ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 169 การสอบศิลปะการต่อสู้จบลงแล้ว!

แผนทีเกาะ
ฐานทัพทหาร
หมัดของเยชวงเยวทุบใสใบหนาหลอเหลาของวิลเลียม ซำแลวชำเลา
ไมนานนัก ใบหนาหลอเหลาของวิลเลียมก็เริมบิดเบียว ผิดรูปบวมจนดูเหมือนชาลาเปาที่ขึ้นฟู
เปลือกตาที่บวมบีบใหลูกตาแทบมองไมเห็น ผมสีทอง กระจายเกลือนใบหนา ดวงตาเต็มไปดวยความหวาดกลัวและ
ความเจ็บปวด
วิลเลียมทีเคยมันใจวาจะเป็นผูชนะหายไป่อยางสินเชิง!
ดวยสภาพรางกายของวิลเลียม เขาไมควรทนรับหมัด
มากมายขนาดนี้ได้
แตภายใตการ ‘ควบคุม’ อยางแมนยำของเยชวงเยว
แมโดนตอยมากมายขนาดนันเขาก็ยังไมถูกคัดออก
แมจะยังไมถูกคัดออก แตสภาพปัจจุบันของเขาก็ใกล จะถูกคัดออกเต็มที
นี่ยืนยันคำพูดที่วาบางคนยังมีชีวิตอยูแตก็เหมือนตาย ไปแลว
“หยุด! ฺอยา…อยาตอย.
ฉวย จังหวะที่เยชวงเยวหยุดชกชั่วครู่ วิลเลียมพยายาม เคนเสียงออกมาจากลำคอ เขาเริมมีอาการมึนงง
ถ้าไมใชเพราะยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดบนใบหน้า ตลอดเวลา เขาคง เคิดวาตัวเองฝันไป
เมือครูเขายังฮึกเหิมและควบคุมสถานการณได แต ทำไม ชั่วพริบตาเดียวถึงถูกตรึงกับพื้นและโดนซ้อม
เยชวงเยวไมพูดอะไร แคตอยตอไป
ตบ!
หมัดอันโหดร้ายอีกหนึ่งหมัดฟาดเข้าที่สันจมูกโดงอันนา ภูมิใจของวิลเลียม
แครก
เสียงกระดูกหักดังสะทอนจนนาขนลุก สะพานจมูก บิดเบี้ยว เห็นกระดูกหักชัดเจน
มานตาของวิลเลียมเบิกกวางทันที่ ความเจ็บปวดสุดขีด ทำให้เขาสะดุงตื่น
เขาพยายามบังคับพลังใหหมุนเวียนเพือหลุดพน แต รางกายก็ยังขยับไมได้ สุดท้ายได้แตตะโกนด้วยเสียงแหลม
ฉันเป็นองคชายสามของตระกูล! ฺหลานชายตระกูลใหญ่ ในเมืองฐานหลัก! ศิษย์อันภาคภูมิของอาจารย์สวี่เทียน อัจฉริยะแหงตระกู ลสวี่ วjในเมืองฐานหลัก! เอัจฉริยะไรเทียมทาน ของโรงเรียนมัธยมในสังกัดมหาวิทยาลัยพิเศษอันดับหนึงแหง ต้าเซี่ย.! คุณทำแบบนี้กับผมไมได้!”
คำพู เดเหลานี้ดูเหมือนจะได้ผลจริง เยชวงเยวถึงกับ หยุดการกระทำของเธอ
หลังจากเงียบไปครูหนึ่ง เยชวงเยวกะพริบตาแล้วพูด ออกมาวา “ขอโทษนะ ที่นี่ไมมีพื้นที่พอสำหรับคนมากมาย
ขนาดนัน”
หลังจากพูดจบฺ เธอก็กำหมัดขวาและกระแทกลงอยาง แรงโดยไมลังเล!
ตบ!!!
วิลเลียมกลายเป็นปลาอวนทีถูกแทงดวยฉมวกทันที่ ตัว โคงงอ ดวงตาเต็มไปดวยเสนเลือดเบิกกวางราวกับจะหลุด ออกมาจากเบ้าได้ทุกเมื่อ
วินาที่ ถัดมา รางทังรางกึกลายเป็นแสงสีขาวและหายวับ
ไป ไมตางจากผูเขาแขงขันคนอืน
วิลเลียมถูกกำจัด!
หลังจบการตอสู เยชวงเยวคอย ลุกขึง นยืน และ ไมมีผูเข้าแขงขันคนใดกล้าเข้าใกลในรัศมียีสิบเมตร
แววตาทีพวกเขามองมาทีเยชวงเยวเต็มไปดวย
ความหวาดกลัวและตกตะลึง
เยชวงเยวมองไปรอบ สบตากับพวกเขาทีละคน
เห็นได้ชัดวาผู้เข้าแขงขันรอบตัวรีบวิ่งหนีทันที่ พลาง ตะโกนขณะวิง
“รีบหนีเถอะ! ออกไปจากที่นี่.! เธอ เพิ่งฆาวิลเลียมตาย! สัตวประหลาดตัวนีมาจากไหนกัน?”
“วิลเลียมอยู่ในระดับสองขั้นสองถาวิลเลียมยังถูกซัด ตาย พอถึงคิวพวกเราแคหมัดเดียวก็รับไมไหวแลว!”
“วิ่งไปที่ขอบสนาม ฺขอแคถูกคัดออกทีหลังคนอื่นก็ชนะ
แลว!
ฮา ดูข้างหน้าสิ มีคนกำลังมุงไปที่จุดศูนยกลาง วงกลม มันคง ไม่รู้ด้วยซ้ำวาตัวเองจะตายยังไง”
พื้นที่ในสนามไมได้กว้างมากตั้งแต่แรก และยิ่งเล็กลง เรือย เมือวงกลมพิษหดตัว
ผู้เข้าแขงขันที่ตกใจกลัววิ่งไปไมไกลก็ชนเข้ากับกลุม ผู้เข้าแขงขันอีกกลุมที่กำลังหนีมาในทิศทางเดียวกัน
“เร็วเข้า วิ่งหนี.! แมมดผมมวงกับแมมดผมขาวกำลัง
ไลลาพวกเรา!”
“พระเจา! แมมดผมมวงกับแมมดผมขาวมืองครักษอยู ขางตัวตังสองคน! พวกเราเขาใกลไมไดแลวตอนนี้!”
“ไมตองสนใจ แควิ่งไปที่จุดปลอดภัยตรงกลาง ทุกวินาที่ ที่อยูรอดจะทำให้อันดับของคุณเพิ่มขึ้นเป็นร้อย!”
ใช
บางคนวิงออกนอกวงเองแลว คิดแลวก็ขำ!”
ผูเขาแขงขันสองกลุมเดินสวนกัน มองกันดวยแววตา
เวทนา
แนนอนวามีความสะใจปนเวทนาอยูบาง
ไมนาน กลุมผู้เข้าแขงขันที่ถูกเยชวงเยวขับไลก็มาเจอกับ
พวกเขา
เจียงเยวหลี่และเจียงเยวซีถูกคุมครองตามลำดับ หันหนาไปทางขวาและดานหนา
“พวกมันเป็นกลุมแปลก อะไรกัน? ตอนนีพวกคนที่ เมืองรองทุกวันนี้ป่าเถื่อนขนาดนี้แล้วเหรอ? ไป! ฺให้พวกเขาได้ เห็นพื้นฐานของเมืองฐานหลัก!”
เซนเดียวกัน กลุมผูสมัครอีกกลุมที่ถูกเจียงเยวหลีและ เจียงเยวซีขับไลไปด้วยความหวาดกลัว ในไมชาก็ตอง
เผชิญหนากับเยชวงเยว
“โอ ชางตลกจริง! พวกแกไมกลาเผชิญหนากับเธอตัว คนเดียวเนี่ยนะ? พวกเราไมกล้ายุงกับแมมดผมมวงกับแมมด ผมขาวก็จริง แตนั่นไมได้หมายความวาพวกเราจะเป็น คนออนแอนะ! บุก! ฺจับตัวเธอไว!”
การตอสูระหวางสองฝ่ายกำลังจะปะทุ ขึน
หลังจากที่วิลเลียมและพี่น้องตระกูลเสี่ยวถูกกำจัดไป เยชวงเยวและสองพี่น้องตระกูลเจียงเทานั้นที่ไปถึงระดับสอง
พูดอีกนัยหนึ่งคือ ผู้สมัครที่เหลืออยู่ทั้งหมดไมมีใครที่ เป lนภัยคุกคามตอเยชวงเยวและพีนองตระกูลเจียงได
พี่น้องตระกูลเจียงยังมีเวลาเหลือพอที่จะดูแลพี่น้องสอง คนอยางเชียงโหยวและเชียงเชี่ยนไดอีก
แม้วาการสอบศิลปะการต่อสู้จะยังไมจบ ฺแตก็เป็นที่ แนนอนแล้ววาเยชวงเยวและพี่น้องตระกูลเจียงจะได้ครอง สามอันดับ เสูงสุดได้
หนึ่งนาทีตอมา วงกลมพิษถูกอัปเดตในที่สุด
แผนที่ เกาะที่เคยใหญ่โตมโหฟ้ารบัดนี้ถูกลดขนาดลง เหลือเพียงพื้นที่วงกลมสำหรับการตอสู้ถึงตายที่มี เสนผานศูนยกลางรอยเมตร
แตเดิมมีผูสมัครหลายหมืนคน แตตอนนีเหลือนอยกวา
รอยคน
ผู้สมัครทั้งร้อยคนนี้ สวนใหญ่ถือเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง ในการสอบศิลปะการตอสู้ต้าเชี่ยปีนี้
ตามหลักการแล้ว เนี่ควรจะเป็นชวงเวลาที่การต่อสู้ใน การสอบศิลปะการตอสูดุเดือดที่สุด
แตบรรยากาศในสนามกลับแปลกประหลาด และ ตำแหนงการยืนกึยิ่งประหลาดกวา
พื้นที่การตอสู้ถึงตายไมได้ใหญ่โต แตผู้สมัครเกือบ 90% กลับเบียดเสียดกันอยูทางดานชาย
ในทางตรงกันข้าม พื้นที่โลงกวางทางด้านขวามีเพียงห้า รางเทานัน
ในตอนนี้นาฬิกาของผูสมัครทุกคนสงเสียงพรอมกัน [พื้นที่การตอสู้ถึงตายถูกอัปเดตแล้ว การสังหารผู้สมัครคนอื่น จะไดรับคะแนนเป็นสองเทา]
“เพี่สาว พี่เยว เหลืออีกเพียงก้าวเดียวเทานั้น”
เจียงเยวชี จ้องตรงไปข้างหน้า ในดวงตามี ประกายแห่ง การตอสู้ที่แทบจะไมเคยปรากฏมากอน
แม้จะไมมากนัก แตนี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
เจียงเยวหลี่พยักหน้า ประกายไฟฟ้าสีมวงวาบ ขึ้นรอบตัว
เยชวงเยวพูดสัน “ไป!”
สิบนาทีตอมา
มีเพียงห้าคนที่เหลืออยู่ในโซนการตอสู้
ไมต้องบอกก็รู้วาสามคนในนั้นคือ เยชวงเยว เจียงเยวห และเจียงเยวซี
อีกสองคนทีเหลือกำลังมุงหนาไปทางขวาและดานหนา
แมวาพวกเขาจะมีบาดแผลเต็มตัวและหายใจหอบ แต
สีหน้าของพวกเขากลับดูตืนเต้นอยางมาก
“หาอันดับแรก…หาอันดับแรก!”
เชียงโหยวมองไปรอบ และตระหนักวามี เพียงห้าคนที่ เหลืออยู่ในที่เกิดเหตฺเขาตื่นเต้นจนพูดไมเป็นภาษา
กอนหน้านี้ เป้าหมาย เของ เขาคือพยายามอยางดีที่สุด เพื่อติดหาสิบอันดับแรกของการสอบศิลปะการตอสู้
ไมเคยกล้าคิดแม้แตในความฝันวาจะสามารถติดอันดับ หาในการสอบศิลปะการตอสู!
นี่มันก้าวกระโดดทางคุณภาพชัดฯ!
อะไรนะ? ชนะโดยไมตองทำอะไรเลย?
ชางมันเถอะ! การชนะโดยไมตองทำอะไรไมถือวาเป็น
การชนะหรือไง?
“ขอบคุณครับ”
ในตอนนั้น เชียงเชี่ยนก็กมศีรษะลงอยางจริงจังพร้อม ประนมมือแสดงความขอบคุณ
หลังจากลุกขึน เขาก็ฆาตัวตายโดยไมลังเลและหาย ไปในแสงสีขาว
นาย
เชียงโหยวไมรู้จะหัวเราะหรือรองไหดี เขาไมคาดคิดวา เชียงเชียนจะตัดสินใจเด็ดขาดขนาดนี
ผมชาบซึงในความกรุณาของคุณมากฺถาคุณตองการ ให้ทำงานสกปรกในอนาคต พวกเราสามพี่น้องจะอยู่เคียงข้าง
คุณแนนอน!”
หลังจากประนมมือขอบคุ กณเยชวงเยวและพี่น้องตระกู ล. เจียง เขาก็กาวไปทางขวาแลวเดินไปขางหนา กอนจะหาย
ไปในแสงสีขาว
หลังจากเซียงโหยวและเชียงเชียนหายไป
เยชวงเยว เจียงเยวหลี และเจียงเยวซี ก็มองหนากัน
ในชวงเวลาถัดมา ทังสามคนภก็ยิมออกมา
การสอบศิลปะการตอสู้ต้าเชี่ยได้สิ้นสุดลง
การจัดอันดับของการสอบศิลปะการตอสูไดรับการ
อพเดต
[อันดับหนึง เยซวงเยว]
โโรงเรียนสังกัด โรงเรียนมัธยมพลังอันดับหนึงเมือง
เผิง]
เผู้ฝึกสอน : สวี่เชอ]
[อันดับสอง : เจียงเยวหลี่]
[โรงเรียนสังกัด โรงเรียนมัธยมพลังอันดับหนึงเมือง
เผิง]
[อาจารยผูสอน
เชอ]
[อันดับสาม เจียงเยวซี]
[โรงเรียนสังกัด โรงเรียนมัธยมพลังอันดับหนึงเมือง
เผิง]
[อาจารยผูสอน สวีเชอ]
[อันดับสี เชียงโหยว]
โโรงเรียนสังกัด : โรงเรียนมัธยมชิงชานเมืองอวี้เฉิง]
[อาจารยผูสอน เกาฮัวฮัว]
[อันดับหา เชียงเชียน]
โโรงเรียนสังกัด โรงเรียนมัธยมชิงซานเมืองอวีเฉิง]
[อาจารยผูสอน เกาฮัวฮัว]
ในเวลาเดียวกัน ปรมาจารยคากุระเลียอุงมือของตัวเอง พลางกลาววา ‘เฮอ…ในที่สุดก็จบแลว ถึงตาฉันลงมือแลวสินะ