ย้อนเวลาพร้อมมือถือเทพ สู่บัลลังก์เจ้าพ่อไอที - บทที่ 35 - ยื่นจดสิทธิบัตร

บทที่ 35 – ยื่นจดสิทธิบัตร

“โอ้?” ฟ่านถ่งได้ยินดังนั้นก็ตาลุกวาว “คุณเซี่ยวิสัยทัศน์กว้างไกลมากครับ ผู้ประกอบการในประเทศที่มีความคิดแบบนี้หายากมาก สะดวกให้เราดูแบบร่างหน่อยไหมครับ?”

“แน่นอนครับ”

เซี่ยตงเปิดซองเอกสาร หยิบกระดาษ A4 ออกมาหลายแผ่น

มันคือภาพเรนเดอร์ความละเอียดสูงของ “เจ้าส้มอ้วน” ที่เขาใช้เครื่องพิมพ์สีในโรงงานพิมพ์ออกมา

มีทั้งหมด 9 ตัวธรรมดา บวก 1 ตัวลับ (Hidden Edition)

ทันทีที่เจ้าแมวส้มอ้วนกลมท่าทางกวนโอ๊ยปรากฏบนโต๊ะ

อากาศในห้องประชุมเหมือนหยุดนิ่งไปชั่ววินาที

“ว้าว——”

เสียงอุทานที่เก็บไม่อยู่หลุดออกมาจากปากของถังซือฉี

ดวงตาของเธอเป็นประกายวิบวับทันที

จากเด็กฝึกงานที่นั่งเกร็งเมื่อกี้ ตอนนี้เธอโน้มตัวมาข้างหน้า สองมือยันโต๊ะ จ้องภาพนั้นตาไม่กะพริบ แววตาเต็มไปด้วยความชอบและความอยากได้

“นี่มัน… นี่มันน่ารักเกินไปแล้ว!”

ฟ่านถ่งเองก็อึ้ง

เขาเห็นงานดีไซน์มาเยอะ ทั้งซับซ้อน ทั้งประณีต ทั้งไฮเทค

แต่แบบที่เรียบง่าย แต่ “ตก” หัวใจคนได้อยู่หมัดแบบนี้ เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

เจ้าแมวส้มตัวนี้ หน้าตากวนประสาทแต่แฝงความขี้เกียจ

ตัวอ้วนกลมปุ๊ก เห็นแล้วอยากพุ่งเข้าไปขยำพุงมันเดี๋ยวนี้เลย

เขากล้าฟันธงเลยว่า ไอ้ตัวนี้ ดังระเบิดแน่

“คุณเซี่ย นี่… คือของเล่นที่ทางคุณออกแบบเหรอครับ?” เสียงของฟ่านถ่งสั่นด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด

“ใช่ครับ” เซี่ยตงตอบเรียบๆ

“ซื้อได้ที่ไหนคะ?” ถังซือฉีโพล่งออกมา

พอรู้ตัวว่าเสียมารยาท หน้าเธอก็แดงแปร๊ด รีบกลับไปนั่งตัวตรง ก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาใคร

เซี่ยตงยิ้ม

“ในเถาเป่าครับ ชื่อร้าน ‘ราชาของเล่น’ เป็นร้านของพวกเราเอง ถ้าคุณชอบ ไว้ผมส่งให้ชุดนึง”

“จริงเหรอคะ? ขอบคุณค่ะคุณเซี่ย!” ถังซือฉีเงยหน้าขวับ ตาเป็นประกายดีใจสุดขีด

ฟ่านถ่งกระแอม ดึงสติกลับมาเรื่องงาน

“คุณเซี่ยครับ งานดีไซน์ยอดเยี่ยมมาก แล้วเอกสารยื่นจดเตรียมมาหรือยังครับ? พวกคำอธิบายกระบวนการสร้างสรรค์ หรือแนวคิดการออกแบบ”

“เตรียมมาบ้างแล้วครับ”

เซี่ยตงพูดพลางหยิบปึกเอกสารที่หนากว่าเดิมออกจากซอง

“ผมลองค้นข้อมูลในเน็ต แล้วเขียนๆ มาเอง ไม่รู้ถูกไหม หรือผิดระเบียบหรือเปล่า ยังไงรบกวนมืออาชีพช่วยดูให้หน่อยนะครับ”

เขาดันปึกเอกสารที่ [โต้วเปา] เจนเนอเรทออกมาให้ ซึ่งเต็มไปด้วยตรรกะที่รัดกุม ภาษากฎหมายเป๊ะปัง และรูปแบบมาตรฐานระดับตำราเรียน ไปตรงหน้าฟ่านถ่ง

ตอนแรกฟ่านถ่งก็ไม่ได้คาดหวังอะไร

ในสายตาเขา เด็กหนุ่มที่ดูเหมือนนักศึกษาจะเขียนเอกสารได้โปรแค่ไหนกันเชียว? อย่างมากก็คงเขียนภาษาพูดว่า “เราออกแบบอันนี้เพราะอยากให้…” อะไรเทือกนั้น

เขาหยิบแผ่นแรกขึ้นมา กวาดสายตาดูผ่านๆ

แล้ว… แววตาเขาก็เปลี่ยนไป

จากดูผ่านๆ กลายเป็นเพ่งมอง แล้วเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ จนสุดท้าย กลายเป็นความช็อกเหมือนเห็นผี

“《คำชี้แจงแนวคิดการสร้างสรรค์ ความเป็นต้นฉบับ (Originality) และความเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในงานศิลปกรรมชุด ‘Fat Orange’》…”

เขาพึมพำชื่อหัวข้อ แล้วรีบพลิกดูเนื้อหาด้านใน

“…ภาษาการออกแบบหลักของคาแรกเตอร์นี้ อยู่ที่การรื้อสร้างและประกอบใหม่ (Deconstruction and Reorganization) ระหว่าง ‘ความเป็นมนุษย์’ และ ‘ความน่ารักของสัตว์’ โดยใช้การลดทอนเส้นสาย และสัดส่วนที่เกินจริง (อัตราส่วนศีรษะต่อลำตัวประมาณ 1:1.5) เพื่อสร้างจุดจำทางสายตาที่รุนแรงและความรู้สึกเป็นมิตร…”

“…ความเป็นต้นฉบับ (Originality) สะท้อนผ่าน 3 มิติหลัก ดังนี้: 1. การใช้สัญญะเพื่อแสดงบุคลิก…”

“…อ้างถึงมาตรา 3 และมาตรา 15 แห่งกฎหมายลิขสิทธิ์สาธารณรัฐประชาชนจีน ผลงานนี้จัดเป็นงานศิลปกรรมที่มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์และสามารถทำซ้ำได้ในรูปแบบวัตถุ ลิขสิทธิ์จึงตกเป็นของผู้ยื่นคำขอ…”

ยิ่งอ่าน หัวใจฟ่านถ่งยิ่งเต้นรัว

นี่มัน “เขียนเล่นๆ” ตรงไหน?

นี่มันตำรากฎหมายชัดๆ!

ทุกคำที่ใช้ แม่นยำระดับทนายความ

ทุกข้อโต้แย้ง สอดคล้องกับตรรกะการตรวจสอบของกรมทรัพย์สินทางปัญญาเป๊ะๆ

แม้กระทั่งจุดเสี่ยงที่อาจโดนตีกลับ ก็มีการเขียนอธิบายดักทางไว้ในส่วนเอกสารแนบ พร้อมอ้างอิงเคสตัวอย่างเพื่อป้องกันไว้ล่วงหน้า

เขากล้าพูดเลยว่า ต่อให้เป็นเขาเอง หรือผู้เชี่ยวชาญงานเอกสารที่เก่งที่สุดในบริษัท ก็อาจจะเขียนได้ไม่สมบูรณ์แบบเท่าฉบับนี้

เขาเงยหน้าขวับ มองเซี่ยตงราวกับมองสัตว์ประหลาด

“คุณเซี่ย… เอกสารพวกนี้… คุณเขียนเองจริงๆ เหรอครับ?”

เซี่ยตงหน้าตาเฉย

“ครับ ก็ค้นๆ ในเน็ตเอา แล้วก็ยำๆ รวมกัน ขายขี้หน้าแย่เลย”

ลูกกระเดือกของฟ่านถ่งขยับขึ้นลง

โลกทัศน์ของเขากำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรง

เด็กหนุ่มโรงงานของเล่นคนนี้ นอกจากจะออกแบบ IP เทพๆ ได้แล้ว ยังเขียนเอกสารกฎหมายได้โปรขนาดนี้เลยเหรอ?

นี่มันปีศาจจากสำนักไหนเนี่ย?

เขาสูดหายใจลึก วางเอกสารลงบนโต๊ะอย่างทะนุถนอมราวกับของล้ำค่า

“คุณเซี่ย… คุณ… คุณถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ” สรรพนามที่ใช้เปลี่ยนไปเป็น “คุณ” ด้วยความเคารพโดยไม่รู้ตัว

“ไม่ปิดบังเลยนะครับ เอกสารชุดนี้ แทบไม่ต้องแก้สักตัวอักษร ยื่นเข้ากระทรวงได้เลย”

เซี่ยตงพยักหน้า ดูไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้

“งั้นก็ดีครับ ที่ผมห่วงที่สุดคือเรื่องเวลา”

“เรื่องนั้นวางใจได้เลยครับ” ฟ่านถ่งยืดตัวตรง กลับมาสวมบทบาทผู้จัดการมืออาชีพ “บริษัทเรามีช่องทางพิเศษ (Fast Track) สำหรับเคสเร่งด่วน ผมรับประกันว่าจะเอาใบรับรองมาให้คุณเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“ดีครับ งั้นมาคุยเรื่องราคากัน” เซี่ยตงเข้าประเด็น

ฟ่านถ่งนิ่งคิด

ตามเรตปกติของบริษัท ค่าจดแจ้งลิขสิทธิ์ศิลปกรรม บวกกับค่าจดสิทธิบัตรการออกแบบสำหรับ 9 ตัวปกติและ 1 ตัวลับ รวมกันแล้วเคสนี้ต้องเรียกเก็บค่าบริการอย่างน้อย 8,000 หยวน

แต่ว่า… เขามองเอกสารสมบูรณ์แบบบนโต๊ะ

ลูกค้าทำงานส่วนที่ยากที่สุดและใช้สมองที่สุดมาให้หมดแล้ว

สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็เหลือแค่เดินเอกสาร

ถ้าจะเก็บราคาเต็ม มันก็ดูเอาเปรียบไปหน่อย

แถมเขามีลางสังหรณ์รุนแรงว่า…

เด็กหนุ่มคนนี้ ไม่ใช่คนธรรมดา

และ “เจ้าส้มอ้วน” นี่คงไม่ใช่จุดจบของเขาแน่ๆ

นี่คือหุ้นศักยภาพสูง (Potential Stock) ที่ต้องผูกมิตรไว้

คิดได้ดังนั้น ฟ่านถ่งก็ยิ้มกว้างอย่างจริงใจ

“คุณเซี่ยครับ ในเมื่อคุณช่วยทำงานยากที่สุดให้เราแล้ว เอาอย่างนี้ ค่าบริการตัวแทน ผมลดให้ 50% คิดแค่ครึ่งเดียว 4,000 หยวนครับ”

“ส่วนถ้าอนาคตมีเรื่องต้องใช้บริการทางกฎหมายอื่นๆ เช่น การปกป้องสิทธิ์ หรือการฟ้องร้อง เราจะให้ส่วนลดพิเศษที่สุดตามราคาตลาดให้คุณอีกที”

“คุณว่าโอเคไหมครับ?”

ราคานี้ถือว่าจริงใจสุดๆ

และถูกกว่าที่เซี่ยตงคาดไว้เยอะมาก

เซี่ยตงมองเขา แล้วพยักหน้า

“ตกลงครับ”

เขาลุกขึ้น ยื่นมือออกไป

“ผู้จัดการฟ่าน หวังว่าจะได้ร่วมงานกันยาวๆ ครับ ผมขอแค่อย่างเดียว”

ฟ่านถ่งรีบลุกขึ้นจับมือตอบ

“เชิญว่ามาเลยครับ”

“เร็ว” เซี่ยตงพูดคำเดียว “เงินไม่ใช่ปัญหา แต่เวลาคือปัญหา ผมต้องได้อาวุธของผม ก่อนที่พวกขี้ก๊อปจะไหวตัวทัน”