ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 612-2 สงครามใหญ่ (2)
ตอนที่ 612 สงครามใหญ่ (2)
“ทั้งสองฝ่ายส่งขั้นเจ็ดออกมากำกับดูแลหนึ่งคนเป็นยังไง ยังมีเดรัจฉานบางคนชอบใช้อำนาจรังแกผู้น้อย!”
“ฮ่าๆๆ! สอดคล้องกับความคิดของข้าพอดี!”
พูดสั้นๆ ไม่กี่คำ ทั้งสองฝ่ายก็นับว่าตกลงเสร็จสรรพ
ฟางผิงแค่นเสียงในใจ!
รนหาที่ตาย งั้นฉันจะทำให้นายสมใจเอง!
ตอนแรกยังกังวลว่าสงครามใหญ่ปะทุ ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางระดับล่างของตัวเองจะเกิดการบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
ตอนนี้นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเปิดฉากสงครามแค่ระดับล่างระดับกลางก่อน ระดับสูงกลับไม่ลงมือ ฟางผิงคิดว่าอีกฝ่ายรนหาที่ตายจริงๆ แล้ว!
“เดี๋ยวฉันจะลอบฆ่าขั้นหลอมสารจิงกับเลือดของพวกนาย ฆ่าขั้นหกพวกนั้นให้ตาย ดูสิว่าพวกนายจะตายยังไง!”
ทุกคนไม่พูดอะไรอีก กระโดดลงสู่พื้น อูขุยซานมองไปทางพวกหลัวอี้ชวน เอ่ยด้วยสีหน้าหนักแน่นว่า “เมืองเทียนเหมินมีผู้ฝึกยุทธ์มาก ทุกคนต้องระวังให้ดี! คณบดีหลัว แม่ทัพสี่…พวกนายต้องสังหารผู้ที่หลอมสารจิงกับเลือดพวกนั้น! ถ้าปล่อยให้อีกฝ่ายบุกเข้าไปในฐานทัพพวกเรา งั้นก็อันตรายแล้ว! สาเหตุที่รับปากพวกเขา เพราะรับปากแล้ว มีผลดีต่อพวกเรา…”
ฟางผิงรับบทสนทนาว่า “อีกเดี๋ยวผมจะลอบใช้พลังจิตใจชักนำพวกเขา หาตัวยอดฝีมือของอีกฝ่ายให้เจอ จำไว้ว่าล้อมฆ่ายอดฝีมือพวกเขาให้รวดเร็ว! อย่าห่างจากผมไกลเกินไป…”
หลัวอี้ชวนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง ฟางผิงกลับยกมือห้าม “วางใจเถอะครับ ไม่ถูกค้นพบหรอก!”
“อีกอย่าง ช่วงที่ควรใช้ยาบำรุงก็ต้องใช้ อย่าประหยัดเด็ดขาด! รวมถึงคริสตัลพลังงานก้อนนั้นด้วย อธิการหวงส่งให้ขั้นหกเพิ่มอีกก้อน นอกจากนี้อย่าแสดงความผิดปกติอะไรออกมา…ร่วมมือกับผมสังหารพวกเขา!”
เจ้าเมืองเทียนเหมินนั้นวางแผนมาดี เขารู้ว่าผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นมากกว่าผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำอย่างพวกเขา จงใจเปิดฉากสงครามระดับล่างระดับกลางก่อน คิดทำอะไรอยู่ ทุกคนกระจ่างใจดี
แต่หากคิดว่าคนเยอะแล้วจะสามารถทำอะไรก็ได้ นั่นก็เพ้อฝันเกินไปแล้ว
ฟางผิงพูดจบก็มองไปทางพวกหลี่หานซง เอ่ยว่า “พวกนายสองคนฆ่าให้มากหน่อย! พวกนายอย่าแยกกันเคลื่อนไหวเป็นกลุ่ม ฉันจะชี้ทางให้พวกนาย ตอนที่ลงมือ ฉันจะหาวิธีควบคุมอีกฝ่าย ต้องโจมตีฆ่าอีกฝ่ายให้ได้ในชั่วพริบตา!”
ทั้งสองคนต่างเผยสีหน้าหนักแน่นขึ้นมา
ฟางผิงมองไปทางคนอื่นๆ อีกครั้ง ตะโกนเสียงดัง “วันนี้เมืองเทียนเหมินไม่อยากให้พวกเราได้คุ้นเคยกับภูมิประเทศ แม้ทุกคนจะเพิ่งเข้ามา แต่สงครามใหญ่จะเริ่มต้นแล้ว! ฉันขอให้ทุกคนคว้าชัยชนะกลับมา ฆ่าพวกเขาให้สั่นกลัว! ไม่กล้าตั้งตัวเป็นศัตรูกับมนุษย์อย่างพวกเราอีก!”
“บุก!”
เสียงตะโกนสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ปราณทะยานพวยพุ่ง
“ทุกคนระวังตัวด้วย!”
ฟางผิงไม่พูดมากเช่นกัน ส่วนการแจกจ่ายภารกิจการวางแผนของทีม เรื่องพวกนี้ไม่จำเป็นต้องให้เขากังวลใจ หลายวันนี้หน่วยทหารและอาจารย์มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ต่างชี้แนะแนวทาง ทุกคนรู้ดีว่าควรจะทำยังไง
ส่วนภูมิประเทศของป่าราชันเจี่ยว ก่อนหน้านี้ที่ฟางผิงออกไปก็ทำแผนที่ฉบับหนึ่งออกมาแล้ว ทุกคนต่างคุ้นเคยกับเรื่องพวกนี้
ใครควรจะไปที่ไหน เฝ้าทางไหน ล้วนมีการจัดการหมดแล้ว
หลังจากนั้นสักพัก อูขุยซานก็พาคนทยอยขึ้นฟ้า ถอยออกมาจากป่าราชันเจี่ยว
ด้านฟางผิงก็ทะยานตัวขึ้นมา มองไปทางเมืองเทียนเหมิน หัวเราะว่า “ไอ้เศษสวะคนนั้นเข้ามาสิ! วางใจเถอะ ไม่ฆ่านายหรอก จะให้นายได้เห็นว่ากลุ่มของพวกนายไร้ค่าถึงขนาดไหน ตายอย่างน่าอนาถขนาดไหน!”
“บังอาจ!”
ขั้นเจ็ดคนที่ตำหนิฟางผิงก่อนหน้านี้เผยสีหน้าดุดัน มองไปทางเจ้าเมืองเทียนเหมิน
เจ้าเมืองเทียนเหมินพยักหน้าเบาๆ เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “เจ้าไปสิ! ยังไงพวกเขาก็ไม่กล้าลงมือกับเจ้าหรอก!”
หากลงมือ สงครามของระดับสูงก็จะปะทุขึ้นทันที ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางระดับล่างในป่าราชันเจี่ยวพวกนั้น หากไม่พังพินาศทั้งหมดก็คงต้องบาดเจ็บล้มตายไปกว่าครึ่งใหญ่
เป็นเหมือนที่อูขุยซานบอก เจ้าเมืองเทียนเหมินไม่สนใจความเป็นความตายของคนพวกนี้จริงๆ
แน่นอนว่าหากไม่ถึงช่วงเข้าตาจนจริงๆ เขาคงไม่ทำเหมือนกัน
ไม่งั้นต้นเทียนเหมินปะทุโทสะขึ้นมา เขาประมือกับราชาอสรพิษ อีกฝ่ายไม่ออกแรง นั่นก็เป็นปัญหาแล้ว
เมื่อคำพูดนี้ออกมา แม่ทัพขั้นเจ็ดคนนั้นก็ไม่ชักช้า ทะยานตัวขึ้นอากาศ พุ่งมาทางฟางผิงอย่างรวดเร็ว
เขายังไม่ทันมาถึงทางนี้ ฟางผิงก็ระเบิดพลังปราณขึ้นมา กดดันอีกฝ่ายไว้ในชั่วพริบตา เผยสีหน้าเยือกเย็น แค่นหัวเราะดูแคลน “เป็นพวกไร้ประโยชน์จริงๆ เลยนะ!”
“เหอะ!”
อีกฝ่ายแค่นเสียงในลำคอ ระเบิดพลังงานออกมา ทั้งสองฝ่ายตาต่อตา ฟันต่อฟัน ไอสังหารอบอวลไปทั่ว
พวกเขาห่างกันพันเมตร หากจะลงมือจริงๆ ก็เป็นเวลาพริบตาเดียวเท่านั้น
ในเวลานี้ ทิศทางของเมืองเทียนเหมินก็มียอดฝีมือตะโกนว่า “ฆ่าผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่ให้หมด! ราชาจะตบรางวัลให้อย่างงาม!”
“เข้าป่า!”
คล้อยจากเสียงตะโกน ทหารนับหมื่นก็บุกเข้าไป ไม่ได้แยกกระจายกัน แต่โค่นล้มต้นไม้พวกนั้นโดยตรง!
ในเวลานี้ ไกลออกไปนั้นก็มีเสียงคำรามดังลั่น!
ฟางผิงลอบดีใจ เยี่ยมไปเลย!
เสียงคำรามนั้นมาจากเจี่ยว!
เจ้าหมอนี่ยังออกไปไม่ไกล ตอนนี้อยู่กับทูตสัตว์ปีศาจจากป่าร้อยอสูรตัวนั้น เห็นทหารของเมืองเทียนเหมินฝ่าทะลวงต้นไม้ที่มันปลูก เจี่ยวก็เดือดดาลอย่างหนัก!
มันตั้งใจปลูกอย่างยากลำบาก!
แค่พลังงานยังสิ้นเปลืองไปนับไม่ถ้วน!
นึกไม่ถึงว่าสารเลวพวกนี้จะโค่นล้มต้นไม้ใหญ่ของมัน!
เสียงคำรามอย่างโมโหนี้ทำให้ยอดฝีมือเมืองเทียนเหมินหน้าเปลี่ยนสี เจ้าเมืองเทียนเหมินสีหน้าดูไม่ได้ขึ้นมาทันที!
นึกไม่ถึงว่าปีศาจเขาทองจะสร้างความลำบากในเวลานี้
ในใจไม่พอใจอย่างถึงที่สุด แต่ก่อนหน้านี้ราชาปีศาจเขาทองถอยออกไปจากการต่อสู้แล้ว คงไม่ถึงขั้นให้สัตว์ปีศาจทั้งสามตัวนี้เข้าร่วมสงครามเพียงเพราะต้นไม้ไม่กี่ต้นหรอก
นึกมาถึงตรงนี้ เจ้าเมืองเทียนเหมินก็มองเป็นนัยให้คนที่อยู่ข้างกาย
ไม่นานก็มีผู้ฝึกยุทธ์ออกจากเมืองไปรายงาน
หลังจากนั้นสักพัก ผู้ฝึกยุทธ์ทหารเมืองเทียนเหมินพวกนั้นก็ไม่หักโค่นต้นไม้อีก
พวกเขามีคนเยอะ เทียบกับราชาปีศาจเขาทองเข้าร่วมสงครามแล้ว ไม่หักโค่นต้นไม้พวกนี้ จะมีข้อได้เปรียบมากกว่า
การบดบังของต้นไม้ ทำให้ขบวนรบของทหารได้รับผลกระทบ
ไม่นานผู้ฝึกยุทธ์พวกนี้ก็เริ่มแยกย้ายกันไป
ฟางผิงลอยอยู่เหนืออากาศไปทั่ว ไม่ไกลนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดคนนั้นเผยสีหน้าเรียบเย็น เอ่ยว่า “เจ้าคิดว่าพวกเขาตายกันหมดแล้ว?”
ฟางผิงหัวเราะอย่างดูแคลน เอ่ยหยอกว่า “ผู้ที่ร่างเป็นคน นิสัยเป็นสุนัขอย่างพวกนาย ใครจะรู้ว่าซ่อนเร้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงไว้ภายในหรือเปล่า! ฉันก็ต้องตรวจสอบสักหน่อย นายไม่พอใจหรือไง? ไม่งั้น พวกเราจะสู้กันสักรอบไหมล่ะ เรียกน้ำย่อยกันก่อน?”
“เจ้ามีชีวิตได้อีกไม่นานหรอก!”
อีกฝ่ายเผยสีหน้าเยียบเย็น ราชาจะทำลายความฮึกเหิมของราชาอสรพิษ ให้อีกฝ่ายระเบิดโทสะ เปิดเผยช่องโหว่ออกมา ฆ่าราชาอสรพิษในเวลานั้น
ไม่งั้นเขาคงไม่มีความจำเป็นต้องอดทนต่อเรื่องพวกนี้ แค่ขั้นแม่ทัพตอนกลาง หากเป็นยามปกติ ใครจะกล้าพูดคุยกับเขาแบบนี้?
เขาเป็นถึงยอดฝีมือขั้นแม่ทัพตอนปลาย!
อีกฝ่ายดูเหมือนจะแข็งแกร่ง แต่ก็แค่เหมือนเท่านั้น
ฟางผิงคร้านจะสนใจเขา หากไม่ใช่เพราะว่าต้องฆ่าคนให้มากหน่อย เขาคงบดขยี้เจ้านี้ให้ตายตอนนี้แล้ว!
แค่ขั้นเจ็ดตอนปลาย ฉันอยู่ขั้นหกยังฆ่ามาแล้วตั้งสองคน!
สงครามของผู้ฝึกยุทธ์ บอกว่าเริ่มก็เริ่มได้ทันที!
คนนับหมื่นเข้าไปในป่าราชันเจี่ยว ฝั่งมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้มีคนนับพันเช่นกัน ไม่นานก็มีคนเจอกันแล้ว
“ฆ่า!”
ชั่วพริบตาเสียงรบราก็ดังขึ้น!
ข้างล่างนั้น
คนที่ไวที่สุดไม่ใช่คนอื่นไกล เป็นฉินเพิ่งชิง
ตอนนี้ฉินเพิ่งชิงเผยแววตาแข็งกร้าว มือถือดาบยาว ตอนที่เจอกลุ่มคนกว่าสามสิบคน ฉินเพิ่งชิงก็บุกเข้าไปในทันที!
คนอื่นต่อสู้กันเป็นกลุ่ม แต่ฉินเพิ่งชิงเลือกเคลื่อนไหวคนเดียว
“พวกตาเฒ่า ถึงผมจะมิอาจฆ่าระดับสูงพวกนั้นล้างแค้นพวกคุณได้ แต่พวกคุณวางใจเถอะ ครั้งนี้ผมต้องฆ่าเดรัจฉานพวกนี้ให้เกลี้ยง ล้างแค้นให้กับพวกคุณ!”
ฉินเพิ่งชิงที่แสยะยิ้มอยู่ข้างหน้าทุกคน ตอนนี้กลับอารมณ์พลุกพล่านขึ้นมา แทบไม่สนใจว่าตัวเองจะบาดเจ็บหรือเปล่า ฝ่าทะลวงเข้าไปในกลุ่มคน กวัดแกว่งดาบสังหาร ไม่เปล่งเสียงอะไร ไม่สนใจความบาดเจ็บเช่นกัน
สวบ!
เสียงดาบยาวบาดลึกเข้ากระดูกดังขึ้น!
ส่วนรางวัลที่ฟางผิงรับปากไว้ก่อนหน้านี้ เลื่อนขั้น…เขาแทบจะลืมไปหมดแล้ว!
ตอนนี้ในหัวมีแค่ความคิดเดียว!
ฆ่า!
ฆ่าเดรัจฉานกลุ่มนี้ให้หมด!
เขาสูญเสียพ่อไปตั้งแต่ยังเด็ก แม้กินน้ำตาต่างข้าวทุกวัน ตั้งแต่วันที่อธิการเฒ่าส่งเถ้ากระดูกพ่อกลับมา เขาก็สาบานไว้แล้วต้องล้างแค้นให้ได้!
ใครฆ่าพ่อของเขา เขาไม่รู้
แต่ความคิดจะล้างแค้นกลับไม่เคยลบเลือน
แค้นที่ฆ่าบิดา มิอาจอยู่ร่วมโลกเดียวกันได้
ชั่วพริบตาที่เข้าสู่ถ้ำใต้ดิน ชั่วพริบตาที่รู้ว่าพ่อตัวเองตายในสงครามเมืองเทียนเหมิน เขาก็สาบานไว้แล้วว่าต้องมีวันหนึ่งที่ฆ่าคนพวกนี้ให้หมดไป!
วันนี้ก็คือโอกาสล้างแค้นของเขา!
ฉึบ!
หัวคนกลิ้งหล่น ฉินเพิ่งชิงมุ่งกับการฆ่าศัตรูเท่านั้น ครั้งนี้มิได้คลำศพ ไม่คิดจะชักช้าแม้แต่น้อย
ตอนนี้ฆ่ากลุ่มนี้ไปนับสิบคนแล้ว ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้าซึ่งนำทีมแทบมิอาจโต้กลับได้!
ฆ่าคนกลุ่มนี้หมดแล้ว ฉินเพิ่งชิงก็บุกเข้าไปตามเสียงที่ตะโกนให้ฆ่าด้านข้างทันที!
กลางอากาศ
ฟางผิงตระหนักถึงฉินเพิ่งชิงแล้ว เห็นเขาเลือดท่วมตัว ฆ่าคนราวกับมด ฟางผิงก็ลอบถอนหายใจ
ผู้ฝึกยุทธ์ต่างมีเรื่องราวของตัวเอง
ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
เสียงตะโกนฆ่าก็ยิ่งดังลั่นไปทั่ว
ในพื้นที่ทำสงคราม เฉินอวิ๋นชีนำอยู่ข้างหน้า ขึ้นชื่อว่าเป็นประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ เธอนำทีมนักศึกษาระดับกลางกว่าสิบคนมาเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว
เฉินอวิ๋นซีที่มักจะหน้าแดงตอนที่อยู่ต่อหน้าฟางผิงนั้น ชั่วพริบตานี้เผยไอสังหารอบอวล กระบี่ยาวแทงออกไป ไม่ย้อมเลือดไม่ชักกลับ!
อีกด้านหนึ่ง จ่าวเสวียเหมยฟาดกระบองทุบหัวอีกฝ่ายจนปริแยก แทบไม่แลตามอง ก็บุกไปอีกฝั่ง เผยสีหน้าเย็นเยือกราวกับน้ำแข็ง
ด้านข้างนั้น ฟูชางติ่งกดเสียงคำราม หอกยาวเลื้อยราวกับมังกร แทงทะลุลำคอศัตรูด้วยหนึ่งหอก
ทุกคนต่างหลั่งเลือดเข่นฆ่า!
เข้ามาในถ้ำใต้ดินวันแรกก็ระเบิดสงครามใหญ่แบบนี้แล้ว
ไม่มีเวลาให้ใครเตรียมตัว เข้าสู่ถ้ำใต้ดินก็เปิดฉากทันที!