ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 1028 พบกับบรรพชนหมัว

บทที่ 1028 พบกับบรรพชนหมัว

เธอจะไม่รู้สึกเสียใจต่อสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร?

“อย่าคิดมากเลย”

ฉู่โม่วซบไหล่แล้วพูดเบา ๆ “ถึงแม้เธอไม่ได้อยู่กับฉัน แต่ทุกครั้งที่ฉันนึกได้ว่าเธอกำลังรออยู่ที่นี่ ฉันก็รู้สึกมีความสุขและอบอุ่นใจเสมอนะ”

น้ำเสียงของชายหนุ่มนุ่มนวล แต่ก็ฟังดูจริงจังทุกถ้อยคำ

เมื่อได้ยินแบบนั้น

เฉินซีเวยก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เธอเพียงโน้มร่างตัวเองเข้าไปในอ้อมแขนของฉู่โม่วอีกครั้ง แล้วพูดอย่างอบอุ่นว่า “สามี… สุดที่รักของฉัน…”

ทันทีที่ถ้อยคำเหล่านี้หลุดออกมา จู่ ๆ หัวใจของฉู่โม่วก็สั่นไหว

เขาไม่ได้เจอภรรยาและเพื่อนสมัยเด็กมาหลายปีแล้ว ดังคำกล่าวที่ว่าการพลัดพรากกันเป็นเวลานานดีกว่าการแต่งงานใหม่ แล้วจะให้เขาห้ามใจตัวเองอย่างไรไหว? โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง จู่ ๆ เขาก็อุ้มเฉินซีเวยแล้วหายตัวไปในพริบตา

ที่ด้านนอกห้อง ผู้ปลุกพลังมนุษย์จำนวนมากยังคงรอให้เฉินซีเวยออกมาจากการเก็บตัว แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเธอได้หายตัวไปไหนต่อไหนแล้ว

…

ณ โลกในฝ่ามือ

ภายในหุบเขาลึกที่ถูกปิดกั้นด้วยม่านหมอก

หยาดฝนกำลังเจิ่งนอง พร้อมกับต้นหลิวที่ลู่ลมไปมา

เฉินซีเวยนอนอยู่ในอ้อมกอดของฉู่โม่วด้วยผมเผ้ายุ่งเหยิงและดวงตาที่พร่ามัว สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสุขอย่างอธิบายไม่ได้

พวกเขาสองคนพูดคุยกันอย่างจริงใจ ฉู่โม่วเล่าเกี่ยวกับประสบการณ์ของตัวเอง และเฉินซีเวยก็พูดคุยถึงประสบการณ์ของตัวเองในเผ่าพันธุ์มนุษย์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ตั้งแต่ฉู่โม่วจากไป ประสบการณ์ของเธอก็เรียบง่ายมากจริง ๆ

มีเพียงการบ่มเพาะอย่างต่อเนื่อง

มีบ้างในบางครั้งที่หลังเธอออกจากสถานที่เก็บตัว ก็ต้องออกไปเตรียมการบางอย่างก่อนจะเข้าไปเก็บตัวอีกครั้ง

“ที่รัก กลับมาคราวนี้ คุณคิดจะอยู่นานไหม?”

เฉินซีเวยเงยใบหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วถามด้วยความคาดหวัง

เดิมทีฉู่โม่วเคยคิดที่จะจากไปเร็ว ๆ นี้ แต่เมื่อเห็นสายตาที่คาดหวังของภรรยา เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แน่นอน ฉันจะอยู่ที่นี่สักพักและเดินทางเที่ยวเล่นไปกับซีเวยของฉัน”

“ที่รักใจดีจังเลยนะ”

เฉินซีเวยฉีกยิ้มและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดีใจอย่างมาก

รอยยิ้มของเธอเผยให้เห็นเสน่ห์ของตัวเอง ซึ่งทำให้ฉู่โม่วตกหลุมรักอีกครั้งทันที “ซีเวย…”

“อ๋า?”

เฉินซีเวยมองฉู่โม่ว เมื่อสังเกตเห็นท่าทางการหายใจและแววตาทะเล้นของคนรัก เธอก็หน้าแดงขึ้นมาทันที

…

สามวันต่อมา

ภายในดินแดนบรรพชนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ เจ้าหน้าที่ระดับสูงของเผ่าพันธุ์มนุษย์จำนวนมากได้มารวมตัวกันที่นี่ รวมถึงบรรพชนหมัวด้วย

เป็นเวลาสักพักหนึ่ง

จึงมีคนเกือบร้อยคนอยู่ภายในห้องโถง

แต่ละคนอยู่ต่างอยู่ในขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ขึ้นไป

นี่คือพัฒนาการเติบโตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในหลายปีมานี้!

จากจำนวนเดิมที่มีราชันย์เทวะยุทธ์อยู่เพียงไม่กี่สิบคน แต่จนถึงขณะนี้มีเกือบ ร้อยคนไปแล้ว และมีจักรพรรดิเทวะยุทธ์ถึงสองคน ขุมกำลังเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้รับการเปลี่ยนแปลงที่สะเทือนไปทั้งกลุ่มดาราจักร เมื่อเทียบกับก่อนหน้าที่ฉู่โม่วจะจากไป

เพียงแต่ราชันย์เทวะยุทธ์เหล่านี้มักจะบ่มเพาะอยู่ในสถานที่ต่าง ๆ และมักไม่รวมตัวกัน แม้จะมีเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้นก็ตาม ราชันย์เทวะยุทธ์ส่วนใหญ่มักเข้าร่วมเพียงสิบกว่าคน และอย่างมากที่สุดก็ไม่เกินยี่สิบหรือสามสิบคน

แต่วันนี้กลับมีราชันย์เทวะยุทธ์เกือบทั้งหมดปรากฏตัวขึ้น แม้กระทั่งผู้ที่กำลังบ่มเพาะอยู่ก็ตาม

การรวมตัวครั้งใหญ่เช่นนี้หาได้ยากจริง ๆ

เหตุผลก็เพราะบุตรแห่งโชคชะตาฉู่กลับมาแล้ว!

ในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ หลังจากผ่านไปหลายปี ชายหนุ่มก็กลับคืนสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์ ซึ่งทำให้มีผู้ปลุกพลังจำนวนมากตั้งตารอพบกับเขา

ท่ามกลางการรอคอยของทุกคน

จะเห็นร่างสองร่างเดินมาด้วยกันช้า ๆ นอกห้องโถง

คนที่สวมชุดสีขาวล้วน มีรูปลักษณ์โฉมสะคราญและเย็นชา เธอก็คือเฉินซีเวย

และอีกคนหนึ่งเขาสวมชุดสีดำทั้งตัว ดูลึกลับ และมีท่าทีสุขุม คิ้วโก่งเป็นธนูและดวงตาที่เปล่งประกายราวกับดาราดูหล่อเหลา ท่าทางของชายหนุ่มให้ความรู้สึกเด็ดเดี่ยวและเป็นอิสระ เขาคือฉู่โม่ว!

“คารวะท่านบรรพชนหมัว และบรรพชนทุกคนในที่นี่!”

เมื่อเข้าไปในห้องโถง ฉู่โม่วก็รีบทักทายบรรพชนทุกคนด้วยรอยยิ้ม

“ฉู่โม่ว ในที่สุดเธอก็กลับมาแล้ว”

ผู้เฒ่าหมัวพูดด้วยรอยยิ้มขณะลูบเคราตัวเอง

ขณะนั้น เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ดูจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขาพลันแข็งค้างไป สีหน้าของเขาดูตกตะลึง “ฉู่โม่ว ทำไมกลิ่นอายของเธอถึง… หรือว่าเธอได้ก้าวเข้าสู่ขั้นพลังจักรพรรดิเทวะยุทธ์แล้ว?!”

“ใช่แล้วครับ”

ฉู่โม่วพยักหน้า

เฮือก!

ทันทีที่ถ้อยคำนี้ดังออกมา

ไม่ว่าจะเป็นบรรพชนหมัว หรือผู้ปลุกพลังทุกคนในห้องโถงต่างก็เบิกตากว้างและหยุดหายใจไปชั่วขณะ

พวกเขาได้ยินไม่ผิดใช่ไหม?

ฉู่โม่วได้… ก้าวไปสู่ระดับจักรพรรดิเทวะยุทธ์แล้วจริงหรือ?

ต้องไม่ลืมว่า ก่อนฉู่โม่วจากไป เขายังเป็นเพียงมหาเทวะยุทธ์ แต่ตอนนี้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เขากลับข้ามขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ไปเป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์โดยใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบปีด้วยซ้ำ

ด้วยความเร็วของการบ่มเพาะนี้ นี่เขายังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อ

ต้องรู้ว่าบนเส้นทางการบ่มเพาะตามความเข้าใจของเหล่าผู้ปลุกพลังนั้น ยิ่งพวกปีนไปสูงเท่าไร ก็ยิ่งต้องใช้เวลามากขึ้นเท่านั้น

โดยเฉพาะจากราชันย์เทวะยุทธ์ไปถึงจักรพรรดิเทวะยุทธ์ หากใครสักคนต้องการบ่มเพาะ เขาก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายพันปีหรือหลายหมื่นปี และอาจต้องใช้เวลานับหมื่นปีหรือมากกว่าแสนปี นี่จึงเรียกได้ว่าเป็นเรื่องปกติ

แต่ฉู่โม่วกลับใช้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น นี่มันน่ากลัวเกินไปไหม?!

พวกเขาคิดว่าฉู่โม่วอาจไปถึงระดับจักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้ในสักวัน แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นเร็วเช่นนี้!

เป็นเวลาสักพักหนึ่งที่ทุกคนในห้องโถงตกตะลึงอย่างยิ่ง

มีเพียงบรรพชนหมัวเท่านั้นที่กลับมามีสติและรีบถามด้วยความตกใจว่า “ฉันไม่คาดหวังว่าเธอจะเติบโตเร็วขนาดนี้…จริง ๆ นะ…”

เขาพยายามพูดไม่ให้ตะกุกตะกักเพื่อรักษาสถานการณ์ในห้องโถง แต่อารมณ์อันน่าตกตะลึงกลับส่งผลกระทบมากเกินไป จนเขาพูดไม่ออกสักพัก

“เป็นเพียงเรื่องบังเอิญครับ”

ชายหนุ่มยิ้มเล็กน้อย

ทันใดนั้นเขาก็เล่าถึงประสบการณ์มากมายระหว่างเดินทางท่องจักรวาล

เรื่องราวที่เขาเล่า ทำให้ผู้ปลุกพลังมากมายจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ต่างต้องตั้งใจฟัง สำหรับพวกเขา ทุกสิ่งที่อยู่นอกอาณาเขตปกครองของเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นแปลกประหลาดเกินไป

เพราะเรื่องราวภายในกลุ่มสัมพันธมิตรดาวกันย์ เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็เริ่มปรับตัวและเข้าใจมันได้มากแล้ว

แต่ประสบการณ์ของฉู่โม่วที่เขาเดินทางไปยังกลุ่มดาราจักรขนาดใหญ่อื่น กลับกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนไม่คุ้นเคยแม้แต่น้อย

ขณะที่ฉู่โม่วเล่า ผู้คนก็อุทานเป็นครั้งคราว

โดยเฉพาะเมื่อเขาพูดถึงกองกำลังต่าง ๆ ในกลุ่มดาราจักรอสรพิษสวรรค์ พวกเขาทั้งหมดก็ตกใจไม่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องขุมกำลัง เพียงหนึ่งในสามของกองกำลังชั้นนำอย่างจักรวรรดิหมาป่าสวรรค์ ก็มีจักรพรรดิเทวะยุทธ์หลายคนแล้ว

และยังมีจักรพรรดิเทวะยุทธ์อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นจากกองกำลังของมหาสมุทรดาราหรือกลุ่มเมดูซ่าที่ปกครองที่นั่น

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ในกลุ่มสัมพันธมิตรดาวกันย์กลับมีเพียงเผ่าพันธุ์นารีเท่านั้นที่มีจักรพรรดิเทวะยุทธ์ปกครองอยู่ก่อนหน้านี้ ซึ่งเป็นเพียงเม็ดฝุ่นในห้วงจักรวาลอันกว้างใหญ่

แล้วเมื่อชายหนุ่มเล่าไปถึงตอนที่เขาได้ไปสำรวจเพื่อค้นหาหยาดทองคำแห่งวิถีอันยิ่งใหญ่ หลายคนในห้องโถงก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้น

เพื่อที่จะทะลวงด่านพลังไปเป็นจักรพรรดิเทวะยุทธ์ ผู้เฒ่าหมัวก็เคยล้มเหลวในการหาทางไปต่อ เขาไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งได้พบกับหยาดทองคำแห่งวิถี แต่นั่นเป็นเพียงปริมาณเล็กน้อยและมันจะหายไปหลังจากถูกใช้

เรื่องนี้ยังทำให้บรรพชนอื่น ๆ ที่เป็นราชันย์เทวะยุทธ์เสียดายไม่น้อยเช่นกัน

ต้องไม่ลืมว่าหยาดทองคำแห่งวิถีไม่สามารถหาพบได้ในดินแดนของเผ่าพันธุ์มนุษย์ หากพวกเขาต้องการทะลวงด่านพลังไป ก็ต้องพึ่งเพียงโชคเท่านั้น ดังนั้นการจะเพิ่มอัตราสำเร็จได้นั้นก็ต้องอาศัยหยาดทองคำแห่งวิถี ซึ่งเป็นหนทางเดียว

แต่ฉู่โม่วเล่าว่ายังมีอีกหลายดินแดนในห้วงจักรวาลที่จริง ๆ แล้วสามารถผลิตหยาดทองคำแห่งวิถีได้ ด้วยพื้นฐานที่แน่นอนและปริมาณค่อนข้างมาก

เรื่องนี้ได้ทำให้พวกเขาตกใจอย่างยิ่ง จนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจอย่างเหม่อลอย

“จักรวาลนั้นช่างกว้างใหญ่และลึกลับอย่างแท้จริง!”

ผู้เฒ่าหมัวส่ายหัว พร้อมกับถอนหายใจ