ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 37 : การมัดมือชกทางศีลธรรมของจิวม่อจื้อ
ถ้าจะบอกว่าเยนน้ำเทียนเป็นมือกระบี่อันดับหนึ่งแห่งต้าหมิง อาจมีหลายคนคัดค้าน เพราะในยุทธภพยังมี ไซมึ้งชวยเสาะ เฮียะโกวเซี้ยะ เจี่ยเสี่ยวฮง และยอดมือกระบี่อีกมากมายที่เยนน้ำเทียนไม่เคยประลองด้วย
แต่ถ้าบอกว่าเขาคือ จอมยุทธ์คุณธรรมอันดับหนึ่งแห่งต้าหมิง ข้อนี้ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ เยนน้ำเทียนเป็นคนจิตใจดีงาม เที่ยงตรง รักความยุติธรรม และให้ความสำคัญกับมิตรภาพเหนือสิ่งอื่นใด
เขาช่วยเหลือผู้คนมานับไม่ถ้วน จึงไม่แปลกที่จะจำหน้าคนที่เคยช่วยไม่ได้ทุกคน ในสายตาของเยนน้ำเทียน ถ้าเด็กคนนี้บอกว่าข้าเคยช่วย ก็คงเคยช่วยจริงๆ นั่นแหละ คนดีๆ ที่ไหนจะมาโกหกเรื่องแบบนี้
ยิ่งเมื่อนึกย้อนไปถึงตอนที่เขาถูกหักหลังและบาดเจ็บสาหัสในหุบเขาคนโฉด ทิ้งให้หลานชาย (ลูกของน้องร่วมสาบาน) ต้องเผชิญชะตากรรมตามลำพัง แต่สวรรค์ยังมีตา หลานชายของเขารอดมาได้ และยังพาเขามาเจอกับคนที่เขาเคยช่วยเหลือในอดีต ซึ่งคนๆ นั้นก็กลับมาช่วยชีวิตเขาในยามวิกฤต
นี่มัน กงล้อแห่งกรรมดีชัดๆ เยนน้ำเทียนรู้สึกซาบซึ้งใจจนพูดไม่ออก
ในขณะที่เยนน้ำเทียนกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกดีๆ โจวสิงก็แอบส่งสัญญาณให้จิวม่อจื้อ ราชครู ถึงตาของท่านแล้วนะ
โจวสิงไม่อยากทำลายบรรยากาศ ผู้มีพระคุณ ด้วยการทวงค่ารักษา แต่ก็ไม่อยากพลาดโอกาสได้คัมภีร์ดีๆ (เพื่อเอาไปแลกเปลี่ยนหรือสะสม) ดังนั้น หน้าที่ ตัวร้ายผู้ทวงหนี้ จึงต้องตกเป็นของราชครูจิวม่อจื้อ
จิวม่อจื้อรับสัญญาณแล้วยิ้มมุมปาก วางใจได้เลยสหาย เรื่องบีบคั้นทางศีลธรรม อาตมาถนัดนัก
เขาเข้าใจความคิดของโจวสิงทันที หมอโจวเป็นคนดีมีคุณธรรม (ในสายตาจิวม่อจื้อ) ไม่กล้าทวงบุญคุณ งั้นอาตมานี่แหละ จะเป็นคนทวงให้เอง เพื่อเพื่อน ยอมเป็นตัวร้ายก็ยอม
จิวม่อจื้อก้าวออกมาข้างหน้า ประสานมือคารวะเยนน้ำเทียน ท่านจอมยุทธ์เยน อาตมาขอถามสักคำ หมอเทวดาโจวเปิดโรงหมอ รักษาชาวบ้านในราคาทุน แทบไม่ได้กำไร คนเช่นนี้ถือเป็นหมอที่ดีหรือไม่
เยนน้ำเทียนพยักหน้าทันที แน่นอน นับเป็นหมอผู้ประเสริฐ ความชื่นชมในตัวโจวสิงพุ่งสูงขึ้นไปอีก
จิวม่อจื้อรุกต่อ แล้วถ้าหมอผู้นั้น ยอมสละของวิเศษล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้ เพียงเพื่อช่วยชีวิตคนไข้คนหนึ่ง คนเช่นนี้ถือเป็นยอดคนผู้เสียสละหรือไม่ (จิวม่อจื้อพูดถึงตัวเองที่โจวสิงยอมแลกสูตรยาเพื่อช่วยรักษา แต่เอามาเนียนใช้กับเคสนี้ด้วย)
เยนน้ำเทียนตบเข่าฉาด ยอดเยี่ยม ช่างเป็นวีรบุรุษโดยแท้
ดี จิวม่อจื้อยิ้มกว้าง ในเมื่อท่านยอมรับว่าหมอโจวเป็นคนดีมีคุณธรรมปานนี้ ท่านเยนน้ำเทียนผู้ยิ่งใหญ่ จะใจจืดใจดำ เบี้ยวค่ารักษา เขาได้ลงคอเชียวหรือ
คำถามนี้เหมือนหมัดฮุคเข้าเต็มคาง เยนน้ำเทียนชะงักกึก
จิวม่อจื้อรีบเสริม (ใส่ไฟ) ก่อนหน้านี้ หลานชายของท่านได้ตกลงกับเราไว้แล้วว่า หากรักษาท่านหาย จะมอบวิชาให้หนึ่งแขนงเป็นค่าตอบแทน หมอโจวเกรงใจท่านเพราะเห็นแก่บุญคุณเก่า แต่ท่านเยน ท่านจะยอมให้คนดีๆ แบบนี้ต้องขาดทุนย่อยยับเพราะช่วยท่านอย่างนั้นรึ
เซียวฮื้อยี้จะอ้าปากเถียง แต่เยนน้ำเทียนยกมือห้าม
หลวงพ่อพูดถูก เยนน้ำเทียนกล่าวเสียงหนักแน่น สายตาเปี่ยมด้วยความเด็ดเดี่ยว คนเราเกิดมาต้องมีความละอายต่อฟ้าดิน ในเมื่อรับปากแล้ว หากไม่ทำตามก็เสียชาติเกิด อีกอย่าง การที่ข้าเคยช่วยเขาในอดีต นั่นคือความสมัครใจ ไม่ได้หวังผลตอบแทน หากวันนี้ข้าใช้เรื่องนั้นมาอ้างเพื่อเบี้ยวหนี้ ข้าเยนน้ำเทียนคงไม่มีหน้าไปพบใครในยุทธภพ
คำพูดนี้ทำเอาโจวสิงที่แกล้งทำเป็นปฏิเสธอยู่ข้างๆ ถึงกับไปไม่เป็น โดนตอกกลับด้วยคุณธรรมขั้นสูงซะงั้น
จิวม่อจื้อหันมาขยิบตาให้โจวสิง เห็นไหมล่ะ ฝีมือการบีบคั้นของอาตมา สุดยอดไหมล่ะ
เยนน้ำเทียนหันมามองโจวสิงด้วยแววตาจริงใจ น้องชายโจว ไม่ต้องเกรงใจ ข้ามีวิชาติดตัวอยู่สามวิชาหลัก หนึ่งคือ พลังอาภรณ์วิวาห์ สองคือ เพลงกระบี่เทพเจ้า และสามคือ หมัดเทพเยนน้ำเทียน
เจ้า อยากได้วิชาไหน
ทุกครั้งที่เยนน้ำเทียนเอ่ยชื่อวิชา จิวม่อจื้อที่ยืนอยู่ข้างหลังก็กำหมัดแน่น กัดฟันกรอด อาภรณ์วิวาห์ เพลงกระบี่เทพ หมัดเทพ โอ๊ยยยย อยากได้หมดเลยโว้ยยยย
หน้าของราชครูแดงก่ำ เส้นเลือดปูดโปน ความเจ็บปวดที่สุดในโลกไม่ใช่การไม่ได้ครอบครอง แต่คือการมีของดีกองอยู่ตรงหน้าให้เลือกตั้งสามอย่าง แต่เลือกได้แค่อย่างเดียว
และที่เจ็บปวดยิ่งกว่า คนเลือกไม่ใช่เขา
จิวม่อจื้อน้ำตาตกใน มองโจวสิงด้วยสายตาเว้าวอน หมอโจว เลือกดีๆ นะ เลือกเผื่ออาตมาด้วย
YOU MAY ALSO LIKE
