ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 507 ออกไปข้างนอกครั้งแรก

บทที่ 507 ออกไปข้างนอกครั้งแรก

“ภรรยาไม่พอใจเพราะอะไรนะ?”

สวี่หยางพึมพำกับตัวเองหลังจากที่โจวจิ่นอีออกไป

เขาคิดมาตลอดว่าเขาเข้าใจภรรยาของเขาดีแล้ว

แต่ก็ยังมีหลายเรื่องที่เขาไม่เข้าใจ

ไม่นานหลังจากนั้น โจวจิ่นอีก็กลับมาพร้อมกับวัตถุดิบมากมายในถุงเก็บของ

เมื่อเห็นนาง สวี่หยางก็หยุดนิ่ง

โจวจิ่นอีออกไปแวบเดียวแล้วกลับมาในชุดที่สวยขึ้น ซึ่งเน้นรูปร่างของนาง ทำให้ดูน่าหลงใหล

เมื่อสวี่หยางมองนางอยู่ โจวจิ่นอีก็ดูคาดหวัง

นางรู้ว่า หากสวี่หยางสนใจนาง มันจะดีสำหรับนางมาก

นางรู้ว่าการกระทำเช่นนี้ไม่ดีต่อสามีที่เสียชีวิตของนาง

แต่นางไม่มีทางเลือก

นางและสามีได้ยืมเงินจำนวนมากจากกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร และยังใช้ยาอันมีค่าหลายชนิดในการรักษาสามีของนาง

ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถรักษาได้สำเร็จ แต่ก็ใช้เงินไปมาก

ดังนั้นหนี้สินที่นางมีนั้นมากมาย

หากไม่สามารถชำระหนี้ได้ ด้วยพลังของนาง นางก็ไม่สามารถออกไปทำงานอื่นได้อีก

ดังนั้น ทางเดียวที่นางมีคือต้องไปทำงานในหอนางโลม

หากต้องเลือกทำงานในหอนางโลม นางคิดว่าแต่งงานกับสวี่หยางดีกว่า

ถึงแม้ว่าสวี่หยางจะไม่ได้มีพลังสูง แต่เขาเป็นผู้สร้างแผ่นยันต์ที่มีฝีมือ นับว่าเป็นคนที่ดีมากคนหนึ่ง

ดังนั้น เมื่อนางเห็นสวี่หยางมองมา นางก็รู้สึกเขินอายเป็นธรรมดา

ในใจนางนึกถึงคำสั่งของผู้อาวุโสลู่

นางต้องเริ่มก่อน!

“ทำไมเปลี่ยนเสื้อผ้าล่ะ?”

สวี่หยางถาม

“ระหว่างทางกลับมา ข้าเห็นชุดนี้พอดี รู้สึกว่ามันสวยดีเจ้าค่ะ”

“อืม ใส่แล้วก็ดูดี เอาวัตถุดิบมานี่เถอะ”

สวี่หยางไม่ได้คิดมาก เพราะสตรีทุกคนรักสวยรักงามอยู่แล้ว

โจวจิ่นอีเพิ่งเสียสามีไป ตอนนี้แต่งตัวสวยๆ ก็คงอยากให้ตัวเองดูดีขึ้นนั่นแหละ

“ท่านสวี่ อนุญาตให้ข้าช่วยท่านทำอาหารเถอะ”

โจวจิ่นอีเสนอ

“ไม่ต้อง ข้าจะทำเอง”

สวี่หยางตอบ

“ท่านสวี่ ไม่มีปัญหาหรอก”

“บอกว่าไม่ต้องไง เจ้ากลับไปก่อน”

สวี่หยางโบกมือ รู้สึกว่าโจวจิ่นอีมีท่าทางแปลกๆ ในช่วงนี้

“หรือว่านางสนใจข้า?”

สวี่หยางนึกในใจพลางยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าของตัวเอง

บางครั้งการที่คนเราหน้าตาหล่อเกินไป ก็ง่ายที่จะเป็นจุดสนใจของคนอื่น

เขาเปิดค่ายอาคมและกลับไปยังห้องของเขา

เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่รอบๆ เขาก็กลับเข้าไปในขวดกลืนฟ้า

ทันทีที่เข้าไปในบ้าน ภรรยาทุกคนต่างถอนหายใจ

สวี่หยางรู้สึกประหลาดใจ

“ทำไมภรรยาถึงถอนหายใจกันนะ หรือว่าอยู่ที่นี่นานเกินไป?”

สวี่หยางเดินเข้าไปในบ้าน

“ท่านกลับมาแล้ว”

ภรรยาทักทายเขาด้วยความดีใจ และสวี่หยางก็นำวัตถุดิบออกมา

“วันนี้ข้าจะทำอาหารให้พวกเจ้ารับประทาน”

“ดีจัง นานแล้วที่ไม่ได้รับประทานอาหารที่ท่านทำ”

หลินอวี้ดีใจมาก

ส่วนเหอซีเสวี่ยและฉินเจียวเจียว รวมถึงซ่งฮวาซี กำลังฝึกฝน ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก

“ข้าคิดจะหาวิธีให้พวกเจ้าออกไปข้างนอก และเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร”

สวี่หยางกล่าวต่อไป

ภรรยาทุกคนประหลาดใจ

“จริงหรือ พวกเราจะได้ออกไปข้างนอกหรือ?”

เหอซีเสวี่ยเป็นคนแรกที่กระโดดขึ้นมาพูด

ฉินเจียวเจียวและซ่งฮวาซีจับมือกันด้วยความตื่นเต้น “จริงหรือ จริงหรือ?”

หลินไห่ถังและหลินหวั่นชิงก็ตื่นเต้นและวิ่งเข้ามาด้วยความกระตือรือร้น

ทุกคนดีใจมาก

สวี่หยางยิ้มในใจ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าภรรยาเกิดความไม่สบายใจเพราะเหตุใด

เพราะพวกนางต้องอยู่ในที่แคบๆ ตลอดเวลา ไม่มีการติดต่อกับโลกภายนอก ทำให้รู้สึกเบื่อหน่าย

ดังนั้นสวี่หยางจึงตัดสินใจให้พวกนางออกไปข้างนอก

แน่นอนว่านี่อาจมีความเสี่ยง

แต่ไม่มีทางเลือก

ในอนาคตภรรยาทุกคนต้องฝึกฝนวิชาอัญเชิญเซียน

การฝึกอยู่ในที่ปิดไม่สามารถทำให้พวกนางพัฒนาได้

โชคดีที่กลุ่มพันธมิตรสี่สมุทรมีความปลอดภัยสูง ในระยะเวลาสั้นๆ ไม่ต้องกังวลมาก

ไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้ภรรยาทุกคนดีใจมาก

สวี่หยางรู้สึกถึงความรักและความอบอุ่นในบ้าน

เช้าวันรุ่งขึ้น สวี่หยางออกจากขวดกลืนฟ้า และเริ่มคิดหาวิธีที่จะให้ภรรยาออกไปข้างนอก

เขาตัดสินใจออกไปข้างนอกก่อน และหาที่พักให้ภรรยาในตลาด

…

หลายวันต่อมา

สวี่หยางเริ่มคุ้นเคยกับตำแหน่งในกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร

ไม่นานนัก สวี่หยางขออนุญาตออกไปข้างนอกเพื่อหาซื้อสิ่งของสำหรับการฝึกฝนและท่องเที่ยว

กลุ่มพันธมิตรสี่สมุทรไม่ขัดขวางเขา

พวกเขาไม่ต้องการบังคับสวี่หยาง เพราะภายในกลุ่มมีสมาชิกคนอื่นๆ ที่ต้องรักษาความสัมพันธ์ด้วย

หากพวกเขาบังคับสวี่หยาง คนอื่นๆ จะคิดอย่างไร

กลุ่มพันธมิตรสี่สมุทรยังมีศัตรูหลายแห่ง หากศัตรูรู้ พวกเขาจะใช้โอกาสนี้โจมตีก็เป็นได้

ดังนั้น กลุ่มพันธมิตรสี่สมุทรจะไม่ทำลายความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างคนในกลุ่มเด็ดขาด

เมื่อสวี่หยางออกไป ผู้อาวุโสประจำกลุ่มก็จัดให้โจวจิ่นอีติดตามไปด้วย

สวี่หยางไม่ใส่ใจมากนัก

หลังจากออกจากกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร สวี่หยางพาโจวจิ่นอีไปยังเมืองหลิงหลง

เมื่อถึงเมืองหลิงหลง โจวจิ่นอีก็มีสีหน้าซีดเผือดและดูเหมือนจะเป็นลมขึ้นมาทันที

ต้องยอมรับว่า โจวจิ่นอีเป็นคนสวย ทั้งรูปร่างและใบหน้าดูดีมาก

นางสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อชำระหนี้ พร้อมที่จะเป็นภรรยาของสวี่หยาง

แต่สวี่หยางไม่สนใจนาง

จริงๆ แล้ว สวี่หยางเข้าใจความตั้งใจของโจวจิ่นอี

แต่เขาไม่คิดที่จะทำอะไรไม่ดี

เขารู้สึกว่าโจวจิ่นอีมีวัตถุประสงค์อื่น

แม้ว่านางจะพยายามใกล้ชิดเขาสองครั้ง แต่เขาก็ไม่สนใจ

สวี่หยางรู้สึกภูมิใจในความเข้มแข็งของตัวเอง

โจวจิ่นอีมีสภาพร่างกายไม่ดี นี่เป็นเพราะอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้

ตั้งแต่นางได้รับบาดเจ็บ นางก็อ่อนแอลงตลอดเวลา

ครั้งหนึ่ง โจวจิ่นอีถึงกับเป็นลมขณะทำอาหาร

ดังนั้น สวี่หยางจึงให้นางพักผ่อนมากขึ้น

ครั้งนี้ที่ออกมา สวี่หยางไม่ได้ตั้งใจให้นางตามมา แต่โจวจิ่นอียืนยันที่จะตามด้วย

สวี่หยางรู้สึกว่าโจวจิ่นอีมีวัตถุประสงค์ในการสอดส่องเขา

น่าจะเป็นคำสั่งจากกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร

“โจวจิ่นอี เจ้าดูไม่สบาย ไปพักเถอะ”

สวี่หยางบอกนางพร้อมชี้ไปที่โรงเตี๊ยมใกล้เคียง “ข้าจะเปิดห้องพักให้เจ้า”

โจวจิ่นอีส่ายหน้าทันที

แต่ทันใดนั้น นางก็ส่งเสียงครางเบาๆ และเริ่มเซ

“อย่าฝืนเลย ไปพักเถอะ!”

สวี่หยางดึงนางเข้าไปในโรงเตี๊ยม

“ไม่นะ…ไม่ได้…ไม่ได้เจ้าค่ะ”

โจวจิ่นอีส่งเสียงร้องด้วยความเขินอาย

แต่นางไม่สามารถต่อสู้กับความแข็งแรงของสวี่หยางได้

ท่ามกลางสายตาที่ชื่นชมของคนรอบข้าง ทั้งสองขึ้นไปที่ชั้นสามและเปิดห้องพัก

“นอนลงเถอะ”

สวี่หยางชี้ไปที่เตียง

“อะ…เร็วขนาดนี้เลยหรือ?”

โจวจิ่นอีตกใจมาก

ถึงแม้ว่านางจะตั้งใจมอบเรือนร่างให้สวี่หยาง แต่ก็ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

“ท่านสวี่ ทำไมไม่อาบน้ำก่อนล่ะ? ข้า…”

โจวจิ่นอีหน้าแดงจนแทบจะกลายเป็นสีเลือด