ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - บทที่ 711-3 เรื่องซุบซิบนั้นสำคัญ (3)

ฟางผิงนิ้วมือสั่นระริก! บ้านนายมีแหล่งแร่หรือไง? เพื่อซื้อยาสิบเอ็ดเม็ดเดียวนายจะจ่ายถึงสามพันล้าน? บ้าไปแล้วสินะ! แม้ส่วนมากคนพวกนี้จะเป็นทายาทของยอดฝีมือ พลังงานขั้นเก้าสิบจินก็ไม่ใช่จำนวนน้อยอยู่ดี อาจจะเป็นส่วนแบ่งหลายเดือนของพวกเขา ผลปรากฏว่าใช้ส่วนแบ่งหลายเดือนแลกเปลี่ยนกับยาบำรุงหนึ่งเม็ด?

แต่ไม่นานฟางผิงก็มีความคิดบางอย่าง ของหายากล้วนมีราคา คำพูดนี้กลับเป็นเรื่องจริง ในถ้ำใต้ดินอันที่จริงไม่ได้ขาดแคลนหินพลังงาน อย่างน้อยก็สำหรับทายาทยอดฝีมือพวกนี้ ถ้าสิ้นเปลืองไม่เยอะ แหล่งแร่ของพวกเราก็สามารถเกิดใหม่ได้ ไม่นับว่าหายากจนเกินไปจริงๆ ขุยหลัวที่อยู่ขั้นแปด ร้อยปีมานี้ยังสะสมหินพลังงานได้นับหมื่นจิน คนพวกนี้ส่วนมากล้วนเป็นลูกหลานของคนมั่งมี ครั้งนี้มาเขตหวงห้ามคงพกพาทรัพย์สินมาไม่น้อย ใช้หินพลังงานสิบจินแลกเปลี่ยนเป็นของล้ำค่าที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แม้จะมีประสิทธิภาพธรรมดาก็อาจไม่รู้สึกเสียเปรียบเสมอไป ความอยากรู้อยากเห็นทุกคนต้องมีอยู่แล้ว

คนผู้นี้ต่อรองราคา จีนอวี่ไห่กลับทำหน้าลำบากใจ ไม่นานก็ส่ายหัวว่า

“ไม่ได้ นี่หาได้ยากจริงๆ! เจ้านี้พวกเราโจมตีฆ่ายอดฝีมือระดับสูงคนหนึ่ง ถึงคลำเจอจากศพของอีกฝ่าย คนของพวกเราตายไปไม่น้อยเหมือนกัน หินชีวิตสิบก้อนนั้นแลกไม่ได้ พี่ชายคนนี้ถ้ายินดี ไม่สู้แลกเป็นยาบำรุงเลือดและปราณดีกว่า? ยาบำรุงเลือดและปราณสิบก้อนก็เพียงพอ”

ฟางผิงมองเจ้าหมอนี่อย่างลึกล้ำ หน้าเลือดชัด! ยอดฝีมือระดับสูงที่ไหนแม่งจะพกยาสิบเอ็ดกับยาบำรุงเลือดและปราณกัน? นายก็หลอกได้แค่คนโง่พวกนี้เท่านั้นแหละ! ถึงระดับสูงแล้วยาบำรุงพวกนี้แทบไม่มีประสิทธิภาพอีก คนโง่น่ะสิถึงจะพกยาบำรุงตระเวนไปทั่ว ยอดฝีมือมนุษย์แทบไม่อยากจะพกอะไรติดตัว อยากตัวเปล่าลงถ้ำใต้ดินไปเข่นฆ่าด้วยซ้ำ ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางมียาบำรุงพวกนี้อยู่แต่ใช้หมดอย่างรวดเร็วเช่นกัน หายากนั้นหาได้ยากจริงๆ แต่หากจะพูดว่าฆ่าระดับสูงเพื่อคว้ามานั้นไร้สาระสิ้นดี กำไร… กำไรเป็นพันเท่า! ของมูลค่านับล้านเขาจะขายสามพันล้าน สามพันเท่า!

จู่ ๆ ในหัวฟางผิงก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา ฉันแม่งยังคิดจะขุดแร่หาเงิน ปัญหาเยอะจะตายไป! หรือจะเป็นพ่อค้าคนกลางดี? ในถ้ำใต้ดินมีแหล่งแร่มาก ในโลกมนุษย์หินพลังงานมีมูลค่าสูง แต่ในถ้ำใต้ดินมูลค่าอาจไม่ได้สูงเสมอไป แม้เขตแดนข้างนอกจะทำสงครามกับมนุษยชาติ แต่เมืองที่ทำสงครามก็มีไม่เยอะ ทั้งได้รับสินสงครามจากมนุษย์แค่หยิบมือ มนุษยชาติตนจะตายไป! ยาบำรุงพวกนี้ในสายตาพวกถ้ำใต้ดินแทบจะหาได้ยาก

‘แลกเปลี่ยนเป็นวงกว้างนั้นคงไม่มีผลดีเท่าไหร่ ของเยอะก็ไม่มีมูลค่าแล้ว! แต่อาศัยความอยากรู้อยากเห็น ขายในวงแคบ ๆ นั้นต้องกอบโกยได้อย่างแน่นอน’ ฟางผิงคำนวณในใจ ถ้ำใต้ดินกว้างใหญ่เกินไป! กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา! ประชากรอย่างน้อยหลายหมื่นล้านคน ไม่จำเป็นต้องขายแค่ไม่กี่พันคน คงไม่สามารถเกิดเป็นคลื่นกระเพื่อมอะไรได้ หนึ่งคนจ่ายหินพลังงานให้เขาสิบจิน หลายพันคนนั่นก็หลายหมื่นจินแล้ว

ฟางผิงรีบตรวจสอบในช่องเก็บของตัวเอง ว่ามีของพวกนี้เหลืออยู่หรือเปล่า? ช่องเก็บของของเขาเก็บกวาดมาหลายครั้งแล้ว ของหลายอย่างเขาแทบไม่ได้ใช้ ไม่ใช้ก็โยนให้ทางมหาวิทยาลัย ตอนนี้ลองค้นดูอย่างละเอียด ฟางผิงอัดอั้นตันใจอยู่บ้างจริงๆ เหมือนจะไม่มี! ไม่สิ… ฟางผิงค้นอยู่ครึ่งวัน นึกไม่ถึงว่าจะค้นเจอยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ดในมุมหนึ่ง! ฟางผิงแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ยาฟื้นคืนชีวิตนั้นเป็นของดีที่รักษาอาการบาดเจ็บ ครั้งแรกที่ฟางผิงเห็นเจ้านี้ยังคงเป็นตอนที่เฉินอวิ๋นซีเอามาใช้ ช่วงที่อยู่ขั้นหนึ่ง ฟุ่มเฟือยซะไม่มี ยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ดมูลค่าประมาณห้าล้าน แต่เจ้านี้มีประสิทธิภาพต่อระดับล่างและระดับกลาง ถึงระดับสูงแล้วไม่ได้มีประโยชน์เท่าไหร่ โดยเฉพาะเมื่อถึงขั้นแปดแล้ว มีการคงอยู่ของสสารไม่แตกดับ ยาฟื้นคืนชีวิตแทบจะไร้ค่า กระทั่งสสารไม่แตกดับก้อนเล็ก ๆ ยังสู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

ตอนนี้เห็นจีนอวี่ไห่โฆษณาของตัวเอง ฟางผิงก็กวาดตามองแวบหนึ่ง เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า

“ยาบำรุงพวกนี้ไม่นับเป็นของล้ำค่าอะไร ของล้ำค่าอย่างแท้จริงเป็นยาบำรุงรักษาอาการบาดเจ็บอย่างหนึ่งของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่ ยาฟื้นคืนชีวิต! นั่นถึงจะเป็นของชั้นยอดอย่างแท้จริง พบเจอได้ยาก ไม่เหมือนยาบำรุงพวกนี้ยังคงหาได้อยู่บ้าง ยาฟื้นคืนชีวิตข้าเกรงว่าพวกเจ้าคงไม่เคยได้รับมาก่อน…”

จีนอวี่ไห่ได้ฟังก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ

“น้องชายคนนี้พูดถูก ข้าเคยได้ยินเรื่องยาฟื้นคืนชีวิตมาเหมือนกัน แต่นั่นเป็นยารักษาชีวิต หากเผชิญหน้ากับอันตราย ผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่ก็มักจะใช้ ไม่อาจเก็บไว้ได้อยู่แล้ว”

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ข้าเคยได้รับมาหนึ่งเม็ด มองเป็นของล้ำค่ามาโดยตลอด แต่ยาบำรุงนี้มีผลต่อผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเท่านั้น…” ฟางผิงพูดจบก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ฉันอยู่ไม่ห่างจากขั้นแม่ทัพเท่าไหร่แล้ว หากมีคนยินดี หินชีวิตร้อยก้อนสามารถแลกเปลี่ยนได้ ต่อให้ยุงเล็กยังไงก็ยังมีเนื้อ!” ฟางผิงคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องขายออกไปสักหน่อย ห้าล้านแลกเปลี่ยนกับหินพลังงานหนึ่งร้อยจิน สามหมื่นล้าน! หากไม่ทำการค้าขายนี้ก็โง่เกินไปแล้ว

“หนึ่งร้อยก้อน?” มีคนเอ่ยอย่างตกใจ “จะแพงเกินไปแล้ว!”

ฮวาไป่หรงอดเอ่ยไม่ได้เช่นกัน

“ขุยหมิง เจ้าก็มียาบำรุงประเภทนี้เหมือนกัน? แต่เจ้าไม่ได้ขาดแคลนหินชีวิต อย่าขายจะดีกว่า…” คนอื่นคิดว่าแพง ฮวาไป่หรงกลับรู้สึกว่าขุยหมิงไม่ได้ขาดแคลนหินชีวิต ไม่มีความจำเป็นต้องขาย นี่คือสินสงคราม! บางทียังอาจจะเป็นสินสงครามที่อารยะขุยหลัวเก็บสะสมไว้ หินชีวิตหนึ่งร้อยก้อนสำหรับขุยหมิงแทบไม่ได้สำคัญอะไร ใครใช้ให้อีกฝ่ายเป็นลูกชายคนเดียวล่ะ ทรัพย์สินที่ขุยหมิงมีแทบไม่น้อยไปกว่าทายาทของขั้นเก้าทั่วไป

ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“เห็นพี่จีนขายยาบำรุงของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่พอดี ข้าเห็นว่าหลายคนเหมือนจะไม่เคยเห็นมาก่อน ในเมื่อเป็นแบบนี้ ไม่สู้แบ่งปันกับทุกคนหน่อย” พูดจบฟางผิงก็ควักในกระเป๋าสัมภาระที่อยู่ข้างตัวเองยกใหญ่ ก่อนจะเอากล่องคริสตัลหนึ่งออกมา เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ทุกคน มีใครยินดีจะซื้อหรือเปล่า? หรือจะแลกเป็นของอย่างอื่นก็ได้…”

จีนอวี่ไห่ชำเลืองมองฟางผิงแวบหนึ่ง คิดจะแย่งการขายแล้ว? แต่อย่าพูดเลย เขาไม่มียาฟื้นคืนชีวิตจริงๆ ไม่นับว่าตัดหน้าเหมือนกัน จีนอวี่ไห่มาเร็วกว่าพวกฟางผิง ทำการค้ามาไม่น้อยแล้ว ขายยาบำรุงได้ไม่ต่ำกว่าร้อยเม็ดแล้ว ทั้งยังกอบโกยได้ก้อนใหญ่ ตอนนี้ฟางผิงเสนอราคาออกมา เขาก็ไม่ได้เปิดโปงเช่นกัน เปิดโปงฟางผิงนั่นก็เท่ากับเปิดโปงตัวเอง เหมือนกัน

แม้เขตแดนหนึ่งร้อยแปดแห่งต่างมีการต่อสู้ แต่หลัก ๆ ยังคงเป็นเขตแดนทางใต้ที่มีการต่อสู้มากที่สุด ทั้งอัจฉริยะจากเขตแดนข้างนอกพวกนี้น้อยนักที่จะเข้าร่วมสงคราม ไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่อยู่แล้ว แม้จะรู้ว่ายาบำรุงพวกนี้อาจไม่ใช่ของดีเสมอไป แต่ก็มักมีคนสนใจอยู่ดี หินพลังงานไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนขาดแคลนอะไรมากมาย คนนับพันเขาขายยาบำรุงออกไปหนึ่งร้อยเม็ดไม่นับว่ามาก แต่กำไรที่ได้เกรงว่าจะมีน้อยคนที่รู้

ทั้งสองคนต่างเริ่มขายยาบำรุงของตัวเอง หลายคนต่างสนใจขึ้นมา แต่หนึ่งร้อยก้อนจะมูลค่าสูงเกินไปแล้ว ทางเขตแดนเจ็ดทางใต้มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดคนหนึ่งต่อรองราคากับฟางผิงอยู่ยกใหญ่ ใช้หินพลังงานห้าสิบก้อนแลกเปลี่ยนกับยาฟื้นคืนชีวิตของเขาไป แม้จะเป็นแบบนี้ อีกฝ่ายยังคงพอใจอย่างมาก ใช้ค่าใช้จ่ายของหนึ่งปีซื้อยารักษาชีวิตของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน อีกฝ่ายคิดว่าได้กำไรแล้ว ขั้นหกสูงสุดอายุแบบนี้อย่างน้อยก็ต้องเป็นทายาทของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดเหมือนกัน ถึงกระทั่งทายาทของเจ้าเมือง หินพลังงานห้าสิบก้อนไม่นับว่าสำคัญอะไรจริงๆ

ฟางผิงกลับเผยท่าทีเหมือนปวดใจอยู่บ้าง ในใจกลับก่นด่า ‘พวกโง่! เจ้าพวกนี้แม่งมีเงินจริงๆ!’ หินพลังงานห้าสิบจินแลกเปลี่ยนเป็นยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ด นี่ก็ยังขายได้ ‘การค้าขายแบบนี้ทำได้ด้วยหรือไง?’ ฟางผิงขายยาฟื้นคืนชีวิตไป ในใจกลับครุ่นคิดเรื่องนี้ขึ้นมา หรือครั้งหน้าจะแฝงตัวเข้ามาในเขตหวงห้ามอีกครั้ง ขายยาบำรุงนิดหน่อยก็รวยแล้ว? แต่ขายมากไปนั้นจะเกิดปัญหาได้ ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำใต้ดินไม่อาจมียาบำรุงเยอะขนาดนั้น แม้จะทำสงครามกับมนุษย์ สินสงครามก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่ หากตรวจสอบอย่างละเอียดจะค้นพบปัญหาได้ง่าย

‘ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีต… เคยทำการค้ากับผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำใต้ดินหรือเปล่า?’ จู่ ๆ ในใจฟางผิงก็ผุดความคิดนี้ขึ้นมา!