ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 756 เริ่มถ่ายทอดการบ่มเพาะ

“พี่ ข้าไม่เล่นแล้ว ช่วยด้วย!” บนดินแดนรกร ้าง ไป๋ เจ๋อหนีด้วย ความตื่นตระหนกและถูกฟ้ าผ่าอย่างต่อเนื่อง ฉากนี้ตลกมาก

ฉากนี้กินเวลานานโดยไม่ทราบสาเหตุ หลังจากที่ไป๋ จุนหลินถูก ฟาดจนร่างกายดาสนิทและเขาก็นอนลงบนพื้นด้วยสีหน้าที่ไร ้ชีวิตเย่ ชิวก็สนุกเพียงพอและค่อย ๆ ขจัดเมฆสายฟ้ าออกไป

“ฮิฮิ ใครขอให้เจ้าหยิ่งยโสขนาดนี้? รู ้หรือไม่ว่าตอนนี้เคล็ดวิชา สายฟ้ าคืออะไร?” เย่ชิวลงมาจากท้องฟ้ าอย่างช ้า ๆ ด้วยสีหน้าที่สงบ ผิดปกติ เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกลั้นเสียงหัวเราะ

“อาจารย์ ดูสิ่งที่ท่านทากับอารอง ร่างกายไหม้เกรียมไปหมด” หยาหยาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะกลั้นหัวเราะและอดไม่ได้ที่จะบ่น นางรู ้สึกตลกเมื่อนึกถึงสีหน้าที่มั่นใจของไป๋ จุนหลินก่อนหน้านี้

“ฮ่าฮ่า ไม่เป็ นไร อารองของเจ้ามีผิวหนังที่หนาและสามารถทน ต่อการเฆี่ยนตีได้ เขาจะหายจากอาการบาดเจ็บเล็กน้อยนี้ในอีกไม่ ช ้า” เย่ชิวยิ้มจาง ๆ และไม่สนใจเพราะเขารู ้ขีดจากัดของอีกฝ่ าย และ ไม่ได้ใช ้การโจมตีสายฟ้ าที่พลังเกินไป มันเป็ นเพียงบาดแผลตื้น ๆ ส าหรับไป๋ จุนหลิน

นอกจากนี้ ความสามารถในการรักษาของไป๋ เจ๋อนั้นแข็งแกร่ง มาก ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาก็เป็ นสัตว์อสูรยุคเซียนโบราณที่มี สายเลือดทองค า เขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างง่ายดายได้อย่างไร?

“เอาล่ะ! ไม่ต้องสนใจเขาในตอนนี้ เขาจะฟื้นขึ้นมาพร ้อม สุขภาพที่สมบูรณ์ในอีกไม่ช ้า” เย่ชิวขัดจังหวะหัวข้อนี้ด้วยประโยค หนึ่ง จากนั้น เขาก็หันตัวกลับและมองไปที่ศิษย์สมบัติ “ตอนนี้มีแสง จันทร ์อยู่พอดี อย่าเพิ่งพูดคุยกัน ศิษย์ นั่งลง ข้าจะถ่ายทอดการบ่ม เพาะแก่เจ้าตอนนี้”

“ตกลง ตกลง” ครั้งนี้ หยาหยาไม่ขัดขืนเพราะนางเชื่อคาพูด ของเย่ชิว นางคิดว่าไม่เพียงแต่การถ่ายทอดการบ่มเพาะจะไม่ส่งผล กระทบต่ออาจารย์ของนาง แต่นางยังสามารถช่วยอาจารย์บ่มเพาะได้ อีกด้วย เหตุใดจะไม่ตกลงล่ะ?

ในที่สุดเย่ชิวก็เผยรอยยิ้มที่ตื่นเต้นเมื่อนางนั่งลงอย่างเชื่อฟัง “ฮิฮิ… ข้ามาแล้ว” เขาตื่นเต้นมาก กี่ปี แล้วที่เขาถ่ายทอดการบ่ม เพาะ? เย่ชิวเกือบลืมความรู ้สึกกระปรี้กระเปร่าเมื่อเขากลับมา

แค่นี้ก็สุขใจแล้ว ใครจะไปรู ้ว่าอีกกี่ล้านปีของการบ่มเพาะจะได้ คืนกลับมาในเวลาอันสั้น? เย่ชิวไม่กล้าคิดเรื่องนี้ แม้ว่าการบ่มเพาะนี้ เพียงสิบครั้ง มันก็เพียงพอแล้วสาหรับเย่ชิวที่จะรู ้สึกยอดเยี่ยม

หลังจากที่หยาหยานั่งลงอย่างมั่นคงแล้ว เย่ชิวก็ค่อย ๆ มาข้าง หลังนาง เมื่อถึงจุดหนึ่ง ไป๋ จุนหลินก็ฟื้นตัวแล้วและกลับมาอยู่ข้าง หลังทั้งสองคนอย่างเงียบ ๆ เพื่อปกป้ องพวกเขา

เมื่อเห็นว่าถึงเวลาแล้ว เย่ชิวจึงยกมือขึ้นเบา ๆ และออกแรงทันที ฉับพลัน มือรวบรวมพลังวิญญาณแห่งฟ้ าดิน และพลังอักขระปรากฏ ขึ้นระหว่างฝ่ามือ

“ช่างเป็ นพลังบริสุทธิ์อะไรเช่นนี้!” ไป๋ จุนหลินอดไม่ได้ที่จะอุทาน เมื่อเห็นสิ่งนี้

ความแข็งแกร่งของเย่ชิวนั้นบริสุทธิ์เกินไป ไม่แปลกใจว่าความ แข็งแกร่งจะสามารถบดขยี้ทุกคนในดินแดนเดียวกันได้ สามารถ จินตนาการได้ว่าพละก าลัง ร่างกาย และความเร็วมาถึงขอบเขต สูงสุดแล้ว แทบไม่มีใครในขอบเขตเดียวกันที่เทียบเคียงเขาได้ ยิ่งกว่านั้น ในโลกนี้ ดูเหมือนจะมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถบ่มเพาะ ระบบต่าง ๆ ไปจนถึงสุดขั้วได้นอกจากหมิงเยว่

แน่นอนว่า จะบอกว่าไม่มีก็ไม่ได้ ท้ายที่สุด มีอัจฉริยะที่ไม่มีใคร เทียบได้มากมายในสนามรบโบราณที่ว่างเปล่านั้น พวกเขาคือมังกร ที่ซ่อนอยู่อย่างแท้จริง การสะสมกาลังรอการปลดปล่อย แสงสว่างที่ หลงเหลืออยู่ที่สะสมมาหลายชั่วอายุคนก็ปะทุขึ้นเพียงลมหายใจเดียว เท่านั้น

มีสิ่งแปลก ๆ มากมายในโลกอันกว้างใหญ่นี้ อย่างน้อยในตอนนี้ เย่ชิวก็เป็ นผู้นาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยศักยภาพในปัจจุบัน ความสาเร็จในอนาคตอาจไม่ด้อยไปกว่าเมิ่งเทียนเจิ้ง

“ศิษย์เอ๋ย จงปกป้ องต้นกาเนิดของเจ้าและละทิ้งความคิดที่ ฟุ้ งซ่านทั้งหมด มุ่งเน้นไปที่ความรู ้สึกถึงกลิ่นอายนี้” เย่ชิวสั่ง ก่อนที่ห ยาหยาจะทันได้ตอบโต้ ทันใดนั้น พลังอันอานาจก็พลันเข้าสู่ร่างของ นาง

การบ่มเพาะล้านปีพุ่งเข้าสู่ร่างของหยาหยาราวกับสัตว์อสูร

“อึก” ด้วยเสียงร ้องอย่างเจ็บปวด ร่างกายของหยาหยาเป็ นสีแดง ก่าไปทั้งตัว พลังอันบ้าคลั่งในร่างกายของนางโจมตีแขนขาและ กระดูกอย่างต่อเนื่อง “พลังของอาจารย์รุนแรงมาก!”

หยาหยาทนกับความยากลาบาก นางเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ นาง กัดฟันและอดทนต่อไป นางไม่เคยรู ้สึกถึงพลังที่น่าตกใจเช่นนี้มา ก่อน นางตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้และไม่รู ้ว่าจะต้านทานอย่างไร

โชคดีที่ เย่ชิวได้บอกนางหลายอย่างแล้วและสอนนางก่อนที่จะ ถ่ายทอดการบ่มเพาะให้

นางทาตามคาแนะนาของอาจารย์และเริ่มซึมซับการบ่มเพาะนี้ ในขณะที่เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงในร่างกายของนางเริ่มเผา ไหม้ ตันเถียนทะเลแห่งจิตใต้สานึกของนางก็เปิดปากที่เปื้อนเลือด และเริ่มดูดซับพลังนี้อย่างบ้าคลั่ง

กระบวนการถ่ายทอดการบ่มเพาะนั้นราบรื่นมากโดยไม่มีการ เบี่ยงเบนใด ๆ ในช่วงหกชั่วโมงที่ผ่านมา เย่ชิวได้ถ่ายทอดการบ่ม เพาะนับล้านปีเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็วและจบลง การบ่มเพาะก็ตกลงสู่ ขอบเขตไร ้ลักษณ์อีกครั้งหลังจากที่ถ่ายทอดไป

ท้ายที่สุด นี่คือการบ่มเพาะล้านปี การบ่มเพาะของเย่ชิวเพิ่งมาถึง ขอบเขตจ้าวสวรรค์ขั้นต้นและเขายังไม่ได้สะสมอะไร เนื่องจากเขา ถ่ายทอดไปทั้งหมด แน่นอนว่ามันจะส่งผลต่อระดับการบ่มเพาะและ เขาจะกลับไปที่ขอบเขตไร ้ลักษณ์

เย่ชิวไม่ได้สนใจเกี่ยวกับปรากฏการณ์นี้ เขาค่อย ๆ ควบคุมลม หายใจสักครู่และในที่สุดก็สงบสติอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในร่างกายได้

“ฟู่ ว” เย่ชิวหายใจเข้าลึก ๆ ค่อย ๆ ท างานให้เสร็จ ต้องบอกว่า ผลกระทบของการลดลงของขอบเขตนี้ค่อนข้างอึดอัด

ไม่น่าแปลกใจที่ไม่มีใครในโลกนี้เต็มใจที่จะถ่ายทอดการบ่ม เพาะของพวกเขา ท้ายที่สุด ไม่มีใครอยากจะมอบการบ่มเพาะที่พวก เขาบ่มเพาะอย่างอุตสาหะให้กับผู้อื่นไปมาฟรี ๆ พวกเขาต้องแบกรับ ผลกระทบจากขอบเขตที่ลดลง

อย่างไรก็ตาม ผลกระทบนี้ไม่มีผลในทางปฏิบัติกับเย่ชิว นี่เป็ น เพราะไม่ว่าเขาจะให้ไปมากเท่าใด สุดท้ายมันจะถูกส่งกลับมาที่เขา เป็ นสองเท่า

“ฮิฮิ… สาเร็จ!” หลังจากการถ่ายทอดการบ่มเพาะสิ้นสุดลง เย่ชิ วก็อดไม่ได้ที่จะรู ้สึกตื่นเต้น ในสถานการณ์เช่นนี้ หยาหยาเพียงต้อง ค่อย ๆ ดูดซับการบ่มเพาะล้านปีที่เย่ชิวถ่ายทอดให้กับนาง

แม้ว่าสุดท้ายแล้วนางจะดูดซับการบ่มเพาะได้เพียงหนึ่งในสิบ ของล้านปี นี้ มันก็เพียงพอแล้ว อย่างน้อยที่สุด การทะลวงไปสู่ ขอบเขตเทพเจ้าก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

“พี่ใหญ่ ท่านไม่เป็ นไร?” ราวกับสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงใน การบ่มเพาะของเย่ชิว ไป๋ จุนหลินรู ้สึกเป็ นกังวลทันที เขาไม่ต้องการ ให้เย่ชิวตกจากระดับเพราะเหตุนี้

“ไม่เป็ นไร ปกป้ องนางที่นี่และอย่าให้ใครมารบกวนนาง” เย่ชิว พูดอย่างใจเย็น จากนั้น เขาก็ค่อย ๆ ยืนขึ้นและหาที่เงียบ ๆ เพื่อเริ่ม ใช ้งานระบบ

ไป๋ จุนหลินรู ้สึกงุนงงกับการกระท าของอีกฝ่ ายมาก แต่เขาไม่ได้ ถามต่อ แม้ว่าเขาจะต้องการรู ้ว่าเย่ชิวดูดซับการบ่มเพาะที่หายไปได้ อย่างไร แต่เขาก็ไม่ได้สนใจเมื่อเห็นว่าเย่ชิวต้องการหลีกเลี่ยง เพราะ เขารู ้ดีว่าทุกคนมีความลับของตนเอง มันคงไม่ดีสาหรับเขาที่จะ เข้าใจมากเกินไป

“เฮ้อ ข้ากังวลจริง ๆ” หลังจากที่เย่ชิวจากไปแล้ว ไป๋ จุนหลินก็ กระทืบเท้าอย่างกระวนกระวาย เขาทาได้เพียงมุ่งความสนใจไปที่หยา หยา กลัวว่านางจะตกอยู่ในอันตราย

ในทางกลับกัน เย่ชิวได้มาถึงใต้ต้นไม้สูงตระหง่านแล้ว เขาหัน ตัวกลับมองไป๋ จุนหลินที่อยู่ไกลออกไป เผยให้เห็นรอยยิ้มที่น่า สะพรึงกลัว

“ฮิฮิ มา! ที่รักของข้า” เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ถูกรบกวน เย่ชิวก็เปิด ระบบอย่างตื่นเต้น