ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 192 ลอกทั้งชั้น

อวิ๋นตั่วใช้เวลาหนึ่งวันในการทำการบ้านทั้งหมดจนเสร็จ ที่จริงมันเป็น
เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ และแน่นอนว่าเรื่องที่เป็นไปไม่ได้นี้ ครึ่งหนึ่งเป็นอวี่เจ๋อที่
ช่วยเธอทำจนเสร็จ
หลังทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เสร็จนั้น อวิ๋นตั่วก็เริ่มหาเรื่องดึงความสนใจ
จากคนอื่น เธอโทรศัพท์ไปหาคนนั้นคนนี้ “เซียวเซียว ทำการบ้านเสร็จหรือยัง
ออกไปเล่นกันไหม?”
“จื่อเถิง ยังทำการบ้านอยู่อีกเหรอ น่าเสียดายจัง ตอนแรกว่าจะนัด
ออกไปกินหม้อไฟซะหน่อย!”
เมื่อโทรไปหนึ่งรอบ เพื่อนส่วนใหญ่ต่างก็รู้ว่าอวิ๋นตั่วทำการบ้านเสร็จแล้ว
ด้วยความเร็วแบบนี้น่ะเหรอ? เพื่อนทุกคนต่างก็รู้สึกชื่นชม
“ทำได้ยังไงน่ะ?”
“ฉันมีผู้ช่วย” อวิ๋นตั่วตอบไปตรงๆ เธอคิดว่าไม่มีอะไรต้องปิดบัง คนมี
สมองหน่อยก็ต้องรู้อยู่แล้ว โจทย์เยอะขนาดนั้น ไม่มีทางที่จะทำเสร็จคนเดียว
ในระยะเวลาสั้นๆ หรอก
ใครคือผู้ช่วย เรื่องนี้ทุกคนก็พอจะเดาได้ ตำนานหลิวอวี่เจ๋อตอนม.ต้นไม่
เคยหายไป เขาเป็นเจ้าของสถิติสอบได้คะแนนสอบเข้ามหา‟ลัยสูงที่สุดของ
เมือง ตำนานการเรียนของเขาไม่เพียงแต่เล่าสืบต่อในโรงเรียนเก่าของเขา
เท่านั้น เรื่องนี้ยังเป็นเรื่องหนาหูในโรงเรียนอื่นๆ อีกด้วย นักเรียนบางคน
ก่อนที่จะสอบนั้น ถึงขั้นต้องไหวเทพเจ้าแห่งการสอบคนนี้ หวังจะให้พลังของ
เขาช่วยให้พวกเขาสอบผ่านไปได้อย่างราบรื่น
การบ้านคณิตฟิสิกส์เคมีของอวิ๋นตั่วมีหลิวอวี่เจ๋อเป็นคนทำให้ เพราะงั้น
ก็ต้องถูกร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว ดังนั้นทุกคนจึงเลิกทำการบ้านทั้งสามวิชานี้
ราวกับรู้กัน แล้วค่อยมายืมลอกจากอวิ๋นตั่วแทน
อวิ๋นตั่วเองก็ใจกว้าง ทำไมจะไม่ได้ ถึงยังไงเธอก็ไม่ได้เป็นคนทำเองอยู่
แล้ว
เมื่อเอาให้เทียนอี้ยืม เทียนอี้เองก็เป็นคนดี ในขณะเดียวกันก็ให้เพื่อนคน
อื่นยืม กระจายกันไปแบบนี้ ได้ผลค่อนข้างดี เรียกว่าเฝ้าสังเกตการณ์และ
ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน พลอยทำให้อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าตัวเองช่างยอดเยี่ยมจริงๆ
วันแรกที่เปิดเรียน กระดาษถูกเก็บ แย่ล่ะ ฟิสิกส์เคมีคณิต ผิดข้อเดียวกัน
ทั้งชั้น ผิดเหมือนกันหมดไม่เท่าไหร่ แต่ทุกคนยังได้ 63 คะแนน 63 คะแนน
เป็นระดับคะแนนของอวิ๋นตั่ว
อาจารย์ทั้งสามวิชาโมโหจนควันออกหู ทั้งสามเวียนกันเข้ามาตำหนิใน
ห้องเรียน “สอนหนังสือมาตั้งหลายปี ไม่เคยเห็นชั้นเรียนที่ไม่ได้เรื่องอย่าง
พวกเธอมาก่อนเลย!”
“ชั้นเรียนของพวกเธอเป็นชั้นที่แย่ที่สุดที่ครูเคยสอนมาเลย!”
“ถ้าไม่แสวงหาความก้าวหน้า ก็อย่าคิดว่าจะก้าวหน้าได้!”
ต่อจากนั้นก็เป็นการสอบปากคำว่าลอกมาจากใคร เพื่อนๆ ทุกคนล้วน
แต่มีนํ้าใจ หากใครพูดออกไป ต่อไปก็อย่าหวังว่าจะมีเพื่อนคบ จะกลายเป็น
คนทรยศ เพราะแบบนั้นทุกคนจึงปิดปากสนิท
อาจารย์เองก็จนปัญญา ได้แต่แสดงท่าทางผิดหวังกับนักเรียนของตน
“นักเรียนทุกคน ตอนนี้พวกเธออาจจะตำหนิครู แต่ในอนาคตพวกเธอ
จะต้องขอบคุณครู!”
อาจารย์แทบจะทุกคนต่างก็พูดแบบนี้ เด็กๆ ได้แต่แอบหัวเราะในใจ ก็
แปลกล่ะ!
เทียนอี้พอถูกตำหนิแล้วก็อารมณ์ดี “การบ้านพวกนี้ครูหลิวทำให้จริงๆ
เหรอ? ไม่ใช่ว่าพี่ชายเธอทำหรอกใช่ไหม?”
“พี่ชายฉันทำได้ไม่ถึง 63 คะแนนด้วยซํ้าไป”
ถึงปากพูดอวิ๋นตั่วยังคงรักษาฐานะของอวี่เจ๋อไว้ แต่ในใจก็อดบ่นไม่ได้
ได้แค่ 63 คะแนน นี่การบ้านที่คนสอบได้อันดับหนึ่งทำงั้นเหรอ ตำนานอะไร
กัน แค่ชื่อเสียงในยุทธภพที่เสื่อมสลายได้มากกว่า
เทียนอี้หัวเราะอย่างอารมณ์ดี “ดูท่าว่าครูหลิวคนนี้จะไม่เหมือนที่เธอ
บอกซะแล้ว ทำได้ทุกอย่างงั้นเหรอ? หรือว่าไม่ได้ทำโจทย์นานก็เลยลืมไป
หมดแล้ว ไม่เป็นไรหรอก บอกเขาไม่ต้องเก็บไปใส่ใจ การศึกษาประเทศเราก็
แบบนี้แหละ ขุนเป็ดให้โต เรียนแล้วก็ลืมหมด ฉันจะบอกอะไรให้นะ ตอนม.
ต้นเรียนอะไรมา ตอนนี้ก็ลืมไปหมดแล้ว เพราะงั้นฉันถึงได้คิดว่าอย่าเสียเวลา
ไปกับการทำโจทย์พวกนี้เลย!”
เทียนอี้พูดเรื่องความคิดการเรียนออกมาชุดใหญ่

ราวกับเป็นนัก
การศึกษา อวิ๋นตั่วไม่ได้ฟังเข้าหูเลยสักคำ คิดแต่จะไปถามอวี่เจ๋อให้ชัดเจน
———————————————————
—