ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 814 ลูกค้ารายใหญ่ กับ จ่ายหยกปฐมกาลหลายร้อยล้านก้อน!

บทที่ 814 ลูกค้ารายใหญ่ กับ จ่ายหยกปฐมกาลหลายร้อยล้านก้อน!

“ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วย!”

เบื้องหน้าหอการค้าบุหลันแดง ชายชราคนหนึ่งในเครื่องแต่งกายหรูหราและสง่างามเดินออกมาส่งผู้ปลุกพลังหนุ่มคนหนึ่งด้วยรอยยิ้มกว้าง

เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้ปลุกพลังมากมายในบริเวณโดยรอบหอการค้าก็เผยท่าทีตกตะลึงออกมา

“นั่นมันรองผู้จัดการหอการค้าบุหลันแดงไม่ใช่เหรอ?”

“หอการค้าบุหลันแดงคือร้านที่เปิดโดยราชวงศ์ ผู้จัดการของหอการค้าแห่งนี้คือท่านจักรพรรดิ และรองลงมาก็คือน้องชายของฝ่าบาท เขาอยู่ในขั้นเทวะยุทธ์ระดับสูงสุดและพัฒนาต่อไปไม่ได้ แต่ในราชวงศ์จันทราสีเลือดของเรา สถานะของเขาก็สูงส่งมากกว่าใคร!”

“ว่ากันว่ารองผู้จัดการหอการค้ายังไม่นิ่งนอนใจ เขายังตามหาสมบัติและโอกาสที่จะก้าวเข้าสู่ขั้นมหาเทวะยุทธ์อยู่ เขาแทบจะไม่ออกมาข้างนอกเลย แล้วทำไมวันนี้ถึงออกมาส่งผู้ปลุกพลังด้วยตัวเองล่ะ?”

“ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนั้นเป็นใครน่ะ? หรือว่าจะมีบุคคลสำคัญมาที่อาณาจักรจันทราสีเลือดของเรา?”

“น่าเหลือเชื่อ!”

ผู้คนมากมายต่างก็ตกตะลึงและไม่อาจเชื่อในสายตาตัวเอง

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า

รองผู้จัดการหอการค้าบุหลันแดงคนนี้จะออกมาส่งผู้ปลุกพลังหนุ่มคนหนึ่งด้วยตัวเอง แม้แต่มหาเทวะยุทธ์ที่มาซื้อสินค้าที่นี่ก็ได้รับการต้อนรับจากผู้ปลุกพลังเท่านั้น

นั่นก็หมายความว่า ในสายตาของหอการค้าบุหลันแดง

ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนั้นสูงส่งยิ่งกว่ามหาเทวะยุทธ์อีกไม่ใช่เหรอ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ผู้คนมากมายก็สงสัยในตัวตนของผู้ปลุกพลังหนุ่มทันที กองกำลังและตระกูลขนาดใหญ่มากมายกระทั่งสืบค้นเรื่องนี้อย่างลับ ๆ

และขณะที่พวกเขาพูดคุยเรื่องนี้กันอยู่นั้น

ในตอนนั้นเอง รองผู้จัดการหอการค้าก็กลับหลังหันและกลับเข้าไปในร้านค้า

“นายท่าน พ่อหนุ่มคนนั้นเป็นใครมาจากไหนกัน? ร่ำรวยจนน่าเหลือเชื่อจริง ๆ!”

ผู้ปลุกพลังมากมายเดินออกมาข้างหน้าและเอ่ยถามด้วยความตกตะลึง

ก่อนหน้านี้ไม่นาน…

ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนั้นเข้ามาข้างใน และหลังจากที่ได้รับรายการสินค้า เขาก็ชี้นิ้วไปมาและเริ่มซื้อของ

ในตอนแรกก็ยังไม่มีใครสนใจ

แต่ยิ่งเวลาผ่านไป พนักงานในร้านก็พบว่าสินค้าที่ชายหนุ่มคนนี้ซื้อนั้นมีมูลค่ามหาศาลจนถึงขีดสุด

เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้อยู่เหนือกว่าหน้าที่รับผิดชอบของตัวเอง เธอจึงรีบเรียกผู้ดูแลมาอย่างรวดเร็ว

และเมื่อมาถึง เขาเองก็ต้องตกตะลึงในรายการสินค้าของผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนี้

ต้องรู้ด้วยว่า…

มูลค่าของสินค้าที่อีกฝ่ายซื้อนั้นเทียบเท่ากับหยกปฐมกาลหลายร้อยล้านก้อนเป็นอย่างน้อย นอกจากนั้น ในรายการยังมีสมบัติที่ไม่สามารถซื้อได้ด้วยหยกปฐมกาลเสียด้วยซ้ำ หากถูกขายออกไป พวกมันก็แทบจะเทียบเท่ากับกำไรเกือบหนึ่งปีของหอการค้าบุหลันแดงเลยทีเดียว

แต่…

เงินมหาศาลขนาดนี้นั้น แม้แต่มหาเทวะยุทธ์ก็ไม่สามารถจ่ายไหว

และผู้ปลุกพลังตรงหน้าก็ดูหนุ่มยิ่งนัก ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าชายหนุ่มคนนี้จะไม่สามารถจ่ายราคาทั้งหมดได้ในท้ายที่สุด

ผลลัพธ์ก็คือ…

หลังจากที่อีกฝ่ายได้ยินราคาทั้งหมด เขาก็แค่โบกมือเบา ๆ แล้วกองหยกปฐมกาลหลายสิบล้านก้อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาราวกับภูเขาทันที

ภาพอันน่าสะพรึงกลัวนี้นั้น แม้จะหวนนึกถึงในตอนนี้ก็ยังทำให้ต้องตกตะลึง

และแล้ว ไม่นานหลังจากนั้น ผู้ดูแลมากมายก็ได้รับรายงานเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว แม้แต่รองเจ้าหอก็รู้เรื่องและมาพบกับเขาด้วยตัวเอง

ท้ายที่สุด ผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนี้ซื้อสินค้าไปเป็นมูลค่าเท่ากับหยกปฐมกาลกว่าหลายร้อยล้านก้อน และแทบจะซื้อสมบัติหายากทั้งหมดที่พวกเขามีอยู่ในหอการค้าบุหลันแดงมาตลอดหลายปี

ดังนั้น ภาพที่รองผู้จัดการหอการค้าออกมาส่งเขาด้วยตัวเองจึงปรากฏขึ้น

อย่างไรแล้ว ลูกค้ารายใหญ่เช่นนี้นั้น หากไม่ใช่เพราะจักรพรรดิผู้เป็นเจ้าหอการค้าไม่อยู่ที่นี่ เขาก็คงจะเป็นผู้ออกมาพบด้วยตัวเองอย่างแน่นอน

“ท่านรอง ผมส่งคนออกไปสืบข้อมูลแล้วครับ เขาเพิ่งจะเดินทางมาถึงที่นี่และไม่มีใครรู้ที่มาที่ไป ท่านต้องการให้…”

ผู้ดูแลอีกคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

ขณะที่พูด สายตาของเขาก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ทุกคนเข้าใจสีหน้านี้ดี

ส่งคนออกไปลอบสังหารและนำสมบัติกลับมา!

อย่างไรแล้ว สมบัติที่มีมูลค่ากว่าหลายร้อยล้านก็อยู่บนตัวผู้ปลุกพลังหนุ่มคนนี้ และเมื่อเห็นว่าเขาไม่ใส่ใจมากนักกับการใช้จ่ายหยกปฐมกาลจำนวนมหาศาลเช่นนี้ เขาก็จะต้องครอบครองสมบัติอีกมากมายอย่างแน่นอน

พูดอีกอย่างก็คือ เขาคือขุมทรัพย์เดินได้ดี ๆ นี่เอง!

หากเป็นมหาเทวะยุทธ์ที่ครอบครองสมบัติเช่นนี้ก็คงเท่านั้น

ปัจจัยสำคัญคือเขาเป็นแค่ผู้ปลุกพลังหนุ่มที่ทำให้พวกเขาเกิดโลภมากขึ้นมา

ตอนนี้ เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ดูแล รองผู้จัดการหอการค้าก็เริ่มลังเล

แต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่พบกับผู้ปลุกพลังหนุ่มก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายดูหนุ่มแน่นและมีพละกำลังอยู่ในขั้นมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น แต่เขาก็เผยความอันตรายที่ทำให้ต้องใจเต้นระรัวออกมาเช่นกัน รองผู้จัดการหอการค้าจึงยังคงลังเลอยู่

หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ส่ายหน้าไปมาในท้ายที่สุด “ช่างเถอะ! คนคนนั้นดูไม่ธรรมดาเลย และเขาก็กล้านำหยกปฐมกาลมากขนาดนั้นออกมา เขาจะต้องมีอะไรสักอย่างแน่ พวกเรายังไม่ควรบุ่มบ่ามทำอะไร”

“ครับ!”

ผู้ดูแลทั้งหลายพยักหน้าและเตรียมแยกย้ายกันกลับไปทำงาน

แต่ ในตอนนั้นเอง เขาก็ได้ยินรองผู้จัดการหอการค้าเอ่ยขึ้น “อีกอย่าง… คนจากชางหลางยังอยู่ในเมืองไหม? หาโอกาสไปบอกเรื่องนี้กับพวกเขาด้วยล่ะ”

หืม?

เมื่อได้ยินดังนั้น เหล่าผู้ดูแลก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ “ผมจะจัดการให้ครับ”

รองผู้จัดการหอการค้าพยักหน้าเบา ๆ แล้วจึงเดินจากไป

…

หลังจากที่ออกมาจากหอการค้าบุหลันแดง ฉู่โม่วก็เที่ยวเตร็ดเตร่ในเมืองต่อไป

ก่อนหน้านี้เขาใช้หยกปฐมกาลหลายร้อยล้านก้อนซื้อสินค้าจากหอการค้ามาเป็นจำนวนมาก

แม้ว่าสมบัติเหล่านี้จะไม่ถือว่าเป็นสมบัติหายาก พวกมันต่างก็เป็นสมบัติที่ไม่อาจหาพบในเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ และส่วนมากก็ส่งผลในการฝึกฝนได้อย่างน่าอัศจรรย์

ฉู่โม่วซื้อพวกมันมาเพื่อฝึกฝน และในขณะเดียวกันก็คิดว่าจะนำพวกมันกลับไปให้เผ่าพันธุ์มนุษย์ในอนาคตด้วย

ส่วนความคิดสุดท้าย ก็คือนำสมบัติเหล่านี้เก็บเข้าไปในโลกบนฝ่ามือ

สมบัติเหล่านี้มีจำนวนมหาศาล และแต่ละชิ้นก็มีผลของตัวเอง

หากเก็บเข้าไป พวกมันก็สามารถพัฒนาสภาพแวดล้อมโดยรอบได้อย่างช้า ๆ ทำให้โลกในฝ่ามือของเขาสามารถเกิดสภาพแวดล้อมมากมายหลายรูปแบบ ซึ่งนำไปสู่สมบัติที่พิเศษยิ่งกว่าเก่าในภายหลัง

แน่นอนว่า

การซื้อสมบัติมากมายในคราวเดียวจะดึงดูดความสนใจของคนจำนวนมากเข้ามาอย่างแน่นอน

แต่ฉู่โม่วก็ไม่สนใจ แม้ว่าราชวงศ์จันทราสีเลือดจะมีวิทยายุทธ์ที่รุ่งเรืองอย่างถึงที่สุด ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งที่สุดก็อยู่ในขั้นมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น ด้วยพละกำลังของเขาในปัจจุบัน เขาไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวแม้แต่น้อย

เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้แต่สิ่งยั่วยุก็ไม่อาจทำอะไรได้ทั้งสิ้น

แน่นอนว่าปัญหาบางอย่างนั้นไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่ฉู่โม่วก็จะไม่ระแวดระวังหรือไม่ออกไปข้างนอกเพียงเพราะกลัวจะเกิดปัญหาอย่างแน่นอน

เหมือนเลิกกินอาหารเพราะกลัวสำลัก*[1]

เมื่อคิดเช่นนั้นในใจ ฉู่โม่วก็ถอนหายใจยาวออกมา

แล้วเขาก็เดินไปยังร้านค้าอื่น ๆ เพื่อเตรียมซื้อสินค้าต่อไป

[1] เปรียบถึงการไม่ทำสิ่งที่ควรทำเพราะปัญหาเล็กน้อยหรือเพราะกลัวปัญหา

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

8HT4EGWU

เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook

ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)

ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม

ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ