ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 29 : พรสวรรค์ระดับห้าทอง ราชครูจิวม่อจื้อ
สมกับเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งถู่ฟาน ปี้อวิ๋น เสียมารยาทแล้ว
ทันทีที่จิวม่อจื้อโชว์พาวเสร็จ อาวุโสหยิน ที่ยืนดูท่าทีอยู่ด้านหลังก็รีบออกมาปรามหลานปี้อ
วิ๋นทันที นางก้มหน้ายอมรับผิดและถอยไปยืนด้านข้าง ปล่อยให้ผู้อาวุโสเป็นคนเจรจา
อาวุโสหยินประสานมือคารวะทั้งสองคนอย่างนอบน้อม ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านมาเยือนหอเบญจเซียนด้วยเหตุอันใด หากหอเบญจเซียนสามารถช่วยเหลือได้ เรายินดีทำให้เต็มที่
โจวสิงมองท่าทีที่เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังเท้าของอาวุโสหยิน แล้วอยากจะถามเหลือเกินว่า ทำไมก่อนหน้านี้ทำตัวหยิ่งยโสนักล่ะครับ
นี่แหละหนา การมี ขาใหญ่ มาด้วย มันดีอย่างนี้นี่เอง
โจวสิงกระแอมไอเล็กน้อย หันไปสบตาจิวม่อจื้อ แล้วเอ่ยขึ้น อาวุโสหยินก็ทราบดี ข้าเปิดโรงหมอ สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือสมุนไพร
ยังไม่ทันสิ้นเสียง อาวุโสหยินก็รีบเสนอทันที โอ้ เรื่องแค่นี้เอง หอเบญจเซียนของเรามีสมุนไพรจากเมี่ยวเจียงเพียบพร้อม ปกติเราขายให้ท่านในราคาทุนเพราะเห็นแก่หน้าหมอเทวดาเซวีย แต่วันนี้เห็นแก่หน้าท่านราชครูจิวม่อจื้อ ข้าขอตัดสินใจขายให้ท่านในราคา หกส่วน ของราคาตลาด ท่านหมอโจวเห็นเป็นอย่างไร
จิวม่อจื้อที่ยืนอยู่ด้านหลังยืดอกขึ้นด้วยความภูมิใจ เห็นไหมล่ะ แค่ข้าโผล่หน้ามา ราคาก็ลดฮวบฮาบ นี่แหละบารมีของราชครูแห่งถู่ฟาน
ในขณะที่จิวม่อจื้อคิดว่าโจวสิงคงรีบตะครุบข้อเสนอ โจวสิงกลับส่ายหน้าช้าๆ ทำเอาทุกคนในห้องงงเป็นไก่ตาแตก
ราคาหกส่วนนี่คือต่ำกว่าทุนแล้วนะ ยังไม่พอใจอีกเหรอ
อาวุโสหยินหน้าเริ่มตึง แต่พอเหลือบไปเห็นจิวม่อจื้อ นางก็ฝืนยิ้มเตรียมจะลดให้อีกส่วน
แต่โจวสิงยกมือห้าม อาวุโสหยินอย่าเพิ่งเข้าใจผิด
ข้าต้องการสมุนไพรก็จริง แต่ข้าไม่ได้จะมาซื้อ ข้าจะเอา ของวิเศษ มาแลกเปลี่ยน
ของวิเศษ อาวุโสหยินเลิกคิ้ว
ไม่ทราบว่าอาวุโสหยินเคยได้ยินชื่อ ยาเม็ดนอแรดคุ้มภัย หรือไม่
คำถามนี้ทำเอาอาวุโสหยินตาโตเป็นไข่ห่าน นั่นมัน ของวิเศษของ อาวเอี้ยงฮง (พิษประจิม) แห่งห้าทิศนี่นา ว่ากันว่าพกติดตัวไว้ ร้อยพิษมิอาจกล้ำกราย สัตว์พิษทั้งหลายต่างเกรงกลัว ท่าน ท่านหมายถึงสิ่งนี้จริงๆ หรือ
สำหรับพรรคเบญจพิษที่ต้องคลุกคลีกับสัตว์พิษทุกวัน ของสิ่งนี้มีค่าดั่งชีวิต เทียบกับสมุนไพรไม่กี่รถม้า ยาเม็ดนี้มีค่ามากกว่าเป็นร้อยเท่า
เมื่อเห็นโจวสิงพยักหน้า อาวุโสหยินก็ทิ้งมาดขรึมทันที ท่านหมอโจว ท่านต้องการแลกเปลี่ยนอย่างไร บอกมาได้เลย พรรคเรายินดีทุ่มสุดตัว
โจวสิงแกล้งทำท่าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยข้อเสนอ ข้าต้องการให้พรรคเบญจพิษ ส่งสมุนไพรและสัตว์พิษให้ข้าฟรีๆ ทุกเดือน แลกกับ สูตรการปรุง ยาเม็ดนอแรดคุ้มภัย
ตอนแรกที่ได้ยินคำว่า ฟรีทุกเดือน อาวุโสหยินหน้าเสีย คิดว่าโจวสิงจะเอาเปรียบ แต่พอได้ยินคำว่า สูตรการปรุง นางก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแก้มปริทันที
สูตรการปรุง ไม่ใช่แค่ยาเม็ดเดียว นั่นหมายความว่าพวกนางสามารถผลิตมันขึ้นมาใช้เองได้ทั้งพรรค นี่มันยกระดับความปลอดภัยและศักยภาพของพรรคเบญจพิษแบบก้าวกระโดด
แต่อาวุโสหยินยังลังเลเล็กน้อย เอ่อ แล้วปริมาณที่ท่านต้องการในแต่ละเดือนล่ะ
โจวสิงยิ้ม ไม่ต้องห่วง ข้าไม่โลภมากหรอก ข้าจะส่งรายการไปให้ล่วงหน้า สมุนไพรทั่วไปไม่เกินสามรถม้า ของหายากก็แล้วแต่กรณี ส่วนสัตว์พิษทั่วไปขออย่างละลังก็พอ
ถ้าตกลง สูตรยาก็เป็นของพวกท่าน
ข้อเสนอนี้ทำเอาทุกคนตะลึง โดยเฉพาะจิวม่อจื้อ เขามองแผ่นหลังของโจวสิงด้วยความซาบซึ้งจนน้ำตาซึม
สูตรยาล้ำค่าระดับตำนาน เขายอมแลกมันเพื่อให้ได้สมุนไพรมา รักษาข้า ทั้งหมดนี้ เพื่อข้าคนเดียว
จิวม่อจื้อรู้สึกผิดที่เคยคิดว่าโจวสิงงกเงินค่าข้าว และซาบซึ้งในน้ำใจอันยิ่งใหญ่ของหมอหนุ่มผู้นี้
อาวุโสหยินไม่รอถามความเห็นใคร นางตอบตกลงทันที ตกลง ตามที่ท่านหมอโจวว่ามา พรรคเบญจพิษขอรับประกันว่าจะจัดส่งของให้ท่านอย่างดีที่สุด
โจวสิงพยักหน้าพอใจ ล้วงกระดาษสูตรยาออกจากอกเสื้อยื่นให้
อาวุโสหยินรับไปดูด้วยมือสั่นเทา แม้นางจะไม่เคยเห็นของจริง แต่ด้วยความเชี่ยวชาญด้านพิษ นางดูปราดเดียวก็รู้ว่าสูตรนี้ของจริงแท้แน่นอน
โจวสิงกล่าวทิ้งท้าย หวังว่าพวกท่านจะรักษาสัญญา ไม่อย่างนั้น จิวม่อจื้อก้าวออกมายืนข้างๆ ส่งสายตาอำมหิต อาตมาคงต้องไปเทศนาธรรมที่เมี่ยวเจียงด้วยตัวเอง
อาวุโสหยินรีบพยักหน้ารับคำ จากนั้นก็สั่งให้คนไปเตรียมรถม้าและสมุนไพรให้โจวสิงขนกลับไปทันที
โจวสิงกับจิวม่อจื้อช่วยกันขนสมุนไพรขึ้นรถม้า แล้วมุ่งหน้ากลับตำบลเจ็ดจอมยุทธ์
ระหว่างทาง จิวม่อจื้ออดถามไม่ได้ หมอเทวดาโจว ท่านรู้ใช่ไหมว่าสูตรยานั้นมีค่าแค่ไหน
โจวสิงขับรถม้าไปพลางตอบไปพลาง รู้สิ แต่สำหรับข้า มันเทียบไม่ได้กับสมุนไพรที่จำเป็นต่อการรักษาคนหรอก (หมายถึงรักษาเอ็งนั่นแหละ)
จิวม่อจื้อเงียบกริบ ในสมองเขาตีความไปว่า เทียบกับชีวิตเจ้าแล้ว สูตรยานั่นก็แค่กระดาษแผ่นหนึ่ง
ลมพัดผ่านใบหน้า ราชครูผู้แข็งแกร่งเงยหน้ามองฟ้า กลั้นน้ำตาแห่งลูกผู้ชาย ตั้งแต่ท่านอาจารย์เสียไป ก็มีแต่เจ้าหมอคนนี้แหละที่ดีกับข้าที่สุด
โจวสิงหันมาเห็นจิวม่อจื้อเงียบไป ก็จะชวนคุย แต่สายตาเหลือบไปเห็นตัวเลขบนหัวของอีกฝ่าย
[ค่าความสัมพันธ์: 89]
โจวสิงตาโต มาแล้ว เขารีบยัดบังเหียนใส่มือจิวม่อจื้อ ท่านราชครู ขับรถที
จิวม่อจื้อรับบังเหียนไปอย่างงงๆ ส่วนโจวสิงรีบเปิดหน้าต่างระบบดูข้อมูลทันที
[ ข้อมูลตัวละคร: จิวม่อจื้อ ] ค่าความสัมพันธ์: 89 (ระดับ: มิตรสหาย / เลือกได้ 1 ป้ายคำ)
[สีทอง: ผู้รอบรู้สรรพวิชา]
เชี่ยวชาญทั้งพุทธและเต๋า ทั้งวิชาเส้าหลินและวิชาทิเบต เมื่อเลือกป้ายคำนี้ หากท่านฝึกวิชาพร้อมกันมากกว่า 10 วิชา ความเร็วในการฝึกจะเพิ่มขึ้น 300%
[สีทอง: ปรมาจารย์หมัดมวย]
รักการต่อสู้ด้วยมือเปล่าเป็นชีวิตจิตใจ ฝึกสำเร็จทั้งดาบเปลวเพลิง ดรรชนีบุปผา ฝ่ามือปรัชญา และวิชาเตะต่อยอีกเพียบ เมื่อเลือกป้ายคำนี้ ความเร็วในการฝึกวิชาสายมือเปล่าจะเพิ่มขึ้น 300%
[สีทอง: ปัญญาญาณล้ำเลิศ]
ไม่ว่าจะคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น พลังไร้ลักษณ์น้อย หรือ 72 ยอดวิชาเส้าหลิน เขาล้วนเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเลือกป้ายคำนี้ ค่า ปัญญาญาณ ของท่านจะเพิ่มขึ้น 200%
[สีทอง: โชค ฝีมือต่างหาก]
แม้แต่คัมภีร์ที่ขาดหาย หรือวิชาที่ฝึกยากแสนเข็ญ เขาก็ยังดันทุรังฝึกจนสำเร็จได้ เมื่อเลือกป้ายคำนี้ โอกาสสำเร็จในการฝึกวิชาที่ไม่สมบูรณ์หรือวิชาความยากระดับสูง จะเพิ่มขึ้น 300% (
[สีทอง: ราชาแห่งความเพียร]
ต่างจากต้วนอวี้ที่เติมทรู หรือเฉียวฟงที่เกิดมาเทพ จิวม่อจื้อเก่งได้เพราะ ขยัน เมื่อเลือกป้ายคำนี้ ยิ่งท่านใช้เวลาฝึกมากเท่าไหร่ ความเร็วในการฝึกและค่าปัญญาญาณจะยิ่งเพิ่มขึ้นทวีคูณ (สูงสุด 3 เท่า)
ห้าทอง เท่ากับตาเฒ่าวาดภาพเป๊ะ
แต่โจวสิงสังเกตเห็นสิ่งหนึ่ง ป้ายคำ [ปัญญาญาณล้ำเลิศ] ให้โบนัสแค่ 2 เท่า (200%) ต่างจากของตาเฒ่าวาดภาพที่ให้ 3 เท่า
โจวสิงสันนิษฐานว่า อาจเป็นเพราะเขาเคยเลือกป้ายคำสาย ปัญญาญาณ ไปแล้ว (จากตาเฒ่าวาดภาพ) ระบบเลยลดโบนัสลงเพื่อไม่ให้โกงเกินไป
แต่ถึงอย่างนั้น 2 เท่าก็คือ 2 เท่า เมื่อรวมกับของเดิมที่มีอยู่ 3 เท่า มันจะเป็นเท่าไหร่กันนะ
โจวสิงตัดสินใจเด็ดขาด เขาต้องการไปให้สุดในสาย ปัญญาญาณ เพราะสุดท้ายแล้ว การสร้างวิชาของตัวเองคือจุดสูงสุด
ข้าเลือก [ปัญญาญาณล้ำเลิศ]
YOU MAY ALSO LIKE
