ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 87 : แผนการพิชิตใจเฉียวฟง
ฝีมือของหมอเทวดาโจวช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก ก๊วยเจ๋งนับถือ
ก๊วยเจ๋งประสานมือคารวะ
โจวสิงรีบประสานมือตอบ จอมยุทธ์ก๊วยชมเกินไปแล้ว ถ้าสู้กันจริงๆ ข้าคงไม่ใช่คู่มือของท่าน
ก๊วยเจ๋งส่ายหน้า เมื่อคืนย้งเอ๋อเล่าให้ฟังว่าหมอเทวดาโจวเคยปราบห้าคนโฉดที่ต้าหมิงและยอดฝีมือคนอื่นๆ ด้วยอาวุธลับและยาพิษ รองลงมาคือกระบี่ สุดท้ายถึงจะเป็นมือเปล่า
ตอนนี้หมอเทวดาโจวใช้แค่มือเปล่าสู้กับข้า ถ้าใช้อาวุธลับและยาพิษร่วมด้วย ข้าคงแย่แน่
ก๊วยเจ๋งพูดจากใจจริง
เขาโลดแล่นในยุทธภพมานาน ย่อมรู้ดีว่าฉายาไม่ได้มาเพราะโชคช่วย
โจวสิงได้ฉายา หมอเทวดาหัตถ์พิษ ฝีมือการใช้พิษย่อมไม่ธรรมดา แถมยังมีอาวุธลับที่สังหารยอดฝีมือได้นับสิบในพริบตา สองอย่างนี้แม้แต่เขาก็ยังต้องระวัง
ดูอย่างอาวเอี้ยงฮง แม้จะขึ้นชื่อเรื่องวรยุทธ์ แต่ฝีมือการใช้พิษก็ไร้เทียมทาน
เขาเคยเห็นกับตา อาวเอี้ยงฮงหยดพิษงูลงน้ำแค่หยดเดียว ปลาตายลอยเกลื่อนกินพื้นที่หลายลี้ น่ากลัวสุดๆ
ขนาดอั้งชิกกง อาจารย์ของเขา โดนงูพิษของอาวเอี้ยงฮงกัด ยังวรยุทธ์เสื่อมถอยไปพักใหญ่
อาวเอี้ยงฮงตอนใช้พิษกับตอนไม่ใช้พิษ พลังต่อสู้ต่างกันราวฟ้ากับเหว
โจวสิงก็เช่นกัน
ก๊วยเจ๋งไม่ได้รังเกียจการใช้พิษ ตราบใดที่ไม่ใช้ทำร้ายผู้บริสุทธิ์ การใช้พิษก็ถือเป็นฝีมืออย่างหนึ่ง
อาวุธลับและยาพิษของข้าอันตรายเกินไป เราไม่มีความแค้นต่อกัน ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก
โจวสิงยิ้มตอบ ทั้งสองคุยกันต่ออีกพักใหญ่ ก่อนจะเดินกลับเข้าโรงเตี๊ยม
แผนการสอนเอี้ยก้วยแบบตัวต่อตัวเป็นอันพับไป เพราะทุกคนตื่นกันหมดแล้ว แถมมัวแต่ประลองฝีมือจนเสียเวลา ต้องรีบกินข้าวเช้า แล้วไปส่งเอี้ยก้วยที่ท่าเรือ ก่อนจะแยกย้ายกันเดินทาง
ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งจะไปงานชุมนุมที่ป่าซิ่งจื่อหลิน ส่วนโจวสิงจะไปหมู่บ้านมันโถว
หลังอาหารเช้า ทุกคนมุ่งหน้าสู่ท่าเรือ
เกาะดอกท้อตั้งอยู่ในทะเลตงไห่ แต่ในโลกนี้ ทะเลตงไห่คืออาณาเขตของเทียนซานและต้าหมิง เกาะดอกท้อเลยย้ายไปอยู่แถวชายฝั่งหนานไห่ แทน
จากเจียซิง ล่องเรือลงใต้แค่ครึ่งเดือนก็ถึง
ระหว่างทาง ผู้คนต่างจับจ้องกลุ่มของโจวสิง
ก็พวกเขาเด่นซะขนาดนี้
โจวสิงดังระเบิด ภาพวาดกระจายไปทั่ว เสี่ยวหลงนวี่ก็สวยเหมือนนางฟ้า ก๊วยเจ๋งดูองอาจผึ่งผาย อึ้งย้งก็ถือไม้ตีสุนัขหยกเขียว สัญลักษณ์ประมุขพรรคกระยาจก
ท่านราชครู หน้าซีดๆ นะ
โจวสิงทักจิวม่อจื้อ
จิวม่อจื้อหน้าแดงเถือก นึกถึงวงกลมกับสี่เหลี่ยมที่วาดเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จเมื่อคืน รีบเดินลมปราณขับไล่ความอับอายจนหน้าเริ่มมีเลือดฝาด
อ้าว ทำไมหน้าแดงล่ะ
โจวสิงอารมณ์ดี แกล้งแซวต่อ
จิวม่อจื้อกระแอม จิตใจกระชุ่มกระชวยน่ะ
สงสัยเร่งลมปราณมากไป หน้าเลยเริ่มเหลือง อ้าว ทำไมหน้าเหลืองอีกแล้ว
ลมเย็นพัดผ่าน จิวม่อจื้อเผลอหลุดปาก ทาขี้ผึ้งกันหนาว
ประโยคนี้มันคุ้นปากจัง ลืมไปแล้วว่าใครพูด แต่ก็พูดออกไปแล้ว
คนรอบข้างมองจิวม่อจื้อด้วยสายตาแปลกๆ
บางคนซุบซิบ ไหนว่าพระข้างๆ หมอเทวดาโจวเป็นราชครูถูฟานไง ทำไมพูดจาภาษาโจรต้าเหลียววะ
จิวม่อจื้อเม้มปาก นึกออกแล้วว่าเอามาจากไหน
กษัตริย์ถูฟานศรัทธาในพุทธศาสนาก็จริง แต่ก็ชอบเรื่องราวในยุทธภพ ชอบเชิญคนจากแว่นแคว้นต่างๆ มาเล่าเรื่องแปลกๆ ให้ฟังในวัง
หนึ่งในนั้นคือพวกต้าเหลียว
ตอนพวกนั้นเล่าเรื่องภาษาโจร จิวม่อจื้อก็นั่งฟังอยู่ด้วย เลยเผลอจำมาใช้
จิวม่อจื้อวางมาดผู้ทรงศีล ไม่คิดจะไปแก้ตัวกับชาวบ้าน
หารู้ไม่ว่า การนิ่งเงียบของเขา ทำให้ ราชครูถูฟาน กลายร่างเป็น โจรต้าเหลียว ในสายตาชาวบ้านไปโดยปริยาย
ข่าวลือนี้แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว
แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
หลังจากส่งกัวเต็งอักและเด็กๆ ขึ้นเรือ เอี้ยก้วยตะโกนโบกมือลาโจวสิงหยอยๆ สัญญาว่าจะไปเยี่ยมที่เกาะดอกท้อ
โจวสิงยิ้มรับ ค่าความสนิทสนมมันฟ้องอยู่แล้วว่าเอี้ยก้วยปลื้มเขาแค่ไหน
เหลือกันอยู่ห้าคน
ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งเตรียมม้าไว้แล้ว ทุกคนขี่ม้าออกจากเมือง มุ่งหน้าสู่เมืองอู๋ซี
วิ่งไปสักพักก็ต้องพักม้า ม้าของโจวสิงกับจิวม่อจื้อเป็นม้าพันธุ์ดี วิ่งได้ทั้งวันทั้งคืน แต่ม้าของอีกสามคนไม่ไหว ขืนฝืนวิ่งเดี๋ยวน้ำลายฟูมปากตาย (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ในป่าระหว่างทาง ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งดื่มน้ำดับกระหาย เสี่ยวหลงนวี่มานั่งข้างโจวสิง ถามด้วยความสงสัย ไหนว่าจะไปหมู่บ้านมันโถว หมู่บ้านมันโถวอยู่ในทะเลสาบไท่หู จากเจียซิงไปได้เลย ทำไมต้องอ้อมไปอู๋ซี
เสี่ยวหลงนวี่เป็นห่วงอาจารย์ อยากรีบรักษาให้จบๆ
วางใจเถอะ ตามข้ามาก็พอ
โจวสิงตอบ
จะให้บอกยังไงดี
บอกว่าหวังอวี่เยียน อาจจะไปโผล่ที่งานชุมนุมพรรคกระยาจกงั้นเหรอ
ในนิยาย มู่หรงฟู่พัวพันคดีฆาตกรรมหม่าต้าหยวน รองประมุขพรรคกระยาจก หวังอวี่เยียนเป็นห่วงเลยตามสาวใช้ไปช่วยแก้ต่าง
โจวสิงไม่รู้ว่าโลกนี้จะเหมือนในนิยายไหม แต่กันไว้ดีกว่าแก้ ไปอู๋ซีก่อนดีกว่า
อีกอย่าง เขาต้องพาหวังอวี่เยียนกับหลี่ชิงหลัวไปหาอู๋หยาจื่อ
ถ้าไปหมู่บ้านมันโถวแล้วเจอแต่แม่ ไม่เจอลูก เดี๋ยวจะเสียเที่ยว
นอกจากเรื่องหวังอวี่เยียน โจวสิงยังอยากเจอ เฉียวฟง ผู้มีคุณธรรมน้ำมิตร
อุตส่าห์มาต้าซ่งทั้งที จะพลาดได้ไง
ได้พรสวรรค์ของเอี้ยก้วยกับก๊วยเจ๋งมาแล้ว พรสวรรค์ของเฉียวฟงก็ต้องไม่พลาด
โจวสิงอยากรู้ว่าเฉียวฟงจะมีพรสวรรค์ประเภท 【ลำโพงส่วนตัว】 ไหม
แบบว่าพอเพลงขึ้นปุ๊บ ชนะปั๊บ ไร้เทียมทาน
โจวสิงยิ้มกริ่ม ในเมื่อจะไปแจมงานชุมนุมพรรคกระยาจก เวลากระชั้นชิด จะใช้เสน่ห์มัดใจเฉียวฟงคงไม่ทันกิน
ต้องใช้ยาแรง
โจวสิงวางแผน พิชิตใจเทพเจ้าลำโพง เฉียวฟง ไว้เรียบร้อย
แผนมีสามขั้นตอน
ขั้นแรก ถึงอู๋ซี เฉียวฟงในฐานะเจ้าถิ่น ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งไปเยือน ย่อมต้องออกมาต้อนรับ โจวสิงจะถือโอกาสเปิดรักษาคนไข้ ให้จิวม่อจื้อช่วยโฆษณาสร้างภาพลักษณ์ที่ดี
ขั้นที่สอง ถ้าเกิดเหตุการณ์คังหมิ่นใส่ร้ายเฉียวฟงเรื่องฆ่าหม่าต้าหยวน โจวสิงจะออกหน้าช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ หลักฐานมีเพียบ หรือไม่ก็บังคับให้คังหมิ่นสารภาพเอง
ถ้าสำเร็จ ก็จบปิ๊ง แต่ถ้ายังไม่พอ เขาจะเปิดโปง วัดเส้าหลิน
ส่วนตัวการใหญ่อย่างมู่หรงป๋อ ให้เฉียวฟงไปสืบเองเถอะ
มู่หรงป๋อแกล้งตายเพื่อหลบหนีความผิดและซ่อนตัว ถ้าโจวสิงเปิดโปงมัน ด้วยนิสัยเจ้าเล่ห์เพทุบายของมัน
โจวสิงไม่กลัวปัญหา แต่ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว
ตราบใดที่มู่หรงป๋อยังไม่มายุ่งกับเขา เขาก็จะไม่ไปยุ่งกับมัน
ถ้าช่วยเฉียวฟงพ้นข้อหาแล้วค่าความสนิทสนมยังไม่ถึง 85 ก็ต้องงัดไม้ตายสุดท้าย
เปิดโปง พี่ใหญ่ผู้นำ
เทียบกับมู่หรงป๋อ โจวสิงยอมเปิดโปงวัดเส้าหลินดีกว่า
วัดเส้าหลินทำผิดจริง ถ้าโจวสิงพูดความจริง วัดเส้าหลินคงไม่กล้าส่งคนมาฆ่าปิดปากหรอก
วัดเส้าหลินห่วงภาพลักษณ์ สำนักคุณธรรม จะตายไป ยิ่งคนรู้เยอะ ยิ่งต้องทำตัวดีกลบเกลื่อน ดีไม่ดีอาจจะเชิญโจวสิงไปดื่มชาขอขมาด้วยซ้ำ
แต่มู่หรงป๋อต่างกัน มันเล่นสกปรก
โจวสิงคิดว่าแค่ขั้นที่สองก็น่าจะพอแล้ว
ช่วยเฉียวฟงพ้นมลทิน แสดงความเข้าใจและเห็นใจ ด้วยนิสัยเฉียวฟง รับรองซาบซึ้งจนน้ำตาไหล
โจวสิงพยักหน้า
เอาตามนี้แหละ
แผนขั้นแรกต้องพึ่งท่านราชครู
โจวสิงมองหาจิวม่อจื้อ
เห็นเขานั่งยองๆ หันหลังให้ทุกคนอยู่ใต้ต้นไม้ ไหล่สั่นระริก มือไม้กระตุก
โจวสิงทำหน้า อิหยังวะ ท่านราชครูทำท่าทางน่าสงสัยนะนั่น
เดินเข้าไปดู เห็นจิวม่อจื้อถือไม้สองอัน วาดวงกลมกับสี่เหลี่ยมบี้ยวๆ บนพื้น
โจวสิงมองหน้าจิวม่อจื้อ
โอ้โห นี่สิหน้าแดงของจริง แดงจนจะม่วงแล้ว
เส้นเลือดปูดโปน จิวม่อจื้อกำไม้แน่นจนหักคามือ
ฝึกวิชา
ฝึกบ้าอะไรกัน