ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 714 พรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะ และ รับรู้ร่องรอยกาลเวลา

บทที่ 714 พรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะ และ รับรู้ร่องรอยกาลเวลา

ตูม!

ขณะที่ฉู่โม่วกลืนหญ้าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เก้าดาว พลังงานอันทรงพลังก็พลันพุ่งออกมาและกระจายไปยังแขนขาและกระดูกทั้งหมดในทันที

ชายหนุ่มเริ่มดูดซับมัน จากนั้นพัฒนาพรสวรรค์ห้วงเวลา

ทันใดนั้น…

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงพล่านไปทั่วร่าง โดยมันส่งผลต่อส่วนลึกของจิตวิญญาณ ทำให้เขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หน้าผากมีเหงื่อออกราวกับต้องฝน

ความเจ็บปวดที่ไม่ได้พบมานานทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว

ผ่านไปนานเข้า อาการปวดก็ค่อย ๆ ทุเลาลง

เวลาผ่านไปอีกครู่หนึ่ง ในที่สุดความรู้สึกแปลกประหลาดทั้งหมดก็สลายไป

ฉู่โม่วถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตรวจสอบข้อมูลของตัวเองทันที

พรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะ!

แน่นอน มีความก้าวหน้าเกิดขึ้นแล้ว!

เมื่อเห็นฉากนี้ ชายหนุ่มก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นทันที

ในเวลาต่อมา

เขาเริ่มตรวจสอบผลของการพัฒนาพรสวรรค์ห้วงเวลาของเขา

อย่างแรกคือการเร่งและการหน่วงเวลา ซึ่งได้รับการพัฒนาอีกครั้ง เพิ่มขึ้นเป็น 50 เท่า

นั่นหมายความว่าฉู่โม่วไม่เพียงแต่สามารถหน่วงเวลาได้ 50 เท่าเท่านั้น แต่เมื่อฝึกฝน หลังจากเปิดใช้การเร่งเวลาแล้ว หนึ่งวันก็เท่ากับห้าสิบวันของการฝึกฝนของคนอื่น!

แม้ว่าจะผลาญอายุขัยมากถึง 50 เท่า แต่ในแง่ของพลังชีวิตอันมหาศาลของชายหนุ่ม นี่ไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลแต่อย่างใด

กุญแจสำคัญคือ

มันทำให้ความเร็วในการฝึกฝนของเขาน่ากลัวยิ่งขึ้น!

นอกจากนี้ พายุกาลเวลาก็ได้รับการพัฒนาเพิ่มด้วย

แค่ใช้พรสวรรค์ห้วงเวลาระดับตะวัน พายุแห่งกาลเวลาที่ปล่อยออกมาก็เพียงพอที่จะตัดอายุขัยหมื่นปีของคู่ต่อสู้ในการโจมตีครั้งเดียว แต่ตอนนี้ มันถูกกระตุ้นอีกครั้ง และสามารถตัดอายุขัยของศัตรูสูงสุดถึงสามหมื่นปี!

ทว่า…

เขาสามารถใช้ได้แค่สามครั้งในหนึ่งวัน ไม่อย่างนั้น เขาจะทำลายอายุขัยและรากฐานการบ่มเพาะของตัวเอง

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังน่ากลัวมาก!

พายุแห่งกาลเวลาสามลูกสามารถคร่าอายุขัยศัตรูได้ถึงเก้าหมื่นปี การลดอายุขัยแบบนี้แม้แต่มหาเทวะยุทธ์ก็ไม่สามารถเพิกเฉยได้!

แม้ว่าอายุขัยของพวกเขาอาจกล่าวได้ว่าไม่มีที่สิ้นสุด แต่ก็ไม่ถือว่าเป็นชีวิตนิรันดร์แต่อย่างใด ด้วยอายุขัยของมหาเทวะยุทธ์สามารถดำรงอยู่กันได้นานที่สุดเพียงหนึ่งล้านปีเท่านั้น ซึ่งอายุขัย เก้าหมื่นปีนั้นก็ใกล้จะถึงหนึ่งในสิบของอายุขัยแล้ว…

แม้ว่าจะเป็นมหาเทวะยุทธ์ก็ต้องสูญเสียอย่างหนักจากพายุแห่งกาลเวลา

อย่างน้อยที่สุด รากฐานก็เสียหายและที่เลวร้ายที่สุด อาจมีความเป็นไปได้ที่ขั้นพลังจะตกลง

และถ้าเป็นผู้ปลุกพลังภายใต้มหาเทวะยุทธ์อย่างผู้ปลุกพลังเทวะยุทธ์ เพียงแค่พายุแห่งกาลเวลานี้ก็สามารถตัดอายุขัยทั้งหมดของพวกเขา และทำให้พลังชีวิตของพวกเขาเหือดแห้งและตกตายลงทันที

อีกทั้งผู้ปลุกพลังครึ่งก้าวสู่มหาเทวะยุทธ์ก็ยากจะต้านทานเช่นกัน

อย่างน้อยก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส และไม่มีแรงที่จะต่อสู้กับเขาอีกต่อไป

กล่าวได้ว่าพายุแห่งกาลเวลาที่มอบให้โดยพรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะนั้นมีพลังในการพลิกสถานการณ์โดยสมบูรณ์

และนี่ยังไม่จบ

หลังจากที่พรสวรรค์ห้วงเวลาถูกยกระดับขึ้นเป็นระดับเทวะ ชายหนุ่มก็ได้รับความสามารถใหม่

“ร่องรอยกาลเวลา!”

ฉู่โม่วหลับตาลง

พรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะถูกเปิดใช้งาน

ช่วงเวลาต่อมา

เมื่อชายหนุ่มลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าโลกที่อยู่ตรงหน้าเขาเปลี่ยนไปทันตา

ฉากทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าเขาแตกต่างจากที่คนทั่วไปเห็นอย่างสิ้นเชิง

ทุกสิ่งที่ขวางหน้าล้วนมีร่องรอยการข้ามผ่านกาลเวลาหลงเหลือ

ด้วยร่องรอยเหล่านี้ ฉู่โม่วสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงอดีตของทุกสิ่ง ประสบการณ์ที่พวกมันผ่านพ้นมา

เขาเพ่งสายตาไปที่เสาไม้ภายในบ้าน

เมื่อรับรู้ร่องรอยของกาลเวลา ดวงตาของเขาเหมือนได้ผ่านห้วงเวลาอันยาวไกล และเห็นภาพไม้นี้เพิ่งงอกออกจากเมล็ด เป็นต้นอ่อนเล็ก ๆ ที่เติบโตในป่า และค่อย ๆ เจริญงอกงาม

เห็นสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนเดินผ่านหน้ามัน ยังรู้สึกว่ามีงู แมลง หนูและมดคลานและกระโดดบนตัวมันด้วย

ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่ปี มันก็เติบโตเป็นต้นไม้สูงตระหง่าน แล้วก็พบกับมนุษย์สองสามคนที่ตัดมันลง แล้วสร้างเป็นบ้าน

จากนั้นเขาก็เห็นร่างของฉู่โม่ว ถอยออกมาจาก ‘มุม’ ของต้นไม้ที่นี่

ในช่วงพริบตาเดียว

เขาก็ได้เห็นทั้งชีวิตของไม้ชิ้นนี้

“ความสามารถนี้ช่างท้าทายสวรรค์จริง ๆ!”

หลังจากดูจบ ชายหนุ่มก็อดที่จะอ้าปากค้างไม่ได้

รับรู้ร่องรอยกาลเวลา

ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์ใด ๆ ต่อการเติบโตของความแข็งแกร่งของเขา

แต่ในความเป็นจริง

แทบจะเหมือนได้ย้อนเวลากลับไป!

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปที่ใด เขาก็สามารถใช้ความสามารถนี้เพื่อค้นหาสิ่งที่อยู่ใกล้เคียง เพื่อตรวจสอบประสบการณ์ในอดีตนับหมื่นปี แสนปี หรือหลายล้านปี

ตัวอย่างเช่นถ้าเขาพบถ้ำที่อยู่อาศัยของผู้อาวุโสโบราณ

มันเป็นไปได้ที่จะพึ่งพาความสามารถในการรับรู้ร่องรอยของกาลเวลาเพื่อดูว่าผู้อาวุโสคนนี้ฝึกฝนยังไงในสมัยโบราณ

นี่เป็นวิธีการที่น่ากลัวแบบไหนกัน?

ที่สำคัญกว่านั้น…

ตอนนี้ พรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะสามารถรับรู้ร่องรอยกาลเวลาได้ ดังนั้นหากพรสวรรค์นี้ยังคงพัฒนาต่อไป วันหนึ่งอาจจะสามารถจัดการกับเวลาหรือแม้แต่เดินทางข้ามแม่น้ำแห่งกาลเวลาได้?

แม้ว่านี่จะยังไม่อาจพิสูจน์ได้

แต่ฉู่โม่วเชื่อเช่นนั้น

ตราบใดที่พรสวรรค์ด้านจังหวะของเขายังคงพัฒนาต่อไป สักวันหนึ่งเขาอาจทำได้!

และเมื่อความคิดนี้เกิดขึ้น

แม้แต่ชายหนุ่มเองก็รู้สึกชาที่หนังศีรษะและจิตใจของเขาก็ปั่นป่วน

“เยี่ยม!”

“การเลื่อนระดับพรสวรรค์ห้วงเวลาเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!”

“ในฐานะหนึ่งในสองความสามารถสูงสุด การเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการเลื่อนขั้นนั้นน่ากลัวจริง ๆ!”

หลังจากค้นหาผลกระทบทั้งหมดของพรสวรรค์ห้วงเวลาระดับเทวะแล้ว แม้แต่ฉู่โม่วก็อดอ้าปากค้างไม่ได้

จากนั้นเขาก็ดูตื่นเต้น

ยิ่งพรสวรรค์ห้วงเวลาแข็งแกร่งขึ้น ความแข็งแกร่งของเขาก็ยิ่งทรงพลัง และขีดจำกัดการเติบโตในอนาคตก็ยิ่งไร้ขีดจำกัด ซึ่งย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดี

แต่ท้ายที่สุด ฉู่โม่วก็ไม่ใช่คนธรรมดา ดังนั้นในไม่ช้าเขาก็รู้สึกตัว

‘ปัจจุบัน พรสวรรค์แห่งกาลเวลาได้ยกระดับเป็นระดับเทวะแล้ว!’

‘กล่าวได้ว่าความแข็งแกร่งของฉันเพิ่มขึ้นอย่างมาก!’

‘แต่ยังไงก็ตาม ระดับของฉันยังต่ำอยู่ ดังนั้นจึงถึงเวลาที่ต้องล่าถอยและฝึกฝนสักพัก!’

ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง

ครั้งนี้เขาออกไปเข้าร่วมการประลองเทพเจ้า แม้ว่าเขาจะชนะเป็นอันดับที่หนึ่งได้สำเร็จ

แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกภาคภูมิใจและพึงพอใจแต่อย่างใด ตรงกันข้าม เขากระตือรือร้นที่จะพัฒนาระดับมากขึ้น

สมรภูมิแห่งเกียรติยศ

ท้ายที่สุดก็แค่การต่อสู้สำหรับขั้นเทียมเทพหรือเทวะยุทธ์!

ไม่ว่าพรสวรรค์จะแข็งแกร่งเพียงใด มันก็ยากที่จะต่อกรกับยอดฝีมือระดับมหาเทวะยุทธ์ได้!

ท้ายที่สุด นี่ก็เป็นช่องว่างของระดับซึ่งไม่สามารถถมได้โดยอาศัยแค่พรสวรรค์

“ดังนั้น… ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย มันคือขั้นและความแข็งแกร่ง!”

ฉู่โม่วสูดหายใจเข้าลึก ๆ และครุ่นคิดอย่างเงียบงัน ก่อนอื่น ชายหนุ่มส่งข้อความถึงเฉินซีเวยก่อน โดยบอกว่าเขากำลังจะฝึกฝนอย่างสันโดษเป็นระยะเวลาหนึ่ง

หลังจากได้รับคำตอบจากภรรยา เขาก็เปิดรูปแบบค่ายกลขนาดใหญ่ในห้องที่เงียบสงบและเข้าสู่การฝึกฝนโดยตรง

“มาเริ่มกันเลย!”

ชายหนุ่มหยิบสมบัติฟ้าดินออกมาและกลืนมันลงไปโดยไม่ลังเล

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวที่พุ่งออกมาจากร่างกาย เขาจึงดำเนินการฝึกฝนทันที ขัดเกลาพวกมันและพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว