ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 508 เช่าบ้าน
บทที่ 508 เช่าบ้าน
สวี่หยางมองดูท่าทางของโจวจิ่นอี แล้วก็เข้าใจสถานการณ์ในทันที
“อะไรกัน ข้าเป็นคนดีขนาดนี้ คิดได้อย่างไรว่าจะให้เจ้าทำเรื่องเช่นนั้นกัน?”
“ถ้าข้าคิดทำเรื่องเช่นนั้น ในกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร ข้าก็คงทำไปนานแล้ว!”
สวี่หยางรู้สึกไร้คำพูด แล้วกล่าวว่า “จะอาบน้ำทำไม ข้าจะรักษาเจ้า ถ้าเจ้ายังเป็นเช่นนี้ กลับไปคงมีปัญหาแน่”
“รักษา? ท่านเป็นนักสร้างแผ่นยันต์ ท่านมีความรู้ทางการแพทย์ด้วยหรือ?”
โจวจิ่นอีถามด้วยความแปลกใจ
“ใช่ นอนลงเถอะ”
โจวจิ่นอีถอนหายใจเบาๆ
แต่ในขณะเดียวกัน ก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อย
จริงๆ แล้วช่วงนี้นางเริ่มมีความรู้สึกดีๆ กับสวี่หยางขึ้นมาแล้ว
ต่อมา สวี่หยางได้ตรวจดูอาการของนาง
“อืม บาดแผลของเจ้าส่วนใหญ่อยู่ที่จุดตันเถียน มีพลังเย็นแทรกซึมอยู่ที่นั่น”
สวี่หยางกล่าว
โจวจิ่นอีพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ใช่ วันนั้นข้าโดนผู้บำเพ็ญมารทำร้าย จุดตันเถียนถูกทำลาย เฮ้อ ข้าเคยหาหมอในกลุ่มพันธมิตรแล้ว แต่ค่ารักษาแพงเกินไป”
“ข้าจะออกเงินให้เจ้ารักษา”
สวี่หยางกล่าว
ข้อเสนอของเขานั้นมีเจตนาดีส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งก็เพื่อให้โจวจิ่นอีหายจากอาการบาดเจ็บ จะได้ไม่ต้องพึ่งพากลุ่มพันธมิตรสี่สมุทรมากนัก
นอกจากนี้ ยังเป็นการสะสมบุญคุณใหญ่หลวง
สวี่หยางได้สังเกตเห็นว่าโจวจิ่นอีมีนิสัยดี ไม่ใช่คนลืมบุญคุณ
จากการที่นางยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อสามี ก็มองเห็นได้ไม่ยากเลย
โจวจิ่นอีรู้สึกอึดอัดใจทันที
นางสงสัยว่าสวี่หยางมีความสนใจในตัวนาง จึงยอมออกเงินให้รักษาอาการบาดเจ็บ
แต่คิดอีกที สวี่หยางก็ไม่เคยรับคำเชิญของนางเลย
ดังนั้นนางจึงไม่เข้าใจเจตนาของสวี่หยาง
แต่ไม่ว่าอย่างไร
เมื่อสวี่หยางยอมช่วยรักษา นางก็รู้สึกดีมาก
“ขอบคุณท่านนักสร้างแผ่นยันต์”
โจวจิ่นอีไม่สนใจความเจ็บปวด รีบลุกขึ้นและคุกเข่าลง
“ไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นเถอะ”
“ท่านนักสร้างแผ่นยันต์ ต่อไปนี้ข้าจะทำทุกอย่างตามที่ท่านสั่ง”
สวี่หยางพยักหน้า “ดี ข้าจะรักษาเจ้า ลดความเจ็บปวดให้ก่อน”
พลังธาตุไม้บริสุทธิ์เข้าสู่ร่างกายของโจวจิ่นอีในไม่ช้า
จากนั้น สวี่หยางก็หยิบยารักษาขั้นที่สามออกมา
โจวจิ่นอีครางเบาๆ แล้วรู้สึกถึงพลังอุ่นที่แผ่ซ่านในร่างกาย
ความเจ็บปวดที่เคยรุนแรงหายไปทันที แทนที่ด้วยความสบายเนื้อสบายตัว
โจวจิ่นอีตาเบิกกว้าง “ท่านนักสร้างแผ่นยันต์ ท่านเก่งมากจริงๆ ข้าน้อยไม่เจ็บแล้ว”
สวี่หยางกล่าว “เจ้าพักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะออกไปซื้อของ”
“รับทราบเจ้าค่ะ”
โจวจิ่นอีรู้สึกดีใจที่ร่างกายเริ่มฟื้นฟู และลืมภารกิจที่ต้องติดตามสวี่หยางไปเสียสนิทใจ
หลังจากออกมาจากโรงเตี๊ยม สวี่หยางไปหานายหน้าสำหรับเช่าบ้าน
เขาเช่าบ้านไม้ใหญ่หนึ่งหลัง
บ้านนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองโบราณ ถนนรอบข้างปูด้วยหินเขียว ดูเรียบง่ายและสง่างาม
บ้านหลังนี้มีห้องตั้งอยู่ทั้งสี่ด้าน ประตูหลักหันไปทางทิศใต้ กลางบ้านเป็นลานปลูกต้นไม้เก่าแก่หลายต้น มีใบหนาแน่น เพิ่มความมีชีวิตชีวาให้กับบ้าน
ห้องด้านตะวันออกเป็นห้องตำรา มีหน้าต่างที่สะอาด มีบรรยากาศของตำรามากมาย ห้องด้านตะวันตกเป็นห้องรับแขก ตกแต่งอย่างสง่างาม ห้องด้านเหนือเป็นที่พักของเจ้าของบ้าน ให้ความรู้สึกเก่าแก่ที่สง่างามและมีมนต์ขลัง
บ้านเช่าหลังนี้มีโครงสร้างที่ลงตัว การออกแบบที่เหมาะสม ให้ความรู้สึกเงียบสงบและอบอุ่น
กำแพงรอบบ้านสูงออกแบบด้วยความประณีต บรรยากาศเรียบง่ายแบบโบราณ เมื่อถึงยามรัตติกาล บ้านจะสว่างด้วยแสงไฟจากโคมสีเหลืองอ่อน ส่องผ่านหน้าต่างและประตูลงบนพื้นหินเขียว ให้ความรู้สึกไม่ต่างไปจากภาพวาดที่สวยงาม
สวี่หยางรู้สึกพอใจกับสถานที่นี้มาก จึงจ่ายค่าเช่าและตกลงเช่าไว้ทันที
หลังจากส่งนายหน้าออกไป สวี่หยางนำขวดกลืนฟ้าออกมา
“พรวด!”
ภรรยาทั้งหมดของเขาปรากฏตัวขึ้นทีละคน
“นี่คือที่อยู่ของพวกเจ้า ที่นี่ข้าได้ตรวจสอบแล้วว่าปลอดภัยมาก ไม่มีการขโมยหรือเรื่องเลวร้ายใดๆ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจ”
หวงเสี่ยวเหมยพยักหน้า “ข้าคิดจะออกไปผจญภัยสักหน่อย”
“เจ้าจะไปไหน?”
สวี่หยางมองหวงเสี่ยวเหมยด้วยสายตาที่ซับซ้อน
“ข้าไม่แน่ใจ ที่นี่มีสำนักมากมาย ข้าอยากไปสำรวจดู”
“ก็ดี”
สวี่หยางไม่ได้ขัดขวาง
หวงเสี่ยวเหมยกล่าวลาภรรยาคนอื่นๆ แล้วแยกตัวจากไป
“สามี ข้าคิดว่าหวงเสี่ยวเหมยน่าจะมีความรู้สึกดีต่อท่าน”
หลังจากหวงเสี่ยวเหมยออกไป หลินหวั่นชิงพูดขึ้นทันที
เหอซีเสวี่ยพยักหน้า “สวี่หยาง เจ้าเป็นคนเจ้าชู้นี่นา ทำไมเจ้าถึงไม่สนใจหวงเสี่ยวเหมย?”
“ใช่ เพิ่มภรรยาอีกคนก็ไม่เสียหายหรอก”
เฉินซือซือพูดด้วยความหงุดหงิด
“นางไม่เต็มใจ” สวี่หยางกล่าว
บางครั้ง เขาเคยแอบบอกใบ้ แต่นางก็ปฏิเสธอย่างสุภาพ
หวงเสี่ยวเหมยต้องการบรรลุถึงขอบเขตหลอมสุญตา และถ้าเป็นไปได้ นางต้องการเป็นเซียน
ดังนั้นนางจึงปฏิเสธสวี่หยาง
จริงๆ แล้ว สวี่หยางเข้าใจเหตุผล
หวงเสี่ยวเหมยโกรธสวี่หยางในอดีตที่ไม่สนใจนางมากพอ
“ช่างเถอะ หวงเสี่ยวเหมยไม่ใช่ว่าไปแล้วจะไม่กลับมาสักหน่อย ตอนนี้ทุกคนอยู่ที่นี่ ทำความคุ้นเคยกับที่นี่ก่อน ข้าจะมาเยี่ยมทุกห้าวันดีไหม? หลังจากนั้น ถ้าพวกเจ้าอยากเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร ข้าจะใช้ข้ออ้างซื้อสาวใช้หรือแต่งงาน เพื่อนำพวกเจ้าเข้าไปอยู่ด้วยกัน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็ตกลงด้วยความยินดี
สวี่หยางไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนัก และออกจากบ้านไปทันที
บ้านนี้อยู่ไม่ไกลจากที่ตั้งของกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร หากมีเรื่องอะไร บรรดาภรรยาของเขาก็สามารถใช้สัญญาณเตือนส่งผ่านแผ่นยันต์ถึงกันได้ทันที
เมื่อกลับมาถึงที่ตั้งของกลุ่มพันธมิตรพร้อมโจวจิ่นอี ชายหนุ่มก็เห็นหลี่อู๋ซวงกำลังยืนรออยู่ที่หน้าประตูบ้านพักของเขา
เมื่อเห็นสวี่หยางกลับมา นางก็เข้ามาทักทายทันที “สวัสดี สหายเต๋าสวี่”
“อ้าว สหายหลี่ วันนี้ทำไมมีเวลาแวะมาเยี่ยมเยียนกันได้ล่ะ?”
ช่วงนี้ หลี่อู๋ซวงเก็บตัวฝึกฝน เมื่อออกจากการฝึกก็มาเยี่ยมสวี่หยางอยู่เสมอ
“พวกเราเข้าไปพูดข้างในดีกว่า บังเอิญว่าข้ามีเรื่องที่ต้องพูดกับเจ้า”
เมื่อเห็นหลี่อู๋ซวงมีท่าทีจริงจัง สวี่หยางก็รู้ว่านางมีเรื่องสำคัญจะพูดจริงๆ
“ถ้าอย่างนั้นก็ขอเชิญ”
เมื่อทั้งสองเข้าไปในบ้าน หลี่อู๋ซวงรับถ้วยชาจากโจวจิ่นอีแล้วกล่าวว่า “มีคนมาหาข้า ให้ไปถอดค่ายอาคมที่สถานที่หนึ่ง ซึ่งเคยเป็นถ้ำที่ผู้บำเพ็ญมารเคยอยู่อาศัย ข้ากำลังจะไป แต่ไปคนเดียวข้ากลัวจะไม่ปลอดภัย เลยอยากชวนเจ้าไปที่นั่นด้วยกัน”
“ผู้ใดเป็นคนขอให้ถอดค่ายอาคม? มีผู้ใดไปด้วยอีกบ้าง?”
“เป็นศิษย์สายตรงของกลุ่มพันธมิตรสี่สมุทร ชื่อถังข่ายหมิง”
หลี่อู๋ซวงมองไปที่โจวจิ่นอีแล้วกระซิบว่า “ถังข่ายหมิงตามตอแยข้ามาระยะหนึ่งแล้ว เขาต้องการให้ข้าเป็นคู่ฝึกฝนของเขา”
“เรื่องดีนี่ ยินดีด้วยนะ”
สวี่หยางล้อเลียน
“เฮอะ เจ้าหยุดล้อเล่นเถอะ ข้าหลี่อู๋ซวงเป็นผู้ใด? ข้าเป็นคนที่ตั้งใจจะเป็นเซียน ไม่สนใจถังข่ายหมิงหรอก”
หลี่อู๋ซวงพูดด้วยความไม่พอใจ
“เอาเป็นว่า ไปด้วยกันเถอะ เจ้าไปพร้อมกับข้า ข้าจะรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น สิ่งของในถ้ำพวกเราจะแบ่งกัน”
หลี่อู๋ซวงเสนอ
“ได้ ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปกันเถอะ”
สวี่หยางเพิ่งได้รับอาวุธวิเศษมา และยังได้สร้างแผ่นยันต์ที่สามารถต่อสู้กับผู้บำเพ็ญเซียนขอบเขตหลอมสุญตาได้
ดังนั้นเขาไม่กลัวว่าจะเจอความเสี่ยงหรืออันตรายอะไร
นอกจากนี้ การฝึกเซียนต้องออกไปผจญภัย
เมื่อก่อนพลังยังน้อย จึงต้องเก็บตัว
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
“ตกลง เอาตามนี้”
หลี่อู๋ซวงยิ้มแล้วตบไหล่สวี่หยาง จากนั้นก็เดินกลับออกไป
เมื่อนางออกไปแล้ว โจวจิ่นอีก็ขมวดคิ้ว พูดขึ้นมาว่า “ท่านนักสร้างยันต์สวี่ การออกไปเช่นนี้มันอันตรายอย่างยิ่ง อีกอย่าง ถังข่ายหมิงผู้นั้นชื่อเสียงไม่ค่อยดี ข้าได้ยินว่าเขากำลังพยายามเข้าหาหลี่อู๋ซวง ถ้าเกิดว่าท่านไปด้วย อาจจะโดนเขาเกลียดชังไปด้วยนะเจ้าคะ”