ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 1017 จักรพรรดิเทวะยุทธ์สังหารมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์
บทที่ 1017 จักรพรรดิเทวะยุทธ์สังหารมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์
“เจ้าหนุ่มนี่เป็นแค่จักรพรรดิเทวะยุทธ์แท้ ๆ ทำไมถึงพิสดารขนาดนี้!”
มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนอุทานด้วยความสับสน
ชายหนุ่มตรงหน้าเขาเป็นแค่จักรพรรดิเทวะยุทธ์ตัวเล็ก ๆ ที่ตนไม่คิดจะสนใจมาก่อน
แต่ในระยะเวลาครึ่งเดือนที่ผ่านมา อีกฝ่ายได้เผยให้เห็นถึงพละกำลังกายอันน่าตกตะลึง และครอบครองพรสวรรค์อันลึกซึ้งมากมาย แม้แต่สุดยอดพรสวรรค์อย่างพรสวรรค์แห่งห้วงมิติและกาลเวลาก็ถูกใช้งานเช่นกัน
นอกจากนี้ เขายังมีระฆังทองแดงที่แม้แต่เขาก็ไม่อาจเข้าใจได้ และตอนนี้ยังมีแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลปรากฏขึ้นมาอีก แล้วข้างในก็มีจิตวิญญาณปฐมกาลของเหล่าปีศาจผู้ยิ่งใหญ่จากยุคโบราณจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่ด้วย
รวมทั้งหมดแล้ว หากไม่ได้เห็นด้วยตัวเองหรือสัมผัสมันด้วยตัวเอง เขาคงจะไม่เชื่อแน่ ๆ!
แต่ ด้วยพลังที่แพร่กระจายออกมาอย่างต่อเนื่องในตอนนี้ แม้ว่าไม่อยากเชื่อ บรรพชนก็ยังอดคิดไม่ได้
เขาสัมผัสถึงสิ่งนี้ได้อย่างชัดเจน
อีกาสามขาทองคำท่ามกลางทะเลเพลิงนั้นน่าสะพรึงกลัวสุดขีด ราวกับว่ามันคือมหาจักรพรรดิผู้กลับมาเกิดใหม่และสามารถปลดปล่อยพลังทำลายล้างเต๋าได้ แม้แต่มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ก็ไม่อาจหนีรอดไปจากเปลวเพลิงของมันได้
พูดอีกอย่างก็คือ…
หากไม่เตรียมรับมือให้ดี เขาคงต้องตายที่นี่แน่!
“ไม่มีทาง!”
“ฉันเป็นมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์นะ จะมาตายที่นี่ได้ยังไงกัน!”
ความตื่นตระหนกก่อตัวขึ้นในหัวใจจนเขาอยากจะหลบหนีไปให้ไกล
แต่บรรพชนก็ไม่อยากยอมรับว่าตัวเองหวาดกลัวจักรพรรดิเทวะยุทธ์คนหนึ่งจนต้องหนีเอาตัวรอด ไม่อย่างนั้น หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชื่อเสียงจะเหลืออะไรกัน?
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น…
เจ้าหนุ่มคนนี้ก็น่ากลัวเกินไป ถ้าสังหารเขาไม่ได้ในวันนี้แล้วจะยังมีโอกาสในอนาคตอีกไหม?
“ต้องฆ่ามันให้ได้!”
“ตอนนี้ฉันยังมีโอกาสอยู่ ถ้าปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปก็คงเป็นไปไม่ได้จริง ๆ แล้วละ!”
“อีกอย่าง… เจ้าหนุ่มนี่เป็นแค่จักรพรรดิเทวะยุทธ์ แต่มีสมบัติอยู่ตั้งเยอะตั้งแยะ พอฆ่ามันเสร็จ ทั้งหมดก็จะเป็นของฉัน ด้วยพลังที่มี สมบัติลึกลับพวกนี้ก็พอจะอยู่เหนือกว่ามหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์คนอื่นแล้ว!”
ใบหน้าและความโลภในสมบัติของมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แสดงให้เห็นว่าเขาตัดสินใจที่จะสู้กับฉู่โม่วให้ตายกันไปข้างหนึ่ง!
“ฆ่า!”
จิตสังหารปรากฏขึ้นในดวงตาที่เยือกเย็นจนแทบจะแช่แข็งจักรวาลได้ของเขา
เลือด พลังปราณ และพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายถูกขับเคลื่อนอย่างบ้าคลั่ง ทำให้รัศมีของสมบัติแห่งความโกลาหลแข็งแกร่งขึ้นราว 30% แล้วระเบิดพลังศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลัง ซึ่งพอจะเผาผลาญห้วงอากาศ ทุกสิ่งมีชีวิต และความว่างเปล่าได้ออกมา
ตู้ม!
พลังอหังการแผ่ซ่านออกมาและมุ่งหน้าไปยังฉู่โม่ว
แต่สีหน้าของฉู่โม่วก็ไม่เปลี่ยนแปลงไปแม้แต่น้อย และรัศมีบนร่างกายของเขายังพลุ่งพล่านมากขึ้น ก่อเกิดเป็นทะเลอณูแห่งชีวิตอันยิ่งใหญ่ที่เต็มไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์และเปล่งประกายไปด้วยแสงสีทอง
รัศมีของเขาดูสูงส่งพร้อมกับจิตวิญญาณต่อสู้อันน่าตกตะลึง และด้วยพลังของอีกาสามขาทองคำ เขาก็ดูราวกับมหาจักรพรรดิตัวจริงผู้ไร้เทียมทานและเดินทางข้ามโลกสามพันใบอย่างคงกระพัน
“ฆ่า!”
ฉู่โม่วถือระฆังไว้ในมือข้างหนึ่ง และมีแผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลลอยอยู่ข้างหลังศีรษะของเขา สมบัติทั้งสองชิ้นต่างก็ปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์หลายพันล้านดวงออกมา ราวกับพวกมันสามารถทำลายเต๋า ความเป็นอมตะ และสมบัติแห่งความโกลาหลได้
ตู้ม!
เมื่อทั้งสองฝ่ายปะทะกัน พลังขั้นสุดยอดพลันปะทุออกมา
ไม่มีใครรู้ได้ว่ามีกาแล็กซีถูกทำลายไปมากเท่าไร ไม่รู้ว่าดวงดาวและสิ่งมีชีวิตมากขนาดไหนที่ถูกกำจัดไปในทันที แม้แต่ทะเลอณูแห่งชีวิตรอบกายฉู่โม่วก็พลุ่งพล่านเข้าไปในการปะทะนี้ แล้วจึงพังทลายลงในที่สุด ก่อให้เกิดเป็นหลุมดำที่ดูดซับพลังทั้งหมดจากการระเบิดเข้าไป
ในภาพอันน่าสะพรึงกลัวนี้ สมบัติแห่งความโกลาหลของมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนกระเด็นลอยไปไกล กลุ่มแสงของมันกระทั่งแตกสลายและกระเด็นไปทั่วทุกหนแห่ง ราวกับว่าถูกบดขยี้จนแทบกลายเป็นผุยผง
แสงของมันมัวหมองลงและส่งเสียงโอดครวญออกมา
“เป็นไปได้ยังไง!!!”
ดวงตาของบรรพชนเบิกกว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
นั่นมันสมบัติแห่งความโกลาหลนะ!
ไพ่ตายที่มีแต่มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์เท่านั้นที่ใช้ได้ แม้แต่พวกเขาก็ยากจะต้านทานได้ แต่ตอนนี้ จักรพรรดิเทวะยุทธ์กลับปัดป้องมันไว้ได้ และแม้แต่จิตวิญญาณของมันก็เสียหายด้วยงั้นเหรอ?
ผู้ปลุกพลังขั้นจักรพรรดิเทวะยุทธ์มีพลังแบบนี้ได้ยังไงกัน?!
“ไม่!”
“ไม่ใช่ว่าจักรพรรดิเทวะยุทธ์แข็งแกร่ง แต่เจ้าหนุ่มคนนี้… พลังที่แท้จริงของมันข้ามระดับของจักรพรรดิเทวะยุทธ์ไปแล้ว!”
“พลังของระฆังทองแดงกับแผนที่ดวงดาวนั่นก็น่ากลัวกว่าสมบัติแห่งความโกลาหลซะอีก!”
มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนคำรามอยู่ในใจ
ครืน!
ในตอนนั้นเอง
เขาพลันรู้สึกว่าศีรษะชาไปหมด แล้วสัญญาณแห่งความตายก็ใกล้เข้ามา
“ไม่ดีแล้ว!”
มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนรีบบินหนีไปทันที โดยไม่มีแม้แต่เวลาให้ได้คิด ในขณะเดียวกัน พลังศักดิ์สิทธิ์และพลังมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ในร่างกายของเขาก็พลุ่งพล่านเพื่อพยายามหลบหนีกระบวนท่าสังหาร
ทว่า…
ตู้ม!
เสียงระฆังดังกึกก้อง ทั้งยาวและดังกังวานอย่างต่อเนื่อง ใครก็ตามที่ได้ยินจะต้องรู้สึกในเย็นลงในทันที
แต่จิตวิญญาณของมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์กลับลอยขึ้นไปบนฟ้า
สำหรับเขา เสียงระฆังนี้เป็นเหมือนกับแตรสะท้านดวงวิญญาณ!
เขาอยากจะหลบหนี แต่ด้วยเสียงระฆังนี้ ระลอกคลื่นพลังงานแผ่ซ่านออกมาในอากาศและทั้งร่างของเขาก็แข็งอยู่กับที่ในทันที เขาสัมผัสได้ว่าทั้งเลือด พลังปราณ และพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่างกายกำลังถูกกดดัน ราวกับว่าเขาไม่มีพละกำลังที่จะต้านทานแม้แต่น้อย
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียงระฆังส่งเสียงกังวานอย่างต่อเนื่อง มันดังกึกก้องและสอดผสานกัน ทำให้ดังขึ้นและดังขึ้นเรื่อย ๆ
ทุกครั้งที่คลื่นเสียงถูกปลดปล่อยออกมา ทั้งพลังศักดิ์สิทธิ์และเลือดในร่างกายของเขาจะถูกทำลาย และผลแห่งวิถีในร่างกายก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน
ท่ามกลางเสียงระฆังกังวานในตอนนี้ รอยแยกเล็กจิ๋วเริ่มปรากฏขึ้นบนร่างกายมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์อันทรงพลังไร้ที่เปรียบ แล้วค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้น
กร๊อบ!
ด้วยเสียงดังเลื่อนลั่น ร่างกายของมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนพลันแตกสลายคาที่ในที่สุด และแม้แต่ผลแห่งวิถีในร่างกายของเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนแทบระเบิด
ครืน!
หลังจากที่ร่างกายถูกกำจัดไป ปฐมวิญญาณของมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนก็เผยให้เห็น สีหน้าของเขาหวาดผวาและไม่คิดที่จะสร้างร่างกายขึ้นมาใหม่แม้แต่น้อย บรรพชนผสานตัวเองเข้ากับผลแห่งวิถีและพยายามหนีไปทันที
เกินไปแล้ว!
ชายคนนี้หวาดกลัวจนไม่อยากจะต่อสู้อีกต่อไปแล้ว แค่อยากหนีไปให้ไกลและหาที่รักษาบาดแผล ส่วนการขโมยสมบัติของอีกฝ่าย และแม้แต่เรื่องของราชวงศ์ ตนก็ไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว
อย่างไรแล้วเขาก็กำลังจะตาย จะมาสนใจความเป็นอยู่ของกองกำลังตอนนี้ได้อย่างไรกัน?!
“ต้องหนี!”
เขาใช้กระบวนท่าลับและจิตวิญญาณกำลังจะกะพริบหายไป
ตู้ม!
ระฆังจักรพรรดิบูรพาลอยอยู่กลางอากาศและปลดปล่อยเสียงอันไพเราะและยิ่งใหญ่ออกมา มันดังกึกก้องไปทั่วทั้งจักรวาลไร้ที่สิ้นสุด รวมถึงสวรรค์ทั้งเก้าและโลกทั้งสิบ
จิตวิญญาณของมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์แห่งราชวงศ์หยวนพลันนิ่งอยู่กลางอากาศ แล้วเสียง ‘ปุ!’ ก็ดังขึ้นราวกับแผ่นโฟมระเบิดและกลับกลายเป็นเถ้าถ่าน
มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์พ่ายแพ้แล้ว!
…
หลังจากที่ผ่านมาเป็นเวลานาน
เมื่อทุกอย่างสงบลง ฉู่โม่วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด
หลังจากนั้น…
เขาก็ร่วงลงมากระแทกกับพื้นและร่างกายพลันระเบิดออก โดยไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นฟูกลับมา จนกระทั่งสสารลึกลับกระจายตัวออกมาจากไอเลือดนับไม่ถ้วนและค่อย ๆ รวมตัวกัน แล้วจึงก่อตัวขึ้นมาเป็นร่างกายที่สมบูรณ์แบบ
แต่…
แม้ว่าร่างกายของเขาจะฟื้นฟูกลับมาแล้ว ใบหน้าของเขาก็ยังซีดเผือด โดยเฉพาะรอยแตกร้าวอันน่าหวาดกลัวนับไม่ถ้วนบนร่างกาย
“ด้วยพลังของฉันตอนนี้ ใช้แผนที่ดวงดาวแห่งจักรวาลยังมากเกินไปสินะ!”
“ถึงจะฆ่ามหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้ ฉันเองก็แทบตายเหมือนกัน!”
ฉู่โม่วเผยยิ้มแห้งออกมา