ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 984 อัญมณีแก่นโกลาหล!
ไม่ต้องสงสัยเลย
สิ่งนี้เป็นภัยคุกคามอย่างแน่นอน และมันยังเป็นภัยคุกคามที่ไม่ได้ปิดซ่อนใด ๆ เลยด้วย
ทันทีที่ถ้อยคำนั้นหลุดมา เหล่าผู้ปลุกพลังก็หยุดพูด สีหน้าของพวกเขาถอดสี ทุกคนล้วนตระหนักได้ว่าเรื่องนี้อันตรายมาก แต่เพราะพวกเขาได้พูดไปแล้ว เช่นนั้นจะยังเหลือที่ว่างให้ปฏิเสธอีกเหรอ?
หากเขากล้าปฏิเสธอีกรอบ จักรพรรดิเทวะยุทธ์เบื้องหน้าคงไม่นิ่งนอนใจแน่
เพราะอย่างนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงแสดงท่าทีเหมือนว่าเห็นด้วยตาม ๆ กันเท่านั้น
“ดีมาก!”
ราชันย์เทวะยุทธ์พยักหน้าแล้วพูดขึ้นด้วยความพึงพอใจ “ไม่ต้องกังวล หากพวกแกทำได้ดี องค์ชายก็จะไม่ทำให้พวกแกแน่นอน!”
หลังจากพูดข่มขู่ไปแล้ว เขาก็ปรายตามองทุกคนด้วยท่าทีสูงส่งอีกครั้ง
ปลายนิ้วคนที่มาจากราชวงศ์อันร่ำรวยเช่นพวกเขามีหน้าที่มอบทั้งความเมตตาและแสดงความยิ่งใหญ่อยู่แล้ว
ผู้ปลุกพลังหลายคนที่ได้ยินแบบนั้นก็ขัดขืนไม่ได้ พวกเขาจึงทำได้เพียงเงียบและภาวนาให้ตนเองมีชีวิตรอดอยู่ในใจ เพื่อที่ตนจะได้รับการตบรางวัลและเห็นค่าจากอีกฝ่าย
ส่วนฉู่โม่วไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ ในครั้งนี้ เพียงพยักหน้าอย่างว่าง่าย
เมื่อมองไปยังราชันย์เทวะยุทธ์ที่กำลังหยิบถุงเก็บของใบหนึ่งขึ้นมาตอนนี้ ชายหนุ่มจึงหยิบสิ่งที่อยู่ในนั้น ซึ่งเป็นพืชวิญญาณกว่าสิบต้นที่กำลังเปล่งแสงสว่างราวกับดวงดาวสีเงินสว่างมาวางไว้เบื้องหน้า
“สิ่งนี้คือ ‘หญ้าดารา’ ที่องค์ชายของพวกแกได้ปลูกขึ้นมาด้วยต้นทุนที่สูง พวกแกรอจนกระทั่งทุกคนหยิบไปคนละต้น จากนั้นก็บินไปยังจักรวาล”
“จำเอาไว้ จำไว้ให้ดีว่าพวกนายต้องสกัดเอาน้ำเลี้ยงที่อยู่ในหญ้าดาราขณะบินออกไปด้วย เพื่อให้มันยิ่งน่าดึงดูด… เข้าใจหรือเปล่า?”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ครับ!”
ผู้ปลุกพลังมากมายรวมถึงฉู่โม่วพยักหน้า
“ไปได้แล้ว”
เขาโบกมือและบอกให้ชายหนุ่มออกไป
ดังนั้นทุกคน ณ ที่แห่งนี้จึงเดินไปหยิบหญ้าดาราด้วยความกระวนกระวายก่อนจากไป เตรียมจะนำสิ่งนี้ไปล่อมัจฉาห้วงมิติ
รอจนกระทั่งพวกเขาออกไปหมด
ราชันย์เทวะยุทธ์ก็เดินเข้าไปหาองค์ชายด้วยท่าทางอืดอาด เขาแสดงสีหน้าเชิงแก้ตัว “องค์ชาย ทุกอย่างพร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ เหลือเพียงรอให้ปลาแห่งมิติโบราณนั่นแสดงตัวเท่านั้น!”
องค์ชายหันไปมองเขาด้วยเสียง ‘ฮึ่ม’ เบา ๆ ผ่านโพรงจมูก ก่อนจะพูด “มั่นใจนะว่ามันอยู่ที่นี่?”
“กระหม่อมมั่นใจเลยว่า ที่นี่คือสถานที่ที่เอาไว้ล่ามัจฉาห้วงมิติแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ หากมันหลงไปกับกลิ่นอันเย้ายวนของหญ้าดารา จะต้องปรากฏตัวแน่นอน และเมื่อถูกเวทมนตร์กับดักขององค์ชายจับละก็ ปลาโบราณตัวนี้จะต้องหลุดไปไม่ได้อีกแน่นอน หลังจากนั้นสมบัติทั้งหมดจะตกอยู่ในมือขององค์ชาย!”
ราชันย์เทวะยุทธ์ให้คำสัญญา
“ก็หวังให้เป็นแบบนั้น แต่ไม่ว่ายังไงก็ห้ามให้เกิดข้อผิดพลาดเด็ดขาด”
องค์ชายพูดเรื่อยเปื่อย “หากแผนนี้สำเร็จ นายเองก็จะได้รางวัลไปด้วย แต่ถ้าพลาด นายคงรู้อยู่แล้วว่าจะเป็นยังไง…”
ราชันย์เทวะยุทธ์กลืนน้ำลาย เขาอ้ำอึ้งแล้วพูด “อย่าได้กังวลเลยพ่ะย่ะค่ะองค์ชาย ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว และกระหม่อมจะไม่ทำให้มีปัญหาใดทั้งสิ้น”
องค์ชายพยักหน้า จากนั้นเขาก็หันมองไปยังฉู่โม่วและผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่กำลังเดินไปไกลแล้ว ก่อนจะพูดสบาย ๆ ว่า “แล้วก็จัดการกับผู้ปลุกพลังพวกนี้หลังจากจบงานแล้วด้วย… การออกมาล่ามัจฉาห้วงมิติของฉันเพื่อหาสมบัติในครั้งนี้ จะให้หลุดออกไปข้างนอกไม่ได้ ทำให้เรื่องเงียบที่สุด”
“เรื่องนี้ก็ไม่มีปัญหาพ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย กระหม่อมรับทราบและจะจัดการปัญหานี้ให้เอง”
อีกครั้งที่ราชันย์เทวะยุทธ์ให้สัญญาอย่างไม่ลังเล
“ดีมาก”
“เอาละ ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็รอให้พวกมัจฉาห้วงมิตินั่นปรากฏตัวก็พอ!”
ขณะที่พูด องค์ชายก็แสดงสีหน้าคาดหวังออกมาด้วย
เขามาที่นี่เพื่อจะล่ามัจฉาห้วงมิติ ไม่ใช่เพราะผลึกสนธยาที่อยู่ภายในร่างของมัน ถึงแม้สิ่งนั้นจะมีมูลค่าสูงก็ตาม แต่ในฐานะที่เป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์หยวน มันเป็นสิ่งที่สามารถได้มาง่ายดาย เพียงพูดออกไป ไม่นานก็มีคนนำมันมาให้เอง
เหตุผลแท้จริงที่ทำให้เขามาที่นี่ด้วยตัวเอง ก็เพราะสมบัติที่ซ่อนอยู่ในฝูงมัจฉาห้วงมิติเหล่านี้ต่างหาก!
อัญมณีแก่นโกลาหล!
สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ในชายขอบจักรวาลที่เต็มไปด้วยความโกลาหลเท่านั้น มันเป็นสมบัติที่น่าเหลือเชื่อ ต่อให้ผู้ปลุกพลังขั้นจุดสูงสุดของจักรพรรดิเทวะยุทธ์มาเจอ พวกเขาก็ยังต้องตื่นเต้นจนเป็นบ้าและพยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้มันมา
ต้นเหตุที่เป็นแบบนั้นก็เพราะว่าสิ่งนี้จะช่วยในการขัดเกลาร่างกายอย่างมาก และทำให้ร่างกายก้าวเข้าสู่สภาวะที่ยอดเยี่ยม ช่วยในการทำให้ร่างกายบริสุทธิ์ถึงที่สุด
ในสายของราชวงศ์หยวนเองก็มีกองกำลังระดับสุดยอดที่กำลังสู้กันอยู่ที่ชายขอบจักรวาลเช่นกัน
บรรพบุรุษของพวกเขาเผอิญพบอัญมณีแก่นโกลาหลที่ถูกมัจฉาห้วงมิติกลืนกินเข้าไป หลังจากที่ช่วงชิงและได้มันกลับมายังตระกูล สิ่งนี้ก็ทำให้ทั้งตระกูลพลันตกตะลึง
และในฐานะองค์ชายของราชวงศ์ เขาใช้เวลาหลายทศวรรษเพื่อที่จะติดตามฝูงมัจฉาห้วงมิตินี้ จนกระทั่งในตอนนี้ เขาก็มั่นใจได้ถึงถิ่นที่อยู่ของพวกมัน
‘หากได้รับอัญมณีแก่นโกลาหลมา ร่างกายของฉันจะต้องพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นแน่!’
‘และตอนนั้น ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความไร้เทียมทานในขั้นราชันย์เทวะยุทธ์เลย ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิเทวะยุทธ์ ฉันก็ไร้เทียมทาน!’
หลังจากคิดแบบนั้น
องค์ชายแห่งราชวงศ์หยวนก็อดไม่ได้ที่จะแสดงแววตาละโมบ
และในการปิดเรื่องนี้เอาไว้ เหล่าผู้ปลุกพลังที่เกี่ยวข้องในงานนี้จะถูกฆ่าปิดปากทั้งหมด!
…
อีกฝั่งหนึ่ง
จิตสัมผัสของฉู่โม่วได้ปกคลุมย้อนกลับมายังต้นทาง ดังนั้นเขาจึงได้ยินบทสนทนาระหว่างองค์ชายกับราชันย์เทพยุทธ์โดยบังเอิญ
‘ไม่ผิดแน่!’
‘องค์ชายแห่งราชวงศ์หยวนไม่ได้คิดจะปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ’
‘แล้วส่วนสมบัติที่พูดถึง…’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง แววตาของเขาฉายแววประหลาด
เขาอดไม่ได้ที่จะสนใจสิ่งนี้เป็นอย่างมาก เพราะมันทำให้ทั้งวงศ์ตระกูลและองค์ชายคนนี้อยากได้มาครอบครอง
ขณะที่ฉู่โม่วกำลังคิด ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ก็เริ่มสกัดของเหลวจากหญ้าดารากันแล้ว ซึ่งชายหนุ่มเองก็ไม่ได้ชักช้า เขาใช้แรงบีบจากฝ่ามือเล็กน้อย ทันใดนั้นหญ้าดาราก็กลายเป็นดวงแสงขนาดเล็ก และเมื่อสังเกตดี ๆ ก็จะพบว่า ภายในดวงแสงนี้มีสภาพเหมือนฟองอากาศที่มีของเหลวใสอยู่
จากนั้นภายใต้การกระตุ้นของพลังศักดิ์สิทธิ์ มันก็ปลดปล่อยกลิ่นที่อธิบายไม่ได้ออกมา
กลิ่นนี้เป็นสิ่งที่กระตุ้นความหลงใหลในฝูงมัจฉาห้วงมิติได้ดีที่สุด แม้จะเป็นเพียงเล็กน้อย ทว่าฝูงปลาก็จะแหวกว่ายตามกลิ่นมาอย่างไม่ลังเล
ขณะที่กระตุ้นให้กลิ่นลอยออกไปเรื่อย ๆ ฉู่โม่วก็ลอยไปมาในห้วงอวกาศ ผิดกับผู้ปลุกพลังของราชวงศ์หยวนที่หาที่หลบซ่อนในสถานที่ต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว พวกเขารอให้มัจฉาห้วงมิติปรากฏตัวแล้วเริ่มกางค่ายกลขนาดใหญ่
ราว ๆ หนึ่งชั่วโมงให้หลัง
ซู่ม!
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งกำลังล่องลอย โดยถือหญ้าดาราไว้ในมือ ทันใดนั้น วงคลื่นก็ปรากฏขึ้นในอวกาศ ก่อนที่เขาจะได้ตอบสนอง ร่างของสัตว์อสูรยักษ์ก็ปรากฏขึ้นในห้วงอวกาศนั้น ปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์รุนแรงออกมาจนมนุษย์ร่างเล็กต้องสั่นกลัว
“ไม่… ไม่นะ… ช่วยฉันด้วย…”
คนคนนี้เป็นเพียงจุดสูงสุดของขั้นมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น ดังนั้นภายใต้แรงกดดันระดับนี้ ทั่วทั้งร่างของเขาเย็นยะเยือกจนขยับไปไหนไม่ได้ เจ้าตัวอดไม่ได้ที่จะร้องขอความช่วยเหลือ
แต่อนิจจัง เหล่าผู้ปลุกพลังจากราชวงศ์หยวนทำเหมือนตัวเองตาบอด ไม่มีใครตอบรับการขอความช่วยเหลือนี้เลย
งับ!
ในพริบตาเดียว ร่างของผู้ปลุกพลังคนนั้นก็ถูกกิน แม้แต่ต้นหญ้าดาราก็ยังถูกกลืนลงไปด้วย ด้วยเหตุนี้ มัจฉาห้วงมิติจึงค่อนข้างเป็นสุขไม่น้อย
ทว่านั่นยังไม่เพียงพอ มันรีบไล่ตามกลิ่นที่มันชื่นชอบจากผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ อีกด้วยความรวดเร็ว
“ไม่เอาน่า!”
“ออกไป!”
“มันมาแล้ว!”
กลุ่มผู้ปลุกพลังแตกตื่นกันหมด พวกเขารีบกระจายหนี
ทว่าตอนนั้น วงคลื่นในห้วงอวกาศก็ปรากฏขึ้นโดยรอบ พร้อมกันนั้นเอง ร่างของมัจฉาห้วงมิติก็ปรากฏขึ้นมาและกลืนกินผู้ปลุกพลังคนอื่นอีก
“ไม่! มันไม่ได้มีตัวเดียว!”
“มันอยู่เป็นฝูง!”
“หนีเร็ว!”
“ฉันยังไม่อยากตาย! ฉันยังไม่อยากตาย! ช่วยฉันด้วย!”
สีหน้าของเหล่าผู้ปลุกพลังแต่ละคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พวกเขาพากันอ้อนวอน แต่กลับไม่มีใครสนใจทั้งนั้น
YOU MAY ALSO LIKE
