ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 607 สวรรค์ไม่ประทานพรให้แก่เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉัน และ พ่ายแพ้!
บทที่ 607 สวรรค์ไม่ประทานพรให้แก่เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉัน และ พ่ายแพ้!
“ฉู่โม่ว นายเป็นอะไรไหม?”
ในตอนนั้นเอง เสียงของบรรพชนหมัวก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเขา
ผู้ดูแลหอสัจธรรมชั้นในหันไปมองตามเสียงนั้น และเห็นว่าบรรพชนหมัวกับอีกสี่คนยังคงต่อสู้กับมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหค เขาจึงควรจะหันไปจัดการเรื่องนี้เสียก่อน
มันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกอบอุ่นอยู่ในจิตใจ
“ไม่ต้องห่วงท่านบรรพชน ผมไม่เป็นไร!”
เขายิ้มบางและกล่าวผ่านเครื่องมือสื่อสาร
แม้ว่าใบหน้าของเขาจะซีดไปเล็กน้อย มันก็เป็นเพียงเพราะอณูแห่งชีวิตที่ใช้ไปมหาศาลผ่านวิธีการมากมาย รวมถึงการฝึกประสานพลังกับภาพลวงตาอีกาสุริยัน
ด้วยพื้นฐานที่มั่นคงของเขา ตราบใดที่ไม่เกิดความเสียหายสะท้อนกลับไปยังพื้นฐานพลัง ไม่ว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงไร เขาก็สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว
จึงไม่มีปัญหาอะไรแม้แต่น้อย
“เยี่ยมไปเลย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่โม่ว บรรพชนหมัวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
แต่แล้วเขาก็กล่าวผ่านเครื่องมือสื่อสาร “ฉู่โม่ว ทำไมถึงเสี่ยงแบบนั้นล่ะ อย่างมากฉันก็จะเป็นคนช่วยดาวเคราะห์วิหคเอาไว้เอง ทำไมนายต้องทำอะไรที่อันตรายแบบนี้ด้วย?”
“ศิษย์น้องกลัวว่าถ้าผู้บรรพชนเป็นคนลงมือเอง มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคจะได้โอกาสหนีไปน่ะ!”
ฉู่โม่วกล่าว “เหล่าบรรพชนเตรียมการไว้มากมายจนถึงขั้นใช้จานสวรรค์เร้นลับและตกปลาตัวใหญ่ได้ แล้วผมจะปล่อยให้มันหนีไปง่าย ๆ ได้ยังไงกัน?”
“แต่เขาเป็นถึงมหาเทวะยุทธ์นะ นายจะเทียบกับเขาได้ยังไงกัน?”
บรรพชนหมัวกล่าว “นายคือความภาคภูมิใจอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา นายเป็นตัวแทนอนาคตแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ ถ้านายพัฒนาต่อไปได้ นอกจากจะได้เป็นมหาเทวะยุทธ์แล้ว แม้แต่มหาเทวะยุทธ์หลายสิบหรือหลายร้อยคนก็จะเทียบนายไม่ติด… ในอนาคต นายต้องไม่ทำอะไรเสี่ยงแบบนี้อีก!”
“ผมเข้าใจแล้ว!”
ฉู่โม่วกล่าวอย่างเชื่อฟัง
“เข้าใจก็ดีแล้ว”
บรรพชนหมัวพยักหน้า
ท้ายที่สุด
เขาก็กล่าวชื่นชม “แต่… ไม่ว่ายังไง คราวนี้นายก็ทำได้ดีมาก ไว้เรื่องนี้จบแล้วฉันจะให้รางวัลแล้วกัน!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็ตาลุกวาวในทันที
มีสมบัติมากมายอยู่ในตำหนักบรรพชนมนุษย์ และหากเขาสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ในคราวนี้ก็จะต้องได้รับรางวัลมหาศาลเป็นแน่
เขากล่าวอย่างมีความสุขทันที “ขอบคุณครับบรรพชนหมัว!”
“นาย…”
บรรพชนหมัวโล่งใจมากและกล่าวเพียงแค่ว่า “รีบฟื้นฟูเร็วเข้า จะได้ไม่ส่งผลต่อพื้นฐานพลัง… แล้วก็รอดูว่าฉันจะสังหารมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคนี่ยังไง!”
หลังจากที่พูดจบ บรรพชนหมัวก็หยุดพูดและหันไปจดจ่อที่การต่อสู้กับมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหค
ส่วนฉู่โม่วก็ดึงสายตากลับมา นั่งขัดสมาธิลง และเริ่มดูดซับพลังงานเพิ่มฟื้นฟูร่างกายในทันที
ทันใดนั้น พลังงานจากทั่วทั้งผืนฟ้าก็ถูกรวบรวมเข้ามา ก่อเกิดเป็นทรงกรวยขนาดใหญ่เหนือร่างกายที่นั่งขัดสมาธิอยู่ แล้วจึงหลั่งไหลเข้าไปในร่างกาย แทบจะภายในชั่วพริบตา พลังงานทั้งหมดภายในรัศมีกว่าแสนกิโลเมตรก็ถูกดูดไปจนหมด
ในตอนนี้ อณูแห่งชีวิตในร่างกายของฉู่โม่วฟื้นฟูกลับมาราวเจ็ดถึงแปดส่วนแล้ว
หลังจากที่ลุกขึ้นยืน ชายหนุ่มก็ตรวจสอบการต่อสู้ระหว่างผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์และมนุษย์วิหค แต่เขาก็เห็นว่าพละกำลังของผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคอ่อนแอลงมากหลังจากที่เขาสังหารเหล่าเทวะยุทธ์และมหาเทวะยุทธ์ไปมากมาย
และด้วยความทรงพลังของฉู่โม่ว กำลังใจในการต่อสู้ของพวกเขาก็ลดลงมหาศาลจนไม่อาจเอาชนะได้ มีร่างกายของเทวะยุทธ์หรือมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคระเบิดและถูกฝังอยู่ที่นี่เป็นครั้งคราว
เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นฝ่ายได้เปรียบมากขึ้นและมากขึ้น หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ผลของการต่อสู้ก็ถูกตัดสินแล้ว
แล้ว
ฉู่โม่วก็หันไปจับตามองการต่อสู้ระหว่างมหาเทวะยุทธ์ที่อยู่ไกลออกไป
การต่อสู้ระหว่างเหล่ามหาเทวะยุทธ์นั้นยิ่งใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย สำหรับเขา การได้รับชมการต่อสู้เช่นนี้จะทำให้เขาได้รับประโยชน์มากมายและจะพลาดไม่ได้หากมีโอกาส
ภายใต้สายตาของชายหนุ่ม เขาก็เห็นพลังอณูแห่งชีวิตมากมายไหลเวียนอยู่ในทางช้างเผือก ในนั้นมีแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองติดอยู่ข้างใน ที่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ไม่อาจหนีออกมาจากอีกสี่กลุ่มแสงที่ห้อมล้อมเอาไว้ได้
เขตต่อสู้ขยายใหญ่ขึ้นนับกิโลเมตรไม่ถ้วน ข้างในมีแสงสว่างและสายฟ้าส่องวูบวาบไปมาให้เห็นเป็นครั้งคราว สายลมแห่งดวงดาวส่งเสียงหวีดหวิว เปลวเพลิงและแสงศักดิ์สิทธิ์มากมายประสานกันเป็นพลังงานที่ลึกลับและน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด
ตูม ตูม ตูม!
ภายใต้การต่อสู้เช่นนี้ ดวงดาวนับไม่ถ้วนระเบิดออกและห้วงมิติมากมายพังทลายลง กระแสห้วงอากาศแปรปรวนปรากฏขึ้นแลก่อเกิดเป็นดินแดนว่างเปล่าอันโกลาหล
ทันใดนั้น… เวลาก็ผ่านมากว่าครึ่งเดือนแล้วตั้งแต่เริ่มการต่อสู้
ในตอนนี้ การต่อสู้ระหว่างผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์และมนุษย์วิหคจบสิ้นลงแล้ว ผู้ปลุกพลังเผ่ามนุษย์วิหคทั้งหมดถูกกำจัดจนหมดสิ้น และทุกคนที่เหลืออยู่กำลังมองดูการต่อสู้อยู่ไกลออกไปหลังจากที่รักษาอาการบาดเจ็บเรียบร้อย
การต่อสู้เช่นนี้เป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับเทวะยุทธ์และมหาเทวะยุทธ์ทุกคน จึงไม่มีใครกล้าละสายตาแม้แต่น้อย
บอกได้เลยว่า… ระหว่างช่วงเวลาครึ่งเดือนนี้ แสงศักดิ์สิทธิ์ของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคก็ลดลงมหาศาล เห็นได้ชัดว่าหลังจากที่ถูกห้อมล้อมมากว่าครึ่งเดือน พลังของมหาเทวะยุทธ์คนนี้ก็อ่อนแอลงไม่น้อย
ในขณะเดียวกัน ด้านบรรพชนเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งสี่ เพราะเป็นร่างมายา ตราบใดที่มหาเทวะยุทธ์ยังไม่แพ้ พลังของพวกเขาก็จะไม่มีวันสิ้นสุด ดังนั้นแล้ว ยิ่งการต่อสู้รุนแรงขึ้นเท่าไร วงล้อมที่กดดันมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคอยู่ก็จะยิ่งเข้มข้นยิ่งขึ้นเท่านั้น
ในสถานการณ์เช่นนี้… อีกไม่นานมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคก็จะต้านทานไม่ไหวอีกต่อไปและถูกสังหาร!
ราวกับรู้ตัวว่าหายนะกำลังจะมาถึง มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคก็บ้าคลั่งมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ เขาส่งเสียงคำรามออกมาจากกลุ่มแสงศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นเป็นครั้งคราว ขณะที่แสงเหล่านั้นสว่างไสวมากยิ่งขึ้น ราวกับว่าเขาอาจจะหลุดออกมาได้ทุกเมื่อ
แต่ในตอนนั้นเอง พลังเหนือธรรมชาติของบรรพชนหมัวก็ปรากฏขึ้นเพื่อกีดขวางเขาไว้ได้อย่างพอดิบพอดี ทำให้เขาไม่สามารถหลบหนีไปได้และติดอยู่กับบรรพชนเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกสามคน
“นี่แหละคือมหาเทวะยุทธ์!”
ฉู่โม่วพึมพำด้วยความชื่นชมและโหยหาอย่างยากจะปิดบัง
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เผชิญหน้ากับพลังอันน่าสะพรึงกลัวของผู้ปลุกพลังขั้นมหาเทวะยุทธ์อย่างแท้จริง!
ในการต่อสู้เช่นนี้ ผู้ปลุกพลังขั้นมหาเทวะยุทธ์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดในกาแล็กซีทำให้เขารู้สึกปรารถนายิ่งนัก
“จะต้องมีสักวัน!”
“จะต้องมีแน่ ๆ!”
ฉู่โม่วแอบกำหมัดแน่น
เขาครอบครองกระบวนท่าและพรสวรรค์มากมาย นอกจากนี้ยังมีมรดกระดับสุดยอดและทรัพยากรมหาศาลของตำหนักบรรพชนมนุษย์อีกด้วย ขั้นมหาเทวะยุทธ์นั้นอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม!
และตอนนี้… สิ่งเดียวที่เขาขาดก็คือเวลาเท่านั้น!
ตราบใดที่ได้รับเวลามากพอ ชายหนุ่มก็สามารถไต่ขึ้นไปจนถึงขั้นเทวะยุทธ์หรือมหาเทวะยุทธ์ได้ แม้แต่ระดับขั้นที่สูงยิ่งกว่านั้นก็อาจเป็นไปได้!
การต่อสู้ดำเนินต่อไป…
ฉู่โม่วสังเกตการณ์การต่อสู้และได้รับประโยชน์มหาศาล ทำให้เขาเข้าใจในกฎเกณฑ์และการต่อสู้มากยิ่งขึ้น ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงเป็นพละกำลังในภายหลังและนำไปสู่พื้นฐานที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นได้
ในขณะเดียวกัน… ขณะที่เวลาผ่านไป รัศมีของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคก็ลดลงเรื่อย ๆ เมื่อเปรียบเทียบกับช่วงที่สมบูรณ์ที่สุดแล้ว มันก็แทบไม่เหลืออยู่เลย ในตอนนี้ทุกคนมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคใกล้จะมาถึงจุดจบเต็มทีแล้ว
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป จุดจบของเขาก็คงไม่เปลี่ยนแปลงไปอีกแล้ว!
แต่…
บรรพชนมนุษย์ทั้งสี่ก็ไม่ได้รีบสังหารนัก
อย่างไรแล้ว คู่ต่อสู้ก็เป็นมหาเทวะยุทธ์ที่มีรากฐานการฝึกฝนที่แข็งแกร่ง ใครจะไปรู้ว่ามีไพ่ตายอะไรซ่อนเอาไว้อีก
ความสูญเสียมหาศาลนั้นไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ สี่บรรพชนจึงค่อย ๆ เดินหน้าไปทีละก้าวและกัดกินพละกำลังของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคทีละนิด แล้วจึงสังหารอีกฝ่ายในวินาทีสุดท้าย
ต้องบอกเลยว่า….
วิธีการเช่นนี้มีประสิทธิภาพอย่างถึงที่สุด!
เห็นได้ชัดว่ามหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคถูกโจมตีและกระทั่งส่งเสียงคำรามหลายต่อหลายครั้ง เขาอาจมีวิธีการมากมาย แต่ สี่บรรพชนก็จะไม่ปล่อยช่องว่างให้เขาได้ทำอะไรแม้แต่น้อย
ในสถานการณ์เช่นนี้
เวลาผ่านไปอีกสามวัน
ตอนนี้การต่อสู้ระหว่างห้ามหาเทวะยุทธ์ดำเนินมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว พละกำลังของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคลดลงเหลือน้อยกว่าหนึ่งส่วน ซึ่งเรียกได้ว่าต่ำอย่างถึงที่สุด
ท่ามกลางหมู่ดาว …แสงศักดิ์สิทธิ์ที่แสดงถึงรัศมีของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคลดลงเหลือเพียงหนึ่งหมื่นกิโลเมตร ส่วนที่เหลือนั้นเต็มไปด้วยพลังไร้ที่สิ้นสุดของสี่บรรพชนเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ดูเหมือนจะปะทุและสังหารมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคได้ทุกเมื่อ!
เมื่อเห็นภาพนี้ ไม่ว่าจะเป็นฉู่โม่วหรือผู้ปลุกพลังที่เหลือต่างก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา
พวกเขารู้ว่าอีกไม่นาน ก็จะได้เห็นการพ่ายแพ้ของมหาเทวะยุทธ์ต่างเผ่าด้วยตาตัวเอง!
อย่างที่คาดการณ์ไว้…
หลังจากผ่านไปอีกครึ่งวัน รัศมีของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคก็ลดลงอีกครั้ง และเหลือเพียงแปดพันกิโลเมตรเท่านั้น ส่วนรัศมีของสี่บรรพชนเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นระเบิดออกอย่างพร้อมเพรียงกัน มันแพร่กระจายออกไปรอบ ๆ และทำให้กาแล็กซีภายในรัศมีหลายล้านกิโลเมตรต้องพังทลาย
หลุมดำขนาดใหญ่ก่อกำเนิดขึ้นพร้อมดูดกลืนทั้งแสงและเสียงเข้าไป
โลกทั้งใบเงียบสงัดลงในทันใด
ไม่มีเสียงอะไรให้ได้ยินแม้แต่น้อย
แต่ในความเงียบงันนั้น ทุกคนรวมไปถึงฉู่โม่วต่างก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมาโดยไม่รู้ตัว
มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคกำลังจะพ่ายแพ้!
…
ที่ใจกลางของการต่อสู้…
ในตอนนี้ มหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคไม่มีพละกำลังเหมือนตอนแรกเริ่มอีกต่อไป ทั้งร่างกายของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า และเลือดสีทองของเทพเจ้าก็แทบจะหายไปจนหมด ทำให้เขาดูอ่อนแออย่างถึงที่สุด
เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งท่ามกลางห้วงอากาศ แล้วรัศมีเหนือศีรษะก็เหี่ยวแห้งราวกับพืชขาดน้ำ
นั่นหมายความว่าอณูแห่งชีวิตของมหาเทวะยุทธ์เผ่ามนุษย์วิหคพังทลายแล้ว
แต่เขาก็ยังไม่สิ้นใจในทันที
ยังคงพยายามอ้าปากหายใจและมองไปยังมหาเทวะยุทธ์เผ่าพันธุ์มนุษย์โดยรอบด้วยสายตาเศร้าสร้อย
นี่คือจุดจบของวีรบุรุษ!
“ความพ่ายแพ้ในวันนี้ไม่ใช่แค่ของฉัน!”
“แต่เป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉันที่ไม่มีผู้แข็งแกร่งอย่างฉู่โม่ว!”
เขากระอักเลือดออกมาด้วยสายตาเคียดแค้น
แล้วเขาก็ละสายตาจากเหล่าบรรพชนไปมองยังฉู่โม่วที่อยู่ไกลออกไป
ชายหนุ่มผู้นั้นคือคนที่เขาเกลียดสุดหัวใจ แต่ตอนนี้เมื่อมาถึงจุดจบของชีวิต ท่าทีของเขาก็ดูสงบเสงี่ยมลง แต่กลับมีร่องรอยความเศร้าหมองอยู่ในสายตาขณะที่เขาถอนหายใจยาวเหยียด
“สวรรค์ไม่ประทานพรให้แก่เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉัน สวรรค์ไม่ประทานพรให้แก่เผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคของฉัน!!!”
เขาแค่นยิ้มอย่างขมขื่น
หลังจากนั้น…
ร่างกายของเขาก็ระเบิดพร้อมเสียงดังลั่น และทุกอย่างพลันจางหายไป
มหาเทวะยุทธ์ได้สิ้นใจลงแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
