ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 343 รับอนุภรรยา / ตอนที่ 344 ไม่ได้เรื่อง

ตอนที่ 343 รับอนุภรรยา / ตอนที่ 344 ไม่ได้เรื่อง

ตอนที่ 343 รับอนุภรรยา

เซี่ยเฉียวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกับเรื่องน่าอับอายของซย่าหย่าอวิ๋น

เซี่ยเฉียวไม่ได้รู้สึกเห็นอกเห็นใจ แต่ทอดถอนใจกับความไม่เที่ยงของโชคชะตา

ชะตากรรมถูกกำหนดโดยสวรรค์บางส่วน แต่บางส่วนก็อยู่ในกำมือของตัวเอง ตอนแรกที่นางเห็นซย่าหย่าอวิ๋น ตอนนั้นแม้ว่าโหงวเฮ้งของนางจะไม่ได้ดีมากและมีข้อบกพร่องมากมาย แต่หากนางใจเย็นลงหน่อยก็คงไม่มาถึงจุดนี้

โหงวเฮ้งเกิดจากจิตใจ

เวลานี้เมิ่งจี๋ฟังก็มาด้วย ถึงอย่างไรเขาก็เป็น ‘เจ้าภาพ’

เมื่อเห็นท่าทางซย่าหย่าอวิ๋นขาดจิตวิญญาณในการต่อสู้เช่นนี้ เขาก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ห้าสิบคนของแต่ละผ่ายก็ได้รับเชิญมาเช่นกันในเวลานี้

เซี่ยเฉียวช่วยแค่ห้าสิบคนเสียที่ไหน? ช่วงนี้นางเหนื่อยแทบตาย และตอนนี้คนเหล่านี้ก็เต็มใจที่จะมาเองทั้งนั้น

เดิมทียังมีอีกหลายคน แต่เนื่องจากมีจำนวนคนเพียงพอแล้วพวกเขาจึงเข้าไปไม่ได้

“เอาล่ะ ให้คะแนนกันเถอะ” เมิ่งจี๋ฟังขาดความตื่นเต้นสนใจ

หลังผู้ประสบภัยถูกเชิญให้ไปที่เรือนอื่นและให้คะแนนโดยไม่ระบุชื่อ หลังจากการประเมินคนเหล่านี้สามารถจากไปได้เลยโดยไม่จำเป็นต้องพบเจอกับเซี่ยเฉียวหรือซย่าหย่าอวิ๋น

หากพวกเขาประสบปัญหาใดๆ ในภายหลังก็สามารถติดต่อสำนักศึกษาเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มีการแก้แค้นใดๆ สำหรับการให้คะแนนในครั้งนี้ได้

“น้องหย่าอวิ๋น เจ้าจะต้องชนะแน่” ต่งซีอวิ๋นรีบเอ่ยปลอบนาง

ซย่าหย่าอวิ๋นพยายามฝืนยิ้มเพื่อตอบรับ

ตอนนี้นางชนะแล้วจะเป็นอย่างไรเล่า

นางไม่ได้อะไรเลยทั้งสิ้น

เพื่อรางวัลถั่วเงินห้าร้อยเมล็ดนั่นน่ะหรือ แต่นางใช้เงินไปกับผู้ประสบภัยไปมากกว่าถั่วเงินห้าพันเม็ดเสียอีก

นางเสียใจ ตอนนี้นางต้องมานั่งนึกเสียใจภายหลัง

นางไม่เหลืออะไรแล้ว!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้นัยน์ตาของนางก็แดงก่ำ แต่ท่านพ่อบอกนางว่าไม่ให้นางทำขายหน้าต่อหน้าคนอื่น และนางจะปล่อยให้คนอื่นคิดว่านางรักษาความบริสุทธิ์ไว้ไม่ได้จริงๆ ไม่ได้

ซย่าหย่าอวิ๋นพยายามอดทนอย่างยิ่ง

ก่อนที่จะรู้ตัวเหล่าอาจารย์ก็มา

เพื่อประกาศจำนวนดาวที่แต่ละคนได้รับ

แต่ละคนมีห้าดาว เซี่ยเฉียวได้ทั้งหมดสองร้อยห้าสิบดวง! ส่วนนาง…

หนี่งร้อยห้าสิบดวง!

ต่างกันมากขนาดนั้น!

เซี่ยเฉียวชนะอีกแล้ว นางคิดว่าเซี่ยเฉียวจะมาเยาะเย้ยนาง นางยังกำลังคิดอยู่เลยว่าตนเองจะหาวิธีอดทนให้ผ่านไปได้อย่างไรเพื่อไม่ให้นางเสียหน้าต่อหน้าเซี่ยเฉียว แต่เซี่ยเฉียวแค่ยิ้มน้อยๆ แล้วก็จากไป

ราวกับว่า…

ไม่เคยสนใจนางเลย

เซี่ยเฉียวเพียงแต่ไม่ชอบดูโหงวเฮ้งที่ไม่ดีเหล่านี้ มันเหมือนกับนางได้เห็นชีวิตคนอื่นกระนั้น ซึ่งมันทำให้จิตใจนางรู้สึกแย่ไปด้วย

“น้องหย่าอวิ๋น ไม่ต้องเสียใจไปหรอก พอเจ้ามาอยู่ที่บ้านข้า ข้าจะให้ท่านพ่อปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดี อีกอย่างก่อนหน้านี้ก็เป็นเจ้าที่คอยปกป้องข้ามาตลอด ต่อไปข้าจะพยายามช่วยเหลือเจ้าอย่างเต็มที่!” จู่ๆ ต่งซีอวิ๋นก็เอ่ยขึ้น

ซย่าหย่าอวิ๋นหันไม่มองนางด้วยความตกใจ

นางไม่ได้บอกว่าจะแต่งกับท่านลุงต่งนี่!

คนคนนั้นเป็นพ่อของนางได้เลยนะ!

หลังจากที่ต่งซีอวิ๋นพูดจบก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่งุนงงและประหลาดใจของคนอื่นๆ จากนั้นนางจึงรู้สึกกระวนกระวายใจรีบจับมือของซย่าหย่าอวิ๋นไว้ “ข้าขอโทษหย่าอวิ๋น ข้าเห็นว่าเจ้าเซื่องซึมก็เลยอยากจะปลอบเจ้า ไม่ได้คิดที่จะ…ขอโทษนะหย่าอวิ๋น…”

ซย่าหย่าอวิ๋นรู้สึกอัดอัดไม่สบายใจมาก เวลานี้นางไม่ได้รู้สึกชอบพี่หญิงต่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

นี่มันเรื่องส่วนตัวของนาง พี่หญิงต่งพูดออกมาได้อย่างไร…

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซย่าหย่าอวิ๋นก็นึกถึงฉากที่ตนเองเอาเรื่องของต่งซีอวิ๋นมาโต้เถียงกับเซี่ยเฉียวก่อนหน้านี้

ตอนนั้นนาง…ทำผิดไปแล้วใช่หรือไม่

เช่นนี้แล้ว…

นางกลับไม่มีหน้าจะไปต่อว่าพี่หญิงต่งแล้ว

คำพูดของต่งซีอวิ๋นทำให้ซย่าหย่าอวิ๋นต้องอับอายขายหน้าทันที และมีบางคนที่ชอบสร้างเรื่องวุ่นวายก็ไปให้คนในครอบครัวไปสอบถาม ในไม่ช้าพวกเขาก็ได้รู้…

ซย่าหย่าอวิ๋นเสียเกียรติให้ใต้เท้าต่งตอนที่นางไปเป็นแขกที่บ้านตระกูลต่ง

เดิมทีตระกูลซย่าคิดจะส่งซย่าหย่าอวิ๋นออกไปอยู่ในที่ไกลๆ และให้แต่งงานกับคนธรรมดา

ทันทีที่คำพูดที่เสียเกียรติเหล่านี้ออกมาตระกูลต่งก็รีบส่งของขวัญรับอนุภรรยามาทันที

ซึ่งพวกเขาไม่มีทางปฏิเสธได้แน่นอน!

ตอนที่ 344 ไม่ได้เรื่อง

ได้แต่ต้องพูดให้ดูดีว่าซย่าหย่าอวิ๋นบังเอิญตกน้ำและใต้เท้าต่งช่วยชีวิตไว้ ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตายเขาต้องช่วยต่อลมหายใจ นางจึงจำต้องแต่งงานอย่างไม่เหมาะสม

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การแต่งงานในฐานะอนุภรรยาของบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกของขุนนางขั้นสามผู้สง่างาม ก็ทำให้หลายคนสามารถสั่งสอนลูกๆ ของพวกเขาได้แล้ว

เซี่ยเฉียวลอบถอนหายใจและไม่แสดงความคิดเห็นอื่นใด

นางได้แต่คิดว่า เมื่อเวลาผ่านไปแล้วพอซย่าหย่าอวิ๋นนึกถึงสิ่งที่ตนทำลงไปทั้งหมดก่อนหน้านี้ นางจะนึกเสียใจบ้างหรือไม่

ตอนนี้การเดิมพันจบลงแล้ว อีกไม่นานก็ปีใหม่

เซี่ยหนิวซานน่าจะกลับมาหลังจากผ่านปีใหม่ไปแล้วโน่นล่ะ

ทว่าเวลานี้ตระกูลเซี่ยมีแขกมาเยี่ยมเยือน

เซี่ยเฉียวเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ ดูสง่าผ่าเผยอย่างเหมาะสม และพาน้องชายและน้องสาวมาต้อนรับคนตระกูลหลิน

เซี่ยผิงไหวยังคงทำหน้าตาไม่สนใจ ในขณะที่เซี่ยซีเชื่อฟังมีมารยาทเหมือนตุ๊กตาไม้ตัวเล็กๆ

ชาติกำเนิดของตระกูลหลินธรรมดาสามัญ

เซี่ยหนิวซานเป็นคนบาป

เวลานี้เซี่ยเฉียวกำลังรออยู่ที่ประตูบ้าน หลังจากที่รออยู่สักพักรถม้าก็มาถึง และมีหลายคนเดินลงมาจากรถม้าทั้งสองคัน

กลุ่มคนเหล่านั้นยังดูไม่ค่อยสบายใจนัก

เซี่ยเฉียวเข้าไปต้อนรับทักทายพวกเขาอย่างสุภาพ “ท่านคือท่านตาหลินใช่หรือไม่ ผู้น้อยเซี่ยเฉียว นี่คือ…น้องชายของข้าเซี่ยผิงไหว น้องสาวเซี่ยซี ทั้งสองเป็นลูกของแม่สอง”

ท่านตาหลินคนนี้รีบแสร้งเข้าไปประคอง แม้ว่าท่าทางของเขาจะประหลาดใจที่ได้รับการปฏิบัติที่ดี ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ดูเหมือนว่าจะไม่ขี้ขลาดแต่อย่างใด

จากนั้นเขาจึงเริ่มแนะนำคนที่อยู่ข้างหลัง

มารดาของสะใภ้เสียชีวิตไปแล้วเพราะตรอมใจคิดถึงลูกสาว

อันที่จริงจดหมายเกี่ยวกับเรื่องราวของตระกูลหลินได้มาถึงล่วงหน้าก่อนแล้ว เซี่ยเฉียวก็รู้อยู่แล้วว่าคนเหล่านี้ใครเป็นใครกันบ้าง

ชายสองคนที่อยู่ข้างหลังท่านตาหลินล้วนไม่ใช่ลูกชายของเขา แต่เป็นลูกศิษย์ที่เป็นลูกเขย และทั้งคู่ล้วนแต่งเข้าบ้านเขา

ลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านแบบนี้ต้องเปลี่ยนแซ่

ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงแซ่หลิน

ท่านตาหลินมีลูกสาวทั้งหมดสี่คน แม่สองหลินเป็นลูกสาวคนรอง นางมีพี่สาวคนหนึ่งที่อายุมากกว่าสามปี ซึ่งตอนนั้นมีคู่หมั้นแล้วกำลังเตรียมจะแต่งงาน แต่กลับมีพวกคนเถื่อนมาล่วงละเมิดเพื่อนบ้านในหมู่บ้านจนพวกเขาหวาดกลัวหนีขึ้นภูเขา

ตอนนั้นผู้คนมากมายวุ่นวายไปหมดจนแม่สองหลินพลัดหลงกับครอบครัว

ต่อมาในหมู่บ้านที่ดูเหมือนน่ากลัวแต่กลับไม่มีอันตรายอะไร ทว่าเมื่อพวกเขากลับไปก็ไม่พบแม่สองหลินแล้ว มารดาของสะใภ้หลินร่างกายไม่แข็งแรงอยู่แล้ว เมื่อตกใจขึ้นมาจึงสิ้นใจไปทันที

ลูกสาวคนโตของตระกูลหลินไว้ทุกข์เป็นเวลาสามปี

อย่างไรก็ตามที่บ้านของนางยังมีน้องสาวอีกสองคนซึ่งนางเป็นห่วงเป็นใยอยู่เสมอ แต่ก่อนที่นางจะได้แต่งงานตามสัญญาก็มีคนมารังแกน้องสาวของนาง นางจึงถือมีดวิ่งไล่เขาไปไกลถึงสิบลี้ จนครอบครัวฝั่งผู้ชายตกใจยกเลิกงานแต่งหนีไป

นางจึงอยู่บ้านเพื่อปกป้องน้องสาว

เมื่อสูญเสียน้องสาวไปคนหนึ่งแล้ว นางจะปล่อยให้สูญเสียคนที่เหลือไปอีกไม่ได้

ผู้เฒ่าหลินเป็นหมอ ลูกศิษย์ที่เขาสอนล้วนมีนิสัยดี อีกอย่างในพื้นที่นั้นก็มีเด็กกำพร้าจำนวนมาก ทั้งสองคนนี้ไม่มีบิดามารดาจึงเต็มใจที่จะดูแลเขาอย่างดี

หลังจากล่าช้าไปปีแล้วปีเล่าก็มีเพียงลูกสาวคนโตของตระกูลหลินที่ไม่ได้แต่งงาน นางยังฝึกฝนวิชาแพทย์สำหรับผู้หญิงและบุตรและให้ทำคลอดให้คนอื่นๆ ในหมู่บ้านจึงพอมีชื่อเสียงเล็กน้อย

นางมีอายุเพียงสามสิบสองสามสิบสามปีแต่แต่งตัวเหมือนหมอตำแยที่มีอายุสี่สิบห้าสิบปี ดูแล้วก็ค่อนข้างน่าเชื่ออยู่

เวลานี้ท่านตาหลินก็ตาแดงก่ำขึ้นมาเมื่อมองดูเซี่ยผิงไหวและเซี่ยซี

“เหมือน โดยเฉพาะนังหนูนี่ เหมือนกับลูกสาวคนรองของข้าตอนเด็กๆ ไม่มีผิด” ผู้เฒ่าหลินถอนหายใจ

เกลียดหรือไม่ แน่นอนว่าเกลียด

หลังจากที่ภรรยาของเขาเสียชีวิตลงก็มีคนส่งจดหมายถึงเขาโดยบอกว่าลูกสาวคนรองของเขายังไม่ตาย นางเป็นฮูหยินของหัวใหญ่ค่ายโจรบนภูเขา จดหมายแจ้งว่านางตั้งครรภ์อยู่ในขณะนี้และมีชีวิตที่ดี

ตอนนั้นเขายังรู้สึกดีใจ นางยังมีชีวิตอยู่ อย่างไรก็ดีกว่าตาย

แต่ก็กลัว เขากลัวว่าโจรนี้จะฆ่าคนโดยไม่แม้แต่กะพริบตา

ถึงอย่างไรเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น นางสูญเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว หากนางกลับมาก็อาจถูกลากจับไปถ่วงน้ำก็ได้

เขาจึงไม่ได้พูดอะไรกลับคนนอก

ต่อมาหลังจากนั้นเขาก็ได้รับจดหมายอีก แจ้งว่าลูกสาวของเขาเสียชีวิตจากการคลอดบุตรยาก นางได้คลอดบุตรชายและบุตรสาวอย่างละคน จดหมายฉบับนี้…

ครึ่งหนึ่งแจ้งข่าวดี ครึ่งหนึ่งหนึ่งแจ้งข่าวร้าย แต่เขาก็ไม่เห็นความโศกเศร้าของผู้เขียนจดหมาย

ตอนนั้นเขาจึงรู้ว่าโจรคนนี้ไม่ได้เรื่อง!