ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 74 : ชื่อเสียงระบือไกลในต้าซ่ง และสายตาจากเขาจงหนาน
- Home
- ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ
- บทที่ 74 : ชื่อเสียงระบือไกลในต้าซ่ง และสายตาจากเขาจงหนาน
ข่าวโจวสิงสังหารหมู่นักสู้สามสิบหกถ้ำ เจ็ดสิบสองเกาะ แพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว
ข่าวลือเรื่องหมอเทวดาจากต้าหมิงที่เปลี่ยนดวงตาได้ กำลังเดินทางมาต้าซ่ง ดึงดูดความสนใจจากชาวยุทธ์มากมาย นับตั้งแต่โจวสิงถล่มค่ายโจรลมดำที่หุบเขาคนโฉด การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป
ยิ่งมีพยานยืนยันว่าเห็นโจวสิงตามพวกสามสิบหกถ้ำ เจ็ดสิบสองเกาะเข้าไปในป่าแล้วไม่กลับออกมา เช้าวันรุ่งขึ้นมีคนไปสำรวจ พบศพกว่าร้อยศพนอนเกลื่อน สภาพน่าสยดสยอง บางศพเน่าเปื่อยในชั่วข้ามคืน ชัดเจนว่าโดนพิษร้ายแรง
คนที่เตรียมตัวดี สวมชุดป้องกันเข้าไปค้นศพ ได้คัมภีร์ยุทธ์ติดมือกลับมาเพียบ
ไม่ใช่ว่าโจวสิงไม่อยากค้นศพ แต่สี่ร้อยกว่าศพ มันค้นไม่ไหวจริงๆ
อีกอย่าง วิชาของพวกนี้ หวังอวี่เยียน ก็รู้จักหมด แสดงว่าในถ้ำหยกหลางหวนของหมู่บ้านมันโถวก็มีบันทึกไว้
วันหน้าเขาต้องพาหวังอวี่เยียนกับแม่ของนางไปหาอู๋หยาจื่อที่เขาเหลยกู่ ช่วยให้พ่อแม่ลูกได้เจอกัน ถือว่ามีบุญคุณต่อกันใช่ไหม
เห็นแก่บุญคุณนี้ เขาขอเข้าไปอ่านคัมภีร์ในถ้ำหยกหลางหวนสักหน่อย คงไม่มากเกินไปหรอกมั้ง
อะไรนะ ไม่ให้ดู
ฮูหยิน ท่านคงไม่อยากให้ชาตินี้ไม่ได้เจอพ่อบังเกิดเกล้าอีกเลยใช่ไหม
ข่าวเหตุการณ์ที่เทียนซานแพร่กระจายไปเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง
หมอเทวดาอันดับหนึ่งแห่งต้าหมิง เข้ามาในเขตต้าซ่งแล้ว มีใครอยากรักษาโรคบ้างไหม
กลางตลาดมีคนตะโกนเรียกแขก ผู้คนหยุดฟังด้วยความสนใจ
หมอเทวดาโจวผู้นี้เก่งกาจเหลือเชื่อ สามารถควักตาคนอื่นมาเปลี่ยนให้คนไข้ได้ ทุกท่าน เคยได้ยินวิชาแพทย์แบบนี้ไหม
คำบรรยายสรรพคุณทำเอาคนที่เพิ่งเคยได้ยินถึงกับอุทาน ยิ่งพอรู้เรื่องรักษาคนตายให้ฟื้น และแก้พิษดอกทองคำ ภายนอกอากาศร้อนแต่ทุกคนกลับรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ
พ่อค้าข่าวเห็นปฏิกิริยาคนฟัง ก็รีบเสริม ทุกท่านอยากให้หมอเทวดาท่านนี้รักษาไหม
เสียงตอบรับดังเซ็งแซ่ อยาก
แม้หมอเทวดาโจวจะรักษาฟรีตลอดทาง แต่คนมากมายก็คลาดกับท่าน เพราะไม่รู้หน้าตา ท่านจะรักษาเฉพาะในเมือง ถ้าบังเอิญเจอท่านกลางป่าเขา แต่จำไม่ได้ ปล่อยโอกาสหลุดมือไป น่าเสียดายแย่
พ่อค้าข่าวยุ ผู้ฟังพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง
แต่ถ้าทุกท่านรู้หน้าค่าตาหมอเทวดาโจว ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะจำไม่ได้แล้ว จริงไหม
ฝูงชนพยักหน้าหงึกๆ
ทุกท่าน ภาพวาดหมอเทวดาโจว ใบละร้อยอีแปะ รับประกันความเหมือน ส่งตรงจากเทียนซาน เป็นหน้าตาล่าสุด ไม่มีหลอกลวง ซื้อไปจำหน้าท่านไว้ เจอตัวเมื่อไหร่จะได้ไม่พลาดโอกาสทอง
พ่อค้าเผยไต๋ หยิบปึกภาพวาดออกมา เป็นรูปโจวสิงทุกใบ
รูปวาดโจวสิงไม่ใช่ความลับในต้าหมิง สำนักใหญ่ๆ มีกันหมด แต่คนทั่วไปไม่ค่อยมีโอกาสเห็น แต่ในต้าซ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเอามาขาย
ถึงจะแพง แต่เพื่อโอกาสรักษาโรคกับหมอเทวดา ชาวยุทธ์แทบทุกคนยอมควักกระเป๋าซื้อ
เหตุการณ์ทำนองนี้เกิดขึ้นทั่วต้าซ่ง
หนึ่งเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก บนยอดเขาเทียนซาน
โจวสิงเพิ่งฝึกหัตถ์หกสุริยันและหัตถ์หักกิ่งเหมยจบหนึ่งรอบ ด้วยพรสวรรค์ที่มี เขาเรียนรู้ได้เร็วอย่างน่าอัศจรรย์ แค่เจ็ดวันก็จับเคล็ดวิชาได้ ทำเอานางเฒ่าทาริกาทึ่ง
โจวสิงสัมผัสได้ว่า ยิ่งเขาแสดงพรสวรรค์ และช่วยไขข้อข้องใจให้นางเฒ่าทาริกา (เรื่องรักษาอาการบาดเจ็บ) ค่าความสนิทสนมของนางก็พุ่งพรวด
อีกไม่นาน เขาคงได้เห็นพรสวรรค์ระดับเทพของนาง
ผ่านไปอีกยี่สิบกว่าวัน โจวสิงใช้วิชาทั้งสองได้คล่องแคล่วขึ้น เขาประลองกับจิวม่อจื้อบ่อยครั้ง ช่วงแรกยังพอสูสี แต่พอโจวสิงใช้หัตถ์หกสุริยันและหัตถ์หักกิ่งเหมย จิวม่อจื้อก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน งัดไม้ตายออกมาสู้แบบไม่ยั้ง ใช้กำลังภายในที่เหนือกว่ากดดันโจวสิงจนถอยร่น
แต่พอโจวสิงดูดซับฤทธิ์ยาของไหมน้ำแข็งพันปีได้มากขึ้น เขาก็ยื้อเวลาสู้ได้นานขึ้นเรื่อยๆ
แม้ดูดซับฤทธิ์ยาหมดแล้ว กำลังภายในของเขาก็ยังเป็นรองจิวม่อจื้อ แต่อย่าลืมว่าเขาเพิ่งฝึกยุทธ์ไม่ถึงปี เทียบกับโหยวตั้นจือในนิยาย เขาก็แค่ฝึกนานกว่าครึ่งปีเท่านั้น
โหยวตั้นจือกำลังภายในสูงส่ง เป็นรองแค่เจ้าอาวาสเสวียนฉือ แต่เหนือกว่าเฉียวฟงนิดหน่อย (ตามนิยาย) แต่กระบวนท่าด้อยกว่าเฉียวฟงมาก สู้กันไม่กี่กระบวนท่าก็โดนเตะขาหัก
นี่คือตัวอย่างของพวก ฮาร์ดแวร์เทพ แต่ซอฟต์แวร์กาก
จิวม่อจื้อเป็นยอดฝีมือที่บุกวัดเส้าหลินได้ทั้งที่บาดเจ็บ ตอนนี้หายดีแล้ว แถมวิชาแกร่งขึ้น โจวสิงที่เพิ่งฝึกได้ไม่นาน จะสู้ไม่ได้ก็ไม่แปลก
ต่อให้เป็นอัจฉริยะ ก็ต้องใช้เวลาบ่มเพาะ ไม่มีทางฝึกครึ่งปีแล้วไปตบระดับบอสอย่างจิวม่อจื้อได้หรอก มันไม่สมเหตุสมผล
โจวสิงเก็บลมปราณ มองไปที่จิวม่อจื้อที่นั่งอยู่บนก้อนหิน ถืออะไรบางอย่างในมือ
เดินเข้าไปดูใกล้ๆ อ้าว นั่นรูปวาดเขานี่นา
รูปนี้วาดที่เทียนซาน โจวสิงย่อมเคยเห็น
สี่ดรุณีซื้อติดมือกลับมาตอนลงเขาไปซื้อของ ทำเอาโจวสิงพูดไม่ออก
ต้าซ่งนี่หาเงินเก่งจริง มิน่าส่งเครื่องบรรณาการให้เพื่อนบ้านรอบทิศ แต่คลังหลวงไม่เคยถังแตก
เห็นจิวม่อจื้อถอนหายใจ โจวสิงนึกว่าอีกฝ่ายกังวลเรื่องเขาโดนหมายหัว เลยปลอบใจ ท่านราชครูไม่ต้องห่วง นี่แค่รูปวาดให้คนไข้ตามหาข้าเจอเฉยๆ ไม่มีเจตนาร้ายหรอก
จิวม่อจื้อถอนหายใจเฮือกใหญ่กว่าเดิม เหมยเจี้ยนที่เอาข้าวมาส่ง และคุ้นเคยกับนิสัยจิวม่อจื้อตลอดเดือนที่ผ่านมา หัวเราะคิกคัก คุณชาย ข้าเดาว่าท่านราชครูกลุ้มใจที่รูปวาดตัวเองราคาถูกกว่าของท่านต่างหาก
จิวม่อจื้อเงยหน้ามองเหมยเจี้ยนอย่างทึ่งๆ รู้ได้ไงเนี่ย
เขาไม่เข้าใจจริงๆ โจวสิงเป็นหมอเทวดาก็จริง แต่เขาเป็นถึงราชครูถูฟาน ยอดฝีมืออันดับหนึ่งเชียวนะ
ทำไมรูปโจวสิงขายร้อยอีแปะ แต่รูปเขาขายแค่สิบอีแปะ
รับไม่ได้
บนยอดเขาเทียนซาน จิวม่อจื้อหน้าแดงเถียงคอเป็นเอ็น ท่ามกลางเสียงหัวเราะของโจวสิงและเหมยเจี้ยน
ณ เทือกเขาจงหนาน อันงดงามดั่งภาพวาด เต็มไปด้วยสำนักพรตแทรกตัวอยู่ตามหุบเขา (ถ้าโจวสิงเห็นฉากนี้คงเสียวสันหลังวาบ เพราะที่นี่คือที่ที่เขาเกือบโดนแทง)
ด้านหลังเขาจงหนาน เหนือบึงน้ำใส หญิงสาวชุดขาวนางหนึ่งยืนถือภาพวาดโจวสิง
นางจำคนในภาพได้ทันที
สี่ปีที่แล้ว นางกับเขาพบกันครั้งแรกที่ริมบึงแห่งนี้
หญิงสาวชุดขาวเก็บภาพวาด กระโดดลงแตะผิวน้ำแผ่วเบา แล้วหายลับไปในหุบเขาหลัง