ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล - บทที่ 7 ลูกเมียน้อยตระกูลโม่ บุกสถาบันวิจัยอีกครั้ง!

รอยยิ้ม​บน​ใบหน้า​ของ​ผอ.​ห​ลี่​ฉางชิว​แข็ง​ค้าง​ไปทันที​

ด้วย​ประสบการณ์​ที่​สั่งสมมานาน​ เขา​เป็น​คน​แรก​ที่​ดึง​สติ​ตัวเอง​กลับมา​ได้​ น้ำเสียง​ร้อนรน​ตะโกน​สั่งการ​

เร็ว​เข้า​! ใคร​มีสัตว์​อสูร​สาย​รักษา​! รีบ​ขึ้น​มาช่วย​เดี๋ยวนี้​!

ท่ามกลาง​ความโกลาหล​ อาจารย์​สอน​วิชา​พยาบาล​สัตว์​อสูร​สวม​แว่น​หนาเตอะ​รีบ​พุ่งตัว​ออกมา​ พลิก​ฝ่ามือ​เรียก​คู่หู​

ผี​เสื้อแสง​ศักดิ์สิทธิ์​! ใช้สกิล​ฟื้นฟู​!

ผีเสื้อ​สีขาวนวล​ปีก​กว้าง​ครึ่ง​เมตร​ปรากฏตัว​ขึ้น​ สะบัด​ปีก​โปรย​ละออง​แสงสีทอง​และ​ขาว​ลง​สู่ร่าง​ของ​ตั๊กแตน​เงาทมิฬ​ที่นอน​แน่นิ่ง​ เลือด​สีเขียว​ข้น​ที่​ไหล​ทะลัก​เริ่ม​หยุดชะงัก​ลง​เล็กน้อย​

วินาที​นั้น​เอง​ที่​ฝูงชน​เพิ่ง​ตระหนัก​ได้​ถึงความเสียหาย​ที่​แท้จริง​

ซี๊ด​ดด…​

เสียง​สูด​ปาก​ด้วย​ความ​หวาดเสียว​ดัง​ไปทั่ว​ เมื่อ​ทุกคน​เห็น​สภาพ​ของ​ตั๊กแตน​เงาทมิฬ​ชัด​ๆ

เกราะ​ส่วนล่าง​ที่​เคย​แข็งแกร่ง​ บัดนี้​แตก​ยับเยิน​เป็น​เสี่ยง​ๆ ชิ้นส่วน​หลุด​ร่อน​เผย​ให้​เห็น​เนื้อเยื่อ​สีแดงสด​ด้านใน​ เลือด​สีเขียว​นอง​เต็ม​พื้น​ส่งกลิ่นคาว​คลุ้ง​

ถ้าไม่ได้​สกิล​ระดับ​ D ของ​ผี​เสื้อแสง​ศักดิ์สิทธิ์​ช่วย​ยื้อ​ชีวิต​ไว้​ ป่านนี้​ตั๊กแตน​ตัว​เก่ง​คง​ได้​ไปเกิด​ใหม่​แล้ว​

ไม่ไหว​ สกิล​ระดับ​ D เอาไม่อยู่​ แผล​ลึก​เกินไป​! ห​ลี่​ฉางชิว​ขมวดคิ้ว​แน่น​ สั่งการ​เด็ดขาด​

ส่งโรงพยาบาล​ศูนย์​ฝึก​สัตว์​ประจำเมือง​เดี๋ยวนี้​! ขอ​สัตว์​อสูร​สาย​รักษาระดับ​ C มาทำ​เคส​นี้​ด่วน​!

ต้อง​รักษา​ให้​หาย​ภายใน​วันนี้​ ห้าม​ให้​กระทบ​การ​เปิด​มิติ​ลับ​พรุ่งนี้​เด็ดขาด​!

อาจารย์​และ​นักเรียน​ชายฉกรรจ์​รีบ​หาม​เปล​พยาบาล​ พา​ตั๊กแตน​ผู้​โชคร้าย​วิ่ง​ออก​ไปอย่าง​เร่งรีบ​ ซูหลี​กัด​ริมฝีปาก​จน​ห่อ​เลือด​ ใบหน้า​ซีดเผือด​ เธอ​ไม่ได้​พูด​อะไร​สัก​คำ​ รีบ​วิ่ง​ตาม​เปล​ไปติดๆ​

โม่ห​ยิง​เฉิน​ลูบ​จมูก​ตัวเอง​เบา​ๆ

ความจริง​แล้ว​… ต้าเซิ่ง​มัน​ออม​มือ​ให้​แล้ว​นะ​

กระบอง​ที่​ฟาด​ไปเมื่อกี้​ ดูเหมือน​รุนแรง​ แต่​จริงๆ​ เลี่ยง​จุด​ตาย​อย่าง​หัว​และ​อวัยวะ​สำคัญ​ไปฟาด​ใส่ส่วน​ที่​เกราะ​หนา​ที่สุด​แทน​ ถ้าหวด​ใส่หัว​ตรงๆ​… ป่านนี้​คง​ได้​จัด​งานศพ​ให้​ตั๊กแตน​ตัว​นั้น​ไปแล้ว​

ขอโทษ​นะ​

เสียงแหบ​พร่า​ดัง​ขึ้น​จาก​ด้านหลัง​ โม่ห​ยิง​เฉิน​หันกลับ​ไปมอง​ พบ​ซูหลี​ยืน​หยุด​อยู่​ไม่ไกล​ ดวงตา​คู่​สวย​จ้องมอง​เขา​ด้วย​ความรู้สึกผิด​

สัตว์​อสูร​ของ​ฉัน​ลอบกัด​นาย​ตอนที่​การ​ประลอง​จบ​ไปแล้ว​… ฉัน​ขอโทษ​แทน​มัน​ด้วย​

โม่ห​ยิง​เฉิน​มอง​เธอ​ ยิ้มมุมปาก​แล้ว​ยักไหล่​อย่าง​ไม่ถือสา​

ซูหลี​ชะงัก​ไปครู่หนึ่ง​ ก่อน​จะผ่อน​ลมหายใจ​ออกมา​เหมือน​ยกภูเขาออกจากอก​ แล้ว​รีบ​วิ่ง​ตาม​ขบวน​พยาบาล​ไป

ความวุ่นวาย​สงบ​ลง​ ห​ลี่​ฉางชิว​ก้าว​ขึ้นไป​บน​เวที​อีกครั้ง​ สายตา​เหลือบมอง​ลิง​ศิลา​ที่​กำลัง​เอา​ไม้เขี่ย​พื้น​เล่น​อย่าง​เบื่อหน่าย​ด้วย​ความรู้สึก​ซับซ้อน​

พลัง​โจมตี​ระดับ​วัน​ช็อต​วัน​คิ​ล.​..

แถมดูท่าทาง​มัน​ยัง​ไม่ได้​เอาจริง​ด้วยซ้ำ​

ไหนจะ​พลัง​ป้องกัน​ระดับ​ปีศาจนั่น​อี​ก.​.. โดน​อัล​ติ​สาย​นักฆ่า​จังๆ แต่​รอยขีดข่วน​แทบ​มองไม่เห็น​

นี่​มัน​ Rank E เด็กแรกเกิด​จริง​ดิ​? มัน​จะโกง​เกินไป​แล้ว​!

เอาล่ะ​นักเรียน​ทุกคน​

พิธี​พันธสัญญา​ใน​วันนี้​จบ​ลง​อย่าง​สมบูรณ์​แล้ว​

แยกย้าย​กัน​กลับบ้าน​ ไปทำ​ความคุ้นเคย​กับ​คู่หู​ใหม่​ของ​พวก​เธอ​ สร้าง​ความผูกพัน​ให้​แน่นแฟ้น​

พรุ่งนี้​ โรงเรียนมัธยม​ใน​เมือง​ชิงหยวน​จะร่วมกัน​เปิด​ มิติ​ลับ​ระดับ​ E นี่​คือ​โอกาส​ทอง​ใน​การ​เพิ่ม​เล​เวล​และ​หา​ประสบการณ์​จริง​ จงเตรียมตัว​ให้​พร้อม​ ห้าม​ประมาท​เด็ดขาด​!

โม่ห​ยิง​เฉิน​เรียก​แท็กซี่​กลับ​มายัง​คฤหาสน์​หรู​หลัง​ใหญ่​

ที่นี่​คือ​บ้าน​ของ​เขา​ตลอด​สิบ​กว่า​ปีที่ผ่านมา​… ตระกูล​โม่ หนึ่ง​ใน​ตระกูล​ชั้นนำ​ของ​เมือง​ชิงหยวน​ ก่อตั้ง​โดย​ โม่เทียน​ ชาย​ผู้ทรงอิทธิพล​ทั้ง​ทาง​ธุรกิจ​และ​ทาง​พลัง​ ผู้ฝึก​สัตว์​ระดับ​ 3 (ปรมาจารย์​) เจ้าของ​หมาป่า​วิญญาณ​ทมิฬ​ระดับ​ C

และ​เขา​… คือ​ลูกเมียน้อย​ของ​ผู้นำ​ตระกูล​คน​นี้​

ก่อน​จะก้าว​เข้า​ประตู​ โม่ห​ยิง​เฉิน​ใช้มือ​ขยี้​ใบหน้า​ ปรับเปลี่ยน​บุคลิก​ทันที​

แผ่น​หลัง​ที่​เคย​เหยียด​ตรง​ค่อยๆ​ ค่อม​ลง​ สายตา​ที่​เคย​มั่นใจ​แปร​เปลี่ยนเป็น​หลุกหลิก​และ​ขลาดกลัว​

นี่​คือ​หน้ากาก​ที่​เขา​ต้อง​สวมใส่​เพื่อ​ความอยู่รอด​ใน​บ้าน​หลัง​นี้​

ตามกฎหมาย​จักรวรรดิ​หลง​เซี่ย​ ลูกนอกสมรส​มีสิทธิ์​ใน​มรดก​ แต่​ในทางปฏิบัติ​สำหรับ​ตระกูล​ใหญ่​อย่าง​ตระกูล​โม่… มัน​เป็น​แค่​เรื่องตลก​

โม่เทียน​ พ่อ​แท้ๆ​ แทบ​ไม่เคย​เห็น​หัว​เขา​ แต่​คน​ที่​จ้อง​จะเล่นงาน​เขา​กลับเป็น​ โม่ห​ยู่​ พี่ชาย​ต่างแม่​ และ​ เย่​ชิงห​รัน​ ภรรยา​หลวง​

ช่วงแรก​ที่​ข้าม​มิติ​มาใหม่​ๆ เขา​เคย​พยายาม​ทำตัว​เด่น​เพื่อ​เรียกร้อง​ความสนใจ​จาก​พ่อ​ หวัง​จะได้​ทรัพยากร​มาบ่ม​เพาะ​ แต่​สิ่งที่​ได้​กลับมา​คือ​ความระแวง​และ​การ​กลั่นแกล้ง​สารพัด​จาก​สอง​แม่ลูก​นั่น​

โดน​กดหัว​ โดน​แย่ง​ของ​ โดน​ใส่ร้าย​… ถ้าไม่ใช่เพราะ​มีวิญญาณ​คน​อายุ​สามสิบ​กว่า​อยู่​ใน​ร่าง​ ป่านนี้​คง​เป็นบ้า​ไปแล้ว​

จน​เขา​ตระหนัก​ได้​ว่า​แกล้ง​โง่คือ​ทางรอด​

พอ​ทำตัว​เป็น​คนขี้ขลาด​ ไร้​น้ำยา​ การ​กลั่นแกล้ง​พวก​นั้น​ก็​ค่อยๆ​ ซาลง​

แต่​ตอนนี้​ เขา​เป็น​ผู้ฝึก​สัตว์​เต็มตัว​แล้ว​

อดทน​รอ​อีก​นิด​… หลัง​สอบ​เข้า​มหาวิทยาลัย​ได้​ เขา​จะหา​ข้ออ้าง​ย้ายออก​ไปให้พ้น​จาก​นรก​ขุม​นี้​เสียที​

โม่ห​ยิง​เฉิน​เดิน​ก้มหน้าก้มตา​กลับมา​ที่​ห้องพัก​เล็ก​ๆ ตรง​มุมอับ​ของ​คฤหาสน์​ ล็อค​ประตู​แน่นหนา​

ทันทีที่​ปลอดภัย​ เขา​เรียก​ต้าเซิ่ง​ออกมา​

ต้าเซิ่ง​ ฟังนะ​ เดี๋ยว​ฉัน​จะถอด​จิต​ออกจาก​ร่าง​สักพัก​

เขา​สั่งลิง​ศิลา​ที่​กำลัง​เกา​หัว​แกรก​ๆ ด้วย​สีหน้า​จริงจัง​

ระหว่าง​นี้​ แก​ต้อง​เฝ้าฉัน​ไว้​ให้​ดี​

ถ้ามีไอ้​หน้า​ไหน​กล้า​บุก​เข้ามา​หรือ​แตะต้อง​ตัว​ฉัน​…

เอา​ไม้ฟาด​มัน​ให้​ยับ​! ไม่ต้อง​ยั้ง​มือ​!

การ​เข้าไป​ใน​สถาบันวิจัย​ทำให้​ร่าง​ต้น​ไร้​การป้องกัน​ ที่ผ่านมา​เขา​ต้อง​ทำ​ด้วย​ความหวาดระแวง​ตลอด​ แต่​ตอนนี้​มีบอดี้การ์ด​ระดับ​เทพ​แล้ว​ ค่อย​อุ่นใจ​หน่อย​

ต้าเซิ่ง​เอียง​คอ​ทำ​หน้า​งงๆ มัน​ไม่เข้าใจ​ว่า​ถอด​จิต​คือ​อะไร​

โม่ห​ยิง​เฉิน​หัวเราะ​เบา​ๆ เดิน​ไปลูบ​หัวมัน​

เอาเป็นว่า​… ฉัน​จะนอนหลับ​ แก​แค่​ห้าม​ใคร​เข้ามา​กวน​ ห้าม​ใคร​มาทำร้าย​ฉัน​ เข้าใจ​ไหม​?

คราวนี้​ต้าเซิ่ง​ตา​เป็นประกาย​ มัน​ฉีก​ยิ้ม​กว้าง​จน​เห็น​ฟัน​ครบ​ทุก​ซี่ ยืดอก​ขึ้น​แล้ว​ทุบ​ ปึ้ก​ๆ อย่าง​หนักแน่น​ ก่อน​จะชูนิ้วโป้ง​ให้​เจ้านาย​

วางใจ​ได้​เลย​ลูกพี่​!

โม่ห​ยิง​เฉิน​ยิ้ม​ขำ​ ก่อน​จะทิ้งตัว​ลงนอน​บน​เตียง​ สูด​หายใจเข้า​ลึก​

ได้เวลา​ไปเอา​ของ​ดีแล้ว​!