ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 163 การต่อสู้สังเวียนเลือดอย่างดุเดือด!
บทที่ 163 การต่อสู้สังเวียนเลือดอย่างดุเดือด!
แผนที่เกาะ
สะพานฝั่งตะวันออก สังเวียนเลือด
หลังจากได้ฟังการอธิบายกฎของสังเวียนเลือด บรรยากาศในที่นั้นก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
โดยเฉพาะทีมที่มีสมาชิกจำนวนมาก สีหน้าของทุกคนในตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก
ไม่มีเหตุผลอื่น เมื่อกฎของสังเวียนเลือดถูกประกาศออกมา ความได้เปรียบด้านจำนวนของพวกเขาก็หายไปทันที!
ก่อนหน้านี้พวกเขาวางแผนจะรีบบุกเข้าไปในเขตปลอดภัยให้เร็วที่สุดโดยอาศัยความได้เปรียบด้านจำนวนคน แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
สังเวียนเลือดอนุญาตให้มีการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งเท่านั้น และคุณต้องชนะสามครั้งติดต่อกันถึงจะผ่านด่าน ซึ่งหมายความว่าการต่อสู้ครั้งต่อไปคุณต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น
เป็นการทดสอบพลังของแต่ละคนล้วน ๆ!
เพราะกฎนี้ สมาชิกที่เคยอยู่ทีมเดียวกันถึงกับมองหน้ากันด้วยสายตาแปลก ๆ
คุณต้องชนะสามเกมติดต่อกันถึงจะผ่านด่าน ซึ่งหมายความว่า โดยเฉลี่ยแล้วจะมีเพียงหนึ่งในสี่คนเท่านั้นที่จะผ่านด่านได้ ส่วนอีกสามคนจะถูกคัดออกทั้งหมด
อัตราการคัดออกโดยรวมสูงถึง 75%!
เมื่อเทียบกับอัตราการคัดออกนี้ การสอบวิชาศิลปะการต่อสู้สามขั้นแรกนั้นเป็นเพียงเรื่องเล่น ๆ เท่านั้น
“พี่ พวกเราควรทำยังไงดี? พวกเราสามคนจะแสดงพลังที่แท้จริงได้ก็ต่อเมื่ออยู่ด้วยกันเท่านั้น ถ้าแยกกัน…”
เซียงโหย่วมีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าที่เคย
การร่วมมือกันของพี่น้องทั้งสามคนจะสามารถปลดปล่อยพลังที่ใกล้เคียงกับระดับหนึ่งขั้นเก้าได้
แต่ถ้าแยกกัน แต่ละคนก็จะเป็นเพียงผู้ใช้พลังขั้นแปดธรรมดา ๆ เท่านั้น
แม้เขาจะเป็นอัจฉริยะระดับสูงในเมืองอวี้เฉิง แต่ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันที่รอดมาจนถึงตอนนี้และวิ่งมาถึงสะพานได้สำเร็จ เขาก็ไม่ได้เก่งอะไรมากมาย
“ใช่พี่ พวกเราควรทำยังไงดี?” เซียงเชี่ยนพูดซ้ำ
“ฉันก็ไม่รู้”
เซียงจั้วขมวดคิ้ว ยังคิดไม่ออกว่าเพราะอะไร และโดยสัญชาตญาณก็หันไปมองขอความช่วยเหลือจากเย่ซวงเยว่
“ฉันช่วยพวกนายในการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งไม่ได้หรอก แต่ฉันมีคำแนะนำอย่างหนึ่ง”
เย่ซวงเยว่พูดอย่างใจเย็น “ฉันแนะนำให้พวกนายถอยห่างจากฉันตอนนี้ซะ”
“ถอยห่าง?”
เขามองอย่างงุนงง แต่แล้วความคิดก็แวบเข้ามาในหัวเหมือนสายฟ้าแลบ “กระจายตัวเร็ว เร็ว ๆ เข้า!”
ในที่สุดเขาก็เข้าใจทุกอย่าง!
การเข้าสู่สังเวียนเลือดนั้นมีเงื่อนไขว่าต้องสัมผัสกับลำแสงสีเลือด ถ้าพี่น้องทั้งสามคนและเย่ชวงเยว่สัมผัสมันพร้อมกันเพราะอยู่ใกล้กันเกินไป นั่นคงเป็นจุดจบของพวกเขาแน่
แม้ว่าเซียงโหย่วและเซียงเชี่ยนจะไม่เข้าใจเหตุผล แต่พวกเขาก็ทำตามคำสั่งของเซียงจั้วและแยกย้ายกันอย่างรวดเร็ว
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
ในตอนนั้นเอง ลำแสงสีเลือดขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตรพุ่งขึ้นมาจากพื้นสะพานโดยไม่มีสัญญาณเตือน
ลำแสงสีเลือดปรากฏขึ้นอย่างไร้รูปแบบ บางลำปรากฏตามมุม บางลำปรากฏกลางฝูงชนโดยตรง
เมื่อลำแสงสีเลือดมากมายพุ่งขึ้น ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดที่ถูกสัมผัสบนสะพานก็หายตัวไปทีละคน
เหตุการณ์เดียวกันเกิดขึ้นกับเย่ชวงเยว่ ขณะที่พวกเขาเคลื่อนไปทางขวาและด้านหน้า พวกเขาหายไปจากสะพานพร้อมกับผู้เข้าแข่งขันที่ไม่คุ้นหน้าอีกคนและเข้าสู่สังเวียนเลือด
“ฮ้า…”
เซียงจั้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก รู้สึกโชคดีที่น้องชายทั้งสองคนไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มเดียวกับเย่ชวงเยว่
ในวินาถัดมา ลำแสงสีเลือดก็ห่อหุ้มตัวเขาและคนที่อยู่ด้านหลังทันที
ในพริบตา ทั้งสองก็หายตัวไป
ในเวลาอันสั้น สะพานที่เคยแน่นขนัดก็เหลือเพียงลำแสงสีเลือดเท่านั้น
“นี่คือสังเวียนเลือดงั้นเหรอ?”
เมื่อเห็นสังเวียนวงกลมตรงหน้า ดวงตาของเย่ชวงเยว่ก็หรี่ลงเล็กน้อย
สังเวียนตรงหน้าไม่ใช่สังเวียนธรรมดา แต่เป็นสังเวียนที่ลอยอยู่กลางอากาศเหนือทะเล!
มองลงไปจะเห็นทะเลสีดำที่กว้างใหญ่และปั่นป่วน ราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะกลืนกินเหยื่อ
จุดสำคัญคือ หากสัมผัสอย่างละเอียดจะรู้สึกได้ถึงสายลมทะเลทั้งเค็มและชื้นที่พัดผ่าน
“สังเวียนเลือดหมายเลข 007 เปิดใช้งานแล้ว ในสังเวียนไม่มีกฎและข้อจำกัด ผู้ชนะคือผู้ที่ออกจากสังเวียนได้เท่านั้น”
เสียงปรมาจารย์คากุระทำให้เย่ชวงเยว่ได้สติ และในที่สุดเธอก็หันไปมองผู้เข้าแข่งขันตรงหน้า
ผู้เข้าแข่งขันฝั่งตรงข้ามก็สังเกตเห็นเย่ชวงเยว่ในตอนนี้เช่นกัน
ภายใต้เงื่อนไขที่มีเพียงคนเดียวที่จะรอดชีวิตในการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่งในสังเวียน ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก แค่ต้องต่อสู้!
“ฉันจำเธอได้ เธอคือคนที่มีผู้ชายล่ำ ๆ สามคนคอยคุ้มครองจนได้วิ่งเข้าสะพาน!”
เมื่อเห็นเย่ชวงเยว่ ผู้เข้าแข่งขันฝั่งตรงข้ามแสดงความตื่นเต้นในดวงตา “จำไว้นะ คนที่จะเอาชนะเธอชื่อผานเจินเฟย!”
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของเย่ชวงเยว่ก็แข็งค้างและอึ้งไปชั่วขณะ
เธอรู้สึกมาตลอดว่าประโยคนี้คุ้นเคยมาก ราวกับเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน
ยืนตะลึงอยู่หลายวินาที ก่อนจะส่ายหน้าและวิ่งไปข้างหน้า
สามวินาทีต่อมา เสียงปรมาจารย์คากุระดังขึ้นอีกครั้ง “ผู้เล่นผานเจินเฟยถูกคัดออก เย่ซวงเยว่ชนะ!”
พรึ่บ——
หลังจากชนะการต่อสู้ เย่ซวงเยว่รู้สึกว่าสายตาพร่ามัว วินาทีต่อมาเธอก็กลับมาอยู่บนสะพานอีกครั้ง
มองไปรอบ ๆ เย่ซวงเยว่เห็นชายหนุ่มผมทองตาสีฟ้ายืนอย่างภาคภูมิใจ
“เร็วจัง”
เย่ซวงเยว่อดไม่ได้ที่จะมองคู่ต่อสู้อีกสองสามครั้ง
แม้ว่าเธอจะลังเลอยู่ไม่กี่วินาที แต่ก็สามารถสังหารคู่ต่อสู้ได้ในเวลาอันสั้นในรอบแรก
ดูเหมือนว่าตอนนี้จะมีคนที่เร็วกว่าเธอในสนาม!
ราวกับรับรู้ถึงสายตาของเย่ซวงเยว่ วิลเลียมรีบหันมาและยิ้มสดใสอย่างร่าเริง
เย่ซวงเยว่รีบหันหน้าหนีทันที
เธอแค่อยากรู้อะไรบางอย่างนิดหน่อยเกี่ยวกับชายหนุ่มที่เร็วกว่าเธอเท่านั้น
นอกจากนี้ คำว่า ‘เร็ว’ ไม่ใช่คำชมที่ดีสำหรับผู้ชายปกติทั่วไป
“น่าสนใจ น่าสนใจจริง ”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเมินเฉย วิลเลียมไม่ได้โกรธ แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับสดใสยิ่งขึ้น
พรึ่บ พรึ่บ——
หลังจากที่เย่ซวงเยว่และวิลเลียมชนะการต่อสู้ไม่นาน ผู้เข้าแข่งขันก็ปรากฏตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
บางคนไม่หน้าแดงหรือหอบ แต่บางคนหอบแฮ่ก ๆ และดูเหนื่อยล้า
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร การที่สามารถปรากฏตัวบนสะพานได้ในตอนนี้ แสดงว่าเขาชนะในรอบแรกของสนามเลือดแล้ว
แค่ชนะอีกสองรอบก็จะผ่านเกมนี้สำเร็จ
เย่ซวงเยว่มองไปรอบ ๆ ราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง
ในวินาทีถัดมา มีร่างปรากฏขึ้นทางด้านขวาและด้านหน้าเกือบจะพร้อมกัน
ไม่กี่วินาทีหลังจากที่ทั้งสองปรากฏตัว มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากที่ไหนไม่รู้ทางด้านซ้าย แต่ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อย และบาดแผลที่หลังดูรุนแรงอย่างเห็นได้ชัด
“พี่ชาย!”
พวกเขามองไปเห็นเซียงจั้วและรีบร้องตะโกนพร้อมวิ่งเข้าไปหาทันที
“ฉันไม่เป็นไร”
เขาโบกมือไปทางซ้ายพร้อมฝืนยิ้ม “ไม่เป็นไรหรอก ฉันแข็งแรงมาก”
เย่ซวงเยว่มองเขาอย่างเฉยชา เธอเผยอปากแต่สุดท้ายก็ไม่พูดอะไรออกมา
เวลาผ่านไปทีละนาที และเมื่อมีผู้เข้าแข่งขันปรากฏตัวบนสะพานมากขึ้นเรื่อย ๆ สถานการณ์ก็เริ่มวุ่นวายขึ้นทีละน้อย
หลังจากการต่อสู้รอบแรกในสังเวียนเลือด ผู้เข้าแข่งขันที่รอดชีวิตก็ค้นพบช่องโหว่หนึ่ง
แม้ว่าคุณจะไม่สามารถต่อสู้นอกสังเวียนเลือดได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ
ใช้โอกาสนี้หาผู้เข้าแข่งขันที่ดูเหมือนจะหมดแรง หลังจากที่แสงสีเลือดปรากฏขึ้นใหม่ คุณจะมีโอกาสสูงที่จะถูกจับคู่กับเขา
ไม่ว่าจะมีหลักจรรยาบรรณหรือไม่ก็ตาม ตราบใดที่สามารถชนะได้ นั่นคือความยุติธรรม!
ในชั่วพริบตา ผู้เข้าแข่งขันที่บาดเจ็บทั้งหมดในสนามก็กลายเป็นเป้าหมายยอดนิยม
น่าเสียดายที่เซียงจั้วก็เป็นหนึ่งในนั้น…
ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ใกล้เคียงพุ่งเข้าหาเซียงจั้วที่บาดเจ็บราวกับฉลามที่ได้กลิ่นเลือด และในไม่ช้าก็ล้อมรอบเขาไว้
เซียงโหย่วและเซียงเชี่ยนพยายามหยุดยั้งการโจมตี แต่สองกำปั้นไม่สามารถต้านทั้งหมดได้ และผลที่ได้ก็จำกัดมาก ไม่นานพวกเขาก็กังวลจนเหงื่อแตกพลั่ก
บึ้ม บึ้ม บึ้ม—
แย่ไปกว่านั้นคือ ในตอนนี้ลำแสงสีเลือดก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ในเวลาอันสั้น ลำแสงสีเลือดก็ปรากฏขึ้นเงียบ ๆ ด้านหลังเซียงจั้ว
ดวงตาของผู้เข้าแข่งขันรอบ ๆ เปล่งประกาย และในทันใดนั้น แขนนับไม่ถ้วนก็ยื่นออกไปทางซ้าย ต่างต้องการสัมผัสลำแสงสีเลือดพร้อมกับเขาและเข้าสู่สังเวียน
ในช่วงเวลาวิกฤต แขนเรียวบางปรากฏขึ้นตรงหน้าเซียงจั้ว
เย่ซวงเยว่ผลักเขาออกไปและสัมผัสลำแสงสีเลือดด้วยตัวเอง
“พี่เยว่!”
มองเย่ซวงเยว่ที่หายไปบนสะพาน ดวงตาของเซียงจั้วพลันเต็มไปด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง
YOU MAY ALSO LIKE
