ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 710 ประสบการณ์สอนให้ผู้คนเติบโตขึ้นจริง ๆ …กลับสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์! (ต้น)

บทที่ 710 ประสบการณ์สอนให้ผู้คนเติบโตขึ้นจริง ๆ …กลับสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์! (ต้น)

หลังจากคำพูดของผู้เฒ่าเชียนฮัวจบลง

ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้พูดตอบ เขาก็เห็นหญิงสาวจากเผ่าพันธุ์นารีมาจากระยะไกล

ในแวบแรก รูปร่างหน้าตาของเธอไม่สามารถพูดได้ว่าสวยงาม แต่ก็นับว่ามีเสน่ห์มาก เมื่อยืนอยู่ตรงนั้น เธอมีความรู้สึกกลมกลืนกับบรรยากาศ ดูเป็นธรรมชาติ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกดีโดยไม่รู้ตัว

“ถงเซียนเฉินคารวะคุณฉู่!”

หญิงสาวตรงมาหาชายหนุ่มพร้อมกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม

เห็นแล้วฉู่โม่วก็ผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มเข้าใจ เขามองดูผู้เฒ่าเชียนฮัวแล้วยิ้มเจื่อน “ผู้อาวุโส นี่มัน… ไม่ค่อยเหมาะสม?”

“ไม่เหมาะสมตรงไหน?”

ผู้เฒ่าเชียนฮัวพูดด้วยรอยยิ้ม “จากมุมมองของฉันเอง มันเหมาะมาก!”

“แต่คุณหนูถงเองก็อยู่ในระดับเทวะยุทธ์เช่นกัน ไม่ต้องพูดถึงว่าเธอเป็นอันดับสองในงานประลองเทพเจ้านี้ด้วย อย่างนี้…”

ฉู่โม่วอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

ทว่าก่อนที่เขาจะพูดจบ ก็ถูกผู้เฒ่าเชียนฮัวขัดจังหวะ “คิดว่า ‘อันดับที่สองแล้วไงล่ะ’ อยู่ใช่หรือไม่? ต่อหน้าอันดับหนึ่งอย่างเธอแล้ว หนทางยังอีกยาวไกล ไม่มีค่านักสำหรับคนเก่งอย่างเธอ”

“อย่างที่ว่า ลำดับกำหนดความสามารถ พ่อหนุ่มฉู่ เธอดีกว่าสาวน้อยของฉันในแง่ของความแข็งแกร่ง พรสวรรค์ และศักยภาพในอนาคต ต่อให้ฝ่ายหญิงนับถือเธอเป็นอาจารย์ไปแล้ว แล้วไงล่ะ?”

ผู้เฒ่ากระแนะกระแหนด้วยรอยยิ้ม

แต่ฉู่โม่วหมดหนทางอย่างสมบูรณ์

ดี

เจตนาที่ผู้เฒ่าเชียนฮัวสื่อคือการให้เขารับถงเซียนเฉินเป็นศิษย์

แม้ว่าจะไม่เอ่ยออกมาตามตรงก็ตาม

แต่เมื่อถงเซียนเฉินปรากฏตัว ฉู่โม่วก็เข้าใจแล้วว่าผู้เฒ่าหมายถึงอะไร ด้วยเหตุนี้ เขาจึงบอกว่าไม่เหมาะสมหลังจากเห็นถงเซียนเฉิน

เพราะในแง่ของระดับ ถงเซียนเฉินอยู่สูงกว่าเขา และในแง่ของอายุ ผู้หญิงคนนี้ก็น่าจะแก่กว่าเขา

จะให้เป็นศิษย์ได้อย่างไร?

“ใช่หรือไม่?” เมื่อเห็นใบหน้าของผู้ฟังเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ รอยยิ้มของผู้เฒ่าเชียนฮัวก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่เสียงกลับเคร่งขรึม “เป็นไปได้ไหมว่าเธอไม่ต้องการรับสาวคนนี้เป็นลูกศิษย์?”

ขณะที่พูด เธอก็มองไปที่บรรพชนหมัวและซีชูในระยะไกล

ความหมายนั้นชัดเจนในตัวเอง

มีความเป็นไปได้สูงที่หากชายหนุ่มปฏิเสธ ผู้เฒ่าเชียนฮัวจะไม่ปล่อยให้ซีชูติดตามบรรพชนหมัวกลับไปเผ่าพันธุ์มนุษย์!

ฉู่โม่วจะตอบยังไงได้อีก?

ได้แต่ตกลงกันเท่านั้น

ทว่า… ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้เฒ่าเชียนฮัวจึงจงใจบอกเรื่องราวเกี่ยวกับบรรพชนหมัวกับเขา

ปรากฏว่าผู้เฒ่าเชียนฮัววางแผนไว้นานแล้ว แค่รอให้ชายหนุ่มพูดออกมา เพื่อให้ผู้เฒ่าเผ่าพันธุ์นารีได้จังหวะดำเนินตามแผนให้สำเร็จ

ฉู่โม่วกระโดดใส่หลุมพรางด้วยตัวเขาเอง

แต่นั่นก็ช่วยไม่ได้

ท้ายที่สุด เรื่องนี้เกี่ยวกับเหตุการณ์ชั่วชีวิตของบรรพชนหมัว หากเขาช่วยไม่ได้ก็ช่างเถอะ แต่ในเมื่อเขามีความสามารถพอที่จะช่วย เขาจึงไม่อาจนั่งนิ่งดูดายได้

“เช่นนั้นก็ทำตามคำสั่งของผู้อาวุโส!”

ชายหนุ่มพยักหน้าและกล่าว

เห็นเช่นนั้น ใบหน้าเคร่งขรึมแต่เดิมของผู้เฒ่าเชียนฮัวก็เผยรอยยิ้มออกมา

และลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกเงียบ ๆ

ความจริงแล้วผู้เฒ่าไม่อยากทำอย่างนี้

ตามความคิด เธอวางแผนที่จะให้ชายหนุ่มเป็นลูกเขยของเผ่าพันธ์นารี แต่อีกฝ่ายปฏิเสธที่จะตกลง เมื่อวิธีนี้ถูกปิดกั้น ดังนั้นเธอจึงได้คิดวิธีอื่นเพื่อเข้าใกล้

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว วิธีเดียวคือให้สมาชิกในเผ่าพันธุ์นับถือเขาเป็นอาจารย์

คนธรรมดาในเผ่าไม่สามารถทำได้ เพียงคนเดียวในรุ่นนี้ที่มีพรสวรรค์พอจะเรียกได้ว่าดี ก็คือถงเซียนเฉิน

ความคิดเหล่านี้เพียงแวบผ่านในหัวของเธอเท่านั้น

ผู้เฒ่าเชียนฮัวกลับมาได้สติ ก่อนมองไปที่ถงเซียนเฉินแล้วพูดว่า “เซียนเฉิน มาคำนับอาจารย์สิ ต่อจากนี้ไป เธอจะต้องติดตามเขาไปฝึกในเผ่าพันธุ์มนุษย์!”

“เซียนเฉิน คารวะท่านอาจารย์!”

ถงเซียนเฉินเชื่อฟังมาก เธอโค้งคำนับให้กับฉู่โม่ว

จากนั้น เธอก็มองไปที่เฉินซีเวย และทำความเคารพอีกครั้ง “เซียนเฉิน คารวะอาจารย์หญิง!”

ตอนนี้เฉินซีเวยยังไม่หายจากอาการตกใจเรื่องก่อนหน้านี้

เธอไม่เคยคิดเลยว่าผู้เฒ่าเชียนฮัวที่เป็นผู้นำจะขอให้อัจฉริยะอันดับต้น ๆ ในเผ่ามากราบสามีของเธอเป็นอาจารย์ ทั้งในขณะนี้ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งกว่าตัวเธอกำลังเรียกตัวเธอว่าอาจารย์หญิง?

มองไปยังอีกฝ่ายที่คำนับด้วยความเคารพ

แม้ว่าคนที่นิ่ง ๆ เหมือนเฉินซีเวยก็ยังรู้สึกกระสับกระส่ายอยู่ครู่หนึ่ง และไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไร

“ลุกขึ้น!”

โชคดีที่ในขณะนี้ ฉู่โม่วโบกมือขึ้นพลางกล่าวว่า

“ขอบคุณค่ะ ท่านอาจารย์ อาจารย์หญิง!”

ถงเซียนเฉินกล่าวด้วยความเคารพ

“แม้ว่านี่จะแปลกไปหน่อย ทั้งที่คุณเคารพฉันเป็นอาจารย์แล้ว แต่ฉันไม่รู้จะสอนอะไรคุณ แต่เนื่องจากผู้เฒ่าเชียนฮัวพูดแล้ว จากนี้คุณจึงสามารถมาฝึกฝนกับฉันได้”

“นอกจากนี้ ฉันมีศิษย์อยู่แล้วสองคน เป็นพี่สาวน้องชายคู่หนึ่ง แม้ว่าระดับการบ่มเพาะของพวกเขาจะไม่สูงเท่าคุณ แต่ตามลำดับการเข้า คุณควรเรียกพวกเขาว่าศิษย์พี่หญิงและศิษย์พี่… หลังจากกลับไปยังเผ่าพันธุ์มนุษย์ ฉันจะแนะนำพวกคุณให้รู้จักกัน”

ฉู่โม่วกล่าว

ในทางกลับกัน ถงเซียนเฉินตั้งใจฟังอย่างยิ่ง

ในช่วงเวลานี้ ผู้เฒ่าเชียนฮัวยืนอยู่ข้าง ๆ เฝ้าดูด้วยรอยยิ้ม

หลังจากพิธีการรับศิษย์เสร็จสิ้น ผู้เฒ่าเชียนฮัวก็พูดว่า “เอาละ ตอนนี้พิธีเสร็จสิ้นแล้ว มันเริ่มจะสายไปทุกที ดังนั้นพวกเธอควรเตรียมพร้อมเดินทางกันได้แล้ว!”

ฉู่โม่วพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ

ในเวลานี้เอง บรรพชนหมัวดูเหมือนจะคุยกับซีชูเสร็จแล้ว จากนั้นทั้งสองก็มาที่นี่ด้วยกัน

“ผู้เฒ่าเชียนฮัว ครั้งนี้ฉันจะพาซีชูกลับไปที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ และฉันมาที่นี่เพื่อบอกลาคุณ!” บรรพชนหมัวกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“ซีชูบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว คุณต้องระมัดระวังตอนเดินทางด้วยละ”

ผู้เฒ่าเชียนฮัวเตือน

“ครับ”

บรรพชนหมัวพยักหน้า

ในเวลาต่อมา

ซีชูอำลาผู้เฒ่าเชียนฮัวอีกครั้ง แล้วเตรียมออกเดินทางไปกับบรรพชนหมัว

เมื่อเห็นว่าซีชูกำลังจะขึ้นเรือ ฉู่โม่วซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกผิดปกติมากขึ้นเรื่อย ๆ

บรรพชนหมัวและผู้อาวุโสซีชูไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้เนื่องจากการขัดขวางของผู้เฒ่าเชียนฮัวไม่ใช่หรือ?

ทำไมตอนนี้หลังจากบรรพชนหมัวและซีชูกล่าวลา ผู้เฒ่าเชียนฮัวจึงปล่อยพวกเขาไปอย่างง่ายดาย ส่วนบรรพชนหมัวและซีชูก็ทำเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาเช่นกัน

ไม่ใช่เพราะเขาเพิ่งจ่ายบางสิ่งไปเพื่อให้อีกฝ่ายกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ตามที่พวกเขาต้องการแล้วหรอกหรือ?

ฉู่โม่วซึ่งเต็มไปด้วยความสับสนขึ้นเรือด้วยความงุนงง

จากนั้น ภายใต้การจับตามองของผู้เฒ่าเชียนฮัวและคนอื่น ๆ เรือรบโบราณก็เดินเครื่องอย่างรวดเร็ว และทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวออกจากที่นี่ไป

ในเวลาถัดมา ชายหนุ่มยังคงงงงวย

จนกระทั่งเรือรบโบราณกำลังจะบินออกจากดาราจักรกลุ่มดาวกันย์ ฉู่โม่วจึงรู้สึกตัว

เขาตกหลุมพราง!

ปรากฏว่าผู้เฒ่าเชียนฮัวไม่เคยคิดหยุดบรรพชนหมัวและผู้อาวุโสซีชู เหตุผลที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อหลอกให้เขารับถงเซียนเฉินเป็นศิษย์

และอย่างที่คาดไว้ เมื่อลองถามบรรพชนหมัว อีกฝ่ายก็ให้คำตอบตามตรง

“เหตุผลที่เราแยกทางกันก็เพราะเผ่าพันธุ์มนุษย์อ่อนแอ ในเวลานั้นยังมีเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคเฝ้าดูอยู่ ฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของซีชู ดังนั้นฉันจึงไม่ปล่อยให้เธอมาด้วย”

“ส่วนการพบกันเพียงครั้งเดียวในทุก ๆ หมื่นปี สำหรับฉันและมหาเทวะยุทธ์คนอื่น ๆ มันเป็นเพียงชั่วพริบตา ดังนั้นจึงไม่คุ้มค่าที่จะกล่าวถึง”

“ส่วนเหตุผลที่เธอถูกรับตัวไปในตอนนี้ เป็นเพราะความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก ไม่มีความกังวลภายใน และไม่มีศัตรูที่แข็งแกร่งภายนอก”

หลังจากได้ยินสิ่งที่บรรพชนหมัวพูด ฉู่โม่วก็อดที่จะยิ้มอย่างขมขื่นไม่ได้

ประสบการณ์สอนให้ผู้คนเติบโตขึ้นจริง ๆ!