ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 848 อาณาจักรหมาป่าสวรรค์!

บทที่ 848 อาณาจักรหมาป่าสวรรค์!

เวลาผ่านไปเชื่องช้า แต่ก็ไม่อาจจะรู้ได้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว

บนดาวดวงเดิม

ฉู่โม่วที่อยู่ในดาวดวงนี้เพียงคนเดียว รู้สึกได้ถึงคลื่นผันแปรในร่างกายของเขา

ทันใดนั้น เขารีบลืมตาตื่นขึ้นมา

แสงสวรรค์สองดวงสว่างขึ้นมาจากดวงตาทั้งสองข้างของเขา มันทะลุเข้าไปในช่องว่างมิติ ส่องไกลไปยังดินแดนที่ไกลแสนไกลก่อนจะหายไป

‘การคาดเดาก่อนหน้าของฉันถูกต้องจริง ๆ!’

‘ใช้โลกและสวรรค์เป็นเตาหลอมตนเอง เป็นวิธีที่ถูกต้องที่สุด!’

ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอกและผุดยิ้มขึ้นมา

ยามที่ได้พินิจมองตนเอง

ก็พบว่าร่างกายของเขาดูดกลืนเพลิงจากผืนพิภพมาบ่มเพาะร่างของตนเองจนมีพลังธาตุไฟติดอยู่ภายในนี้แล้ว

หลังจากผ่านไปหลายเดือน เขาได้ดูดกลืนพลังงานทั้งหมดของเพลิงจากผืนพิภพ และตอนนี้มันทำให้ร่างกายของเขาได้รับการพัฒนาเป็นอย่างมาก

อย่างแรกสุดเลย มลทินที่ตกค้างอยู่ในร่างกายถูกขจัดไปจนหมดตั้งแต่ที่บ่มเพาะร่างกาย

แต่เดิมร่างกายของเขานั้นบริสุทธิ์และไร้ที่ติอยู่แล้ว ภายหลังจากการที่ได้ทำการชำระล้างไขกระดูกด้วยตำราแห่งการเปลี่ยนแปลงอยู่หลายครั้ง มันก็แทบไม่ได้มีการขจัดมลทินที่หลงเหลือออกเลย ผิดกับในตอนนี้ที่เขาฝึกฝนตนเองด้วยเพลิงพิภพ มันช่วยทำการขจัดมลทินต่าง ๆ ที่ตกค้างและเสริมสร้างให้ร่างของเขาแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า แกร่งกล้าเสมือนกับแผ่นเหล็กที่ถูกตีซ้ำจนอัดแน่นเป็นร้อยเท่าจากปกติ

สิ่งนี้ทำให้ฉู่โม่วเข้าถึงระดับการชำระล้างที่ลึกขึ้นอีกครั้ง

ร่างกายของเขามันบริสุทธิ์มากยิ่งขึ้น เส้นลมปราณก็ขยายออก และอวัยวะภายในเองก็พัฒนาด้วยเช่นกัน

ไม่เพียงแต่ความเร็วในการดูดกลืนอณูแห่งชีวิตของโลกและสวรรค์จะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากเท่านั้น มันยังช่วยให้การพัฒนาพลังสูงสุดของเขาสามารถเกิดขึ้นได้เพียงแค่เขากระตุ้นเลือดและลมปราณด้วย

ถึงจะดูเหมือนพลังกายเขาจะไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่แท้จริงแล้วสิ่งนี้ก็เพิ่มขึ้นเหมือนกัน

อย่างไรเสีย…

ไม่ว่าผู้ปลุกพลังจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่เขาก็มีขีดจำกัดที่เมื่อถึงระดับนั้นพวกเขาจะสามารถระเบิดพลังออกมาได้ในพริบตา

หากจะเปรียบผู้ปลุกพลังธรรมดาระเบิดพลังได้เทียบเท่ากับสายน้ำขนาดเล็ก ฉู่โม่วก่อนหน้านี้ก็เป็นดั่งลำธารไหลเอื่อย และหลังจากการที่ได้บ่มเพาะร่างกายอยู่ในวงล้อมแมกมา การระเบิดพลังระดับสุดยอดของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง ในตอนนี้มันอาจจะเทียบเท่าแม่น้ำข้ามทวีปได้แล้ว

การพัฒนาตนเองในครั้งนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันก้าวหน้าไปอย่างมาก

และนี่… เป็นเพียงการบ่มเพาะครั้งแรก

ด้วยความที่มีกระบวนท่าใช้โลกและสวรรค์เป็นเตาหลอมตนเองนั้น นี่จะไม่ใช่เพียงครั้งเดียวอย่างแน่นอน

เขาสามารถฝึกฝน บ่มเพาะตนเองได้อย่างไร้ขีดจำกัด นั่นหมายถึงฉู่โม่วยังสามารถหลอมร่างตนเองใหม่ได้ และมันจะช่วยทำให้การระเบิดพลังสูดสุดของเขาสูงขึ้น

ในตอนท้าย มันก็จะอยู่ในจุดที่น่ากลัวมาก ๆ

บางทีสักวันหนึ่ง

ต่อหน้าเขา ลำดับขั้นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวอีกต่อไป

“หากฉันเคยพูดว่าสิ่งนี้ดูจะไม่น่าเชื่อถือมาก่อน เห็นทีคงต้องถอนคำพูดซะแล้วสิ ตอนนี้ฉันมั่นใจมาก ๆ เลยว่า กระบวนท่าหลอมสร้างอาวุธนั้น ต่อให้จะไม่ใช่มรดกสืบทอดจากกระบวนท่าหลอมสร้างอาวุธ แต่มันย่อมเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพสูงอย่างแน่นอน!”

“เขตแดนลับช่างเป็นสถานที่ที่รวบรวมความน่าค้นหาไว้จริง ๆ ฉันจะต้องหาให้เจอแล้วเข้าไปสำรวจเพิ่มอีก!”

ฉู่โม่วพึมพำกับตนเอง

เพียงแค่มรดกชิ้นเดียวที่สลักไว้ แถมไม่ใช่อะไรที่สลักสำคัญด้วย แต่ก็ยังทรงพลังได้ถึงเพียงนี้

ชายหนุ่มจินตนาการไม่ออกเลย

หากเขาสามารถตามล่าหามรดกที่ถูกสลักไว้มาได้ทั้งหมดมันจะเป็นอย่างไร!

มันจะเป็นอย่างไรหากสามารถเข้าไปในวิหารหรือบ่อน้ำได้?

‘แต่…’

‘เขตแดนลับนั่นก็อันตรายมาก ๆ อยู่ ไหนจะการที่ยังไม่มีเบาะแสอะไรเลยอีก’

‘งั้นสิ่งที่ต้องทำด่วนที่สุด ก็คงจะเป็นการสืบหาข่าวเกี่ยวกับเขตแดนลับนั้น ระหว่างนั้นก็ไล่หาสถานที่ต่าง ๆ เพื่อที่จะดึงพลังของที่นั้น ๆ มาบ่มเพาะตนเองไปด้วย!’

มันไม่ใช่งานง่ายที่จะได้มาซึ่งข้อมูลของเขตแดนลับ

อย่างไรเสียอวิ๋นเหอก็ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่มากนัก และเขตแดนลับก็เปิดเมื่อหลายสิบปีก่อน ระยะเวลามันห่างกันเกินไป นอกจากผู้อาวุโสจริง ๆ คนนอกไม่สามารถรู้อะไรในจุดนี้ได้เลย

ในส่วนของการแสวงโชค มันจะเป็นต้องไปยังสถานที่ที่การฝึกยุทธ์เจริญรุ่งเรือง

ถึงแม้ว่าเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงจะมีความเก่งกล้า แต่ถ้ามองโดยรวม พวกเขาก็เป็นเพียงแค่จุดหนึ่ง แถมในเหล่าผู้สืบทอดเผ่าพันธุ์ก็ไม่ได้มีความน่าเลื่อมใสหรือนับถือเหมือนรุ่นก่อน ๆ ด้วย

‘เพราะฉะนั้น…’

‘ฉันคงต้องไปที่เมืองหลวงของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์!’

‘ถ้าเป็นที่นั่น ก็จะสามารถหาตัวผู้อาวุโสสักคนได้ และเป็นไปได้ด้วยที่จะสามารถหาข่าวเกี่ยวกับเขตแดนลับ ขณะเดียวกันก็อาจจะสามารถท้าทายพวกยอดฝีมือทั้งหลายแล้วชิงเอาพลังมา!’

คิดได้เช่นนั้น

ฉู่โม่วก็เตรียมแผนการที่จะออกจากที่นี่ไว้ในใจแล้ว

…

สามวันให้หลัง

ฉู่โม่วกล่าวคำลากับอวิ๋นเหอ

ในส่วนของอวิ๋นหลิง เธอยังคงอยู่ในแดนบรรพชน

เธอคนนี้มีร่างกายที่พิเศษ หากติดตามฉู่โม่วไปยังอาณาจักรหมาป่าสวรรค์ด้วย มันจะนำพาปัญหามาอีกมากมายเลยทีเดียว

นั่นเป็นเหตุผลที่ชายหนุ่มทิ้งเครื่องรางหยกที่มีพลังฝังอยู่ข้างในไว้ให้กับเธอ และอวิ๋นหลิงก็ค่อนข้างจะพอใจมาก ๆ หากเธอสามารถติดต่อหาเขาได้ยามที่มีอะไรเกิดขึ้น

ด้วยการมาส่งของอวิ๋นเหอและอวิ๋นหลิง ฉู่โม่วก็เดินทางออกจากเกาะบรรพบุรุษของเผ่ามนุษย์แพนด้าแดงไป

เขาขึ้นยานอวกาศ เดินทางไปในอวกาศอันกว้างใหญ่ มุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของอาณาจักรหมาป่าสวรรค์

ถึงแม้ว่าจะมีจุดมุ่งหมายชัดเจน

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้เดินทางเต็มความเร็ว ระหว่างทางนั้น หากเจอดาวเคราะห์ที่มีความพิเศษ เขาก็จะสามารถหยุดยานแล้วลงไปสำรวจบนดาวดวงนั้นได้ และเมื่อมั่นใจแล้วว่าที่ดาวดวงนั้นไม่มีอะไรแปลกประหลาด เขาก็จะสามารถกลืนกินพลังและเปลี่ยนมันเป็นอาหารให้กับกายาทองคำนิรันดร์ได้

หรือถ้าบนดาวดวงนั้นมีสิ่งแปลกประหลาดเหมือนไฟประหลาดที่เผาไหม้ทั้งโลกและสวรรค์ เขาก็จะสามารถนำพลังนั้นมาบ่มเพาะตนเองได้อีก

แผนเป็นเช่นนี้…

ดังนั้น จากการเดินทางที่ควรจะมีระยะเวลาเดินทางเพียงครึ่งเดือน แต่ฉู่โม่วกลับต้องใช้เวลาเดินทางทั้งหมดรวมเจ็ดเดือนเต็มเลย

เหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเมื่อเขาเข้ากระบวนการดูดกลืนและบ่มเพาะร่างกาย เขาใช้พลังของการเร่งเวลา ไม่เช่นนั้นแล้ว กระบวนการเหล่านี้อาจจะทำเสร็จได้ยากในเวลาสิบปีแน่ ๆ

วันนี้

ขณะที่ฉู่โม่วกำลังฝึกฝนอยู่ในยานอวกาศ เขาก็ได้ยินเสียงสัญญาณเตือนจากตัวยานอวกาศของตนว่า เขากำลังเข้าใกล้จุดหมายปลายทางแล้ว

ได้ยินเช่นนั้น ชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้นแล้วลุกเดินออกไปยังห้องโดยสาร

มองออกไปผ่านหน้าต่าง เขาสามารถมองเห็นจักรวาลที่อยู่ไกลออกไป ที่ปลายสายตานั้น มีดวงดาวที่ใหญ่เสียจนไม่อาจจะหาอะไรมาเปรียบเทียบได้อยู่

พูดกันตามตรง มันดูไม่เหมือนดาวเคราะห์สักเท่าไหร่

ด้วยความที่มันไม่ได้กลมเรียบ แต่มองผิวเผินแล้วค่อนข้างคล้ายกับหมาป่า

บนดาวดวงนั้น แสงศักดิ์สิทธิ์เปล่งปลั่งออกมา ยานอวกาศมากมายเข้าและออก ปะปนไปด้วยลำแสงที่พุ่งไปมา วงโคจรระหว่างดวงดาวต่อขยาย ทำให้ดาวเคราะห์ดวงนี้ดูมีแขนที่กำลังยื่นเข้าไปยังจักรวาลที่อยู่ไกลกว่านี้

ถึงแม้ว่าจะอยู่ไม่ใกล้

แต่มองจากไกล ๆ ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายยิ่งใหญ่ที่พร้อมจะกลืนกินเขาได้ทุกเมื่อ

ฉันมาถึงแล้ว อาณาจักรหมาป่าสวรรค์!

…

“ยานอวกาศที่กำลังบินเข้ามา ที่นี่คือท่าเทียบยาน โปรดให้เราตรวจสอบด้วย”

เขาขับยานเข้าไปยังจุดดังกล่าว ก่อนจะจอดยาน เสียงเตือนก็ดังขึ้น

ฉู่โม่วปฏิบัติตามคำขอของอีกฝ่ายและจอดเทียบที่ท่าเทียบยาน

ซู่ม!

ประตูเปิดออกและชายหนุ่มก็เดินออกมา ทันใดนั้นเขาก็พบกับผู้ปลุกพลังจำนวนมากเดินตรงเข้ามาหาเขา

“มาทางนี้ แล้วลงทะเบียนก่อน”

ผู้ปลุกพลังคนแรกกล่าวชี้แนะ

คนคนนี้ดูเหมือนเป็นมนุษย์หมาป่าอยู่เล็กน้อย มีพลังที่ไม่แข็งแกร่งมาก เขาน่าจะอยู่เพียงระดับมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับดูไม่ไยดีกับฉู่โม่วที่เป็นมหาเทวะยุทธ์เช่นเดียวกันสักเท่าไหร่ กลับกันยังดูไม่ค่อยแยแสอะไรด้วย

ถึงอย่างนั้น ชายหนุ่มก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาเดินตรงไปด้านหน้า

ตอบคำถามที่อีกฝ่ายถามทีละคำถาม

พักหนึ่ง เมื่อการลงทะเบียนสิ้นสุดลง ผู้ปลุกพลังรูปร่างเหมือนมนุษย์หมาป่าก็ตบกระดาษที่ใช้สำหรับลงทะเบียนเบื้องหน้าเสียงดัง “นี่เป็นอาณาจักรหมาป่าสวรรค์ ผู้ปลุกพลังต่างถิ่นจะต้องปฏิบัติตามกฎและข้อบังคับอย่างเคร่งครัด ไม่เช่นนั้น ไม่ว่าพวกคุณจะมาจากไหน มีภูมิหลังอย่างไร พวกคุณก็จะต้องถูกลงโทษทั้งหมด!”

โดนเตือนมาเช่นนั้น

จากนั้นเขาก็วางใบรับรองประจำตัวให้ฉู่โม่ว ซึ่งมันบันทึกข้อมูลต่าง ๆ ของเขาเอาไว้

สิ่งนี้… เป็นเครื่องบ่งบอกว่า ฉู่โม่วได้ผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติและอนุญาตให้เข้าไปในดวงดาวขนาดใหญ่นี้ได้แล้ว