ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 738 รักแท้ในยามทุกข์
“ฮึ่ม! โอ้อวดไร ้ยางอาย! เจ้าหนู ข้าจะทาให้เจ้ารู ้ว่าการหยิ่งยโส ในวันนี้หมายความว่าอย่างไร ข้าจะบอกให้ เจ้ากาลังเจอปัญหาใหญ่! เพียงแค่ดู ปู่ของข้าจะมาที่นี่ในไม่ช ้า อย่าฉี่ใส่กางเกงทีหลัง” เย่เซวีย นกล่าวอย่างหยิ่งยโส เขาชื่นชมปู่ มาก จากที่เขารู ้ ปู่ เป็ นคนที่ แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ ไม่มีใครกล้าขัดขืนอีกฝ่ ายและต้องลดตัวให้ ต่าลง
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ ายมั่นใจขนาดนั้น เย่ชิวก็รู ้สึกขบขัน เขาอยาก เห็นจริง ๆ ว่าปู่ของอีกฝ่ ายคือใคร “ถ้าอย่างนั้นข้าก็ต้องทาความรู ้จัก กับปู่ของเจ้าให้มาก ๆ แล้วดูว่าเขาจะทาให้ข้ากลัวจนฉี่รดกางเกงได้ หรือไม่”
ความสนใจของเย่ชิวพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้ว เขาหันตัวกลับและ จ้องมองที่เมฆสายฟ้ า ฝนตกหนัก และอากาศก็เริ่มเย็นลง ต้องบอก ว่าคนของตระกูลยวี่นั้นแปลกจริง ๆ ไปที่ใดก็มีฝนตก
ดูเหมือนว่าใครก็ตามจากตระกูลยวี่ที่มีความแข็งแกร่งเพียง เล็กน้อยก็สามารถสร ้างบรรยากาศฝนตกหนักได้ ในขณะที่ฝนเริ่ม ตกหนักขึ้น เย่ชิวก็ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนอย่างเงียบ ๆ หากสังเกตดี ๆ ก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน เม็ดฝนที่ตกลงมาจากท้องฟ้ าจะ หลบในมุมที่แปลกประหลาดเมื่อมันกาลังจะโดนเย่ชิว
นั่นคือปราณมังกรที่แท้จริงของเย่ชิวที่ปกป้ องร่างกาย แยกเขา ออกจากการชาระล้างของฝนตกหนักนี้โดยสิ้นเชิง เสื้อผ้ายังคงแห้ง และไม่มีร่องรอยของความเปี ยกชื้น คนอื่น ๆ ในปัจจุบันไม่ได้ สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้ ถ้าพวกเขาสังเกตเห็น พวก เขาอาจจะตกใจได้ นี่เป็ นเพราะการจะไปถึงระดับที่แยกตัวออกจาก โลกภายนอกได้ อย่างน้อยที่สุดคนผู้นั้นจะต้องไปถึงขอบเขตปลิด เต๋าในตานาน ยังต้องการผู้ที่จะเข้าถึงขอบเขตแห่งตานานที่อยู่เหนือ เต๋า เช่นเมิ่งเทียนเจิ้ง
อย่างไรก็ตาม เย่ชิวท าได้! ไม่ใช่เพราะเขาเป็ นยอดฝีมือปลิดเต๋า แต่เป็ นเพราะแหวนแห่งฟ้ าดินในร่างกาย เขาควบคุมเต๋าแห่งฟ้ าดิน และเคล็ดวิชาภายใน นี่คือแหวนแห่งชีวิตสูงสุด เย่ชิวได้เห็นเพียงหนึ่ง ในหมื่นของความลึกที่มีอยู่ในนั้น บางทีความแข็งแกร่งที่แท้จริงของ มันจะเปิดใช ้งานได้อย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อเย่ชิวได้จุดไฟศักดิ์สิทธิ์
เย่ชิวหลับตาแล้วพักผ่อน เขาอยู่ท่ามกลางธรรมชาติทั้งหมดและ รู ้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในกลิ่นอายระหว่างฟ้ าดิน ห่างออกไปหนึ่ง หมื่นลี้ ร่างหนึ่งลอยมา กลิ่นอายของอีกฝ่ ายพลัง ทาให้ผู้คนได้รับ แรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออกจากระยะทางหนึ่งหมื่นลี้ เย่ชิวสัมผัส ได้ถึงตัวตนของอีกฝ่ าย เขาสงสัยเหลือเกิน คน ๆ นี้คือใคร? เขารู ้ คร่าว ๆ ว่าอีกฝ่ายเป็ นใคร
หากไม่มีอะไรไม่คาดฝันเกิดขึ้น เย่ชิวจะต้องคุ้นเคยกับคน ๆ นี้ เป็ นอย่างดี ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ ายเป็ นศัตรูคู่อาฆาต ผลลัพธ ์ที่ได้นั้น
ชัดเจน ในช่วงเวลาสั้น ๆ สายฟ้ าที่ฟาดลงมาจากท้องฟ้ า ส่งเสียง อึกทึก
ตู้ม!
ราวกับสายฟ้ าฟาด รูถูกเปิดออกในความว่างเปล่า ชายชราผม ขาวก็เดินออกมา
“ท่านปู่! ข้าอยู่นี่!” เย่เซวียนดีใจมากเมื่อเห็นชายชรา เขารู ้ว่าใน ที่สุดคนที่สามารถตัดสินใจแทนเขาได้ก็มาถึงแล้ว ร่างกายยืดตรง ทันที
ชายชราบนท้องฟ้ าค่อย ๆ เผยรูปลักษณ์ที่แท้จริงของตน นั่น ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากยวี่ฉางเซิงจากตระกูลยวี่ “ซวนเอ๋อ เกิดอะไร ขึ้นที่นี่? ใครบังอาจรังแกหลานชายของข้า? พวกเขาไปเอาความ กล้าหาญมาจากไหน?” ยวี่ฉางเซิงสง่าผ่าเผยไม่หวั่นเกรง เขาจ้อง มองทุกคนอย่างเย็นชา ทุกคนอดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลง ไม่กล้ามอง ตรงไปที่เขา
“โอ้ เหตุใดพวกเขาถึงดึงดูดเพื่อนเก่าคนนี้มา? ดูเหมือนว่าเรื่อง ตลกในวันนี้ถูกกาหนดไว้แล้วว่าจะจบลงไม่ได้”
ทุกคนตกใจจนตัวสั่น ชื่อเสียงความโหดเหี้ยมของยวี่ฉางเซิง ไม่ได้มีไว้โอ้อวด คนผู้นี้ฉลาด ร ้ายกาจ และเจ้าเล่ห์ เขามีชื่อเสียงใน การหาทางแก้แค้นให้กับความคับข้องใจที่เล็กน้อยที่สุด ตลอดหลาย
ปีที่ผ่านมา เขาทาร ้ายผู้บริสุทธิ์นับไม่ถ้วน และตระกูลนับไม่ถ้วนถูก เขาวางแผนต่อต้าน
เช่นเดียวกับตระกูลเย่ในตอนนั้น ยักษ์ใหญ่เช่นนี้ไม่สามารถ หลีกเลี่ยงไม่ให้เขาเข้าไปยุ่งได้ คงเห็นได้ว่าเขาเจ้าเล่ห์เพียงใด
“พี่ใหญ่! สัตว์ประหลาดเก่าแก่ของตระกูลยวี่อยู่ที่นี่แล้ว เราไม่ สามารถอยู่ที่นี่ได้นาน ถอยกันเถอะ” เมื่อเห็นยวี่ฉางเซิงปรากฏตัว ขึ้น ไป๋ จุนหลินไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไปและเดินไปข้างหน้าเพื่อ เกลี้ยกล่อมอีกฝ่ ายทันที ตราบใดที่ยังมีชีวิต ย่อมมีความหวัง เขาเชื่อ ว่าด้วยพรสวรรค์ของพี่ใหญ่ คงไม่นานก่อนที่จะแซงหน้าสัตว์ ประหลาดเก่าแก่ตัวนี้
ดังนั้น ไม่จาเป็ นต้องพบอีกฝ่ ายในตอนนี้ เขาแค่ต้องอดทนชั่ว ระยะเวลาหนึ่งและวางแผนระยะยาว ท้ายที่สุด อีกฝ่ ายเป็ นยอดฝีมือ ลาดับต้น ๆ เหนือขอบเขตปลิดเต๋าครึ่งขั้น ความแข็งแกร่งของอีก ฝ่ายไม่น่าจะล้อเล่น แม้ว่าเขาจะเดิมพันเผ่าพันธุ์ไป๋ เจ๋อทั้งหมด มันคง ไม่เพียงพอที่จะสังหารอีกฝ่ าย ไป๋ จุนหลินคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ตัดสินใจเกลี้ยกล่อมให้เย่ชิวออกไปก่อน
แม้ว่ามันจะน่าอายเล็กน้อยที่จะจากไปในตอนนี้ อีกฝ่ ายคือยอด ฝีมือและสัตว์ประหลาดเก่าแก่ ไม่ใช่เรื่องน่าอายเกินไปที่จะกลัวเขา
น่าเสียดาย คาเกลี้ยกล่อมของไป๋ จุนหลินไม่มีผล ไม่เพียงแต่เย่ ชิวไม่เคลื่อนไหว แต่เขายังเผยรอยยิ้มจาง ๆ
“วิ่งหนี? ไม่มีคานั้นอยู่ในพจนานุกรมของข้า” เย่ชิวไม่ได้วิ่งหนี เขากลับยืนอยู่ที่นั่นอย่างสงบและนิ่งเงียบเพื่อสารวจตรวจตรายวี่ฉาง เซิง
เมื่อไป๋ จุนหลินได้ยินดังนั้น เขารู ้สึกว่าพี่ใหญ่บ้าไปแล้ว “อ๊ะ บัดซบ ข้าจะทุ่มสุดตัว! อย่างมากที่สุด อีกสิบแปดปีข้าจะเป็ นคนดีอีก ครั้ง” เย่ชิวไม่ได้วิ่งหนี และเขาก็ไม่ได้เลือกที่จะวิ่งหนีเช่นกัน เขา เลือกที่จะยืนอยู่ตรงหน้าเย่ชิวอย่างแน่วแน่
เด็กคนนี้ซื่อสัตย์มาก แม้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว อย่างยวี่ฉางเซิง เขาก็ไม่ละทิ้งเย่ชิวและหลบหนีเพียงลาพัง ต้องรู ้ว่า ถ้าเป็ นคนธรรมดา พวกเขาคงหนีไปนานแล้ว ท้ายที่สุด เขามีเพียง ชีวิตเดียว ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เขาต้องมีศักดิ์ศรีอะไร? เขาต้อง หลบหนี
อย่างไรก็ตาม ไป๋ จุนหลินไม่ต้องการทิ้งเย่ชิวและหยาหยาไว้ข้าง หลังและเลือกที่จะอยู่ข้างหลังเพื่อต่อสู้เคียงข้างพวกเขา
เย่ชิวเห็นการแสดงต่าง ๆ ของอีกฝ่ายแล้วเขารู ้สึกพอใจมาก เขา ไม่คาดคิดมาก่อนว่าในชีวิตนี้ นอกจากศิษย์สมบัติเหล่านี้แล้ว เขา สามารถหาเพื่อนสนิทเช่นนี้ได้ ในยุคนี้ ไม่ต้องพูดถึงพี่น้อง แม้แต่ สามีภรรยาที่มีความรู ้สึกลึกซึ้งก็หนีไปเองเมื่อภัยพิบัติใกล้เข้ามา
เย่ชิวจะไม่รู ้ถึงความมุ่งมั่นของอีกฝ่ ายได้อย่างไร? อีกฝ่ ายยัง ยอมรับพี่ใหญ่มาก “ดีมาก เจ้ามีความกล้า! ข้า เย่ชิว ไม่ได้เป็ นเพื่อน กับเจ้าไปมาฟรี ๆ”
ไป๋ จุนหลินมีความสุขมากเมื่อได้ยินคาชมของเย่ชิว เขาพูดอย่าง ตรงไปตรงมาว่า “ฮิฮิ พี่ใหญ่ ข้า ไป๋ จุนหลิน ไม่มีวัฒนธรรมมากนัก พ่อของข้ามักจะบอกว่าข้าเป็ นคนซื่อสัตย์โดยธรรมชาติและไม่เจ้า เล่ห์ ข้าจะต้องทนทุกข์อย่างหนักในอนาคตอย่างแน่นอน อย่างไรก็ ตาม ข้าไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้ ข้ารู ้แค่ว่าเวลาพี่ใหญ่ของข้าลาบาก ข้าจะถอยได้อย่างไร? ตายอย่างเปิดเผยดีกว่าใช ้ชีวิตอย่างไร ้ค่า ข้า ไม่กลัว”
หัวใจของเย่ชิวสั่นสะท้าน เขาไม่คิดว่าน้องชายที่ซื่อสัตย์จะไร ้ เดียงสาขนาดนี้ หากเป็ นยุคที่สงบสุขเขาแทบเอาชีวิตไม่รอด อย่างไร ก็ตาม มันอาจจะยากสักหน่อยที่จะอยู่รอดในโลกที่วุ่นวายนี้ แต่มันก็ ไม่สาคัญ อย่างน้อยถ้าอีกฝ่ ายตามเย่ชิวตอนนี้ เย่ชิวก็จะสามารถ ปกป้ องอีกฝ่ายได้
เย่ชิวตบไหล่ของอีกฝ่ายและไม่พูดอะไร ทุกคาพูดอยู่ในสายตานี้