ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 757 การบ่มเพาะนับพันล้านปีกลับสู่จ้าวสวรรค์

“ฮิฮิ ระบบ!” เย่ชิวพยายามปลุกระบบด้วยใจที่กระวนกระวาย

[ติ๊ง… ]

[ ขอแสดงความยินดี เจ้าได้ถ่ายทอดการบ่มเพาะหนึ่งล้านปี ให้กับลูกศิษย์ เจียงหยาหยา กระตุ้นระบบตอบแทนหมื่นเท่า ]

[ เจ้าต้องการเปิดใช ้งานหรือไม่? ]

เย่ชิวรู ้สึกตื่นเต้นทันทีที่เสียงที่ชัดเจนของระบบดังขึ้น “เปิดใช ้ งาน เปิดใช ้งาน!”

คราวนี้จะมีการกระตุ้นกี่ครั้ง? ตามจริงแล้ว เย่ชิวไม่กล้าคิดอย่าง กล้าหาญเกินไป ถ้าเป็ นหมื่นครั้ง เขาจะไม่ขึ้นไปบนท้องฟ้ าโดยตรง หรือ? อย่างไรก็ตาม ไม่น่าเป็ นไปได้ การถ่ายทอดการบ่มเพาะ แตกต่างจากสิ่งอื่น มีขีดจากัดสาหรับสิ่งนี้

ถึงกระนั้น ก็ไม่สาคัญ สิบครั้งก็เพียงพอสาหรับเย่ชิวในการรับ คลื่น ท้ายที่สุด สิบครั้งล้านปี ก็คือสิบล้านปี ! สิบล้านปี นี่มันเป็ น อย่างไร? หากไม่มีการเผชิญหน้าโดยบังเอิญ เย่ชิวอาจต้องใช ้เวลา หนึ่งร ้อยปี หรือนานกว่านั้น

[ติ๊ง… ]

[ขอแสดงความยินดี เจ้าได้เรียกใช ้ระบบตอบแทนร ้อยเท่าและ ได้รับการบ่มเพาะหนึ่งร ้อยล้านปี]

“อะไรนะ? ร ้อยล้านปี!” เมื่อระบบพูดจบ เย่ชิวก็พลันยืนขึ้น “ข้า ไม่เคยได้ยิน จริงหรือ? ร ้อยล้านปี? แม่เจ้า ขอข้าค านวณว่าร ้อยล้าน ปีคืออะไร”

ในขณะนี้ เย่ชิวไม่สามารถยับยั้งความตื่นเต้นในใจได้ เดิมทีเขา คิดว่าด้วยขีดจากัดของการถ่ายทอดการบ่มเพาะ อย่างมากที่สุดก็ สิบล้านปี ใครจะไปคิดว่าจะลดลงไปร ้อยล้านปีอย่างกระทันหัน?

นี่มันอะไรกัน! เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดเรื่องนี้

ปัจจุบัน การบ่มเพาะของเย่ชิวได้ถอยกลับไปที่ขอบเขตไร ้ ลักษณ์แล้ว จะเป็ นการพัฒนาแบบไหนถ้าเขาซึมซับช่วงเวลาร ้อย ล้านปีเหล่านี้? เขาสามารถจุดเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์โดยตรงและก้าว ไปสู่ขอบเขตปลิดเต๋าได้หรือไม่?

ความคิดนี้ค่อนข้างกล้าได้กล้าเสียและไม่สมจริงอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยเย่ชิวก็สามารถทะลวงผ่านไปสู่ขอบเขตจ้าว สวรรค์ขั้นกลางได้ การก้าวข้ามจากขั้นต้นไปสู่ขั้นกลางของ ขอบเขตจ้าวสวรรค์ในหนึ่งปีถือเป็ นการพัฒนาครั้งใหญ่แล้ว

จะมีสักกี่คนในโลกที่มีความก้าวหน้าครั้งใหญ่เช่นนี้ได้? แม้ว่า พวกเขาจะท าได้ พวกเขาก็ต้องชดใช ้-จ่ายราคามหาศาลและดูดซับ สมบัติทางธรรมชาติจานวนนับไม่ถ้วนเพื่อให้ได้มันมา

ส าหรับเย่ชิว เขาแทบไม่ท าอะไรไม่ถูกใด ๆ และเข้าถึงมันได้ อย่างง่ายดาย

“ฮ่าฮ่า! ข้ารวย คราวนี้ข้ารวยจริง ๆ” เย่ชิวยับยั้งความตื่นเต้นใน ใจและพยายามสงบสติอารมณ์ให้มากที่สุด เขามองไปที่ สภาพแวดล้อม แสงจันทร ์กาลังพอดี คืนนี้เขาน่าจะเริ่มโจมตีอย่างบ้า คลั่ง

“ระบบ ดูดซับ!” เย่ชิวนั่งขัดสมาธิอีกครั้ง เริ่มสงบลงและปรับ สภาพจิตใจ ทันทีที่เขาพูดจบ ทันใดนั้น พลังที่พลุ่งพล่านอย่างหาที่ เปรียบไม่ได้ก็พุ่งเข้าสู่ร่างกาย “รุนแรงมาก”

เย่ชิวกัดฟันด้วยความเจ็บปวด พลังอันมหาศาลนั้นแทบจะทาให้ เขาระเบิด โชคดีที่ ร่างกายในปัจจุบันของเย่ชิวได้บรรลุความ สมบูรณ์แล้วและเพียงพอที่จะรองรับพลังอันทรงพลังนี้

เมื่อการบ่มเพาะร ้อยล้านปีพุ่งเข้ามา เลือดในร่างของเย่ชิวก็เริ่ม เดือด เย่ชิวไหลเวียนเต๋าแห่งโลหิตอย่างเงียบ ๆ และเริ่มดูดซับมันด้วย พลังทั้งหมด

ปัง!

ในช่วงเวลาเพียงชั่วครู่ เย่ชิวก็กลับมาที่ขอบเขตจ้าวสวรรค์ พร ้อมกับเสียงสั่นสะเทือนในร่างกาย ขณะที่ร่างกายกลับสู่ขอบเขต จ้าวสวรรค์ พลังที่คุ้นเคยก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง เย่ชิวรู ้สึกสบายใจ

เขายังคงระดมปราณโลหิตในร่างกาย ฉับพลัน แหวนแห่งฟ้ าดิน ในส่วนลึกของทะเลแห่งจิตใต้สานึกเริ่มเปล่งแสงประหลาดและดูดซับ พลังที่พุ่งพล่านนี้

เวลาผ่านไปทีละนิด ไม่ถึงชั่วโมง ตู้ม! การสั่นสะเทือนที่รุนแรง พลันดังขึ้นจากพื้น

“เกิดอะไรขึ้น?” ไป๋ จุนหลิน ที่คุ้มกันหยาหยา ตกใจและรีบมอง ไปยังทิศทางที่เกิดการระเบิด เขาพบว่าเย่ชิวกาลังนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ ต้นตั๊กแตนเก่าราวกับเทพเจ้าในตอนกลางคืน เปล่งแสงประหลาด ออกมา หัวใจสั่นไหวทันที

“บัดซบ จ้าวสวรรค์ขั้นกลาง!” ไป๋ จุนหลินสาปแช่ง เย่ชิวไม่ได้ โกหก สิ่งที่เขาพูดเป็ นความจริง ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง เขาก็ทะลวง เข้าสู่ขอบเขตจ้าวสวรรค์ขั้นกลางแล้ว? “แม่เจ้า นี่มันการทางาน ผิดปกติอะไรกัน?”

ไป๋ จุนหลินตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ ดูจากลักษณะแล้ว ยังอีกยาว ไกล รัศมีเจ็ดสีเหนือศรีษะของเย่ชิวเปล่งแสงที่พร่างพราว แก่นแท้ ของแสงจันทร ์ของโลกห่อหุ้มทันที ก่อตัวเป็ นพายุหมุนที่หมุนวน เหนือศีรษะของเย่ชิว

นี่เป็ นครั้งแรกที่ไป๋ จุนหลินได้เห็นความโกลาหลครั้งใหญ่เช่นนี้ หลังจากใช ้ชีวิตมานาน เขาตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้

“เขาก าลังท าอะไร?” ไป๋ จุนหลินไม่เข้าใจการกระท าของเย่ชิว ไม่ เพียงแค่นั้น แต่เมล็ดมารที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดที่ห่างออกไปหนึ่ง หมื่นลี้ก็อุทานด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

“บัดซบ ความแข็งแกร่งของเทพสังหารผู้นี้ทะลุทะลวงอย่าง รวดเร็วจริง ๆ หากยังเป็ นเช่นนี้ต่อไป เราจะเผชิญหน้ากับการสังหาร หมู่ได้อย่างไร?”

“ในปี ที่ผ่านมา เขาได้พาศิษย์เดินทางข้ามแสนลี้และสังหาร สิ่งมีชีวิตเมล็ดมารของข้าจานวนนับไม่ถ้วน เขาทาลายแผนการของ เผ่าพันธุ์เราซ้าแล้วซ้าเล่า”

ในขณะนี้ เมล็ดมารตกอยู่ในความโกลาหลแล้ว ในปีที่ผ่านมา สัตว์มารนับไม่ถ้วนเสียชีวิตด้วยน้ามือของหยาหยา ผู้ที่แข็งแกร่งกว่า เล็กน้อยถูกเย่ชิวหรือไป๋ จุนหลินสังหารทั้งหมด ทั้งสามคนนี้ได้สังหาร เมล็ดมารมานับไม่ถ้วนระหว่างทาง

พวกเขาเป็ นศัตรูตัวฉกาจของเมล็ดมารตั้งแต่แรก เมื่อพวกเขา เห็นว่าเขตป่ าทมิฬอยู่ข้างหน้าพวกเขา ซึ่งเป็ นหนึ่งในค่ายฐานของ เมล็ดมาร เดิมทีพวกเขาต้องการตั้งค่ายกลข้างในและสังหารเย่ชิว และอีกสองคนในจุดนั้น

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่คาดคิดว่าเย่ชิวจะหยุดเดินกระทันหัน ไม่เพียงเท่านั้น เขายังพักผ่อนอยู่ในจุดนั้นจริง ๆ การบ่มเพาะเพิ่มขึ้น ในชั่วข้ามคืน และความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้นตามชั่วอายุ

“บัดซบ บัดซบ!” ผู้บัญชาการเมล็ดมารสาปแช่งด้วยความโกรธ จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “หากเราไม่สังหารโจรผู้นี้ การแก้ไขความแค้น ในใจของข้าก็ยาก จงไป พาคนจากภูเขาสวรรค์ออกมา นอกจากนี้ ติดต่อผู้คนจากตระกูลเย่และรวมพลังกันเพื่อสังหารหัวขโมยรายนี้ และยุติเขา”

เมื่อเห็นว่าเย่ชิวเติบโตขึ้นจนไม่สามารถควบคุมได้ ผู้บัญชาการ เมล็ดมารก็ไม่อาจนั่งนิ่งได้อีกต่อไป เขาตัดสินใจทุ่มสุดตัวและเตรียม ลอบโจมตีเย่ชิว

อย่างไรก็ตาม เขายังคงยุ่งอยู่กับการทะลวงผ่าน เป็ นเวลาที่ดีใน การเริ่มการลอบโจมตี

“เข้าใจแล้ว!” สัตว์มารที่ได้รับคาสั่งนั้นกระจายออกไปอย่าง รวดเร็วและเข้าไปในป่าดาเพื่อส่งข่าว

ในเวลาไม่ถึงอึดอัดใจ กลุ่มคนหนาแน่นก็บินออกมาจากป่ าด า ทุกคนสวมชุดคลุมสีด าแปลกตาปิดหน้า ไม่สามารถมองเห็นรูปร่าง หน้าตาของพวกเขาได้อย่างชัดเจน

เย่ชิวจะคุ้นเคยกับบุคคลที่เป็ นผู้นาอย่างหาที่เปรียบมิได้ นั่นคือ หมอที่เขาเกือบจะสังหารไปแล้วในตอนนั้น นอกจากหมอแล้ว ยังมี บุคคลลึกลับอีกสองสามคน หากไม่มีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้น ยอด ฝีมือลึกลับเหล่านี้คือยอดฝีมือของตระกูลเย่ที่ผู้บัญชาการเมล็ดมาร กล่าวถึงก่อนหน้านี้ ?

เหมือนกับที่เย่ชิวคาดเดาได้ในตอนนั้น ครั้งนี้ พวกเขาพึ่งพา เมล็ดมารและแอบช่วยพวกเขาลอบเข้าเมือง

มีตระกูลเย่และภูเขาสวรรค์ นอกเหนือจากยักษ์ใหญ่ทั้งสองนี้ ยัง มีเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่และผู้ชมที่แท้จริงอีกด้วย พวกเขาไม่ ปรากฏตัว ขณะที่พวกเขาสนับสนุนกลุ่มเหล่านี้ พวกเขายังคงซ่อน ตัวอยู่

ภายใต้แสงจันทร ์เจตนาสังหารปรากฏขึ้น ลมหนาวพัดผ่านมา และไป๋ จุนหลินได้กลิ่นของเจตนาสังหาร “เกิดอะไรขึ้น?” สายตาเย็น ชา ลึกล้า และมั่นคงในขณะที่เขามองไปยังป่าทึบอย่างใจเย็น

ลมหนาวพัดโชยมาจากป่ าที่ดาสนิทและเงียบสงัด อากาศดู เหมือนจะเต็มไปด้วยเจตนาสังหารที่น่าตกตะลึง