ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 33 คำขอของหมัวซานซาน ยานอแรดหยก

บทที่ 33 คำขอของหมัวซานซาน ยานอแรดหยก

วันนี้

ฉู่โม่วยังคงฝึกยุทธ์อยู่ในห้องฝึกฝน

ถึงจะเลื่อนขึ้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางและมีพละกำลังเพิ่มขึ้นมหาศาลแล้ว แต่วิธีการฝึกฝนเหมือนการพายเรือทวนกระแสน้ำ เมื่อหยุดนิ่งย่อมถูกทิ้งท้าย!

ระดับพลังของชายหนุ่มในตอนนี้ยังห่างไกลช่วงเวลาที่จะสามารถพักผ่อนได้อีกมาก

หลังจากที่ฝึกฝน

จนกระทั่งบ่ายโมง ร่างกายของฉู่โม่วอาบไปด้วยเหงื่อ

“หลังจากเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางก็จะต้องฝึกกระบวนท่า!”

“เทียบกับตอนมีแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีแล้ว การฝึกฝนนี่ช้ากว่าเดิมเยอะ!”

ผ่านมาสองถึงสามวันแล้วตั้งแต่เขาเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง

ฉู่โม่วพบว่าอัตราการพัฒนาของเขาช้าลงกว่าก่อนมาก

แน่นอนว่า…

มันแค่เป็นไปตามเหตุและผลเท่านั้น

ชายหนุ่มพึ่งจะอยู่ในขั้นตอนของการพัฒนาการเท่านั้น ความเร็วอาจดูเชื่องช้าแต่แท้จริงแล้วเขายังคงก้าวหน้าต่อไปอย่างมั่นคง

หากเปรียบเทียบกับผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ พละกำลังของฉู่โม่วเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วถึงขีดสุด

แต่ตัวฉู่โม่วยังคงไม่พึงพอใจ

“ว่ากันว่ามียามากมายที่สามารถเพิ่มพูนพลังเพื่อดูดกลืนอณูแห่งชีวิตได้ ตอนนี้เมื่อหอการค้าขยายออกไปถึงหลายฐานแล้วก็จะต้องมียาล้ำค่าพวกนั้นแน่ ๆ!”

ฉู่โม่วครุ่นคิดและตั้งใจจะไปดูที่หอการค้าหยกแก้ว

ความสามารถในการเร่งการฝึกฝนกระบวนท่าฝึกร่างกาย เพื่อดูดกลืนอณูแห่งชีวิตถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉู่โม่วคงไม่คิดที่จะหาซื้อมัน

แต่ตอนนี้ชายหนุ่มมีหินปฐมกาลมูลค่ามหาศาล และเป็นพันธมิตรของเครือพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้ว เขาจึงได้รับส่วนลดไม่น้อยทีเดียว

เพียงเท่านี้ก็มากเกินพอแล้ว

หลังจากที่อาบน้ำอาบท่า ฉู่โม่วก็เตรียมตัวเดินทางไปที่หอการค้าหยกแก้ว

ทันทีที่เดินออกมา เขาก็เห็นผู้ปลุกพลังหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู

เมื่อชายคนนั้นเห็นฉู่โม่ว เขาก็ตรงเข้ามาทักทายด้วยความเคารพทันที “ผมเป็นผู้ปลุกพลังจากกลุ่มพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้ว วันนี้เดินทางมาหาท่าน! วันนี้ผมมาที่นี่ในคำสั่งของคุณหนูหมัวเพื่อเรียนเชิญท่านไปยังหอการค้าหยกแก้วครับ”

“คุณหนูหมัวซานซานอยากเจอฉันเหรอ?”

ฉู่โม่วประหลาดใจทีเดียว

เขาแค่คิดว่าจะไปที่หอการค้าหยกแก้ว แต่หมัวซานซานกลับมาหาเขาก่อนเสียอย่างนั้น

ตั้งแต่เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับหอการค้าหยกแก้ว นอกจากครั้งก่อนที่เขาได้เจอหมัวซานซานที่อาคารฝึกยุทธ์และทำลายอาคารด้วยวิชากระบี่ พวกเขาก็ยังไม่มีโอกาสได้พบกันอีก

แต่เธอกลับอยากเจอฉู่โม่วขึ้นมาตอนนี้ หรือว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มก็ตอบไป “ในเมื่อคุณหนูหมัวซานซานเชิญ ฉันก็จะไป… นำทางไปได้เลย”

“คุณฉู่สุภาพเกินไปแล้ว… โปรดตามผมมา”

เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วตอบตกลง ผู้ปลุกพลังคนนั้นก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แล้วเขาก็พาชายหนุ่มตรงไปยังหอการค้าหยกแก้ว

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

ฉู่โม่วเห็นหมัวซานซานรออยู่ข้างใน

เมื่อเธอหันเห็นเขา ระหว่างกำลังจะอ้าปากพูด แต่ก็สัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างจนอดกล่าวด้วยความตกตะลึงไม่ได้ “แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วเหรอ?”

“ไม่นานก่อนหน้านี้ ผมจดจ่ออยู่กับการฝึกยุทธ์และเพิ่มพลังขึ้นนิดหน่อยน่ะ”

ฉู่โม่วกล่าวอย่างถ่อมตัว

แต่หมัวซานซานก็ยังตกใจ!

ตั้งแต่ได้พบกับฉู่โม่ว

แทบทุกครั้งที่พบกัน หญิงสาวจะสัมผัสได้ว่าพลังกายของอีกฝ่ายเพิ่มขึ้นมหาศาล

พรสวรรค์และความเร็วในการฝึกเช่นนี้น่าเหลือเชื่อเกินไป!

หากไม่ใช่เพราะพรสวรรค์ของหมัวซานซาน และการที่เธอเกิดในตระกูลขนาดใหญ่ที่ทำให้ได้ฝึกฝนกับอัจฉริยะมามากมาย เธอคงแพ้ฉู่โม่วราบคาบไปแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น เท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้หญิงสาวตกตะลึง

“แล้วทำไมคุณหนูหมัวซานซานถึงตามหาตัวผมล่ะ?”

คราวนี้ฉู่โม่วเป็นฝ่ายถามบ้าง

ประโยคนี้ดึงหมัวซานซานกลับมาสู่ความเป็นจริงตรงหน้า

อย่างไรแล้วเธอก็มีพลังที่แข็งแกร่งเช่นกัน จึงรีบข่มใจให้เย็นลง ไม่แสดงความหวั่นไหว และตรงเข้าสู่ประเด็น “ฉันขอให้คุณมาที่นี่เพราะมีเรื่องจะขอให้ช่วยน่ะ …ได้ไหม?”

เมื่อได้ยินดังนั้น

ฉู่โม่วก็เข้าใจทันทีว่านี่คือภารกิจจากหอการค้าหยกแก้ว

เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกไป แต่กล่าวอย่างใจเย็น “คุณหนูหมัวซานซานช่วยอธิบายรายละเอียดทีครับ”

“ถ้าอย่างนั้น”

“หอการค้าหยกแก้วของเรามาจากฐานขนาดใหญ่และทำการค้าในฐานมากกว่าสิบแห่งโดยรอบ ตอนนี้หอการค้าในฐานฉางเฟิงบังเอิญได้สมบัติมา และฉันต้องการมันมาก เลยอยากจะให้ใครสักคนนำมันมาที่ฐานลู่หยางให้หน่อย”

“ติดอยู่ที่หอการค้าหยกแก้วในฐานฉางเฟิงตอนนี้กำลังขาดคนที่จะไปเอาสมบัติชิ้นนี้ และยังไม่สะดวกไปนำมันมา แถมพวกเราเชื่อใจคนนอกไม่ได้ จึงทำได้แค่ส่งคนจากฐานลู่หยางไปเอามาเท่านั้น”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็เข้าใจ

พูดง่าย ๆ ก็คือมันเป็นการคุ้มกันสินค้านั่นเอง

เพียงแต่ว่า…

จากฐานลู่หยางไปยังฐานฉางเฟิงเป็นระยะทางกว่าพันกิโลเมตร อีกทั้งระหว่างทางจำเป็นต้องผ่านเขตที่สัตว์อสูรมารวมตัวกันมากมาย มันอันตรายซะจนไม่สามารถเดินทางผ่านไปมาได้โดยง่าย

เห็นได้ชัดว่าหมัวซานซานเข้าใจเรื่องนี้ดี

เธอพูดต่อทันที “เพื่อความปลอดภัย หอการค้าหยกแก้วของเราจะส่งผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากไปนำกองกำลัง และพวกเขาก็จะเป็นกำลังหลักด้วย”

“ถึงจะอันตราย แน่นอนว่ารางวัลตอบแทนนั้นคุ้มค่าเช่นกัน”

“ถ้าคุณสนใจ…”

หลังจากนั้นหมัวซานซานก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “เมื่อเสร็จสิ้นแล้ว คุณจะได้รับยานอแรดหยกห้าขวด จากแรดนอเอก!”

ทันทีที่เธอพูดจบ

ฉู่โม่วที่ใจเย็นมาตลอดพลันตาลุกวาว!

แรดนอเอก!

มันคือสัตว์อสูรระดับ 3!

ชื่อมันอาจฟังดูไม่น่ากลัวนัก แต่พละกำลังกลับน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด ว่ากันว่านอเพียงนอเดียวของมันแข็งแรงมากจนสามารถบดขยี้หินแร่ ซึ่งแม้แต่กระบี่โลหะผสมระดับ 3 ก็ยังทำเช่นนั้นได้ยาก

และยานอแรดหยกที่ทำขึ้นจากนอบนหัวของมันก็มีผลต่อการฝึกอณูแห่งชีวิตมหาศาล!

ว่ากันว่าผู้ปลุกพลังจะสามารถฝึกอณูแห่งชีวิตได้เร็วกว่าเดิมถึงสิบเท่าเลยทีเดียว!

ด้วยเหตุนี้ แรดนอเอกจึงเป็นสมบัติที่เหมาะสมที่สุดสำหรับผู้ปลุกพลัง!

เพียงแต่ว่า…

แรดนอเอกไม่ปรากฏตัวใกล้ฐานลู่หยาง และหาจับตัวได้ยากยิ่งนัก!

ฉู่โม่วไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน

หมัวซานซานสามารถมอบมันให้เขาได้ถึงห้าขวด!

ต้องบอกเลยว่า…

เขาสนใจขึ้นมาแล้ว!

หลังจากที่ครุ่นคิด ฉู่โม่วก็พยักหน้าและกล่าว “ผมยินดีเข้าร่วมภารกิจนี้!”

ในเมื่อหมัวซานซานยินดีมอบยานอแรดหยกขนาดนี้ ภารกิจจะต้องสำคัญมากอย่างแน่นอน ไม่ว่าหอการค้าหยกแก้วจะมั่งคั่งขนาดไหน ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะทำการค้าขาดทุน

แต่…

ยานอแรดหยกก็สำคัญต่อเขามาก ด้วยสิ่งนี้ เขาสามารถร่นระยะเวลาในการสกัดเลือดได้มหาศาล!

นอกจากนี้

ชายหนุ่มพึ่งจะเลื่อนระดับขั้น… ถึงเวลาที่จะต้องครุ่นคิดอย่างใจจดใจจ่อ เขาสามารถใช้โอกาสนี้ในการเพิ่มพละกำลังของตัวเอง อีกทั้งยังสามารถไปที่ฐานฉางเฟิงกับกองกำลังเพื่อตามหาความรู้ใหม่ ๆ อีกด้วย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขามีความรวดเร็วที่เทียบเท่ากับผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง แม้ว่าจะเผชิญเข้ากับอันตราย ตราบใดที่ไม่ใช่ศัตรูขั้นจอมยุทธ์ เขาก็สามารถหลบหนีได้อย่างง่ายดาย!

นั่นคือเหตุผลที่ฉู่โม่วตอบตกลง

“เยี่ยมไปเลย!”

เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่โม่ว หมัวซานซานก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ด้วยการช่วยเหลือของคุณ ภารกิจนี้จะต้องราบรื่นอย่างแน่นอน!”

“คุณหนูหมัวซานซานให้เกียรติผมจริง ๆ …รับรองว่าจะพยายามสุดฝีมือ!”

ฉู่โม่วกล่าวพร้อมพยักหน้า

หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยกันอีกเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเริ่มเย็นแล้วทั้งสองจึงกล่าวลากัน

ก่อนที่ฉู่โม่วจะกลับ

หมัวซานซานบอกเวลาออกเดินทางซึ่งจะเกิดขึ้นในอีกห้าวันกับเขา เพื่อให้ชายหนุ่มได้มีเวลาเตรียมตัว

ฉู่โม่วรับทราบแล้ว