ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 64 : คัมภีร์ยุทธ์ที่ซ่อนในขุนเขา
ค่ำคืนนั้น โจวสิงและฮวาหม่านโหลวร่วมรับประทานอาหารเย็น ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน
โจวสิงนั่งขัดสมาธิบนเตียง เดินลมปราณตามกิจวัตร ก่อนจะล้มตัวลงนอนหลับสบาย
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น โจวสิงตื่นแต่เช้า จัดแจงพกอาวุธลับและยาพิษให้พร้อมสรรพ แล้วเดินออกจากห้อง
ที่โถงชั้นล่าง ฮวาหม่านโหลวนั่งรออยู่ก่อนแล้ว พอได้ยินเสียงคนรับใช้กระซิบ เขาถึงได้หันหน้าไปทางบันได
แม้จะตาบอด แต่หูของเขาดีเลิศกว่าคนทั่วไป แต่เมื่อครู่โจวสิงเดินลงบันไดมา ฮวาหม่านโหลวกลับไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเลยแม้แต่น้อย
ฮวาหม่านโหลวเอียงหูฟังอีกครั้ง ก็ยังไร้สุ้มเสียง วิชาตัวเบาของหมอเทวดาโจวช่างล้ำเลิศจริงๆ
คุณชายฮวา เป็นอย่างไรบ้าง
โจวสิงเอ่ยทักทายอย่างอารมณ์ดี
ฮวาหม่านโหลวพยักหน้า สมุนไพรเตรียมพร้อมแล้ว ท่านราชครูเพิ่งพาองครักษ์ของข้าไปต้มยาที่หลังบ้านเมื่อครู่นี้เอง
โจวสิงผายมือ รอยาชาได้ที่ เราก็เริ่มกันเลย ไปรอที่ห้องเถอะ
เพื่อความสะดวกและความเป็นส่วนตัว ฮวาผิง คนสนิทของฮวาหม่านโหลว ได้เหมาโรงเตี๊ยมแห่งนี้ไว้ทั้งหลัง ปิดประตูแน่นหนา กันคนนอกรบกวนเวลาโจวสิงรักษา
ฮวาผิงนำทางทั้งสองไปยังห้องที่เตรียมไว้
โจวสิงจัดเตรียมเครื่องมือผ่าตัด ไม่นานจิวม่อจื้อก็ยกถ้วยยาเข้ามา มันคือยาชาสำหรับฮวาหม่านโหลว ส่วนจิวม่อจื้อต้องไปต้มยาอีกชุด สำหรับกินหลังผ่าตัด
ขั้นตอนเหมือนตอนรักษาหยวนสุยอวิ๋น ให้ฮวาหม่านโหลวกินยาชา แล้วฝังเข็มเร่งฤทธิ์ยา รอจนหลับลึก โจวสิงก็จัดการเชือดโจรเด็ดบุปผา ควักลูกตาออกมา
ด้วยประสบการณ์จากเคสแรก โจวสิงทำงานคล่องแคล่วขึ้นมาก ตัดขั้นตอนยุ่งยากที่ไม่จำเป็นออก ตั้งแต่ลงมีดจนเย็บแผล มือของเขานิ่งและลื่นไหลไม่มีสะดุด
จากเดิมที่ต้องใช้เวลาสามชั่วยาม คราวนี้โจวสิงใช้เวลาแค่สองชั่วยามก็เสร็จเรียบร้อย
ถอนเข็ม ป้อนยา เก็บงานเรียบร้อย โจวสิงกับจิวม่อจื้อก็ตรงดิ่งไปที่กองสมบัติ
ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้รักษา เลยเกรงใจไม่กล้ารับ แต่ตอนนี้งานเสร็จแล้ว รับได้เต็มที่
จิวม่อจื้อยิ้มหน้าบาน กอดหีบใบสุดท้ายแน่นไม่ยอมปล่อย
โจวสิงเปิดดูหีบใบแรกๆ
เขากดหัวจิ้งจอกเก้าหางที่ทำท่าจะพุ่งใส่สมุนไพร แล้วหัวเราะออกมา
จริงอย่างที่ฮวาหม่านโหลวบอก สมุนไพรพวกนี้อายุร้อยปีขึ้นไปทั้งนั้น แถมยังมีโสมหิมะพันปีอยู่ด้วย
โสมหิมะพันปีเป็นของล้ำค่า แค่กินสดๆ ก็รักษาโรคร้ายและแก้พิษได้สารพัด ถ้าเอามาปรุงยา เท่ากับมีชีวิตสำรองเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชีวิต
น่าเสียดายที่โสมหิมะพันปี ไม่เหมือนบัวหิมะพันปีแห่งเทียนซาน ที่กินแล้วเพิ่มกำลังภายในได้ โสมหิมะพันปีในตำนานมังกรหยกไม่มีสรรพคุณนี้
แต่แค่แก้พิษรักษาโรคได้ครอบจักรวาลก็สุดยอดแล้ว โจวสิงไม่เรื่องมากหรอก
เอาโสมหิมะติดตัวไป ที่เหลือฝากคุณชายฮวาเก็บไว้ก่อน
โจวสิงสั่ง จิวม่อจื้อวางคัมภีร์ลงอย่างอาลัยอาวรณ์ คัมภีร์พวกนี้ไม่ใช่ไก่กา มีวิชาดีๆ หลายเล่ม ถ้าไม่ได้ติดตามโจวสิง เขาคงขออยู่ศึกษาต่อแล้วค่อยไป
แต่น่าเสียดาย เขาต้องไปคุ้มครองโจวสิงนี่นา
หมอเทวดาโจว คุณชายฟื้นแล้ว
เสียงตื่นเต้นของฮวาผิงดังขึ้น
โจวสิงเก็บกล่องโสมหิมะเข้าอกเสื้อ แล้วถือถ้วยยาเดินเข้าไป พอฮวาหม่านโหลวดื่มยาหมด โจวสิงก็กำชับข้อห้ามต่างๆ เหมือนที่บอกหยวนตงหยวนและหยวนสุยอวิ๋นเปี๊ยบ
แต่เพราะเขาไม่ได้อยู่ที่โรงหมอ เลยปรุงยาให้ไม่ได้ ทำได้แค่เขียนใบสั่งยาให้ฮวาหม่านโหลวไปปรุงเอง
คุณชายฮวา ข้ากับท่านราชครูต้องเดินทางไปต้าซ่ง ของพวกนี้ขนไปลำบาก คงต้องรบกวนคุณชายฮวาช่วยเก็บรักษาไว้ก่อน
โจวสิงกล่าว ฮวาหม่านโหลวที่ตายังพันผ้ากอซอยู่ยิ้มกว้าง ฤทธิ์ยาชาหมดแล้ว ยาใหม่เพิ่งออกฤทธิ์ แม้จะเจ็บตามาก แต่เขาก็หุบยิ้มไม่ได้ ยี่สิบกว่าปีแล้ว ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมีวันที่ได้กลับมามองเห็นอีกครั้ง
หมอเทวดาโจววางใจ ของพวกนี้ข้าจะดูแลอย่างดี รอท่านกลับจากต้าซ่ง ข้าจะนำไปส่งให้ถึงบ้าน
ฮวาหม่านโหลวรับปากเสียงหนักแน่น
คุยกันต่อจนตะวันโด่ง โจวสิงจึงขอตัวลา ขี่ม้าเดินทางต่อพร้อมจิวม่อจื้อ
หมอเทวดาโจว เดินหน้าไปอีกหน่อยก็ถึงเทือกเขาคุนหลุนแล้ว ลอดผ่านหุบเขาคนโฉดไป จะถึงรอยต่อระหว่างซีเซี่ยกับถูฟาน เดินทางต่ออีกเจ็ดวันก็น่าจะถึงเทียนซาน
เดินทางมาหลายวัน ในที่สุดก็เห็นเงาเทือกเขาคุนหลุนลางๆ จิวม่อจื้อนั่งบนหลังม้า ชี้ชวนให้ดูราวกับมัคคุเทศก์
โจวสิงดึงบังเหียน หยุดม้ามองดู
จิวม่อจื้อเห็นโจวสิงหยุดมองด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ ก็ถามด้วยความสงสัย หมอเทวดาโจวเคยมาเขาคุนหลุนหรือ
ถามจบก็นึกขึ้นได้ หัวเราะแก้เก้อ ดูความจำอาตมาสิ หมอเทวดาโจวเคยไปต้าซ่งกับอาจารย์ ย่อมต้องผ่านเขาคุนหลุนอยู่แล้ว
โจวสิงพยักหน้า สายตายังคงจับจ้อง ใช่ ข้าเคยมา เกือบสี่ปีแล้วมั้ง ตอนนั้นได้ข่าวว่ามีสุดยอดคัมภีร์ซ่อนอยู่ในเขาคุนหลุน เลยชวนอาจารย์มาหา แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ สุดท้ายเลยถอดใจไปต้าซ่งแทน
ได้ยินคำว่า สุดยอดคัมภีร์ ตาจิวม่อจื้อก็ลุกวาว สุดยอดคัมภีร์ หมอเทวดาโจวเรียกว่าสุดยอดคัมภีร์ แสดงว่าต้องไม่ธรรมดาแน่
จิวม่อจื้อชักไม่อยากไปต่อแล้ว อยากอยู่หาคัมภีร์ซะตรงนี้เลย
โจวสิงพยักหน้า วิชานี้ชื่อว่า พลังเก้าเอี้ยง ไม่ธรรมดาจริงๆ
จิวม่อจื้อพึมพำชื่อวิชา แล้วถามต่อ พลังเก้าเอี้ยงมีดียังไงหรือ หมอเทวดาโจว
โจวสิงกระตุ้นม้าเดินหน้าต่อ จิวม่อจื้อรีบตามประกบ ทั้งสองขี่ม้าคุยกันไปเรื่อยๆ
พลังเก้าเอี้ยงมีจุดเด่นสี่อย่าง หนึ่งคือฟื้นฟูกำลังภายในเร็วมาก เร็วกว่าพลังไร้ลักษณ์น้อยเสียอีก สองคือกายาแกร่งดุจเหล็กไหล ป้องกันและสะท้อนพลังโจมตีได้ สามคือรักษาอาการบาดเจ็บได้ชะงัด กันพิษร้อยแปด และข่มพลังธาตุเย็นและหยินได้ทุกชนิด สี่คือรวบรวมแก่นแท้แห่งยุทธภพไว้ ฝึกสำเร็จแล้วจะเข้าใจวิชาอื่นได้ง่ายดาย เหมือนพลังไร้ลักษณ์น้อยที่ใช้วิชาอื่นได้ดั่งใจนึก
ยิ่งฟัง ตาจิวม่อจื้อก็ยิ่งเป็นประกาย จนโจวสิงนึกว่าเขาจะปล่อยเลเซอร์ออกจากตาได้แล้ว
จิวม่อจื้อตัวสั่นระริก
ถ้าเป็นจริงตามที่โจวสิงว่า พลังเก้าเอี้ยงนี่มันเหมาะกับเขามากกว่าพลังไร้ลักษณ์น้อยเสียอีก
จำลองวิชาเส้าหลินได้เหมือนกัน แต่มีออพชั่นเสริมเพียบ
วิชาที่เขาถนัดที่สุดคือดาบเปลวเพลิง พลังเก้าเอี้ยงฟังดูร้อนแรงสุดขั้ว เข้ากับดาบเปลวเพลิงของเขาเป๊ะ
สิ่งที่พลังไร้ลักษณ์น้อยมี พลังเก้าเอี้ยงก็มี สิ่งที่พลังไร้ลักษณ์น้อยไม่มี พลังเก้าเอี้ยงก็มี
จิวม่อจื้อรู้สึกเหมือนจะนอกใจวิชาเดิมซะแล้ว
โจวสิงเห็นอาการจิวม่อจื้อก็รู้ทัน พูดลอยๆ ว่า พลังเก้าเอี้ยงซ่อนอยู่บนหน้าผาสักแห่งในเทือกเขาคุนหลุน ซึ่งมีเขานับหมื่นลูก หน้าผานับหมื่นแห่ง ถ้าจะหาทีละที่ คงต้องใช้เวลาสักสิบปีแปดปี
จิวม่อจื้อได้ฟังก็เหี่ยวลงทันทีเหมือนลูกโป่งแฟบ
ความเจ็บปวดที่สุดในโลกคือ รู้ว่ามีของดีอยู่ตรงหน้า แต่หาไม่เจอ
พลังเก้าเอี้ยง
จิวม่อจื้อมองเทือกเขาคุนหลุนด้วยสายตาละห้อย
โจวสิงก็มองเทือกเขาคุนหลุนเหมือนกัน ใครจะไปคิดว่าคฤหาสน์สันโซ่แดง (จูอู่เหลียนหวนจวง) ที่ควรจะอยู่บนเขา ดันย้ายมาอยู่ตีนเขา แล้วเขาจะไปหาหน้าผาหลังคฤหาสน์เจอได้ยังไง
แต่พอนึกถึงเขาไร้ปริมาณ ที่หายไปจากต้าหลี่ โจวสิงก็ปลงตก
ลิขิตสวรรค์แท้ๆ
โจวสิงดึงบังเหียน เขาหาไม่เจอแล้ว ก็ไม่รู้ว่าเตียบ่อกี้ จะหาเจอไหม
โจวสิงหวังลึกๆ ว่าเตียบ่อกี้จะเจอ พอออกจากหุบเขา อาจจะต้องมาขอความช่วยเหลือจากเขา ถึงตอนนั้นค่อยให้เตียบ่อกี้เอาคัมภีร์มาแลก
ไม่รีบ ไม่รีบ
โจวสิงฟาดแส้ม้า มุ่งหน้าสู่หุบเขาคนโฉด
หุบเขาคนโฉดตั้งอยู่กลางเทือกเขาคุนหลุน ทอดยาวร้อยลี้จากตะวันออกสู่ตะวันตก
ลอดผ่านหุบเขาคนโฉดไป ทางเหนือคือซีเซี่ย ทางใต้คือถูฟาน แม้จะมีด่านกั้น แต่เงินง้างผีโม่แป้งได้ จ่ายหนักหน่อยก็ผ่านด่านได้สบาย จะไปเหนือเข้าซีเซี่ย หรือลงใต้เข้าถูฟาน หรือจะเลยไปต้าหลี่ หรือขึ้นไปต้าจิน ก็ไปได้หมด
ด้วยความสะดวกนี้ คนสิ้นไร้ไม้ตอกหลายคนจึงหนีมาซ่อนตัวในหุบเขาคนโฉด ใครที่ตัดใจจากต้าหมิงได้ ก็จะเดินทางต่อไปยังดินแดนอื่น
ส่วนใครที่ยังตัดใจไม่ได้ ก็จะสร้างกระท่อมอยู่ในหุบเขา กลายเป็นสมาชิกของหุบเขาคนโฉด
YOU MAY ALSO LIKE
