ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 752 ความรู ้แจ้งโดยฉับพลันข้าสามารถถ่ายทอด การบ่มเพาะได้

ในสนามรบดินแดนรกร ้างที่วุ่นวาย หมอกเลือดลอยฟุ้ งและ ซากศพกองพะเนิน การบุกรุกครั้งใหญ่ของเมล็ดมารทาให้โลกนี้รก ร ้างมากยิ่งขึ้น มีภูเขาซากศพและทะเลเลือดอยู่ทุกหนทุกแห่ง และมัน น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

“โสโครก ไปลงนรกซะ!” ในสนามรบที่ว่างเปล่า หญิงสาวในชุด คลุมสีแดงเพลิงตัดร่างของเมล็ดมารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว นางเป็ นเหมือนเทพเจ้าแห่งสงครามหญิงที่เต็มไปด้วยเจตนาสังหาร นางข่มขู่สิ่งมีชีวิตเมล็ดมารที่อยู่ห่างไปหลายสิบลี้ทันทีและไม่กล้าที่ จะก้าวเข้าใกล้อีก

ในขณะนี้ มีเมล็ดมารนับพันที่เสียชีวิตด้วยมือของนาง ดาบของ นางเต็มไปด้วยเลือด และดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยเจตนาสังหาร เย็นชาและไร ้หัวใจ หลังจากหนึ่งปีของการเปลี่ยนแปลง นางดูโตขึ้น มาก นางได้รับการช าระล้างด้วยเลือดและเติบโตเป็ นผู้ใหญ่อย่าง แท้จริง

“สาวน้อย ท าได้ดีมาก! ข้าภูมิใจในตัวเจ้าจริง ๆ” ไป๋ จุนหลินก้าว เข้าสู่สนามรบด้วยความชื่นชม เขามองดูเหตุการณ์ตรงหน้าเขาด้วย ความโล่งใจและพึงพอใจ

” เพื่อก้าวไปสู่ขอบเขตราชันยุทธได้ส าเร็จและกลายเป็ น จักรพรรดิยุทธในหนึ่งปี ผลลัพธ ์นี้ก็ไม่เลว” อีกเสียงหนึ่งดังมาจาก ด้านหลัง ร่างสีขาวค่อย ๆ เดินเข้าไปในสนามรบอย่างช ้า ๆ

เย่ชิวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจขณะที่เขามองไปที่ศพเมล็ด มารบนพื้น อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ ์นี้ห่างไกลจากที่เขาคาดไว้ ดังนั้น การประเมินจึงไม่สูงนัก

“พี่ใหญ่ ท่านไม่รุนแรงไปหน่อยหรือ? มันไม่เลวรึ? มันพลังมาก แล้ว ตกลงหรือ?” ไป๋ จุนหลินกลอกตาไปที่การประเมินของเย่ชิว แม้แต่เขาในตอนนั้นก็ยังท าไม่ได้กับผลลัพธ ์ของหยาหยา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คาดหวังว่าต่อ-ตรงหน้าเย่ชิว จะถือว่าไม่ เลวเท่านั้น แม่เจ้า ผลลัพธ ์แบบไหนที่ถือว่าสุดยอดในสายตา?

“ฮ่าฮ่า!” เย่ชิวยิ้มจาง ๆ และไม่พูดอะไร

อันที่จริง ผลลัพธ ์นี้ท้าทายสวรรค์สาหรับใครหลายคนอยู่แล้ว แต่ ทว่า กับเย่ชิว ก็ถือว่าไม่เลว หยาหยาเป็ นคนเก่งและมีหัวใจที่แน่วแน่ นางมีจิตใจที่บริสุทธิ์ ขยันหมั่นเพียรและกระตือรือร ้นที่จะเรียนรู ้ ตราบใดที่นางยังทาต่อไป ความสาเร็จจะไม่ด้อยไปกว่าหลินชิงจู้

ในบรรดาศิษย์เย่ชิวหลายคน นางเป็ นรองแค่เสี่ยวหลิงหลง เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ ์ดังกล่าวยังห่างไกลจากสิ่งที่เย่ชิวคาด ไว้

เวลาไม่เคยคอยใคร ยังมีเวลาอีกสองปีก่อนที่จะถึงการประลอง เยียวยาสวรรค์อันยิ่งใหญ่ เย่ชิวรู ้ดีว่ามีคนมากมายในศาลาเยียวยา สวรรค์ที่ไม่เชื่อในตัวเขา

ดังนั้น หยาหยาจึงต้องทาให้โลกตะลึงในการแข่งขันครั้งนี้และ โด่งดังในศึกเดียวเพื่อปิดปากคนเหล่านั้น เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชื่อเสียง ของโถงฝึกเมฆาม่วง ดังนั้นเย่ชิวจึงจริงจังมาก ยิ่งไปกว่านั้น หากเป็ น เพียงการปกป้ องชื่อเสียงนี้ มันก็เพียงพอแล้วกับผลลัพธ ์ปัจจุบัน ของหยาหยา

นี่เป็ นเพราะศิษย์รุ่นเยาว์ส่วนใหญ่ในกลุ่มเดียวกับนางยังคง อ้อยอิ่งอยู่ที่ขอบเขตชีวาเร ้นลับ ผู้ที่มีพรสวรรค์สูงกว่านั้นอยู่ใน ขอบเขตบุปผามัสดกมากที่สุด ด้วยความแข็งแกร่งของขอบเขต จักรพรรดิยุทธในปัจจุบันของหยาหยา มันก็เพียงพอแล้วที่จะบดขยี้ พวกเขา แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เย่ชิวต้องการ

สิ่งที่เย่ชิวต้องการคือให้หยาหยาท้าทายบรรดาศิษย์ของดินแดน ต้องห้ามที่มีชื่อเสียงมาหลายปี หากนางต้องการต่อสู้ นางจะเลือกผู้ที่ แข็งแกร่งที่สุดเป็ นคู่ต่อสู้และกลายเป็ นเทพเจ้าในการต่อสู้ครั้งเดียว

ส าหรับหลาย ๆ คน เวลาสองปีผ่านไปหลังจากงีบหลับ ในไม่ช ้า ก็จะไม่มีอะไรดีขึ้น แต่สาหรับเย่ชิว มันก็เพียงพอแล้ว

เย่ชิวค่อย ๆ เดินไปตรงหน้าหยาหยาแล้วลูบหน้าผากของนาง เบา ๆ เพื่อเช็ดเหงื่อให้นาง “เมล็ดมารที่นี่เกือบจะถูกทาความสะอาด

หมดแล้ว ตอนนี้เริ่มดึกแล้ว ไปพักผ่อนในจุดนั้นแล้วเดินทางต่อใน ภายหลัง”

การหาที่พักชั่วคราวกลางป่าเช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งในปีที่ผ่านมา ทั้งสามคนคุ้นเคยกับมันแล้ว

ไป๋ จุนหลินกลอกตาและปลอบใจหยาหยา “สาวน้อย อย่าใส่ใจ อาจารย์ของเจ้าเป็ นคนดื้อรั้น เราทาได้ดีอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาแสร ้ง ท าเป็ นไม่เห็น แต่ไม่เป็ นไร ข้าเห็นการแสดงของเจ้า เจ้าเก่งมากแล้ว”

“ขอบคุณ ท่านอารอง” หยาหยารับค าชมของไป๋ จุนหลินอย่าง นอบน้อมและมีความสุขมาก จากนั้น นางก็เดินตามหลังเย่ชิวอย่าง เงียบ ๆ และรอบทสรุปจากอาจารย์ของนางอย่างเงียบ ๆ“อาจารย์”

หยาหยาเป็ นกังวลมากในขณะนี้ นางไม่รู ้ว่าอาจารย์จะคิด อย่างไรกับการแสดงก่อนหน้านี้ นางเป็ นเหมือนนักเรียนที่ถูกถาม เกี่ยวกับการบ้านของนางและเป็ นคนที่กังวลอย่างมาก

เย่ชิวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะในใจเมื่อเห็นท่าทางที่สารวม-สงวน ท่าทีของนาง เขาไม่คาดคิดว่าในที่สุดเขาจะกลายเป็ นคนที่เขา เกลียดที่สุด แต่ทว่า ความรู ้สึกนี้ค่อนข้างดี

ฮิฮิ…

“อะแฮ่ม” เย่ชิวกระแอมเบา ๆ แล้วพูดอย่างไร ้อารมณ์ “นั่งสิ” หลังจากที่หยาหยานั่งลงอย่างแข็งทื่อ เย่ชิวก็ยิ้มและพูดว่า “เจ้ารู ้สึก

อย่างไร? เจ้าต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วนระหว่างทาง เจ้าได้รับอะไรมา บ้าง?”

หยาหยาคิดอย่างจริงจังและตอบว่า “อาจารย์ หลังจากการต่อสู้ สองสามครั้งนี้ ข้ามีความรู ้สึกว่าดูเหมือนจะมีโอกาสบางอย่างที่จะ ทะลวงผ่านไปสู่ขอบเขตจักรพรรดิยุทธได้

“ดูเหมือนว่าสภาวะจิตของข้าจะมั่นคงมากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น ข้า ได้เข้าใจเคล็ดวิชาสมบัตินกกระจอกมังกรนี้จนสมบูรณ์แบบแล้ว และ ประสบการณ์การต่อสู้ของข้าก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ชิวก็ครุ่นคิด ปัจจุบัน หยาหยาได้พัฒนาเคล็ด วิชาเพลิงกรรมบงกชแดงและเคล็ดวิชาสมบัตินกกระจอกมังกรจน สมบูรณ์แบบแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น การบ่มเพาะของนางมาถึงคอขวด แล้ว หากนางก้าวไปอีกขั้น นางจะไปถึงขอบเขตเทพเจ้า

นี่คือช่องว่างที่ข้ามผ่านโลกเซียนและโลกมนุ ษย์ ซึ่งเป็ น กระบวนการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง แม้ว่านางจะมีสายเลือดของ ราชวงศ์และเป็ นสายเลือดที่บริสุทธิ์นางก็ยังเป็ นมนุษย์โดยปราศจาก การชาระล้างของปราณเซียน ดังนั้น จึงจาเป็ นอย่างยิ่งที่นางต้อง ทะลวงผ่านไปสู่ขอบเขตเทพเจ้า!

อย่างไรก็ตาม เขาจะช่วยนางฝ่ าฟันได้อย่างไร? นี่เป็ นปัญหา ใหญ่ ไม่ใช่ว่าเป็ นไปไม่ได้ที่จะใช ้ยาอายุวัฒนะเพื่อทะลวงผ่าน แต่ ทว่า เขากลัวว่าถ้าเขาใช ้ยามากเกินไป นางจะรู ้สึกพึ่งพามัน คงจะไม่

ดี ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาใหญ่ที่สุดคือเย่ชิวไม่มียาสมบัติที่สามารถดัก เด็กได้

นี้เป็ นเรื่องที่ร ้ายแรงมาก ถ้าเขาดักเด็กไม่ได้ ก็คงไม่สมบูรณ์ แบบ

“เดี๋ยวก่อน” ในขณะที่เขากาลังรู ้สึกหดหู่ใจ เย่ชิวก็พลันคิดอะไร บางอย่างได้ ถ้าเขาจาไม่ผิด ดูเหมือนจะมีอีกวิธีหนึ่งที่จะช่วยเพิ่ม ความแข็งแกร่งให้กับนางได้

นั่นคือการถ่ายทอดการบ่มเพาะ!

… การถ่ายทอดการบ่มเพาะเป็ นวิธีที่เย่ชิวใช ้มากที่สุดในตอน นั้น นอกจากนี้ยังเป็ นวิธีที่รัดกุมและรวดเร็วที่สุดอีกด้วย ในบรรดา พวกนาง หลินชิงจู้เป็ นคนที่ถูกใช ้มากที่สุด ต้องรู ้ว่าเย่ชิวใช ้เวลา หลายปีกับนาง

อย่างไรก็ตาม หลังจากไปถึงดินแดนเบื้องบนแล้ว สิ่งต่าง ๆ เช่น การถ่ายทอดการบ่มเพาะก็ไม่ปรากฏอีกต่อไป นี่เป็ นเพราะคนของ ดินแดนเบื้องบนรู ้ดีว่าการบ่มเพาะนั้นไม่ง่าย การบ่มเพาะทุกส่วน ได้มาจากการบ่มเพาะอันขมขื่นเป็ นเวลาหลายร ้อยหรือแม้กระทั่ง หลายพันปี

มันจะถ่ายทอดไปให้คนอื่นได้อย่างไร? ดังนั้น การให้การบ่ม เพาะจึงเป็ นตัวตนที่เป็ นของสายพันธุ์ต่างถิ่นที่นี่ เป็ นไปไม่ได้อย่าง แน่นอน

แต่เย่ชิวแตกต่างออกไป เขาไม่ได้ท าอะไรไม่ถูกอะไร ในทาง กลับกัน เขาสามารถได้รับประโยชน์บางอย่างแทน

“ฮิฮิ ข้าจะลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไร?” เย่ชิวรู ้สึกพอใจมากเมื่อ ทันใดนั้น เขาก็จาได้ เขาเกือบจะลืมเรื่องใหญ่เช่นนี้ไปแล้ว การ ถ่ายทอดการบ่มเพาะที่สงบลงได้ฟื้นตัวแล้วเมื่อไม่กี่ปีก่อน อย่างไรก็ ตาม ขณะนั้นเขายุ่งมากและจาเรื่องนี้ไม่ได้