหมือนกัน เขาไม่ได้ต้องการสังหารเย่เฟิงตั้งแต่ต้น เขา แค่ต้องการล้างแค้นให้ไป๋ จุนหลิน ตอนนี้อีกฝ่ ายสุภาพมาก เขาพลัน รู ้สึกอายเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ควรตบหน้าคนยิ้ม

“ลืมมันไป! ไม่ผิดที่จะไม่รู ้ ข้าไม่ใช่คนที่จะสังหารผู้บริสุทธิ์ คราว นี้ข้าจะปล่อยนางไป” เย่ชิวส่ายหัวปล่อยหัตถ์มังกรศักดิ์สิทธิ์และวาง อีกฝ่ ายลง บังเอิญ เย่ชิวยังอยากจะถามค าถามกับอีกฝ่ ายสองสาม คาถามในภายหลัง ย่อมเป็ นการดีที่สุดถ้าเขาสามารถแก้ปัญหาได้ โดยตรง

“อะแฮ่ม” สีหน้าของเย่เฟิงน่าเกลียดมากหลังจากหนีจากความ ทุกข์ทรมานมาได้ในที่สุด เย่เซวียน ที่เงียบไปนาน ก็วิ่งขึ้นอย่าง กระวนกระวายเช่นกัน “ท่านพี่ ไม่เป็ นไร!”

เย่เซวียนบินด้วยความโกรธและความอัปยศอดสูเมื่อเขาเห็น พี่ชายถูกทุบตี ต้องรู ้ว่าพี่ชายเป็ นต้นแบบที่เขาชื่นชมมากที่สุดมา โดยตลอด ตอนนี้พี่ชายได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาจึงตื่นตระหนก

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ ายเป็ นห่วงเขามาก เย่เฟิงยิ้มด้วยความโล่งใจ ดู เหมือนว่าน้องชายจะไม่ถูกตามใจไปมาฟรี ๆ เขาค่อนข้างมีเหตุผล ในที่สุดเขาก็รู ้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ทว่า เขาไม่ได้คาดหวังว่าคาพูด ของเย่เซวียนจะท าให้เขาตกตะลึงในทันทีในลมหายใจต่อมา

เย่เซวียนไม่สามารถยอมรับความจริงที่ว่าพี่ชายล้มเหลว ก่อนที่ เย่เฟิงจะพูด เขาก็สาปแช่งอย่างโกรธจัด “เจ้าหนู เจ้าก าลังตกที่นั่ง ลาบาก เจ้ากาลังมีปัญหาใหญ่ เจ้ากล้าแตะต้องพี่ชายของข้า? รอ ก่อน เมื่อข้ารายงานปู่ของข้า ข้าจะปล่อยให้เจ้าตายโดยไม่มีหลุมฝัง ศพอย่างแน่นอน”

ใบหน้าของเย่เฟิงมืดลงทันที ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เขาจะโน้มน้าวให้เย่ ชิวปล่อยเขาเพราะความสัมพันธ ์ของพวกเขาในฐานะเพื่อนศิษย์เขา ไม่คิดว่าเพื่อนร่วมกลุ่มหมูจะปรากฏตัวในทันใด

ในขณะนั้น บรรยากาศเงียบลงทันที ทุกคนมองดูทั้งหมดนี้อ้า ปากค้าง ไม่มีใครคาดคิดว่าเย่เซวียนจะพูดเช่นนี้ทันที

“น่าสนใจ การแสดงนี้ดูเหมือนจะดีขึ้นเรื่อย ๆ” ในขณะนี้ แม้แต่ห ยินซือก็จดจ่ออย่างเต็มที่

เย่ชิว ที่เพิ่งหันกลับและกาลังจะจากไป ก็หยุดลงในขณะนี้ เขา ค่อย ๆ หันตัวกลับและขมวดคิ้ว เขาถามเหมือนกับเป็ นการยืนยันว่า “จริงหรือ? อยากให้ข้าตายโดยไม่มีหลุมฝังศพงั้นหรือ?”

“ฮึ่ม… ตอนนี้เจ้ารู ้วิธีที่กลัวแล้วสินะ สายเกินไปแล้ว ข้าจะบอก อะไรให้ เจ้าก าลังมีปัญหา แม้เจ้าจะคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา จากข้าในตอนนี้ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไป” เย่เซวียนไม่ทราบว่าเขากาลัง สร ้างปัญหา ในทางกลับกัน เย่เฟิงหมดสิ้นเรี่ยวแรงแล้วเนื่องจากการ

ต่อสู้ก่อนหน้านี้และยังต้องการที่จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหยุดการ กระท าโง่ ๆ ของน้องชาย

อย่างไรก็ตาม เขาตระหนักว่าเขาไม่สามารถแม้แต่จะต้านทาน แรงผลักเบา ๆ จากน้องชายในตอนนี้ได้ เขาไม่สามารถหยุดอีกฝ่ าย ได้ ในขณะนั้น เย่เฟิงถึงกับอยากตาย เวรเอ๊ย! ชาติที่แล้วข้าไปทา บาปอะไรไว้ถึงได้มีน้องชายโง่ ๆ อย่างเจ้ากัน?

เมื่อเห็นว่าเย่เฟิงกระวนกระวายจนพูดไม่ออก เย่เซวียนก็ไม่ได้ ตระหนักถึงความร ้ายแรงของปัญหา เขาตบหน้าอกด้วยท่าทาง ปลอบโยน “ท่านพี่ ไม่เป็ นไร พักผ่อนเถอะ ที่เหลือให้ข้าจัดการเอง ไม่ต้องห่วง ข้าจะล้างแค้นให้ท่านแน่นอน”

เย่เฟิงกระอักหลั่งหลั่งเลือดมาทันทีและเป็ นลมเมื่อเห็นสีหน้าของ อีกฝ่ าย! เขาเป็ นลมเพราะความโกรธ เขาเป็ นลมจากความโกรธจริง ๆ เป็ นพรของข้าจริง ๆ ที่มีเจ้า

“ท่านพี่ เป็ นไรไป? ท่านพี่ อย่าตายนะ” เมื่อเห็นว่าเย่เฟิงหมดสติ ไปแล้ว เย่เซวียนก็ยิ่งลุกลี้ลุกลนและลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ “อ่า… ยกโทษให้ไม่ได้ เจ้าหนู เจ้าจบแล้ว! ปู่ ของข้าจะมาที่นี่ในไม่ช ้านี้ เตรียมตัวตายได้”

คาขมขู่ชุดนี้ทาให้ทุกคนตะลึง “แม่เจ้า เด็กนี่โง่จริง ๆ หรือเขาแกล้งโง่กันแน่?”

“เป็ นไปได้หรือไม่ที่เขาคิดว่าแค่ตระกูลเย่และตระกูลยวี่จะ สามารถคุกคามศาลาเยียวยาสวรรค์ได้?”

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตะลึง

“นายน้อย หยุดพูดเรื่องประหลาดพิกล-ไร ้สาระ!” ในขณะที่เย่เซ วียนกาลังจะพูดอะไร ผู้อาวุโสจากสุสานกระบี่ของตระกูลเย่ก็พุ่งเข้า มา เขาปิดปากของเย่เซวียนและขอร ้องเย่ชิวด้วยพลังทั้งหมด “ข้าขอ โทษจริง ๆ นายน้อยของข้ายังเด็กและพูดโดยไม่คิด เขาท าให้เจ้าขุ่น เคือง สหายเต๋า โปรดยกโทษให้กับความใจร ้อนด้วย”

ในสถานการณ์นี้ ผู้อาวุโสของตระกูลเย่ทาได้เพียงประคองตัว และทาให้สถานการณ์คงที่ ตั้งแต่เริ่มต้น เย่เฟิงทาให้สถานการณ์มี เสถียรภาพ แต่ใครจะคิดว่าเย่เซวียนจะพลันกระโดดออกมา? ใน สถานการณ์เช่นนี้ เขาได้แต่รอให้ยวี่ฉางเซิงมาถึงเพื่อทาให้เรื่อง ตลกนี้คงที่

“ตาแก่บ้า เจ้าพูดบ้าอะไร!” เมื่อเห็นเย่เทียนฉีปิดปาก เย่เซวียนก็ โกรธอย่างสุดจะพรรณนา เขาผลักอีกฝ่ ายออกไปและค าราม “ขยะ เจ้ากลัวอะไร? เจ้าหนู ข้าจะบอกให้ฟัง แม้ว่าสวรรค์จะมาถึงในวันนี้ ก็ ไม่สามารถช่วยเจ้าได้ ข้าพูด”

ในขณะนี้ เขารู ้สึกภูมิใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้เพราะเขาสัมผัส ได้ถึงกลิ่นอายของท่านปู่ ผู้ซึ่งหลงใหลในตัวเขามากที่สุด ใกล้เข้ามา อย่างช ้า ๆ

เย่ชิวก็รู ้สึกเช่นกัน เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าที่มั่นใจ ของอีกฝ่ าย “จริงหรือ? งั้นข้าอยากรู ้ว่าท่านปู่ ที่เจ้ากาลังพูดถึงคือ ใคร”

เย่ชิวไม่รีบร ้อนที่จะสอนบทเรียนให้อีกฝ่ ายเพราะเด็กคนนี้ไม่ คู่ควรที่เขาจะลงมือด้วยตนเอง ขยะเช่นนี้สมควรได้รับประสบการณ์ จากหยาหยาเท่านั้น เย่ชิวไม่มีความคิดที่จะแตะต้องอีกฝ่ ายด้วยซ้า เขากลัวที่จะต้องลดสถานะ เขามองไปข้างหลังอีกฝ่ ายและรู ้สึกถึงแรง กดดันที่น่ากลัวอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ค่อย ๆ จู่โจมเขา ฉับพลัน ฝน ก็เริ่มตกอีกครั้ง

มันเป็ นสายฝนที่หนาวเหน็บไปถึงกระดูกอย่างหาที่เปรียบมิได้ที่ สามารถทะลุทะลวงไปทั่วร่างกายของคน ๆ หนึ่งได้ทันที มันน่ากลัว มาก

“ตระกูลยวี่?” ในขณะนี้ เย่ชิวก็เข้าใจในที่สุดว่าใครคือปู่ ของ พวกเขา ถ้าเขาจ าไม่ผิด ตามพลังเทพเจ้าที่ทั้งสองได้เรียนรู ้และฝนที่ ตกลงมาในขณะนี้ นอกจากตระกูลเย่แล้ว คนทั้งสองมาจากอีก สายเลือดอื่นคือ ตระกูลยวี่ “นี่เป็ นเรื่องที่น่าสนใจ ข้าอยากรู ้ว่าบุคคล ที่มีอานาจทุกอย่างจากตระกูลยวี่นี่คือใคร บังเอิญ ข้ายังมีหนี้ที่ต้อง ชาระกับตระกูลยวี่”