ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 67 : คืนพันราตรีพิษ และการปรากฏตัวของนางเฒ่าทาริกา
หลังจากเดินทางมาอีกหนึ่งวันเต็ม โจวสิงและจิวม่อจื้อก็มาถึงเมืองเล็กๆ เชิงเขาเพียวเหมี่ยว
เนื่องจากตะวันตกดินแล้ว โจวสิงจึงตัดสินใจเปิดคลินิกรักษาฟรีหนึ่งชั่วยามตามธรรมเนียม
แน่นอนว่าเมืองนี้เต็มไปด้วยชาวยุทธ์ คำว่า รักษาฟรี ของโจวสิงจึงเป็นแค่ฉากหน้า เนื้อแท้คือการแลกเปลี่ยนวิชาและสมุนไพรเหมือนเดิม
ผ่านมาหลายเมือง โจวสิงเริ่มไม่ยึดติดกับคัมภีร์ยุทธ์ หากคัมภีร์ที่มีมันกากเกินไป เขาก็ยอมรับสมุนไพรหายากแทน
โจวสิงพักค้างคืนในเมือง จิวม่อจื้อที่ปกติจะกระตือรือร้น กลับทำตัวแปลกไป พร่ำบ่นตลอดทางว่าน่าจะรีบขึ้นเขาเพียวเหมี่ยวไปเลย ไม่ต้องรอพรุ่งนี้
โจวสิงสงสัยว่าจิวม่อจื้อมีแผนชั่วร้ายอะไรหรือเปล่า แต่สุดท้ายจิวม่อจื้อก็ยอมแพ้ต่อเสียงส่วนใหญ่ (คือโจวสิงคนเดียว)
กำลังจะซักไซ้ไล่เลียงว่าจิวม่อจื้อคิดอะไรอยู่ กลุ่มชาวยุทธ์นับสิบคนก็พุ่งตรงเข้ามาหา
คนกลุ่มนี้แต่งกายประหลาด ไม่เหมือนชาวยุทธ์ทั่วไป ผู้นำกลุ่มเป็นชายร่างเตี้ยแคระ ไว้เคราแพะ หน้าตาอัปลักษณ์ ถือดาบเล่มโตลากพื้นจนเกิดประกายไฟแลบ
ด้านหลังมีทั้งนักพรตถือแส้ปัดแมลง แม่ชีถือกระบี่ ชาวประมงถือฉมวก รวมมิตรคนร้อยพ่อพันแม่
จิวม่อจื้อก้าวออกมาบังโจวสิง กลิ่นเหม็นเน่าโชยออกมาจากดาบของชายร่างเตี้ย
ท่านคือหมอเทวดาโจวใช่หรือไม่
ชายร่างเตี้ยมองจิวม่อจื้อแวบหนึ่ง แล้วข้ามไปมองโจวสิง
โจวสิงสำรวจกลุ่มคนตรงหน้า พยักหน้า พวกท่านมารักษา หรือมาหาเรื่อง
ชายร่างเตี้ยประสานมือ ยิ้มประจบ หมอเทวดาโจวอย่าเพิ่งเข้าใจผิด พวกเราย่อมมารักษา แต่สหายของข้าไม่ได้อยู่ในเมือง แต่อยู่ด้านนอก จึงอยากรบกวนหมอเทวดาโจวช่วยเดินทางไปรักษาให้หน่อย
ข้ารู้กฎของท่านดีว่าไม่รับรักษาตามบ้าน ดังนั้นนอกจากโสมอายุสามร้อยปีแล้ว ข้าขอมอบหนอนไหมทองคำ ที่พวกเราเพาะเลี้ยงเอง ให้เป็นค่าตอบแทน
โจวสิงกลืนคำปฏิเสธลงคอ
โสมสามร้อยปีก็ว่าหายากแล้ว แต่หนอนไหมทองคำนี่สิ ของล้ำค่าที่หาไม่ได้ง่ายๆ สำหรับคนใช้วิชาพิษ มันมีค่าเท่ากับโสมพันปีเลยทีเดียว
หนอนไหมทองคำมีถิ่นกำเนิดในดินแดนแม้ว วิธีทำคือจับหนอนพิษร้อยชนิดมาใส่ไหให้ฆ่ากันเองในวันตวนอู่ คอยเติมน้ำเติมหนอนพิษชุดใหม่ลงไปเรื่อยๆ ทำซ้ำสิบครั้ง จนเหลือรอดเพียงตัวเดียว ตัวนั้นจะกลายเป็นสีทอง เรียกว่าหนอนไหมทองคำ
มันดูดซับพิษและสรรพคุณยาจากหนอนนับพันตัวจนถึงขีดสุด ถ้าเลี้ยงด้วยสมุนไพรธรรมดา มันจะเป็นสุดยอดหนอนพิษ พิษไหมทอง แต่ถ้าผสมผสานกับพิษร้ายแรงอื่นๆ จะกลายเป็น คืนพันราตรีพิษ
ตะวันตรงหัว เชือดทั้งเมือง
นี่คือคำนิยามของคืนพันราตรีพิษ
ถ้าโจวสิงปรุงพิษนี้ได้ ต่อให้เป็นฮ่องเต้ก็ไม่กล้าแตะต้องเขา ไม่งั้นวังหลวงจะกลายเป็นเมืองร้างในพริบตา เว้นแต่ฮ่องเต้จะขังตัวเองในห้องกระจกนิรภัย
โจวสิงกวาดสายตาหาคนเลี้ยงหนอนไหม ในที่สุดก็สะดุดตากับชายชราสวมชุดชาวแม้วคนหนึ่ง
หมอเทวดาโจว หากท่านสนใจ อาตมายินดีไปเป็นเพื่อน
จิวม่อจื้ออาสาเสียงเข้ม
โจวสิงซึ้งใจ แต่หารู้ไม่ว่าจิวม่อจื้อแค่อยากหาเรื่องตีคน
จิวม่อจื้อดูออกว่าคนพวกนี้ไม่ธรรมดา แต่กลับเชิญโจวสิงออกไปนอกเมือง ต้องมีแผนร้ายแน่ๆ
แต่เขาชอบ ยิ่งคนเยอะยิ่งมันส์
ตอนอยู่หุบเขาคนโฉด คู่ต่อสู้กระจอกเกินไป จบเกมไว ไม่สะใจเลย
คนกลุ่มนี้ดูมีฝีมือ โดยเฉพาะไอ้เตี้ยหัวโจก น่าจะพอให้เขายืดเส้นยืดสายได้บ้าง
โจวสิงก็อยากไป
ยอดเขาเพียวเหมี่ยวอยู่ข้างหลัง แล้วจู่ๆ ก็มีกลุ่มคนหน้าตาประหลาดโผล่มา เดาได้ไม่ยากว่าคือพวกสามสิบหกถ้ำ เจ็ดสิบสองเกาะ
พวกนี้คงอยากให้เขาช่วยถอนยันต์เป็นตาย
เรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด จะพูดในเมืองต่อหน้าคนเยอะๆ ไม่ได้ ต้องลากเขาออกไปที่ลับตาคน
แม้ตอนนี้จะมีแค่สิบกว่าคน แต่พอออกนอกเมือง คงมีพวกพ้องรออยู่อีกเป็นร้อย
ทุกวันที่สองเดือนห้าเป็นวันเกิดนางเฒ่าทาริกา พวกมันต้องมารวมตัวกันที่เทียนซาน
ตอนนี้เกือบเดือนสี่ การที่พวกมันมาถึงก่อนกำหนดก็สมเหตุสมผล
ความจริงก็เป็นอย่างที่โจวสิงคาดเดา พวกนี้คือสามสิบหกถ้ำ เจ็ดสิบสองเกาะ
พวกมันมาถึงเทียนซานก่อนกำหนดเพื่อเตรียมของขวัญวันเกิด บังเอิญได้ข่าวเรื่องหมอเทวดาโจวที่เปลี่ยนดวงตาได้ จึงวางแผนมาขอให้ช่วย
ถ้าโจวสิงถอนยันต์เป็นตายได้ พวกมันจะจ่ายไม่อั้น แล้วแยกย้ายกันหนีไปให้ไกล
แต่ถ้าโจวสิงทำไม่ได้ เรื่องนี้ต้องเหยียบให้มิด ห้ามให้นางเฒ่าทาริการู้ ไม่งั้นตายทั้งเป็น
เพื่อปิดปาก โจวสิงก็ต้องตาย
ส่วนเรื่องวรยุทธ์ของโจวสิงกับจิวม่อจื้อ พวกมันมองว่าสิบคนโฉดแห่งต้าหมิง เทียบสี่คนโฉดแห่งซีเซี่ยไม่ติดฝุ่น ฆ่าตู้ซาได้แล้วไง
ต่อให้เก่งแค่ไหน จะสู้คนสี่ร้อยกว่าคนไหวรึ
ปีนี้สามสิบหกถ้ำ เจ็ดสิบสองเกาะมากันครบ แต่ละกลุ่มพาคนมาขนของขวัญอย่างน้อยสี่คน รวมๆ แล้วสี่ร้อยกว่าคน
โจวสิงรู้ชะตากรรมตัวเองดี แต่พอเห็นหนอนไหมทองคำ เอาก็เอาวะ
คนพวกนี้เลวบริสุทธิ์ สายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
ยันต์เป็นตายแม้จะทรมาน แต่มันไม่ใช่พิษ เป็นแค่การใช้ลมปราณหยินหยางควบคุม
เข็มกับยาช่วยไม่ได้หรอก
โจวสิงเดาได้ว่าถ้าไม่ไป พวกมันก็ลงมือ ถ้าไปแล้วรักษาไม่ได้ พวกมันก็ลงมือ สรุปคือยังไงก็ต้องสู้
พวกมันอยู่ไกลถึงต้าซ่ง ไม่รู้กิตติศัพท์ของโจวสิงและจิวม่อจื้อ เลยไม่เกรงกลัว
ในเมื่อคิดร้ายกับเขาก่อน เขาก็มีความชอบธรรมที่จะจัดการพวกมัน
ข้ามีเหตุผล ข้าไม่กลัว
โจวสิงพึมพำ
หือ จิวม่อจื้อได้ยินไม่ถนัด
ไม่มีอะไร ข้าหมายความว่า ไปรักษาข้างนอกกันเถอะ
โจวสิงยิ้ม
จิวม่อจื้อรีบรับลูก หมอเทวดาโจววางใจ มีอาตมาอยู่ด้วย ไม่มีใครทำร้ายท่านได้
แล้วส่งกระแสเสียง หนอนไหมทองคำนั่นสำคัญกับท่าน เดี๋ยวอาตมาจัดการเอามาให้เอง
จิวม่อจื้อทำตัวเป็นพระเอกผู้เสียสละ (ทั้งที่จริงๆ อยากตีคนใจจะขาด)
โจวสิงพยักหน้า หนอนไหมทองคำสำคัญจริงๆ ถ้าได้มาปรุงคืนพันราตรีพิษ เขาจะมีไม้ตายก้นหีบไว้ป้องกันตัว
โจวสิงคลำอกเสื้อ เช็คความพร้อมของเข็มพายุพิรุณดอกสาลี่ทั้งสี่อัน ถ้าพวกมันกล้าแหยม ได้เจอดีแน่
หมดเวลารักษาในเมืองแล้ว เราไปกันเถอะ
โจวสิงเก็บของ จูงม้าตามพวกนั้นออกนอกเมือง
บนกำแพงเมือง ห้าเงาร่างยืนมองอยู่ สี่คนสูง หนึ่งคนเตี้ย
ท่านประมุข เจ้าอูเหล่าต้า มาหาโจวสิงทำไม
สี่สาวหน้าเหมือนกันเปี๊ยบคือ เหมย หลัน จู๋ จวี๋ สี่ดรุณีบริวารของนางเฒ่าทาริกา
ส่วนคนตรงกลาง รูปร่างเหมือนเด็กหญิงแปดขวบ แต่แววตาดุดันทรงอำนาจ คือนางเฒ่าทาริกา
ตอนแรกนางส่งสี่ดรุณีไปเชิญโจวสิง แต่กลัวเขาไม่กล้ามา เลยตัดสินใจลงมาเอง
อาจารย์ของนางเคยบอกว่าวิชาเปลี่ยนดวงตา มีแต่เขาเท่านั้นที่ทำได้ คัมภีร์แพทย์ของสำนักสราญรมย์อยู่ที่นาง ขนาดซูซิงเหอยังทำไม่ได้ พออาจารย์หายตัวไป ก็มีแค่นางที่ทำเป็น
พอรู้ว่าโจวสิงทำได้ นางเลยสงสัยว่าโจวสิงอาจเกี่ยวข้องกับอาจารย์
ถ้าเป็นศิษย์น้องจริง แล้วคิดจะหนี สี่ดรุณีคงรั้งไว้ไม่อยู่ นางเลยต้องมาเอง
แต่ยังไม่ทันได้ทักทาย อูเหล่าต้าก็ตัดหน้าไปก่อน ท่าทางเหมือนเชิญดีๆ แต่แฝงการข่มขู่
ช่างมันเถอะ ให้พวกมดปลวกนั่นลองเชิงวรยุทธ์ของโจวสิงดูหน่อยก็ดี
นางเฒ่าทาริกาไม่สนว่าอูเหล่าต้าจะทำอะไร หรือจะเป็นจะตายยังไง นางแค่อยากรู้ว่าโจวสิงมีความสัมพันธ์กับอาจารย์ของนางจริงหรือไม่
YOU MAY ALSO LIKE
