ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 75 : ลงเขา และการมาเยือนของหลี่ชิวสุ่ย
สัญชาตญาณของโจวสิงถูกต้องแล้ว ยิ่งเขาฝึกฝนหัตถ์หกสุริยันเทียนซานและหัตถ์หักกิ่งเหมยเทียนซานได้ลึกซึ้งเท่าไหร่ นางเฒ่าทาริกาก็ยิ่งพอใจในพรสวรรค์ของเขาเท่านั้น ประกอบกับการที่โจวสิงคอยให้คำแนะนำเกี่ยวกับการรักษาอาการบาดเจ็บของนาง ค่าความสนิทสนมของนางจึงพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว
เมื่อโจวสิงสำเร็จวิชาทั้งสองและเตรียมจะลงจากเขา ค่าความสนิทสนมของนางเฒ่าทาริกาก็ทะลุ 85
เจ้าหนู ยิ้มอะไรของเจ้า
นางเฒ่าทาริกาตัดสินใจออกจากถ้ำมาส่งโจวสิง และกำชับเรื่องสำคัญ เช่น ถ้าเจออู๋หยาจื่อ ให้ตบหน้ามันสักสองฉาด (ถ้าสู้ได้นะ)
นางรู้ว่าโจวสิงจะไปขอวิชาลมปราณภูตอุดรจากอู๋หยาจื่อ แต่เขาไม่เคยถามเรื่องอู๋หยาจื่อเลย ซึ่งนางก็พอใจที่เขารู้กาลเทศะ เพราะนางยังฝังใจว่าอู๋หยาจื่อทิ้งนางไปหาหลี่ชิวสุ่ยเพราะรังเกียจรูปร่างของนาง
โจวสิงมองค่าความสนิทสนม 【85】 แล้วส่ายหน้ายิ้มๆ ข้าดีใจที่สำเร็จวิชาน่ะ
เขาอดใจไม่กดดูพรสวรรค์ของนางเฒ่าทาริกาตอนนี้ เพราะกำลังคุยกันอยู่
ใช้เวลาแค่นี้ก็สำเร็จวิชา เจ้ามีสิทธิ์ที่จะภูมิใจ
นางเฒ่าทาริกาชมเปาะ แล้วเปลี่ยนเรื่อง เจ้าจะไปหาอู๋หยาจื่อต่อสินะ
โจวสิงพยักหน้า ใช่ขอรับ ได้ยินว่าศิษย์พี่อู๋หยาจื่ออยู่ที่เขาเหลยกู่
นางเฒ่าทาริกาพยักหน้า หลังจากนังแพศยานั่นไปเป็นฮองเฮาซีเซี่ย ข้าก็ไปหามัน เลยรู้ว่ามันทิ้งศิษย์น้องอู๋หยาจื่อไปแล้ว แต่ข้าไม่รู้ว่าศิษย์น้องอยู่ที่ไหน หรือเป็นตายร้ายดียังไง
นางหยิ่งในศักดิ์ศรี ในเมื่ออู๋หยาจื่อรังเกียจ นางก็ไม่มีวันไปตามหา
คนผิดคืออู๋หยาจื่อ ถ้าจะเจอกัน อู๋หยาจื่อต้องเป็นคนมาหา แต่นางรู้ดีว่าอู๋หยาจื่อก็หน้าบาง โดนเมียกับศิษย์ร่วมมือกันทำร้ายจนพิการ คงอายเกินกว่าจะมาขอความช่วยเหลือจากนางหรืออาจารย์
อู๋หยาจื่อเลยเลือกที่จะหาศิษย์มาสืบทอดวิชา แล้วให้ศิษย์ไปแก้แค้นแทน
โจวสิงตัดสินใจบอกความจริง ศิษย์พี่ ท่านตู๋กูเคยเล่าว่า เขาเห็นกับตาว่าหลี่ชิวสุ่ยกับติงชุนชิวร่วมมือกันทำร้ายศิษย์พี่อู๋หยาจื่อจนตกหน้าผา ท่านไม่รู้เรื่องนี้หรือ
นางเฒ่าทาริกาอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะตะคอกถาม ศิษย์น้องอู๋หยาจื่อวรยุทธ์ลึกล้ำ มีลมปราณภูตอุดรคุ้มกาย เก่งกว่าข้าด้วยซ้ำ ไอ้ชาติชั่วสองคนนั้นจะไปทำอะไรเขาได้
โจวสิงถอนหายใจ พวกมันลอบกัดตอนทีเผลอ
นางเฒ่าทาริกาเหม่อลอย พึมพำ หน้าผาที่เขาเมฆหมอกสูงชันขนาดนั้น ต่อให้มีลมปราณคุ้มกาย ก็ต้องเจ็บหนักแน่
โจวสิงพยักหน้า ใช่ขอรับ ถ้าท่านตู๋กูไม่ช่วยไว้ คงไม่รอด แต่ถึงรอด กระดูกก็หักทั้งตัว ต้องใช้เชือกแขวนตัวไว้ ให้ซูซิงเหอคอยปรนนิบัติ
สิ้นเสียงโจวสิง นางเฒ่าทาริกาก็ตบโต๊ะหินข้างๆ จนแตกละเอียด
รอข้ารักษาเส้นชีพจรหายเมื่อไหร่ ข้าจะบุกซีเซี่ยไปฆ่านังหลี่ชิวสุ่ย แล้วไปถล่มทะเลดวงดาวฆ่าไอ้ติงชุนชิวซะ
นางเฒ่าทาริกาคำรามก้อง จิวม่อจื้อที่ยืนอยู่ไกลๆ สะดุ้งโหยง
เฮ้ย อย่าเพิ่งฆ่าติงชุนชิวนะ ข้ายังไม่ได้พลังไร้ลักษณ์น้อยเลย
โจวสิงรีบห้าม ศิษย์พี่ใจเย็นๆ เรื่องนี้ต้องรอบคอบ รอข้าไปถามศิษย์พี่อู๋หยาจื่อก่อนดีกว่า
อู๋หยาจื่อโดนทำร้ายจริง แต่ในนิยายเขาสั่งให้ซีจุ๊ฆ่าแค่ติงชุนชิว แสดงว่ายังมีความรู้สึกดีๆ ให้หลี่ชิวสุ่ยอยู่บ้าง หรืออาจจะรู้สึกผิดต่อนาง
นางเฒ่าทาริกาแค่นเสียง รอบคอบบ้าบออะไร ถ้าข้าคืนร่างเดิม ฆ่านังหลี่ชิวสุ่ยก็เหมือนบี้มด ส่วนไอ้ติงชุนชิว
นางแสยะยิ้ม มันก็แค่ของแถม
จิวม่อจื้อแอบฟังอยู่เงียบๆ จดจำทุกคำพูดไว้
โจวสิงเห็นนางเฒ่าทาริกาอารมณ์ขึ้น เลยไม่พูดต่อ นางเฒ่าทาริกาสั่งความ เจ้าไปดูอาการศิษย์น้อง ถ้าต้องใช้ยาอะไรก็ส่งข่าวมา ข้าจะให้นกพิราบสื่อสารของวังศักดิ์สิทธิ์ไปกับเจ้าด้วย ไม่ว่าไกลแค่ไหนมันก็บินกลับมาถูก แล้วก็ อย่าลืมบอกมันด้วยว่าข้ากำลังจะหายดี ดูซิว่ามันจะทำหน้ายังไง
ช่วงที่ผ่านมา นางเฒ่าทาริกาได้ความรู้ใหม่ๆ จากโจวสิงมากมาย โดยเฉพาะเรื่องการแพทย์ ผนวกกับคัมภีร์เทพส่องหล้า นางมั่นใจเจ็ดส่วนว่าจะรักษาตัวเองได้
พอนางกลับมาสวยเช้ง นางอยากเห็นหน้าอู๋หยาจื่อตอนรู้ข่าวจริงๆ
ถ้าโจวสิงวาดรูปเก่ง นางคงสั่งให้วาดกลับมาให้ดูแล้ว
โจวสิงพยักหน้า ศิษย์พี่วางใจ พูดถึงยา ข้าขอยาจากท่านบ้างได้ไหม
เขาเกือบลืมไปว่ามีภารกิจต้องทำ เพื่อแลกลมปราณภูตอุดรจากอู๋หยาจื่อ เขาต้องมีการ์ด ลูกสาวและหลานสาว บวกกับบารมีท่านผู้เฒ่า และสุดท้ายคือวิชาแพทย์ของเขา
อู๋หยาจื่อกระดูกหักทั้งตัวใช่ไหม
พอกยาชุดเดียวเดี๋ยวก็หาย
ยารักษาอาการกระดูกหัก ไม่ได้มีแค่ที่วัดเส้าหลินแดนตะวันตก ตระกูลถังก็มีสูตรลับที่เจ๋งกว่าซะอีก
ขนาดอู๋ไต้เหยียน ที่กระดูกป่นปี้ยังต่อได้ อู๋หยาจื่อก็สบายมาก
อยากได้อะไรไปขนเอาที่คลังสมบัติ สามสิบปีมานี้พวกสามสิบหกถ้ำ เจ็ดสิบสองเกาะส่งของมาเยอะแยะ ข้าใช้ไม่หมดหรอก อยากได้อะไรก็เอาไป
นางเฒ่าทาริกาใจป้ำ ยกสมบัติให้โจวสิงหมด
งั้นข้าไม่เกรงใจนะขอรับ แต่ของเยอะขนาดนี้ขนไปไม่ไหว ข้าฝากไว้ก่อน ขากลับจากต้าซ่งค่อยมาเอา
โจวสิงมองหน้านางเฒ่าทาริกา
ตามสเต็ปนิยาย ต่อไปนางน่าจะยกสี่ดรุณีให้เขาดูแลไม่ใช่เหรอ
ในฐานะศิษย์น้อง ย่อมต้องมีคนปรนนิบัติ
ความสุขคูณสี่ โจวสิงอยากลองจริงๆ
แต่รอแล้วรอเล่า นางเฒ่าทาริกาก็ไม่พูดอะไร พยักหน้าแล้วเดินจากไปเฉยเลย
โจวสิงอ้าปากค้าง จะขอตรงๆ ก็ไม่กล้า
ช่างเถอะ มาดูพรสวรรค์ดีกว่า
อืม ไม่ค่อยอลังการเท่าจิวม่อจื้อแฮะ
นางเฒ่าทาริกา: ค่าความสนิทสนม 【85】 (เลือกรับหนึ่งพรสวรรค์)
【ทอง*ราชันย์ฝ่ามือ】:หัตถ์หกสุริยันเทียนซานเทียบเท่า 18ฝ่ามือพิชิตมังกร นางเฒ่าทาริกาฝึกฝนมากว่า 90 ปี เข้าใจวิชาฝ่ามืออย่างถ่องแท้ เลือกข้อนี้ เพิ่มความเข้าใจในวิชาฝ่ามือ 2 เท่า เพิ่มพลังโจมตีวิชาฝ่ามือ 20%
【ทอง*ปรมาจารย์แพทย์】:ศึกษาคัมภีร์แพทย์สำนักสราญรมย์มา 90 ปี ในบางด้านนางเก่งกว่าเจ้า เลือกข้อนี้ เพิ่มความเข้าใจวิชาแพทย์
5เท่า
【ทอง*ปัญญาเลิศล้ำ】:คนที่คิดค้นยันต์เป็นตายจากหัตถ์หกสุริยันได้ ย่อมมีปัญญาไม่ธรรมดา เลือกข้อนี้ เพิ่มความเข้าใจในการฝึกยุทธ์1เท่า
【ทอง*จิตหินผา】:ความอดทนต่อการทรมานในนิยายพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่านางมีจิตใจเข้มแข็งเพียงใด เลือกข้อนี้ เพิ่มพลังใจ3 เท่า
นอกจากนี้ยังมีสีม่วงอีก 6 อัน แต่โจวสิงมองข้ามไป
นี่เป็นครั้งแรกที่เจอพรสวรรค์เพิ่มพลังฝ่ามือโดยตรง เหมือนกับ 【เทพกระบี่】 ของเยี่ยน
หนานเทียน โจวสิงตาลุกวาว
ส่วน 【จิตหินผา】 เขาว่าจิตใจเขาแข็งแกร่งพอแล้ว ขนาดเหมยเจี้ยนมาชวนไปเดินเล่นหลังเขาบ่อยๆ เขายังไม่ไปเลย (จริงเหรอ)
โจวสิงลังเลระหว่าง 【ปัญญาเลิศล้ำ】 กับ 【ราชันย์ฝ่ามือ】
แต่ของเพิ่มความเข้าใจหาได้เรื่อยๆ ส่วนของเพิ่มพลังเฉพาะทางแบบ 【ราชันย์ฝ่ามือ】 หรือ 【เทพกระบี่】 นานๆ จะเจอที พลาดแล้วอาจจะไม่มีอีก
โจวสิงตัดสินใจ เลือกเจ้านี่แหละ
เขากดเลือก 【ราชันย์ฝ่ามือ】
ทันใดนั้น ความติดขัดในวิชาหัตถ์หกสุริยันก็มลายหายไป สมองปลอดโปร่งแจ่มใส
ลงจากเทียนซาน ร่ำลาสี่ดรุณี โจวสิงและจิวม่อจื้อมุ่งหน้าเดินทางต่อ
จิวม่อจื้อขี่ม้าไปตามทาง ตากลิ้งกรอกไปมา หมอเทวดาโจว ท่านบอกว่าเซียวเหยาจื่อมีสามยอดวิชา ถ่ายทอดให้ศิษย์สามคนใช่ไหม
โจวสิงพยักหน้า
จิวม่อจื้อยิ้มกริ่ม เขาปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว นางเฒ่าทาริกา อู๋หยาจื่อ และหลี่ชิวสุ่ย คือศิษย์สามคน
นางเฒ่าทาริกาได้วิชาเอกะเหนือหล้า อู๋หยาจื่อได้ลมปราณภูตอุดร งั้นพลังไร้ลักษณ์น้อยก็ต้องอยู่ที่
หลี่ชิวสุ่ย
จิวม่อจื้อตาเป็นประกาย
นางเฒ่าทาริกาบอกว่าฆ่าหลี่ชิวสุ่ยง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ แสดงว่าหลี่ชิวสุ่ยอ่อนกว่านางเฒ่าทาริกา
และนางเฒ่าทาริกาฆ่าเขายากกว่าพลิกฝ่ามือ
แปลว่าเขาเก่งกว่าหลี่ชิวสุ่ย
ถ้าหลี่ชิวสุ่ยอยู่ซีเซี่ย เขาจะไปหาติงชุนชิวทำไม ย้อนกลับไปซีเซี่ยหานางดีกว่า ใกล้กว่าตั้งเยอะ
ขณะที่จิวม่อจื้อกำลังจะชวนโจวสิงกลับไปซีเซี่ย เสียงหัวเราะสดใสปานกระดิ่งเงินก็ดังขึ้น แต่น้ำเสียงแฝงความยั่วยวนชวนขนลุก
พวกท่านลงมาจากเทียนซาน หรือว่าเป็นคนที่นังเฒ่าอูสิงอวิ๋นจ้างมา
มามะ บอกข้ามาสิว่านังเฒ่าอูสิงอวิ๋นซ่อนตัวอยู่ที่ไหน วันที่มันจะกลับเป็นเด็กใกล้เข้ามาแล้ว ถ้าพวกท่านบอกข้า ข้าจะให้ทุกอย่างที่ท่านต้องการ ฮุฮุ
เสียงดังมาจากรอบทิศ แต่ทั้งสองจ้องเขม็งไปที่ป่าข้างทาง
เสียงเรียกตัวเองว่า อายเจีย และเรียกนางเฒ่าทาริกาอย่างหยาบคายแบบนี้ จะเป็นใครไปได้นอกจากหลี่ชิวสุ่ย
ก็สมเหตุสมผล ใกล้วันที่นางเฒ่าทาริกาจะคืนร่างเด็ก หลี่ชิวสุ่ยต้องมาดักรออยู่แล้ว
ท่านราชครูระวังตัว นางคือหลี่ชิวสุ่ย วรยุทธ์สูงส่ง ประมาทไม่ได้
โจวสิงเตือน
จิวม่อจื้อเงียบกริบ แต่ตาเป็นประกายวับๆ
นังเฒ่าอูสิงอวิ๋นบอกชื่อข้าให้พวกเจ้ารู้ด้วยรึ ยังจะบอกว่าไม่ใช่คนที่มันจ้างมาอีก
เสียงตวาดดังมาจากในป่า
โจวสิงกำลังจะแสดงตัวว่าเป็นศิษย์หลาน เพื่อขอทางผ่าน ในเมื่อนางเฒ่าทาริกาไม่บอกให้ช่วย ก็ปล่อยให้พวกนางตีกันเองเถอะ
แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก จิวม่อจื้อก็ก้าวออกมาขวางหน้า อาตมาอยู่เทียนซานมาหนึ่งเดือน สนิทสนมกับท่านผู้อาวุโสถงเหล่าดั่งสหาย ใครคิดจะทำร้ายนาง ต้องข้ามศพอาตมาไปก่อน
ไอ้โล้นน้อย อยากตายรึไง
เสียงตวาดดังลั่น
จิวม่อจื้อยิ้มเยาะ จะฆ่าอาตมา ก็ต้องดูว่าเจ้ามีฝีมือแค่ไหน
พูดจบ จิวม่อจื้อก็พุ่งทะยานเข้าป่าไป
ฮึ
ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
พลังไร้ลักษณ์น้อยจ๋า พี่มาแล้ว