ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 762 โลหิต
“ฮ่าฮ่า!” เสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งนั้นมาจากท้องฟ้ า เย่อู๋เหินดู เหมือนจะถูกกดดัน เมื่อเทียบกับเย่อู๋หวังแล้ว เขาเหมือนเทพมาร โบราณมากกว่า ความโกรธแค้นพุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง และโลกก็ คร่าครวญ
“คนบ้า เขาก็แค่คนบ้า”
เมื่อเห็นอีกฝ่ ายบ้าไปแล้ว ยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าอีกห้าคนก็ ตกตะลึงกันหมด พวกเขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเห็น บน ท้องฟ้ า เคล็ดวิชาสมบัติปะทุขึ้นบ่อยครั้ง เปล่งประกายไฟพร่างพราว
เดิมทีเย่อู๋หวังคิดว่าหลังจากที่เขาถูกผีสิง เขาจะสามารถยับยั้ง เย่อู๋เหินได้อย่างสมบูรณ์ โดยไม่คาดคิด สิ่งที่บ้ายิ่งกว่าเขาคือแรง กระแทกที่รุนแรงของเย่อู๋เหิน บังคับให้เขาถอยหลังทีละก้าว
“บัดซบ!” ขณะที่เขาเฝ้ าดู ชายชราในชุดดา ซึ่งแต่เดิมต้องการ นั่งพักผ่อนและเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ ไม่สามารถดูการแสดงได้อีก ต่อไปเมื่อเขาเห็นว่าเย่อู๋หวังเกือบจะตายหลายครั้ง
ถ้ายังเป็ นเช่นนี้ต่อไป เย่อู๋หวังจะต้องตายแน่ ๆ ไม่ว่าอย่างไร อีก ฝ่ ายยังคงเป็ นลูกเขยและเป็ นตัวหมากรุกที่สาคัญที่สุดสาหรับเขาใน การปกครองตระกูลเย่ เขาจะปล่อยให้อีกฝ่ ายตายภายใต้ดาบของ เย่อู๋เหินได้อย่างไร?
“ฝน!” ฉับพลัน ชายชราในชุดด าก็ส่งเสียงร ้องเรียกสายฝน ฟ้ า ร ้องดังกึกก้อง และฝนก็ตกทันทีบนที่รกร ้างว่างเปล่า
หยาดฝนโปรยปรายลงมากระทบร่างของทุกคน ให้ความรู ้สึก ทะลุปรุโปร่ง ขอบเขตกฎที่น่าสะพรึงกลัวค่อย ๆ บีบอัด และร่างของ เย่อู๋เหินก็สั่นสะท้าน เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับผลกระทบอย่างมาก
“ผู้น า!”
ในความมืด ผู้อาวุโสตระกูลเย่พุ่งออกมา ต้องการช่วยเย่อู๋เหิน ทันใดนั้น เย่อู๋เหินกตะโกนอย่างเย็นชา “ทั้งหมด ไม่ต้องเข้ามา! ยวี่ ฉางเซิง! ข้าคิดว่าเจ้าไม่กล้าเปิ ดเผยใบหน้าที่แท้จริงของเจ้า แต่ สุดท้ายเจ้าก็นั่งนิ่งไม่ได้หลังจากเห็นลูกเขยล่าถอย?”
เย่อู๋เหินเย้ยหยันในขณะที่เขามองไปที่ชายชราในชุดดาที่ ควบคุมฝนตกหนักเหนือหัว เขารู ้เพียงเล็กน้อยว่าทันทีที่เขาพูดสิ่งนี้ ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็แทบคลั่งทันที
“อะไรนะ! คนนี้คือผู้นาของตระกูลยวี่ ยวี่ฉางเซิงงั้นรึ? เป็ นไปได้ อย่างไร? ผู้อาวุโสที่น่านับถือความจริงแล้วกลับสมรู ้ร่วมคิดกับเมล็ด มาร?”
ในช่วงเวลานั้น ทุกคนก็ตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่ายวี่ฉางเซิงจะ สมรู ้ร่วมคิดกับเมล็ดมาร นั่นไม่ได้หมายความว่าตระกูลยวี่ได้เข้าร่วม เมล็ดมารแล้วหรือ?
ยวี่ฉางเซิงตื่นตระหนกอย่างชัดเจนหลังจากที่เย่อู๋เหินเปิดเผย ตัวตนและพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อปฏิเสธตัวตน “ยวี่ฉาง เซิงอะไร? ข้าไม่รู ้ว่าเจ้าก าลังพูดถึงอะไร เจ้าหนู พวกเราทั้งหกคนมา รวมกันที่นี่ เจ้าจะมาอวดดีที่นี่ได้อย่างไร? ทุกคน ตามข้ามาสังหาร คนทรยศ”
ยวี่ฉางเซิงโบกมือ และในชั่วพริบตา ยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋า อีกสี่คนก็โจมตีพร ้อมกัน ครั้งนี้ ด้วยข้อจากัดของเขตแดนของยวี่ ฉางเซิงท าให้เย่อู๋เหินไม่สามารถเผชิญหน้าอย่างใจเย็นได้เหมือนครั้ง ก่อน
เคล็ดวิชาสมบัติจ านวนนับไม่ถ้วนปะทุออกมาอย่างดุเดือด บังคับให้เย่อู๋เหินถอยไปทีละก้าว
ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็ นไปไม่ได้ที่เขาจะต้านทานการ ล้อมของยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าหกคนได้ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมียวี่ ฉางเซิง ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเหนือขอบเขตปลิดเต๋าครึ่งขั้น
ในช่วงเวลานั้น เย่อู๋เหินเป็ นฝ่ ายเสียเปรียบ มีบาดแผลเปื้อน เลือดหลายแห่งบนร่างกายซึ่งสะดุดตาอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ความ เจ็บปวดในร่างกายไม่สามารถท าให้ความเจ็บปวดและความเกลียด ชังในใจเบาลงได้ เขาบ้าคลั่งยิ่งขึ้นหลังจากเพิ่มเลือดให้กับดาบ
“ฮ่าฮ่า! พวกเจ้าทั้งหกโจมตีพร ้อมกัน! ข้าต้องกลัวอะไร?” ด้วย เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เย่อู๋เหินพุ่งออกไปอีกครั้ง การต่อสู้ครั้งนี้ รุนแรงผิดปกติ พื้นที่รกร ้างทั้งหมดกลายเป็ นซากปรักหักพัง
ไม่มีใครคาดคิดว่าเทพสังหารในตานานผู้นี้ ผู้ที่บ้าคลั่งอย่าง สมบูรณ์ จะมีความแข็งแกร่งในการต่อสู้ที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้ สมดัง คาด ชื่อเสียงไม่ได้ไร ้ประโยชน์ ใครก็ตามที่สามารถทิ้งร่องรอยอัน หนักอึ้งไว้ในแม่น้าแห่งประวัติศาสตร ์อันกว้างใหญ่นี้จะทาเรื่อง ธรรมดา ๆ ได้อย่างไร?
เย่อู๋เหินอาศัยดาบสีดาในมือเพื่อฟันออกไปและออกจากวงล้อม ของยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าทั้งหก ไม่ว่าเขาจะมาและไปอย่างไร คนทั้งหกนี้ไม่สามารถยับยั้งเขาได้อย่างสมบูรณ์
“ฟู่ ว น่ากลัวจริง ๆ ไม่น่าแปลกใจที่ตระกูลเย่ยังสามารถยืนหยัด ในเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินได้หลังจากความวุ่นวายในตอนนั้น เทพผู้ดุ ร ้ายเช่นนี้จะปฏิเสธได้อย่างไร? ตระกูลเย่สามารถเจริญรุ่งเรืองได้ จนถึงทุกวันนี้เพราะเขา เขาลากตระกูลที่อ่อนแอมาจนถึงทุกวันนี้ ข้า จะไม่ชื่นชมชายเช่นนี้ได้อย่างไร?”
ในขณะนี้ ทุกคนต่างแสดงความชื่นชม ดวงตาของพวกเขาเต็ม ไปด้วยความเคารพต่อคนบ้าคนนี้อย่างไม่สิ้นสุด ในขณะนี้ คาเจ้า ศัพท์เหล่านี้ไม่สามารถอธิบายถึงเขาได้เนื่องจากมันดูแผ่วเบาเกินไป
การต่อสู้ครั้งนี้กินเวลาถึงสามวันสามคืน แต่ทั้งหกคนก็ยังไม่ สามารถล้มเย่อู๋เหินได้
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เลวร ้ายลง ยวี่ฉางเซิงต้องการที่จะล่าถอย ทันที เขาไม่ได้คาดคิดว่าเย่อู๋เหินจะยืนหยัดถึงเพียงนี้ หากทั้งหกคน ยังไม่สามารถโค่นเย่อู๋เหินได้ เมื่อยอดฝีมือในดินแดนต้องห้ามของ ตระกูลเย่ออกมา ก็ถึงคราวที่พวกเขาจะตกอยู่ในอันตราย
“เราจะรอช ้าไม่ได้แล้ว ทุกคน น าไพ่ตายออกมาและสังหารเขา มิฉะนั้น จะไม่มีใครออกไปได้” หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ยวี่ฉางเซิง ก็พูดด้วยน้าเสียงที่หนักแน่นอย่างไม่มีใครเทียบได้
นี่เป็ นโอกาสสุดท้ายของพวกเขา เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอัน พลังจานวนนับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้ามาใกล้อย่างบ้าคลั่งซึ่งห่างออกไปหนึ่ง ร ้อยลี้
คนที่อยู่ตอนนี้จะไม่เห็นสถานการณ์ของตนเองได้อย่างไร? พวก เขาเข้าใจโดยธรรมชาติว่าถ้ายังเป็ นเช่นนี้ต่อไป พวกเขาอาจจะ สามารถสังหารเย่อู๋เหินได้ แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาจะถูกล้อม และถูกสังหารโดยยอดฝีมือของตระกูลเย่
ด้วยความโกรธ หมอพูดด้วยความโกรธว่า “เย่อู๋เหิน วันนี้เป็ นวัน ตายของเจ้า!” ทันทีที่เขาพูดจบ ทันใดนั้น แผ่นจานขนาดใหญ่ก็ ปรากฏขึ้น และกลิ่นอายมารที่น่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมไปทั่วโลกทันที
“ปราณมารช่างพลังอะไรเช่นนี้!” เมื่อแผ่นกลมปรากฏขึ้น สถานที่ทั้งหมดก็ปะทุขึ้นทันที
ปรากฎว่าผู้ร ้ายที่อยู่เบื้องหลังความโกลาหลนี้คือหมอ เขา ควบคุมแผ่นจานด้วยมือเดียวและสร ้างปราณมารอย่างต่อเนื่องเพื่อ สะกดจิตผู้อื่น เปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็ นหุ่นเชิดของเมล็ดมาร
หมอต้องการใช ้แผ่นจานเพื่อปลูกคาสาปมารบนร่างกายของเย่อู๋ เหิน เตรียมจัดการแสดงเดียวกับเพลิงรุ่งโรจน์ในตอนนั้น อย่างไรก็ ตาม เย่อู๋เหินจะทาอะไรไม่ถูกกับแผ่นจานนี้เหมือนกับเพลิงรุ่งโรจน์?
ทันทีที่แผ่นจานปรากฏขึ้น แววตาของเย่อู๋เหินฉายแววบ้าคลั่ง ทันใดนั้น ดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์ก็ปรากฏขึ้นในมือ ในชั่วพริบตา พลัง เซียนอันบริสุทธิ์ได้เบ่งบานและเริ่มชาระล้างปราณมารในโลก
“ไม่!” ทันทีที่เขาเห็นดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์ สีหน้าของหมอ เปลี่ยนไปอย่างมาก
ปรากฎว่าเย่อู๋เหินได้พบสมบัติเซียนบริสุทธิ์ที่สามารถยับยั้ง ปราณมารมานานแล้วและไม่ได้ใช ้มัน ต้องรอให้อีกฝ่ ายน าแผ่นจาน ออกมาและเตรียมทาลายสมบัติศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของอีกฝ่าย
“บัดซบ” ด้วยคาสาปแช่ง หมอต้องการที่จะดึงแผ่นจานกลับ แต่ มันก็สายเกินไป แผ่นจานนั้นถูกดอกบัวสีขาวห่อหุ้มไว้แล้ว เมื่อเห็น ฉากนี้ ยวี่ฉางเซิงก็พุ่งออกมาจากด้านซ ้าย ต้องการช่วยหมอ
ในทางกลับกัน เย่อู๋หวังและยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าอีกสามคน ก็พุ่งออกมาเช่นกัน เตรียมที่จะกาจัดเย่อู๋เหินอย่างสมบูรณ์ ในขณะนี้ เลือดดูเหมือนจะย้อมท้องฟ้ าเป็ นสีแดง มันถูกห่อหุ้มด้วยคืนสีเลือด และอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นเลือด
ด้วยกลิ่นคาวของเลือด ดวงตาของเย่อู๋เหินยิ่งแดงก่าและตื่นเต้น มากขึ้น “ฮ่าฮ่า เข้ามา!”