ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 163 การต่อสู้สังเวียนเลือดอย่างดุเดือด!

แผนทีเกาะ
สะพานฝังตะวันออก สังเวียนเลือด
หลังจากไดฟังการอธิบายกฎของสังเวียนเลือด บรรยากาศในที่นั้นภก็เปลี่ยนไป่อย่างเห็นได้ชัด
โดยเฉพาะทีมทีมีสมาชิกจำนวนมาก สีหนาของทุกคนใน ตอนนี ไมคอยดีนัก
ไมมีเหตุผลอื่น เมื่อกฎของสังเวียนเลือดถูกประกาศ ออกมา ความไดเปรียบดานจำนวนของพวกเขาก็หายไปทันที!
กอนหนานีพวกเขาวางแผนจะรีบบุกเขาไปใน
เขตปลอดภัยให้เร็วที่สุดโดยอาศัยความได้เปรียบด้านจำนวน คน แตตอนนี้ ทุกอยางเปลี่ยนไปแล้ว
สังเวียนเลือดอนุญาตให้มีการตอสู้แบบหนึ่งตอหนึ่ง เทานัน และคุณตองชนะสามครังติดตอกันถึงจะผานดาน ซึงหมายความวาการตอสูครั้งตอไปคุณต้องพึงพาตัวเอง เทานัน
เป็นการทดสอบพลังของแตละคนลวน ฯ!
เพราะกฎนี้ สมาชิกที่เคยอยูทีมเดียวกันถึงกับมองหน้า กันดวยสายตาแปลกฺต
ณตองชนะสามเกมติดตอกันถึงจะผานดาน
ซึ่งหมายความวา โดยเฉลี่ยแล้วจะมีเพียงหนึ่งในสี่คนเทานั้น ที่จะผานดานได้ สวนอีกสามคนจะถูกคัดออกทั้งหมด
อัตราการคัดออกโดยรวมสูงถึง 75%!
เมือเทียบกับอัตราการคัดออกนี การสอบวิชาศิลปะ การต่อสู้สามขั้นแรกนั้นเป็นเพียงเรื่องเลน เทานัน
“พี พวกเราควรทำยังไงดี? พวกเราสามคนจะแสดงพลัง ที่แท้จริงได้ก็ตอเมื่ออยู่ด้วยกันเทานั้น ถ้าแยกกัน..
เชียงโหยวมีสีหน้าเครงเครียดกวาที่เคย
การรวมมือกันของพี่นองทั้งสามคนจะสามารถ ปลดปลอยพลังที่ใกล้เคียงกับระดับหนึ่งขั้นเก้าได้
แตถาแยกกัน แตละคนก็จะเป็ lนเพียงผู เชพลังขันแปด ธรรมดา เทานัน
แม้เขาจะเป็นอัจฉริยะระดับสูงในเมืองอวี้เฉิง แต่ใน บรรดาผูเขาแขงขันทีรอดมาจนถึงตอนนี้และวิงมาถึงสะพาน ได้สำเร็จเขาก็ไมได้เกงอะไรมากมาย
“ใชพี่ พวกเราควรทำยังไงดี?” เชียงเชี่ยนพูดซ้ำ
เชียงจัวขมวดคิ้ว ยังคิดไมออกวาเพราะอะไร และ
โดยสัญชาตญาณภก็หันไปมองขอความชวยเหลือจากเยซวงเย
ฉันชวยพวกนายในการตอสู้แบบหนึ่งตอหนึ่งไมได้ หรอก แตฉันมี |เคำแนะนำอย่างหนึ่ง”
เยชวงเยวพูดอยางใจเย็ น ‘ฉันแนะนำใหพวกนาย ถอยหางจากฉันตอนนี้ซะ”
ฉันก็ไมรู”
ถอยหาง?”
เขามองอยางงุนงง แตแลวความคิดก็แวบเขามาในหัว เหมือนสายฟาแลบ “กระจาย ตัวเร็ว เร็ว เขา!”
ในทีสุดเขาก็เขาใจทุกอยาง!
การเข้าสูสังเวียนเลือดนันมีเงือนไขวาต้องสัมผัสกับ ลำแสงสีเลือด ถ้าพี่น้องทั้งสามคนและเยชวงเยวสัมผัสมัน พร้อมกันเพราะอยู่ใกล้กันเกินไป นั่นคงเป็นจุดจบของพวกเขา
แน
แม้วาเชียงโหยวและเชียงเชี่ยนจะไมเข้าใจเหตุผล แต พวกเขาก็ทำตามคำสังของเชียงจัวและแยกยายกันอยาง
รวดเร็ว
บึ้ม.! เบึ้ม.! เบึ้ม!
ในตอนนันเอง ลำแสงสีเลือดขนาดเสนผานศูนยกลาง หนึ่งเมตรพุงขึ้นมาจากพื้นสะพานโดยไมมีสัญญาณเตือน
ลำแสงสีเลือดปรากฏขึ้นอยางไรูปแบบ บางลำปรากฏ ตามมุมฺบางลำปรากฏกลางฝูงชนโดยตรง
เมื่อลำแสงสีเลือดมากมายพุงขึ้น ฺผู้เข้าแขงขันทั้งหมดที่ ถูกสัมผัสบนสะพานภก็หายตัวไปทีละคน
เหตุการณ์เดียวกันเกิดขึ้นกับเยชวงเยว ขณะที่พวกเขา เคลือนไปทางขวาและดานหนา พวกเขาหายไปจากสะพาน พรอมกับผูเขาแขงขันทีไมคุนหนาอีกคนและเขาสูสังเวียน
ลอด
ฮา.
เชียงจั้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก รู้สึกโชคดีที่ น้องชายทั้งสองคนไมได้ถูกจัด ให้อยู่ jในกลุมเดียวกับเยชวงเยว
ในวินาถัดมา ลำแสงสีเลือดทก็หอหุมตัวเขาและคนทีอยู ดานหลังทันที
ในพริบตา ทังสองก็หายตัวไป
ในเวลาอันสัน สะพานทีเคยแนนขนัดก็เหลือเพียงลำแสง
สีเลือดเทานัน
“นี่คือสังเวียนเลือดงั้นเหรอ?”
.เมือเห็นสังเวียนวงกลมตรงหนา ดวงตาของเยชวงเยวก็ หรีลงเล็กนอย
สังเวียนตรงหน้าไมใชสังเวียนธรรมดา แตเป็นสังเวียนที่ ลอยอยูกลางอากาศเหนือทะเล!
มองลงไปจะเห็นทะเลสีดำที่กว้างใหญ่และปั่นป่วน ราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะกลืนกินเหยื่อ
ดสำคัญคือ หากสัมผัสอยางละเอียดจะรู้สึกได้ถึงสาย ลมทะเลทั้งเค็มและชื้นที่พัดผ่าน
‘สังเวียนเลือดหมายเลข oo7 เปิดใชงานแลว ในสังเวียน ไมมีกฎและข้อจำกัด เผู้ชนะคือผูที่ออกจากสังเวียนได้เทานั้น”
เสียงปรมาจารยคากุระทำใหเยชวงเยวไดสติ และ ในทีสุดเธอก็หันไปมองผูเขาแขงขันตรงหน้า
ผู้เข้าแขงขันฝั่งตรงขามก็สังเกตเห็นเยชวงเยวในตอนนี้ เชนกัน
ภาย ใต้เงื่อนไขที่มีเพียงคนเดียวที่จะรอดชีวิต ในการตอสู้ แบบหนึงตอหนึงในสังเวียน ไมจำเป็นต้องพูดอะไรมาก แค ตองตอสู!
ฉันจำเธอได เธอคือคนที่มี ผู้ชาย ลา สามคนคอย คุ้มครองจนได้วิ่งเข้าสะพาน!”
.เมื่อเห็นเยชวงเยว ผู้เข้าแขงขันฝั่งตรงข้ามแสดง ความตืนเตนในดวงตา “จำไวนะ คนทีจะเอาชนะเธอชือผา
นเจินเฟย!”
เมือไดยินดังนัน สีหนาของเยชวงเยวก็แข็งคางและอึงไป
ชัวขณะ
เธอรู้สึกมาตลอดวาประโยคนี้คุนเคยมาก ราวกับเคย ได้ยินที่ไหนมากอน
ยืนตะลึงอยูหลาย วินาที่ กอนจะสายหนาและวิง ไปขางหนา
สามวินาทีตอมาเสียงปรมาจารย์คากุระดังขึ้นอีกครั้ง ผ เลนผานเจินเฟยถูกคัดออก เยชวงเยวชนะ!”
พร
หลังจากชนะการตอสู้ เยชวงเยวรู้สึกวาสายตาพรามัว วินาทีตอมาเธอกึกลับมาอยูบนสะพานอีกครัง
มองไปรอบ เยชวงเยวเห็นชายหนุมผมทองตาสีฟ่ายืน
อยางภาคภูมิใจ
‘เร็วจัง”
เยชวงเยวอดไมได้ที่จะมองคูตอสู้อึกสองสามครั้ง
แม้วาเธอจะลังเลอยูไมกี่วินาที่ แตก็สามารถสังหาร คูต่อสูได้ในเวลาอันสั้นในรอบแรก
ดูเหมือนวาตอนนี้จะมีคนที่เร็วกวาเธอในสนาม!
ราวกับรับรูถึงสายตาของเยชวงเยว วิลเลียมรีบหันมา และยิ่มสดใสอย่างราเริง
เยชวงเยวรีบหันหนาหนีทันที
เธอแคอยากรูอะไรบางอยางนิดหนอยเกี่ยวกับชายหนุม ที่เร็วกวาเธอเทานั้น
นอกจากนี้ คำวา ‘เร็ว’ ไม่ใชคำชมที่ดีสำหรับผู้ชายปกติ ทัวไป
“นาสนใจ นาสนใจจริง
เมือเห็นวาอีกฝ่ายเมินเฉย วิลเลียมไมไดโกรธ แตรอยยิ้ม บนใบหน้ากลับสดใส ยิ่งขึ้น
พรีบ พรีบ
หลังจากทีเยชวงเยวและวิลเลียมชนะการตอสูไมนาน ผู้เข้าแขงขันก็ปรากฏตัวมากขึ้นเรื่อย
บางคนไมหนาแดงหรือหอบ แตบางคนหอบแฮก และ
ดูเหนื่อยล้า
แตไมวาจะอยางไร การที่สามารถปรากฏตัวบนสะพาน ไดใตอนนี้ แสดงวาเขาชนะในรอบแรกของสนามเลือดแลว
แคชนะอีกสองรอบก็จะผานเกมนี้สำเร็จ
เยชวงเยวมองไปรอบ ราวกับกำลังมองหาอะไร
บางอยาง
ในวินาทีถัดมามีรางปรากฏขึนทางดานขวาและ ดานหนาเกือบจะพรอมกัน
ไมกี่วินาทีหลังจากที่ทั้งสองปรากฏตัว มีรางหนึ่งปรากฏ ขึ้นจากที่ไหนไมรู้ทางด้านซ้าย แต่ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อย และบาดแผลที่หลังดูรุนแรงอยางเห็นไดชัด
“พีชาย!”
พวกเขามองไปเห็นเซียงจัวและรีบรองตะโกนพรอมวิง
เขาไปหาทันที
ฉันไมเป็นไร”
เขาโบกมือไปทางชายพรอมฝืนยิม “ไมเป็นไรหรอก ฉัน
แข็งแรงมาก’
เยซชวงเยวมองเขาอยางเฉยชาเธอ แเผยอปากแตสุดทายก็
ไมพูดอะไรออกมา
เวลาผ่านไปทีละนาที่ และเมื่อมีผู้เข้าแขงขันปรากฏตัว บนสะพานมากขึนเรือย สถานการณ์ก็เริ่มวุนวาย|ขึ้น ทีละนอย
หลังจากการตอสูรอบแรกในสังเวียนเลือด ผูเขาแขงขัน ที่รอดชีวิตก็ค้นพบชองโหวหนึ่ง
แม้วาคุณจะไมสามารถตอสู้นอกสังเวียนเลือดได้ แตนั่น ไมไดหมายความวาคุณไมสามารถเคลื่อนไหวได้อยางอิสระ
ใช้โอกาสนี้หาผู้เข้าแขงขันที่ดูเหมือนจะหมดแรง
หลังจากที่แสงสีเลือดปรากฏขึ้นใหม คุณจะมีโอกาสสูงที่จะถูก จับคูกับเขา
ไมวาจะมีหลักจรรยาบรรณหรือไมก็ตาม ฺตราบใดที่ สามารถชนะได นันคือความยุติธรรม!
ในชั่วพริบตา ผู้เข้าแขงขันที่บาดเจ็บทั้งหมดในสนามก็ กลายเป็นเป้าหมายยอดนิยม
นาเสียดายที่เชียงจั๋ว ก็เป็นหนึ่งในนั้น.
ผู้เข้าแขงขันที่อยู่ใกล้เคียงพุงเข้าหาเชียงจัวที่บาดเจ็บ ราวกับฉลามที่ได้กลิ่นเลือด และในไมช้าก็ลอมรอบเขาไว้
เชียงโหยวและเชียงเชี่ยนพยายามหยุดยังการโจมตี แต สองกำบันไมสามารถตานทังหมดได และผลทีไดก็จำกัดมาก
ไมนานพวกเขาก็กังวลจนเหงือแตกพลัก
บึม
บึม-
แยไปกวานันคือ ในตอนนีลำแสงสีเลือดภ็ปรากฏขึน
อิกครัง
ในเวลาอันสัน ลำแสงสีเลือดก็ปรากฏขึนเงียบ ด้านหลังเซียงจัว
ดวงตาของผูเขาแขงขันรอบ เปลงประกาย และใน ทันใด`นั้น แขนนับไมถ้วนก็ยื่นออกไปทางซ้าย ต่างต้อง
การสัมผัสลำแสงสีเลือดพรอมกับเขาและเขาสูสังเวียน
ในชวงเวลาวิกฤต แขนเรียวบางปรากฏขึ้นตรงหน้า เซียงจัว
เยชวงเยวผลักเขาออกไปและสัมผัสลำแสงสีเลือด
ดวยตัวเอง
“พี่เยว!”
มองเยชวงเยวทีหายไปบนสะพาน ดวงตาของเซียงจัว พลันเต็มไปด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง