ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 749 โลหิตเทพเจ้า

“ฟู่ ว… น่ากลัวเกินไปแล้ว ข้าเกรงว่าจะมีเพียงผู้อาวุโสใหญ่ เท่านั้นที่สามารถทนต่อแรงกดดันนี้ได้ ชิว เจ้าต้องต่อต้าน ใจเย็น ๆ เจ้าไม่สามารถให้เขารู ้ว่าเทียนเมิ่งตายแล้ว มิฉะนั้น เราจะไม่สามารถ รับผลที่ตามมาได้” หมิงเยว่ส่งเสียงภายใต้แรงกดดันมหาศาล ในขณะนี้ สีหน้าของนางน่าเกลียดมาก

หลังจากท่องไปในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินเป็ นเวลาหลายปี นางไม่ เคยรู ้สึกกดดันจนน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน นี่คือความน่าสะพรึงกลัว ของขอบเขตเหนือเต๋าสังเวย นั่นคือขอบเขตหลุดพ้น ร่างอวตารของ กฎสังหารเข้าปกคลุมโลก เหมือนภูเขาที่กดทับศีรษะคน ทาให้ หายใจไม่ออก

เย่ชิวจะไม่เข้าใจหลักการนี้ได้อย่างไร? เขาได้แต่บ่นในใจ “ตา เฒ่า เจ้ากาลังทาอะไร!” ย้อนกลับไปในตอนนั้น พวกเขาตกลงที่จะ ให้เย่ชิวทาทุกอย่างที่เขาต้องการ และเขาก็ระเบิดปลาตัวใหญ่จริง ๆ แต่ชายชรายืนขึ้น บัดซบ ข้ารู ้ว่าชายชราคนนี้ไว้ใจไม่ได้ เขาไว้ใจ ไม่ได้จริง ๆ

“ผู้อาวุโส ข้าไม่รู ้อะไรเกี่ยวกับองค์หญิงจริง ๆ ถ้าข้ารู ้ ข้าจะกล้า ซ่อนมันจากท่านได้อย่างไร?” เย่ชิวพูดภายใต้ความกดดัน

จอมมารไม่พอใจมากในขณะนี้ อวตารสังหารอยู่ได้ไม่นาน เขา ไม่ใส่ใจที่จะถามเย่ชิวต่อไป เขามีวิธีถามที่ดีกว่านี้ โดยไม่พูดอะไร จอมมารพลันปรากฏตัวในมือ และพลังอันน่าตกใจก็บดขยี้ทันที

“ไม่!” หมิงเยว่ตกใจมาก เมื่อนางต้องการดิ้นรนให้เป็ นอิสระและ ดึงเย่ชิวออกไป นางก็รู ้ว่านางขยับไม่ได้

ในช่วงเวลานั้น ทุกคนตื่นตระหนก ยวี่ฉางเซิงเผยรอยยิ้มที่ ตื่นเต้น “ฮิฮิ เจ้าหนู มาดูกันว่าคราวนี้เจ้าจะไม่ตายหรือไม่” ดู เหมือนว่าเขาจะได้เห็นฉากการแก้แค้น แต่เขาไม่คาดคิดว่าในลม หายใจถัดมา…

จอมมารเปลี่ยนเคล็ดวิชา เขาไม่ได้ยับยั้งเย่ชิวโดยตรง ในทาง กลับกัน เขาปล่อยอักขระที่น่าตกใจและฉีดเข้าไปในร่างของเย่ชิว ทันที

“เขาจะท าอะไร?”

“ดูดกลืนวิญญาณ!” หมิงเยว่ตกใจ จอมมารคนนั้นต้องการ ขโมยความจาของเย่ชิวและค้นหาที่อยู่ขององค์หญิงจอมมาร

“บัดซบ!” หมิงเยว่สาปแช่งในใจ นางรู ้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ แม้ว่านางอยากจะหยุดมัน นางก็ท าไม่ได้ ความแข็งแกร่งของจอม มารไม่ใช่สิ่งที่นางจะสั่นคลอนได้ นางได้แต่ปล่อยให้มันขโมย ความจ าของเย่ชิว

“พรวด” เย่ชิวกระอักหลั่งเลือดมาทันที เขาไม่เคยพบกับความ เจ็บปวดที่หายไปนานเช่นนี้มานานแล้ว

เย่ชิวต้องการที่จะต่อต้านเมื่อเขาหมุนเวียนเคล็ดวิชาเต๋าแห่ง โลหิต แต่ภายใต้การยับยั้งอันพลังของจอมมาร เขาไม่มี ความสามารถที่จะต้านทานได้

“บัดซบ! หากยังเป็ นเช่นนี้ต่อไป ทุกอย่างจะถูกเปิดเผย” เย่ชิวก ระวนกระวาย แต่ก็ท าอะไรไม่ได้ ร่างกายทนความเจ็บปวดอย่างแสน สาหัส และเลือดในแขนขาและกระดูกก็พุ่งขึ้นราวกับทะเล

ปราณมารของจอมมารได้เข้าสู่ร่างกายของเย่ชิวแล้ว เมื่อเขา เข้าไปในทะเลแห่งจิตใต้สานึก เสียงตะโกนก็พลันดังขึ้น “ไสหัวไป!”

การปะทุอย่างกะทันหันราวกับว่าความวุ่นวายของโลกได้เปิ ด ออก สีหน้าของจอมมารกลายเป็ นหวาดกลัวในทันที เขาผลักหมอก ที่อยู่ตรงหน้าเขาออกไปและเห็นว่ามีหยดโลหิตเทพเจ้าโบราณอยู่ใน ร่างกายของเย่ชิว

“นี่… ” สัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณที่น่าตกตะลึงของโลหิตเทพเจ้า จอมมารตื่นตระหนก พลังที่น่าตกใจและคุ้นเคยอย่างหาที่เปรียบ ไม่ได้ทาให้วิญญาณพลุ่งพล่านและพบว่าเป็ นการยากที่จะสงบสติ อารมณ์ “เด็กคนนี้มีภูมิหลังเช่นนั้น”

ในช่วงเวลานั้น จอมมารรู ้สึกกระอักกระอ่วนใจ เขาไม่คิดว่าเย่ชิ วจะมีเลือดสักหยดจากอดีตเจ้าของที่ราบสูงในร่างกาย “เป็ นไปได้ อย่างไร? ร่างกายจะรองรับหยดเลือดนี้ได้อย่างไร?”

จอมมารเปิดเผยรูปลักษณ์ที่ไม่เชื่อและแม้กระทั่งความกลัว เย่ชิว ดูเหมือนจะสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ “ดูเหมือนว่าเขาจะกลัวโลหิต เทพเจ้าหยดนี้?” หากเย่ชิวจาไม่ผิด หยดโลหิตเทพเจ้านี้ได้มาจาก ต าหนักเซียนบาดาล

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เพื่อให้ได้หยดเลือดนี้ เขาได้เดิมพันกับ จ้าวแห่งเผ่าพันธุ์โลหิตและได้รับหยดโลหิตเทพเจ้านี้มา

หลังจากได้รับหยดเลือดนี้ เย่ชิวก็ดูดซับมันได้สาเร็จ ในการบ่ม เพาะครั้งต่อมา ไม่มีปรากฏการณ์ประหลาดอื่นใดปรากฏขึ้น ราวกับ ว่ามันไม่มีอยู่จริง อย่างไรก็ตาม เย่ชิวไม่ได้คาดคิดว่าหยดโลหิตเทพ เจ้านี้จะมีบทบาทสาคัญเมื่อชีวิตของอยู่บนเส้นด้ายในวันนี้

ตามที่เย่ชิวได้เห็นในตอนนั้น เมล็ดมาร ความแปลกประหลาด และเผ่าพันธุ์โลหิตเคยวิวัฒนาการมาจากสายเลือดของเจ้าของที่ราบ สูง เขากลัวเลือดหยดนี้มาก มันคือความกลัวของแหล่งต้นกาเนิด

จอมมารล่าถอย! เขาดึงพลังทั้งหมดในร่างกายของเย่ชิวออกไป และไม่กล้าเข้าไปใกล้อีกก้าว

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ทาให้ทุกคนงงงวย

“เกิดอะไรขึ้น?” หมิงเยว่รู ้สึกงงงวยยิ่งขึ้น ความพิถีพิถันของนาง สามารถรู ้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างในร่างกายของเย่ชิวที่จอม มารกลัว ดังนั้น อีกฝ่ ายจึงไม่กล้าที่จะดูดกลืนวิญญาณและดึงพลัง ทั้งหมดออกมาโดยตรง การกระทาที่ผิดปกตินี้ทาให้หมิงเยว่ตกอยู่ใน ความสงสัยอย่างมาก

“ดูเหมือนเจ้าจะไม่รู ้ว่าองค์หญิงของข้าอยู่ที่ใด ในกรณีนั้น เรา มาลืมมันไปเถอะ” หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จอมมารก็เปลี่ยนสีหน้า และพูดอย่างสบาย ๆ เขาไม่ได้ท าให้เย่ชิวล าบากอีกต่อไป ในทาง กลับกัน เขาแสดงท่าทางที่สุภาพมาก “หนุ่มน้อย อนาคตของเจ้าเต็ม ไปด้วยความเป็ นไปได้ไม่รู ้จบ ข้าท่องโลกมาหลายหมื่นปี แต่ข้าไม่ เคยเห็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดเช่นเจ้า ไม่ว่าเจ้าจะเคยเห็นองค์ หญิงของข้าจริง ๆ หรือไม่ เจ้าก็มีเจ้าสมบัติที่จะเป็ นเพื่อนของข้าด้วย ความสามารถพิเศษ”

เมื่อเห็นว่าเย่ชิวกาลังจะพูดอะไรบางอย่าง จอมมารก็ยกมือขึ้น ขัดจังหวะเขาและพูดว่า “อย่ารีบปฏิเสธ กรรมอันไม่มีที่สิ้นสุดนี้ไม่ใช่ สิ่งที่เจ้าและข้าจะตัดขาดกันได้ ข้าไม่รู ้ว่าเจ้าอยู่ในฐานะอะไร แต่ก่อน ข้าจะจากไป ข้ายังมีบางอย่างที่จะเตือนเจ้า”

“ผู้อาวุโส ได้โปรดพูด” เย่ชิวพูดด้วยท่าทางเคร่งขรึม

จอมมารยิ้ม ร่างกายที่แท้จริงไม่ได้ถูกเปิ ดเผยตั้งแต่ต้นจนจบ เขาพูดอย่างเฉยเมย “ระวังผู้เฝ้ าดูบนเส้นทางเยือกแข็ง พวกเขา… จะ เป็ นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเจ้า”

จากนั้น จอมมารก็จากไป! อีกฝ่ ายมาและจากไปอย่างเร่งรีบ ทิ้ง หมอเทวดาที่ตกตะลึงไว้เบื้องหลัง เขาตื่นตระหนก “นายท่าน แล้วข้า ล่ะ?” เขาดูลุกลี้ลุกลน จอมมารไม่ได้พาเขากลับไปด้วย เมื่ออีกฝ่ าย จากไปและเย่ชิวโจมตี เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

เมื่อเห็นว่าเขาเป็ นหุ่นเชิดที่ภักดีต่อเมล็ดมาร จอมมารจึงถือ โอกาสพาเขาไปด้วย

“ผู้เฝ้ าดูเส้นทางเยือกแข็ง?” หลังจากที่จอมมารจากไป หมิงเยว่ ก็ยืนอยู่ข้าง ๆ เย่ชิวอย่างเงียบ ๆ และครุ่นคิดอย่างหนัก เห็นได้ชัดว่า คาที่ไม่คุ้นเคยนี้เข้ามาในโลกของนางอย่างเป็ นทางการ “ผู้เฝ้ าดู อะไร?” นางเงยหน้าขึ้นและถามเย่ชิว

เย่ชิวไม่รู ้ว่าจะตอบคาถามนี้อย่างไร เขายิ้มอย่างขมขื่นและพูด ว่า “ศิษย์พี่หญิง ข้าไม่สามารถตอบคาถามนี้ได้ในขณะนี้ เจ้าจะรู ้ใน อนาคต ก่อนหน้านั้น สิ่งที่เจ้าต้องทาคือทาให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น คาตอบจะถูกเปิดเผยโดยธรรมชาติหลังจากที่เจ้าต้านทานพายุได้ จริง ๆ”

นี่เป็ นครั้งแรกที่เย่ชิวปฏิเสธที่จะตอบคาถามของหมิงเยว่ เย่ชิวไม่ รู ้จะอธิบายผู้เฝ้ าดูบนเส้นทางเยือกแข็งอย่างไรดี การมีอยู่ของพวก เขานั้นพิเศษมาก พวกเขาเป็ นเหมือนผู้พิทักษ์ของคาสั่งของเต๋า สวรรค์ หรือมากกว่านั้น พวกเขาเป็ นผู้พิทักษ์กรงขังนี้

เมื่อปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ปรากฏขึ้นในกรง พวกเขาจะสังหารมัน