ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 763 ใครเห็นความฝันอันยิ่งใหญ่เป็ นคนแรก?

เขาฟาดดอกบัวสีขาวด้วยมือข้างเดียวและพันรอบแผ่นจานของ หมอ เย่อู๋เหินจัดดาบดาและฟันใส่พวกเขาทั้งห้า

ตู้ม! โลกสั่นสะเทือน ภูเขาสั่นสะเทือน และลมแรงพัดมาราวกับสึ นามิ ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกพลิกคว่า

“พรวด” ภายใต้การโจมตีร่วมกันของยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋า ทั้งห้า ในที่สุดเย่อู๋เหินก็หลั่งหลั่งเลือดมาและถูกส่งตัวปลิวไป แม้ว่า เลือดที่บ้าคลั่งในร่างกายจะทาให้เขาโกรธแต่ปราณเซียนในร่างกาย ก็ใกล้จะหมดลงแล้ว ท้ายที่สุด เขาเสียเปรียบและบาดเจ็บสาหัส

เขาน่าประทับใจมากที่สามารถยืนหยัดมาได้ไกลถึงเพียงนี้ น่า เสียดาย ที่ไม่มีศิษย์ตระกูลเย่คนใดที่เขาพามาในครั้งนี้สามารถ ต้านทานการโจมตีของห้าคนนี้ได้ ห่างออกไปหนึ่งหมื่นลี้ ยอดฝีมือ ของตระกูลเย่ที่เร่งรีบตลอดเวลายังไม่สามารถมาถึงที่นี่ได้ใน ระยะเวลาอันสั้น

“มันจบแล้ว!”

เมื่อเห็นว่าเย่อู๋เหินพ่ายแพ้ ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะรู ้สึกกังวล เทพ สังหารในตานานนี้จะจบลงเช่นนั้นหรือไม่? มีคนต้องการช่วย แต่การ บ่มเพาะที่อ่อนแอของพวกเขาไม่มีเจ้าสมบัติที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้ ครั้งนี้

เมื่อเห็นว่าเย่อู๋เหินได้รับบาดเจ็บสาหัส ทั้งห้าคนก็ดูเหมือนจะมี ความหวัง ดวงตาของพวกเขาเผยให้เห็นความบ้าคลั่ง และเจตนา สังหารของพวกเขาก็พุ่งสูงขึ้นทันที

“ฮ่าฮ่า! เย่อู๋เหิน วันนี้เป็ นวันตายของเจ้า” ด้วยเสียงหัวเราะอย่าง บ้าคลั่ง เย่อู๋หวังท าเหมือนว่าต าแหน่งของผู้น าได้กลายเป็ นแล้ว ดวงตากลายเป็ นบ้าขึ้นเรื่อย ๆ เขาฟันกระบี่ออกไป และปราณกระบี่ก็ ฉีกผ่านท้องฟ้ ายามค่าคืนและฟันตรงไปเย่อู๋เหินที่ถูกยับยั้ง

เช่นเดียวกับที่ทุกคนคิดว่าเย่อู๋เหินจะต้องตายภายใต้กระบี่นี้ อย่างแน่นอน ทันใดนั้น…

ตู้ม!

พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือน และทันใดนั้นแสงที่รุนแรงก็สาดส่องมา จากด้านล่าง โลกทั้งใบดูเหมือนจะถูกล้อมรอบด้วยลูกบอลแห่งแสง ศักดิ์สิทธิ์ เผยให้เห็นแสงที่เจิดจ้าสุดขีด

“เกิดอะไรขึ้น?” ปราณกระบี่จากเย่อู๋หวังถูกตัดออกทันที การ เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ทาให้สีหน้าของทุกคนในปัจจุบัน เปลี่ยนไปอย่างมาก

ยวี่ฉางเซิงและคนอื่น ๆ จ้องมองอย่างเหลือเชื่อ พวกเขากาลังจะ ประสบความส าเร็จ ใครเข้ามาช่วย? พวกเขามองไปที่แหล่งที่มาของ แสงและเห็นว่าดินแดนบริสุทธิ์แห่งเดียวบนดินแดนรกร ้างยังไม่ได้รับ ผลกระทบจากการต่อสู้ใต้ต้นไม้

ชายหนุ่มในชุดขาวยืดตัวขึ้นช ้า ๆ“อ๊ะ! ใครเป็ นคนแรกที่มองเห็น ความฝันอันยิ่งใหญ่? ข้ารู ้คาตอบมาทั้งชีวิต ข้าหลับสบายมาก”

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคยและขี้ เกียจสุด ๆ

“อาจารย์!” หยาหยา ที่กาลังทนทุกข์อย่างขมขื่นในความมืดมิด แห่งความสิ้นหวัง เหมือนถูกดึงกลับไปสู่แสงสว่างและมองเห็น ความหวัง น้าตาที่ขอบตาของนางไหลลงมา “อาจารย์ ในที่สุดท่านก็ ตื่นแล้ว”

หยาหยาร ้องไห้ ไม่มีใครรู ้ว่าก่อนหน้านี้นางต้องทนทุกข์ทรมาน เพียงใด ทันทีที่นางเห็นอาจารย์ของนางตื่นขึ้นมา ดูเหมือนว่านางจะ พบความกล้าหาญแล้ว นางลากร่างอันหนักอึ้งของตนแล้ววิ่งข้ามไป อย่างยากล าบาก

ในทางกลับกัน ยวี่ฉางเซิงและใบหน้าของคนอื่น ๆ กลับซีดเซียว อย่างหาที่เปรียบไม่ได้หลังจากที่เห็นเย่ชิวตื่นขึ้น “บัดซบ!”

สถานการณ์สิ้นสุดลงแล้ว จากแสงจ้าก่อนหน้านี้ จะเห็นได้ว่า พละกาลังของเย่ชิวเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดหลังจากหลับสนิท เขา ได้เพิ่มจานวนขึ้นจนไม่สามารถควบคุมได้แล้ว

เขาตื่นจากความฝัน ในขณะนี้ เย่ชิวดูเหมือนจะมีกลิ่นอายเซียน เพิ่มเติมบนร่างกาย ดวงตาลึกล้า และกลิ่นอายเที่ยงธรรมที่เป็ น ธรรมชาติลอยอยู่ระหว่างฟ้ าดิน ท าให้สวรรค์ตกตะลึง

“ขอบเขตจ้าวสวรรค์สูงสุด! ไม่เลว ข้านอนหลับสบายมาก” หลังจากรู ้สึกถึงพลังที่พลุ่งพล่านในร่างกายของตน เย่ชิวก็รู ้สึกมี ความสุขทั้งทางร่างกายและจิตใจ เขาไม่เคยรู ้สึกผ่อนคลายและสบาย ใจเท่านี้มาก่อน

สายตาหยุดอยู่ที่หยดของโลหิตเทพเจ้า ในขณะนี้ โลหิตเทพเจ้า ได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายอย่างสมบูรณ์และเข้ากันกับเคล็ดวิชา เต๋าแห่งโลหิตได้อย่างสมบูรณ์ นี่คือการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ เย่ ชิวรู ้สึกได้ว่าเต๋าแห่งโลหิตได้มาถึงจุดสูงสุดใหม่แล้ว เป็ นความสูงที่ น่ากลัวอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

เลือดกลับมาเป็ นสีแดงได้ส าเร็จตามค าท านายของจ้าวสวรรค์ เจิ้นอู๋ นี่คือขอบเขตแห่งการกลับสู่ความเรียบง่าย เขากากาปั้นเบา ๆ ราวกับว่ามีโลกอยู่ในฝ่ ามือ อักขระวิชานับไม่ถ้วนหลั่งไหลออกมา เปล่งเสียงแตก

“อาจารย์ รีบมาดูอารองเร็ว อารองก าลังจะตาย” หยาหยาไม่ สามารถมองข้าม นางยังคงกังวลว่าไป๋ จุนหลิน ที่หมดสติจากอาการ บาดเจ็บสาหัสเหลือลมหายใจเพียงครั้งเดียว

เสียงร ้องของหยาหยาเรียกเย่ชิวกลับมาจากความตื่นเต้นได้ สาเร็จ “เกิดอะไรขึ้น?” เขาซึ่งหลับสนิท ไม่รู ้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนที่ เมื่อเขาตื่นขึ้นเพราะเสียงร ้องของหยาหยาเย่ชิวก็สังเกตเห็นว่าเกิด อะไรขึ้น

เมื่อเขาเห็นไป๋ จุนหลินนอนอยู่ในดินแดนรกร ้าง ดวงตาฉาย เจตนาสังหารอันหนาวเหน็บและความโกรธออกมาทันที ด้วยเสียง หวือ ร่างก็หายไปจากจุดนั้น เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็อยู่ ตรงหน้าไป๋ จุนหลินแล้ว

หลังจากตรวจสอบอาการบาดเจ็บของไป๋ จุนหลินแล้ว ดวงตา ของเย่ชิวก็เย็นชาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ “ใครทา?” เย่ชิวไม่แสดง ความรู ้สึกในขณะที่เขาพูดด้วยเสียงที่ต่าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ในขณะนี้ หยาหยาร ้องไห้เหมือนดอกแพร ์แล้ว มีหลายสิ่งหลาย อย่างเกิดขึ้น และนางไม่รู ้จะอธิบายกับอาจารย์อย่างไร นางชี้ไปที่ หมอบนท้องฟ้ าและผู้บัญชาการเมล็ดมารเท่านั้น “อาจารย์ พวกเขา”

เมื่อศัตรูพบกัน ตาของพวกเขาจะแดงเป็ นพิเศษ!

ทันทีที่เย่ชิวเห็นหมอ เจตนาสังหารในหัวใจก็ไม่สามารถยับยั้งได้ อีกต่อไป

“ฮ่าฮ่า เจ้าเฒ่า! เจ้าสินะ ครั้งที่แล้ว เจ้าโชคดีที่รอดมาได้ ไม่คิด ว่าเจ้าจะกล้าโผล่มาอีก” เย่ชิวโกรธมาก เขาเข้าใจทุกอย่างที่เกิดขึ้น ในขณะที่เขาหลับจากหยาหยาอย่างคร่าว ๆ

มีเพียงความโกรธในใจ เขาไม่เคยคิดว่าหมอจะยังไม่ยอมแพ้และ วางตาข่ายที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่นี่เพื่อสังหารเย่ชิว

โดยไม่คาดคิด ไป๋ จุนหลินได้ปิ ดกั้นภัยพิบัตินี้สาหรับเขา ทาให้ อีกฝ่ ายได้รับบาดเจ็บสาหัสจากพวกเขาและใกล้จะตาย กระดูกและ

เส้นลมปราณของอีกฝ่ ายหักทั้งหมด ถ้าไม่ได้รับการรักษาด้วยยา สมบัติระดับสูงสุด อีกฝ่ายจะต้องพิการ

“เย่ชิว! ฮึ่ม… แล้วถ้าเจ้าตื่นล่ะ? ข้าจะส่งเจ้าลงไปหาน้องชายของ เจ้าก็ได้” หมอไม่กลัวเจตนาสังหารของเย่ชิว ในขณะนี้ พวกเขามีกัน หกคน แต่เย่ชิวอยู่คนเดียว เขาต้องกลัวอะไร?

หากอีกฝ่ายตื่นเร็วกว่านี้และรวมพลังกับเย่อู๋เหิน พวกเขาคงกลัว แต่ตอนนี้ เย่อู๋เหินได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว หกต่อหนึ่ง และยังมีเย่อู๋ เหินที่บาดเจ็บหนักด้วย ไม่ว่าพวกเขาจะมองอย่างไร โอกาสชนะของ พวกเขาก็สูงมาก

ยิ่งกว่านั้น อย่าลืมว่าเย่ชิวอยู่ที่ขอบเขตจ้าวสวรรค์สูงสุดเท่านั้น และไม่ได้จุดเพลิงศักดิ์สิทธิ์

เมื่อเห็นว่าพวกเขามีความมั่นใจขนาดนี้ เย่ชิวจึงไม่รีบร ้อน เขา แตะไป๋ จุนหลินสองสามครั้งอย่างเงียบ ๆ จากนั้นหยิบเม็ดยาฟื้นคืน ชีพออกมาแล้วยื่นให้หยาหยา และพูดว่า “ศิษย์ ป้ อนเม็ดยานี้ให้อา รองและดูแลเขาให้ดี ที่เหลือปล่อยให้ข้าจัดการเอง”

เมื่อพูดจบ เย่ชิวก็ค่อย ๆ ก้าวออกมา และพื้นก็สั่นสะเทือน

แสงสว่างเจิดจ้าปรากฎขึ้นอีกครั้ง ฉับพลัน เจตนาสังหารที่พุ่ง ทะยานก็พุ่งสูงขึ้น