ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 470 ภรรยาที่กล้าหาญ

บทที่ 470 ภรรยาที่กล้าหาญ

ต่อมา สวี่หยางมอบรางวัลที่ได้รับให้กับภรรยาทุกคน

นอกจากประสบการณ์ฝึกฝน 30 ปีแล้ว ยังมีสมบัติต่างๆ และวิชาการฝึกฝนที่เขามอบให้พวกนาง

สำหรับสวี่หยาง เขาไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งเหล่านี้แล้ว

หลายวันต่อมา

หลังจากที่สวี่หยางใช้เวลาพักผ่อนกับภรรยาหลายคน ในที่สุดเขาก็ยืนยันได้

ร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงแล้วอย่างแท้จริง

ภรรยาทุกคนได้รับกระแสความอบอุ่นจากเขา

กระแสความอบอุ่นนี้ไม่เพียงแต่ช่วยบำรุงพลังวิญญาณ แต่ในขณะที่ฝึกฝนยังทำหน้าที่เป็นสารอาหารพิเศษ ทำให้พวกนางก้าวหน้าได้เร็วขึ้น

ภรรยาหลายคนรู้สึกประหลาดใจ

ผลที่ตามมาคือ

ในตอนเย็น ขณะที่สวี่หยางกำลังฝึกกระบี่

“สามี คืนนี้ข้าจะใส่ถุงน่องรอเจ้า” เหอซีเสวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวาน

“สามี คืนนี้ข้าได้บอกหลินหวั่นชิงแล้วว่าจะมอบประสบการณ์สุดพิเศษให้ท่าน” หลินอวี้พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

สวี่หยางยังไม่ทันตอบสาวทั้งสอง เฉินซือซือก็ส่งข้อความมาทางแผ่นยันต์สื่อสาร “สามี เจ้าอยากรู้มาตลอดว่าสตรีที่เป็นผู้บำเพ็ญมารเป็นอย่างไร คืนนี้ข้าจะสวมชุดพิเศษ รับรองเจ้าจะได้สัมผัสความสุขที่แท้จริงของบุรุษอย่างแน่นอน”

“ให้ตายเถอะ!!!”

สวี่หยางตะลึง

แม้แต่เฉินซือซือยังกลายเป็นคนกล้าหาญ

ปกติเฉินซือซือไม่เคยทำเช่นนี้

กระแสความอบอุ่นของเขาทำให้ภรรยาทุกคนกลายเป็นฝ่ายรุก

ขณะที่สวี่หยางกำลังคิดว่าจะตอบอย่างไร หลินไห่ถังก็ส่งข้อความมา “สวี่หยาง คืนนี้เรามาอาบน้ำในหม้อต้มยากันเถอะ ข้าอยากอาบน้ำคู่กับท่าน”

สวี่หยาง “…………”

นี่แม้แต่หลินไห่ถังก็กล้าหาญขึ้นมาหรือ?

แถมหม้อต้มยาใบใหญ่เอาไว้ใช้ทำยา จะเอามาอาบน้ำได้อย่างไร?

“แค่กๆ หลินไห่ถัง เราอาบน้ำในหม้อต้มยาคงไม่ดีเท่าไหร่นะ” สวี่หยางพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“ท่านไม่ต้องกังวล ข้าจะใส่แค่ผ้ากันเปื้อนดีเท่านั้น”

หลินไห่ถังพูดด้วยเสียงออดอ้อน

ตอนนี้แม้แต่หลินไห่ถังก็เริ่มรู้วิธีหลอกล่อเขาแล้ว

ฉินเจียวเจียวก็ส่งข้อความมาเช่นกันว่า “สวี่หยาง คืนนี้ข้านอนไม่หลับ เจ้าสามารถนวดให้ข้าแบบที่เราทำในดินแดนลับได้ไหม? ข้าสัญญาว่าจะไม่ขัดขืน เจ้าจะนวดแบบใดก็ได้ตามใจเจ้า!”

สวี่หยาง “…”

นี่เป็นสิ่งยั่วยวนมาก

แต่เขากลัวฉินเจียวเจียวจะทนไม่ไหว

ต้องบอกว่าฉินเจียวเจียวยังอ่อนเยาว์เกินไป นางไม่รู้เลยว่าสิ่งยั่วยวนเช่นนี้จะส่งผลกระทบต่อเขามากแค่ไหน!

นางคิดจริงๆ ว่าสิ่งนี้สามารถยั่วยวนได้ง่ายๆ หรือ?

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อย ฉินเจียวเจียวไม่รู้ว่าอะไรคือความโหดร้ายเสียแล้ว!!

สวี่หยางตอบกลับ “เจ้าแน่ใจหรือว่าจะให้ข้านวดตามใจข้า? ข้ากลัวเจ้าอาจจะทนไม่ไหวเอาน่ะสิ”

ในห้องเล็กๆ ฉินเจียวเจียวเห็นข้อความก็รู้สึกขำ

“ข้าเก่งขนาดนี้ จะทนไม่ไหวได้อย่างไร? เจ้าไม่ให้เกียรติข้าเลย!”

ฉินเจียวเจียวตอบกลับ “เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าเรียนรู้มาเยอะมาก สามารถรับมือกับเจ้าได้แน่นอน”

“ไม่ทราบว่าได้เรียนรู้อะไรบ้าง?” สวี่หยางสงสัย

“เฮอะ เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง”

ฉินเจียวเจียวตอบกลับพร้อมนอนลงบนเตียง

บนเตียงมีตำราหลายเล่มที่เป็นตำราประจำห้องนอน

ช่วงนี้นางขยันมาก พยายามเรียนรู้ทุกอย่างในตำรา

เพราะนางมีความตั้งใจจะเอาชนะสวี่หยาง ให้เขารู้ถึงความเก่งกาจของนางให้ได้

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อยและกำลังจะตอบกลับ แต่ซ่งฮวาซีก็ส่งข้อความมาอีกคน

“ไม่นะ ซ่งฮวาซีก็คิดเหมือนกันหรือ?”

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อย คิดว่าก็ใช่ ซ่งฮวาซีได้รับประโยชน์มากมายจากเขาไปถึงขนาดนั้นนี่นา

แต่เมื่อสวี่หยางอ่านข้อความ กลับไม่ใช่สิ่งที่เขาคิด

“บิดามารดาของข้าเชิญเจ้ามาทานข้าวด้วยกัน”

หลังจากส่งข้อความ ซ่งฮวาซีก็รู้สึกอึดอัดใจไม่ใช่น้อย

วันนี้บิดามารดาของนางหันมาหานางและพูดเป็นนัยเกี่ยวกับเรื่องการแต่งงานของนาง

พวกเขายังบอกว่าจะจัดงานดูตัวให้นางด้วย

ซ่งฮวาซีปฏิเสธทันที

ไม่คาดคิดว่า ต่อมาบิดามารดาของนางบอกให้นางเชิญสวี่หยางมาทานข้าวด้วยกัน

ซ่งฮวาซีสังเกตเห็นว่าบิดามารดาของนางอาจจะรู้บางอย่าง

แม้ว่าพวกท่านจะบอกว่านี่เป็นเพียงการเลี้ยงอาหารเพื่อขอบคุณสวี่หยางที่คอยช่วยเหลือมาโดยตลอด แต่นางก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ อยู่ดี

นางจึงจำเป็นต้องส่งข้อความถึงสวี่หยาง

สวี่หยางรู้สึกประหลาดใจ “บิดามารดาของเจ้าเชิญข้าไปทานข้าวเนี่ยนะ? ถือว่าให้เกียรติกันเกินไปแล้ว”

ซ่งฮวาซีตอบ “ไม่ได้ให้เกียรติอะไรนักหรอก เจ้าก็มาเถอะ แต่ข้ารู้สึกว่าบิดามารดาของข้าสนใจเจ้าเป็นพิเศษ”

“ฮ่าๆ ไม่ใช่ว่าพวกท่านพยายามจะจับคู่เราหรือ?”

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อย

ซ่งฮวาซีตอบ “อาจจะใช่ ไม่ว่าจะอย่างไร เจ้าก็มาเถอะ”

“ตกลง ข้าจะไป”

หลังจากเก็บแผ่นยันต์สื่อสาร สวี่หยางก็ได้ส่งข้อความถึงภรรยาทุกคน บอกว่าคืนนี้เขาต้องไปบ้านซ่งฮวาซี จึงไม่สามารถอยู่กับพวกนางได้

เหอซีเสวี่ยไม่พอใจ “ข้าใส่ถุงน่องสีดำเตรียมไว้แล้วนะ หลังจากนี้จะไม่ใส่ให้เจ้าดูอีก”

สวี่หยางจนปัญญา คิดว่าคราวหน้าต้องทำให้เหอซีเสวี่ยพอใจ ไม่งั้นนางจะมีความโกรธเกินไป

ต้องบอกว่าในบรรดาภรรยา เหอซีเสวี่ยมีความต้องการมากที่สุด

ดังนั้นต้องทำให้เหอซีเสวี่ยพอใจ เพราะถ้าไม่พอใจ นางจะโกรธมาก!!

…

หลังจากที่สวี่หยางได้รู้แล้วว่าเย็นวันนี้ตนเองต้องไปเยี่ยมบ้านซ่งฮวาซี เขาจึงออกไปหาซื้อของขวัญเพื่อนำไปฝากผู้ใหญ่ของฝ่ายหญิง

สวี่หยางไปซื้อสมุนไพรโสมคุณภาพระดับสามและน้ำยาบำรุงผิวพรรณ

ตอนบ่าย สวี่หยางไปถึงบ้านตระกูลซ่ง

บ้านตระกูลซ่งเป็นหนึ่งในตระกูลที่ยิ่งใหญ่ มีผู้อาวุโสเร้นลับคอยดูแล

นอกจากนี้ ตระกูลซ่งยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสำนักกระบี่เสวียนหยวน

ศิษย์ของตระกูลซ่งไม่ว่าจะมีพรสวรรค์หรือไม่ ก็สามารถเข้าสำนักกระบี่เสวียนหยวนฝึกฝนได้เสมอ

การมาของสวี่หยางดึงดูดความสนใจของหลายคนในตระกูลซ่ง

แต่เขาถูกซ่งฮวาซีพาไปที่สวนส่วนตัวของนาง ก่อนที่จะมีเวลาได้พูดคุยกับผู้ใด

“นี่คือบ้านพักของเจ้าหรือ มันใหญ่เกินไป เจ้าจะอยู่คนเดียวได้อย่างไร?”

เมื่อสวี่หยางมองสวนที่กว้างใหญ่เกินร้อยหมู่ ก็รู้สึกอดตกตะลึงไม่ได้

เพียงแค่สวนก็ใหญ่มากแล้ว ที่นี่ยังมีศาลานั่งเล่น สวนดอกไม้ บ่อน้ำ และสนามกวางใหญ่

ซ่งฮวาซีบอกว่านี่เป็นที่ที่นางอยู่คนเดียว มันเหลือเชื่อมาก

ซ่งฮวาซีมองดูสวี่หยางที่เหมือนไม่เคยเห็นสิ่งเหล่านี้แล้วอยากจะกลอกตา

“ข้าเป็นคุณหนูตระกูลซ่ง ที่นี่ไม่ใหญ่หรอก เจ้ายังไม่เคยเห็นที่ที่บิดามารดาของข้าอาศัยอยู่ นั่นถึงจะเรียกว่าใหญ่โตอย่างแท้จริง”

“ไม่ทราบว่าใหญ่แค่ไหน?” สวี่หยางถามด้วยความสงสัย

“ประมาณพันหมู่”

“พันหมู่…”

สวี่หยางตะลึง

“พวกเขาอยู่กันแค่สองคนเนี่ยนะ?”

“แน่นอน นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะที่อยู่อาศัยเป็นตราของสถานะ ถ้าดูยากจนเกินไป จะไม่สามารถแสดงถึงรากฐานของตระกูลใหญ่ได้”

ซ่งฮวาซีกล่าว

“ก็จริง”

สวี่หยางคิด “ถ้าเทียบกับเจ้าที่นี่ กระท่อมของข้าที่สุสานรวมศพเหมือนคอกหมูไม่มีผิด”

“ฮ่าฮ่า”

ซ่งฮวาซีหัวเราะ “ถ้าเจ้าไม่ชอบอยู่ที่นั่น ย้ายมาอยู่ที่นี่สิ”

“แล้วบิดามารดาเจ้าจะว่าอย่างไร?”

“เจ้าก็แอบมาอยู่ อย่าให้ผู้ใดรู้”

ซ่งฮวาซีพูดอย่างเป็นธรรมชาติ

สวี่หยางทำหน้าเศร้า “เจ้าบอกเรื่องของเรากับบิดามารดาไม่ได้หรือ?”

ซ่งฮวาซีลังเล “เรื่องนั้น…”

“เพี๊ยะ!”

“ไม่ได้เรื่อง”

สวี่หยางตบก้นซ่งฮวาซีอย่างแรงไปหนึ่งที

ซ่งฮวาซีทั้งตกใจและโกรธ “เจ้ากล้าตบก้นข้า ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?”

“เจ้าใจแข็งพอที่จะฆ่าข้าไหมล่ะ?”

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อยแล้วถามกลับไป