ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 383 ลูกสาวเป็นคนพัฒนาตนเอง

หลังจากจ้าวเยว่ได้รับบัตรเชิญ เธอก็บ่นไม่หยุด “ไม่รู้จริงๆ ว่าชูยินคิดได้
ยังไง อายุป่านนี้แล้ว ยังจัดงานหมั้นให้ลูกอีกเหรอ**?”**
สือยวนกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ ไม่ได้โต้ตอบอะไร
พอเธอไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็พูดต่อไปว่า “ชูยินนี่ยิ่งนานวันยิ่ง
เลอะเลือน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามใจลูกสองคนนี้หมด คุณว่าอวิ๋นตั่วเพิ่งอายุ
เท่าไรเองคะ เพิ่งขึ้นปีสอง เธอก็จะจัดงานหมั้นแล้ว หรือตอนอยู่มหา‟ลัยเอา
แต่มีแฟน ไม่ทำเรื่องอะไรอย่างอื่น?”
“ก็ใช่น่ะสิคะ” สือเหยียนที่อยู้ข้างๆ ตอบ
“เอาแต่มีแฟนอย่างเดียวเหรอ?”
“ประมาณนั้นค่ะ”
“ตอนแรกแม่บอกชูยินไว้ว่าให้เธอระวังหลิวอวี่เจ๋อหน่อย เขามีเจตนาอื่น
กับอวิ๋นตั่ว แต่เธอก็ไม่เชื่อ แล้วตอนนี้เป็นไงล่ะ ความจริงชนะข้อโต้แย้งแล้ว
ไม่ใช่หรือไง?” จ้าวเยว่พูด
“อวี่เจ๋อกับอวิ๋นตั่วอยู่ด้วยกันก็ไม่มีอะไรไม่ดีนี่” สือยวนพูด
“ความคิดคุณเปิดกว้างเกินไปแล้ว” จ้าวเยว่ตำหนิสามี “ไม่ลองคิดดู
บ้างล่ะว่าเขาสองคนมีความสัมพันธ์อะไรกัน คนหนึ่งเป็นอาจารย์ คนหนึ่งเป็น
นักเรียน คุณไม่คิดว่ามันแย่เหรอ?”
“มีอะไรแย่ล่ะคุณ ผู้ชายยังไม่ได้แต่งงาน ผู้หญิงก็ยังไม่ได้แต่งงาน แถม
ทั้งคู่ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว กฎหมายไม่ได้บอกด้วยว่าห้ามอาจารย์กับนักเรียน
เป็นสามีภรรยากัน”
“คุณทุ่มเทพูดแก้ต่างให้พวกเขาแบบนี้ หรือคุณก็อยากมีความรักแบบ
อาจารย์กับลูกศิษย์เหมือนกัน?” จ้าวเยว่ไม่พอใจมาก
“คุณน่ะแปลกคน!” สือยวนด่าหนึ่งคำ แล้วหันกลับไปอ่านหนังสือพิมพ์
ต่อ
จ้าวเยว่แย่งหนังสือพิมพ์ของเขา แล้วถามว่า
“นักศึกษาสาวที่มาส่ง
ข้อมูลที่บ้านพวกเราสองสามวันก่อนสวยมากนี่ เธอชื่ออะไรนะ?”
“คุณจะไปยุ่งกับชื่อเขาทำไมล่ะ!”
“แม้แต่ชื่อคุณก็ไม่ยอมบอกฉัน รู้เลยว่าในใจมีลับลมคมใน”
“คุณนี่น่าเบื่อจริงๆ” สือยวนถนหายใจ
จ้าวเยว่จึงบอกว่า “ฉันไม่ได้น่าเบื่อหรอก แต่ผู้หญิงสมัยนี้น่ากลัวเกินไป
แล้ว คุณไม่ได้อ่านข่าวเมื่อวันก่อนเหรอ เขาบอกว่านักศึกษาสาวขึ้นเตียงกับ
อาจารย์ตัวเองเพื่อจะสอบวิทยานิพนธ์ให้ผ่าน ตอนหลังก็มาฟ้องอาจารย์ ฉัน
ขอเตือนคุณนะ ยิ่งดูเป็นผู้หญิงไร้เดียงสามากเท่าไรก็ยิ่งดูฉลาดมากเท่านั้น
คุณดูอวิ๋นตั่วสิ พอขึ้นมหา‟ลัยก็จัดการอวี่เจ๋อได้แล้ว”
“ผมไม่รู้จริงๆ ว่าอวิ๋นตั่วไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจ ยังไงเธอก็เรียกคุณ
ว่าคุณป้า คุณยังอคติกับเธอแบบนี้อีก ผมว่ามีความรักตอนมหา‟ลัยไม่เป็นไร
หรอก ตอนอายุสิบแปดสิบเก้าเป็นเวลาที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะสวยที่สุด มีความ
รักก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน มีความรักที่งดงามที่สุดในช่วงเวลาที่สวยงามที่สุด
มันผิดตรงไหน?
สือเหยียนของเราวันๆ เอาแต่ก้มหน้าอ่านหนังสือ น่า
เสียดายเหมือนกันนะ ลูกควรจะมีความรักที่ร้อนแรงบ้างสิ!” สือยวนพูด
“ฉันว่าคุณชอบเลอะเลือน คุณก็ไม่ยอมรับ มีพ่อที่ไหนเสี้ยมสอนให้ลูก
สาวมีความรักกัน?” จ้าวเยว่มองลูกสาว “เหยียนเหยียน อย่าไปฟังพ่อพูด
เหลวไหลนะลูก แม่จะบอกให้ว่าเป็นผู้หญิงน่ะควรเชื่อมั่นในตนเอง ตอนอยู่
มหา‟ลัยก็ตั้งใจเรียน ก้าวสู่วงสังคม ถึงจะเป็นที่ลงหลักตั้งมั่นได้ ไม่อย่างนั้น
จะเหมือนน้าชูยินของลูก ทั้งชีวิตเป็นได้แค่นกยูงทองในกรง ถ้าออกจากกรง
เมื่อไร แค่สามวันคงมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้แน่!”
“คุณก็สุดขั้วเกินไปแล้ว ต่อให้มีความรักก็ไม่ส่งผลกระทบกับความ
เชื่อมั่นในตนเองหรอก” สือยวนพูด
สือเหยียนไม่พูดอะไร เธอบอกพ่อไม่ได้ว่าเธออยากมีความรัก แต่คนที่
เธออยากจะมีความรักด้วยเขาไม่มีเธออยู่ในใจ และเธอก็บอกแม่ไม่ได้เช่นกัน
ว่าอวิ๋นตั่วที่เธอดูถูกที่สุด ความจริงแล้วเป็นคนที่เธออิจฉาที่สุด
เธอไม่เข้าใจมาตลอด เธอขยันกว่าอวิ๋นตั่ว สวยกว่าอวิ๋นตั่ว ทำไมคนที่
เทียนอี้ชอบเป็นอวิ๋นตั่ว ไม่ใช่เธอ**?**