ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 65 : สิบลมหายใจสังหารหมู่กลางหุบเขาคนโฉด
หมอเทวดาโจว ตลอดทางที่ผ่านมาเราเดินทางราบรื่นไม่มีใครกล้าแหยม นั่นเพราะวรยุทธ์ของเราสองคน อาตมาแม้จะต่ำต้อย แต่ก็เป็นถึงยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งถูฟาน ส่วนท่านก็เพิ่งสังหารตู้ซา หนึ่งในสิบคนโฉดมาหมาดๆ ฝีมือระดับนี้ คนธรรมดาใครจะกล้าลองดี อีกอย่าง คนที่ท่านเคยรักษาอย่างเยี่ยนหนานเทียน ติงเตี่ยน หรือหยวนสุยอวิ๋น ต่างก็เป็นผู้มีอิทธิพล คนพวกนั้นย่อมเกรงใจ
แต่ในหุบเขาคนโฉดข้างหน้านี้ เต็มไปด้วยพวกสติไม่สมประกอบ พวกนี้พร้อมจะแว้งกัดได้ทุกเมื่อ ท่านหมอเทวดาต้องระวังตัวให้มากนะ
จิวม่อจื้อเตือนด้วยความหวังดี
คนพวกนี้ตรรกะวิบัติ คาดเดาอะไรไม่ได้ ยิ่งคิดว่าเป็นไปไม่ได้ พวกมันยิ่งทำ
ในสายตาจิวม่อจื้อ โจวสิงยังอ่อนประสบการณ์ในยุทธภพ เขาจึงต้องคอยดูแลเป็นพิเศษ
แต่โจวสิงกลับคิดว่าจิวม่อจื้อกังวลเกินเหตุ
สามปีที่รอนแรมกับถังจิ๋ว เขาเจอมาทุกรูปแบบแล้ว
ก็แค่คนบ้ากลุ่มหนึ่งไม่ใช่หรือ
ขนาดห้าตัวท็อปยังตายคามือเขามาแล้ว นับประสาอะไรกับลูกสมุนปลายแถว
หุบเขาคนโฉดตั้งอยู่ก้นหุบเขาที่โอบล้อมด้วยเทือกเขาคุนหลุน ทันทีที่ก้าวเข้าสู่หุบเขา ม้าของทั้งสองก็หยุดชะงัก สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตายที่ลอยอบอวลจนไม่กล้าก้าวต่อ
ทางเข้าขรุขระ ม้าลังเลไม่กล้าเดิน โจวสิงชักกระบี่สุ่ยหาน กระโดดลอยตัวฟันฉับๆ ถางทางจนกว้างขึ้น แล้วใช้ผ้าผูกตาม้า จูงมันเดินหน้า ม้าถึงยอมขยับ จิวม่อจื้อก็ทำตามบ้าง
ผ่านปากทางเข้า พบก้อนหินสลักข้อความสองบรรทัด: เข้าหุบเขาดั่งขึ้นสวรรค์ ผู้มาเยือนจงมาทางนี้
เดินต่ออีกนิด เจอแผ่นหินตั้งอยู่ข้างทาง เขียนว่า: เข้าหุบเขาแล้วไซร้ จักไม่เป็นทาสผู้ใดตลอดกาล
โจวสิงยืนมองจากตรงนั้น เห็นสภาพโดยรวมของหุบเขาคนโฉดชัดเจน ลักษณะเหมือนหมู่บ้านเล็กๆ บ้านเรือนปลูกสร้างอย่างประณีต บ้างอิงแอบแนบหน้าผา บ้างซ่อนตัวใต้ร่มไม้ใหญ่ หรือตั้งตระหง่านกลางลานกว้าง
ที่นี่คือแหล่งรวมคนถ่อยจากทั่วหล้า ทุกๆ ช่วงเวลาจะมีคนหมดทางไปซมซานเข้ามา
จะเข้าหุบเขาคนโฉดได้ ต้องแข็งแกร่งพอ ไม่ใช่แค่เพื่อหนีการตามล่าจากภายนอก แต่ต้องเอาตัวรอดจากการถูกเขมือบโดยคนในหุบเขาด้วย
หญิงงามต้องระวังพวกบ้ากาม คนรวยต้องระวังพวกหน้าเงิน ส่วนพวกพกคัมภีร์ยุทธ์ก็ต้องระวังพวกกระหายวิชา
ทันทีที่โจวสิงและจิวม่อจื้อก้าวเข้ามา สายตาหลายสิบคู่ก็พุ่งเป้ามาที่พวกเขา
จิวม่อจื้อตื่นเต้น โจวสิงก็เช่นกัน
จิวม่อจื้ออยากประลองฝีมือ ในเมื่อหาคู่มือสมน้ำสมเนื้อไม่ได้ ก็ขอจำนวนเยอะๆ หน่อย เขาหวังลึกๆ ว่าคนทั้งหุบเขาจะดาหน้าเข้ามาหาเรื่อง
จิวม่อจื้อตาแดงก่ำ กระซิบเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น เข้ามาเลย มาทำให้อาตมาบันเทิงหน่อยซิ
ส่วนโจวสิง แค่อยากลองของ ทั้งยาพิษและอาวุธลับที่เตรียมมา
ขนมาตั้งเยอะจากต้าหมิงจนจะเข้าต้าซ่งอยู่แล้ว ยังไม่ได้ใช้สักชิ้น มันคันไม้คันมือ
ทั้งสองใจตรงกัน ชะลอความเร็วลง
ข่าวสารในหุบเขาค่อนข้างล่าช้า เรื่องโจวสิงฆ่าตู้ซาเพิ่งจะรู้กันเดือนนี้เอง ส่วนหน้าตาโจวสิงหรือเรื่องราวของจิวม่อจื้อ พวกเขาไม่รู้อีโหน่อีเหน่
สำหรับคนในหุบเขา สองคนนี้ก็แค่เหยื่อรายใหม่ที่หนีคดีมา
พระนั่นข้าจอง
เสียงหนึ่งดังมาจากมุมมืดที่คิดว่าซ่อนตัวดีแล้ว
ทุกคนหันไปมองเจ้าของเสียงที่สายตาหื่นกระหาย ต่างพากันเบือนหน้าหนีด้วยความรังเกียจ รสนิยมหมอนี่วิปริตจนพวกเขายังรับไม่ได้
ย่ามของพระนั่นตุงเชียว น่าจะมีของดีเยอะ
กฎเดิม เงินแบ่งเท่า พระยกให้ไอ้หลิว ส่วนคัมภีร์ยุทธ์แบ่งกันดู ถ้าสองคนนี้เป็นของแข็ง ก็เจรจาสงบศึก
เสียงกระซิบวางแผนดังขึ้น เป็นธรรมเนียมปฏิบัติเวลาต้อนรับสมาชิกใหม่
สิ้นเสียงซุบซิบ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เหยื่ออันโอชะทั้งสอง
หมอเทวดาโจว ซ้ายหน้ากับขวาหน้า มีคนซุ่มอยู่ กลุ่มละประมาณสามสิบคน
จิวม่อจื้อยิ้มมุมปาก รอเวลานี้มานาน หมอเทวดาโจว ท่านพักผ่อนเถอะ ถ้าพวกมันลงมือ ให้อาตมาจัดการคนเดียวดีไหม
โจวสิงส่ายหน้า ข้าก็อยากลองอาวุธลับกับยาพิษเหมือนกัน
จิวม่อจื้อถอนหายใจ ก็ได้ คนละครึ่ง อาตมาเหมาทางซ้าย ท่านจัดการทางขวา ตกลงตามนี้
โจวสิงพยักหน้า ทั้งคู่เดินต่ออีกสองก้าว
จังหวะที่คนซุ่มโป่งคิดว่าเหยื่อจะเหยียบกับดัก ทั้งสองกลับถอยหลังพร้อมกันหนึ่งก้าว จิวม่อจื้อซัดฝ่ามือใส่พื้นข้างหน้าจนยุบเป็นหลุม เผยให้เห็นขวากหนามแหลมคม และลูกธนูที่พุ่งออกมาจากรอบทิศทาง
เรื่องกลไก ข้าเป็นบรรพบุรุษพวกเจ้า
โจวสิงแค่นเสียง เขาเห็นกับดักตื้นเขินพวกนี้ตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว
พี่น้อง ลุยแม่มเลย
สิ้นเสียงตะโกน อาวุธลับนานาชนิดพุ่งแหวกอากาศเข้าหาทั้งสอง
ดาวกระจาย มีดบิน เข็มพิษ ลูกหนามเหล็ก ปลิวว่อน จิวม่อจื้อเตรียมโชว์พาว ก้าวไปข้างหน้ากะจะใช้ลมปราณปัดทิ้งอย่างเท่ๆ แต่เสียงตะโกนหนึ่งทำเอาเขาแทบสะดุดขาตัวเอง ฆ่า ผู้ชายข้ากินมาเยอะแล้ว แต่พระนี่ยังไม่เคยลอง
จิวม่อจื้อหน้าแดงก่ำจนถึงใบหู เกิดมาไม่เคยโดนหยามเกียรติขนาดนี้มาก่อน
ท่านราชครู เหม่อในสนามรบไม่ดีนะ
เสียงโลหะกระทบกันดังถี่ยิบ โจวสิงซัดเข็มเย็บผ้าด้วยวิชาซัดอาวุธลับตระกูลถัง ปัดอาวุธลับทั้งหมดร่วงกราวลงพื้นอย่างแม่นยำ
จิวม่อจื้อได้สติ หันไปมองโจวสิง สลับกับ ไอ้เฒ่าตัณหากลับ ที่ตะโกนเมื่อกี้ แล้วชี้หน้าอีกฝ่าย หมอเทวดาโจว กลุ่มนั้นยกให้ท่าน
เขาเป็นพระ ฆ่าคนไม่ได้ (ต่อหน้าคนอื่น) แต่ถ้าโจวสิงจะฆ่า เขาก็ห้ามไม่ได้นี่นา
จิวม่อจื้อหันไปจ้องกลุ่มทางขวาตาขวาง ตอนนี้อาตมาของขึ้นสุดๆ
ร่างของจิวม่อจื้อพุ่งทะยานเข้าหากลุ่มโจร เริ่มมหกรรมสั่งสอน เด็กดื้อ ทันที
โจวสิงเลือกอาวุธที่จะใช้ไว้แล้ว
เขาถอยฉากเว้นระยะห่าง ล้วงเข้าไปในอกเสื้อ ดึงเอากล่องเหล็กแบนๆ ออกมา ด้านบนกล่องเจาะรูพรุน
นี่คืออาวุธลับตระกูลถัง อมทรายพ่นเงา
พอกดสวิตช์ เข็มกล้าที่ซ่อนอยู่จะพุ่งออกมาพร้อมกัน สามารถยิงได้สามชุด ทุกครั้งจะมีหมอกพิษพวยพุ่งออกมาด้วย เข็มทุกเล่มอาบยาพิษร้ายแรง
อานุภาพรุนแรง แม้จะเทียบเข็มพายุพิรุณดอกสาลี่ไม่ได้ แต่เจาะทะลุแผ่นเหล็กได้สบายๆ
ระยะยิงสำคัญมาก ใกล้ไปจะโดนขัดขวาง ไกลไปศัตรูจะหลบได้
โจวสิงกะจังหวะ พอพวกมันเข้ามาในระยะสังหาร เขากดสวิตช์รัวๆ สามครั้ง เสียงฉึกๆๆ ดังสนั่น ประกายสีเงินวาบผ่าน ตามด้วยควันพิษโขมง
เข็มหนึ่งชุดมีสามสิบหกเล่ม สามชุดก็ร้อยแปดเล่ม
แม้จำนวนจะเยอะ แต่รัศมีทำลายล้างไม่กว้างนัก เก็บกวาดไปได้แค่ครึ่งเดียว
โจวสิงไม่หยุดแค่นั้น ล้วงมือขวาเข้าไปอีกครั้ง คราวนี้หยิบลูกเหล็กกลมๆ สองลูก ขนาดต่างกันออกมา
ลูกตุ้มคร่าวิญญาณแม่ลูก
ทันทีที่ลูกตุ้มกระทบกัน ลูกตุ้มแม่จะปล่อยควันพิษสลายวิญญาณออกมา ส่วนลูกตุ้มลูกจะยิงเข็มสลายกระดูกนับร้อยเล่มออกไปรอบทิศทาง ถ้ากำลังภายในไม่สูงพอ ต่อให้มีเกราะลมปราณคุ้มกายก็กันไม่อยู่
โดนเข้าไปทีเดียว ถ้าไม่มียาแก้ หรือมีกำลังภายในสูงส่งขับพิษ หรือมีหมอเทวดาช่วย ก็เตรียมจองศาลาได้เลย
การโจมตีต่อเนื่องนี้ทำให้ศัตรูตั้งตัวไม่ติด เพิ่งหลบเข็มชุดแรกมาได้ ยังไม่ทันหายใจหายคอ ก็เจอคอมโบชุดใหญ่เข้าไปเต็มๆ
ในสายตาคนมุง ดูเหมือนโจวสิงแค่ถอยหลัง แล้วยิงกล่องเหล็กสามที ตามด้วยโยนลูกเหล็กสองลูก ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาแค่สิบอึดใจ
แต่ผลลัพธ์คือ
ศัตรูสามสิบกว่าคนนอนเกลื่อน บางคนตายคาที่ บางคนนอนดิ้นทุรนทุรายรอความตาย
เซียนแพทย์หัตถ์พิษ สมคำร่ำลือจริงๆ
ชายชราสวมชุดเขียวที่ดูแปลกแยกจากคนอื่นในกลุ่มคนมุง เอ่ยชมเปาะ
เขาเดาตัวตนของโจวสิงได้แล้ว
อีกด้านหนึ่ง จิวม่อจื้อเห็นโจวสิงปิดจอบในสิบวินาที ก็อึ้งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะเร่งเครื่องเต็มสูบ
จะยอมน้อยหน้าโจวสิงได้ไง
ชีวิตนี้อาตมาไม่ยอมเป็นรองใคร
ดาบเปลวเพลิงกวาดวูบเดียว เจ็ดคนสุดท้ายร่วงกราว จิวม่อจื้อเดินกลับมาหาโจวสิงอย่างภาคภูมิใจ ใช้เวลาไปสิบสี่วินาที แต่เขาไม่ได้ใช้อาวุธลับช่วยนะ
สรุปแล้ว เขาเหนือกว่านิดหน่อย
จิวม่อจื้อยักคิ้วให้โจวสิงอย่างผู้ชนะ กำลังจะอวดผลงาน แต่โจวสิงกลับควักเข็มพิษออกมาอีกกำมือ ซัดใส่ร่างที่นอนกองอยู่ฝั่งจิวม่อจื้อ
ซัดซ้ำจนแน่ใจว่าตายสนิท โจวสิงถึงหยุดมือ
อาจารย์ถังเคยสอนไว้ ถอนรากต้องถอนโคน
YOU MAY ALSO LIKE
