ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 528 เธอเป็นแฟนผม

ในกลุ่มปาปารัซซี่มีคนเริ่มปรบมือให้คำถามนี้ พวกเขาเอะอะโวยวาย
ตามเพื่อให้อวิ๋นตั่วตั้งใจอธิบาย
อวิ๋นตั่วเสียเปรียบในความเป็นเจ้าบ้านทันที ความพ่ายแพ้มาเร็วเกินไป
ปีนี้ถ้าอยากกอบข้าวให้ได้สักชาม ต้องใช้แรงกายหมดแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะ
มีโอกาสโดนแย่งชามข้าวได้ตลอดเวลา
และตอนนี้เองก็มีเสียงทุ่มตํ่าทรงพลังดังขึ้น “นั่นไม่ใช่ข่าวสร้างกระแส
ครับ ก็แค่มีคนจงใจปั้นเรื่องใส่ร้าย แฟนตัวจริงของคุณอวิ๋นก็คือผม!”
ทุกคนอดหันไปมองไม่ได้ เห็นตรงหน้ามีชายรูปร่างหล่อเหลาไม่ธรรมดา
คนหนึ่งยืนอยู่
ตัวสูงเหมือนแท่งหยก ดูสุภาพเรียบร้อย เขาเดินไป
ตรงหน้าอวิ๋นตั่ว แล้วโอบไหล่เธอไว้อย่างเป็นธรรมชาติ “เดี๋ยวพี่อธิบายกับทุก
คนหน่อยนะ ผมคือหลิวอวี่เจ๋อจากเจ๋ออวิ๋นกรุ๊ปครับ!”
ไม่จำป็นต้องพูดอะไรมาก แค่คำว่าหลิวอวี่เจ๋อสามคำก็ดังพอที่จะทำให้
คนหูหนวกได้ หลายปีมานี้มีนักข่าวมากมายอยากสัมภาษณ์พิเศษหลิวอวี่เจ๋อ
แต่แค่ถ่ายรูปสักใบยังไม่สำเร็จ จนวันนี้ที่ข่าวเปิดโปงออกมา ไม่น่าเชื่อว่าจะ
ไม่มีรูปหลิวอวี่เจ๋อสักใบ ไม่สมเหตุสมผลจริงๆ ตอนนี้บุคคลที่ไม่สมเหตุสมผล
คนนี้ปรากฏตัวออกมาเองกะทันหัน ภายใต้แสงไฟสิบกว่าดวง คงรอยยิ้ม
เอาไว้ กำลังโอบไหล่ปาปารัซซี่ที่อยู่ข้างกาย ต่อให้เป็นคนที่ผ่านโลกมาเยอะ
เวลานี้ก็สับสนวุ่นวายแล้วเหมือนกัน!
อวี่เจ๋อจูงมืออวิ๋นตั่วเดินผ่านกลุ่มปาปารัซซี่ไป บนตัวของเขาเหมือนมี
สง่าราศีโดยธรรมชาติอย่างหนึ่ง ทุกคนหลีกทางให้เขาเดินโดยไม่รู้ตัว พวกเขา
มองดูอวี่เจ๋อจูงมือแฟนสาวเข้าไปนั่งในรถยนต์หรูคันนั้น แล้วขับหายไปต่อ
หน้าต่อตาทุกคน
จู่ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ “แม่เจ้า ฉันได้เห็น
หลิวอวี่เจ๋อตัวจริงแล้ว!”
พอเธอพูดขึ้นแบบนี้ ทุกคนก็ได้สติกลับมา รีบแย่งกันทำเวลาส่งข่าวไป
ในที่สุดบุคคลในตำนานก็ปรากฏตัวแล้ว ถ้าพลาดครั้งนี้ไปก็ไม่มีโอกาสอีกแล้ว
อวิ๋นตั่วยังไม่ได้เดินออกมาจากความพ่ายแพ้ของตัวเอง นอกจากเรื่องที่
ตัวเองเป็นปาปารัซซี่มานานแต่โดนแอบถ่ายแล้ว ยังโดนถามจนพูดไม่ออกอีก
แบบนี้ถือว่าเป็นปาปารัซซี่ที่ไม่ได้มาตรฐานหรือเปล่า? พอรู้ว่าอวี่เจ๋อหยุดรถ
กะทันหัน เธอถึงได้สติกลับคืนมา พอมองข้างทางก็พบว่าตัวเองอยู่บนถนน
สายหนึ่งที่มีแต่ป่า
“ที่นี่ที่ไหนคะ?”
“เธอยังไม่ต้องสนใจว่าที่นี่ที่ไหน พี่เพิ่งกู้หน้าแทนเธอ บอกมาซิว่าเธอจะ
ขอบคุณพี่ยังไง?”
อวิ๋นตั่วกะพริบตา เธอพูดแบบไม่อยากจะเชื่อ “เมื่อกี้คุณช่วยแก้หน้าให้
ฉันเหรอคะ? จากข่าวลือที่ว่าเป็นแฟนหยูเทียนอี้ แปบเดียวก็กลายเป็นแฟน
ตัวจริงของหลิวอวี่เจ๋อแล้ว คุณว่าต่อไปฉันจะยังใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขอยู่ไหม
คะ?”
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?”
อวิ๋นตั่วหัวเราะหึหึออกมาสองเสียง “วันนี้ยังมีนักข่าวบันเทิงหลายคน
มาขวางอยู่ตรงประตูสำนักพิมพ์เลย พรุ่งนี้คงเป็นนักข่าวสายธุรกิจสายสังคม
มาแออัดกันอยู่ที่นั่นแน่ หนีเสือปะจระเข้ แบบนั้นหรือเปล่าคะ?”
“ที่พี่พูดคือความจริง”
“ได้รับความยินยอมของฉันหรือยัง?” อวิ๋นตั่วจ้องเขา
ทันใดนั้นอวี่เจ๋อก็โน้มตัวมาข้างหน้า แล้วจูบริมฝีปากปากเธอทันที เธอ
ลืมตาโพลง ทำอะไรไม่ถูก เธอยื่นมือออกไปจะผลักเขาออก แต่มือสองข้างถูก
จับไว้แน่นเหมือนถูกคีมแข็งตรึงเอาไว้ ขยับไม่ได้ เขาดูดดื่มนํ้าบนดอกกุหลาบ
สองกลีบนั่นด้วยความละโมบ ความหวานสดชื่นที่ไม่ได้พบเจอมาเนิ่นนาน ทำ
ให้รู้สึกว่าทั้งตัวลอยขึ้นมา
ไม่รู้ว้าผ่านไปนานเท่าไร ตอนที่เขาเคลื่อนปากตัวเองออกจากริมฝีปากคู่
นั้นของเธออย่างอาลัยอาอาวรณ์ เธอก็พูดด้วยนํ้าเสียงเรียบๆ ว่า “มือฉันจะ
หักแล้ว”
ตอนนี้อวี่เจ๋อถึงได้รู้สึกตัวว่ามือสองข้างตัวเองตรึงมือเธออยู่ จึงรีบปล่อย
ออก “พี่ขอโทษ!”
อวิ๋นตั่วยกมือขึ้นมาสะบัดทีละข้าง เพื่อดูให้แน่ใจว่ามือไม่หัก จากนั้น
มองดูข้อมือที่มีรอยแดงของตัวเองอีก เหมือนกับใส่กำไลข้อมือหินโมรา เธอ
พูดออกมาอย่างอดสงสารตัวเองไม่ได้ “คุณคิดจะทำยังไงคะ?”
อวี่เจ๋อยกมือขึ้นมาสองข้างแล้วพูดว่า “จะจัดการยังไงก็ตามใจเธอ”
———————————————————
—