ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进c化系统) - ตอนที่ 551 : ร่างแยก

ตอนที่ 551 : ร่างแยก

แกร๊ก….

กล้ามเนื้อของหวังเย่าบวมเปล่งขึ้นมาพร้อมกับขนาดตัวที่ใหญ่ขึ้น

ภายใต้การจับตามองของเจฟนั้น หวังเย่ากลับสูงขึ้น 6-7 เมตร

ร่างของเขาสะท้อนเงาขนาดใหญ่พาดทับตัวของเจฟลงมา

ตอนนั้นร่างกายของหวังเย่าเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างมาก ผมเขายาว, กล้ามเนื้อแดงก่ำราวกับเหล็กร้อนและมีไอน้ำพุ่งออกมา

แค่หายใจก็ราวกับหวูดรถไฟ

เมื่อมีร่างกายที่แข็งแกร่งเช่นนั้น หวังเย่าก็มองไปที่เจฟ “แกบอกไม่ใช่รึไงว่าฉันทำลายการป้องกันของแกไม่ได้ ? งั้นแกลองยืนเฉย ๆ สิ”

ระหว่างที่พูดอยู่นั้นหวังเย่าก็ได้กระโดดขึ้นไปยืนอยู่บนยอดพีระมิด

มีดขนาดเท่ากับตัวโผล่ขึ้นมาในมือของเขา ก่อนที่จะฟันออกไป

ปัง…

ลมถึงกับระเบิดออกพร้อมกับต้นไม้โดยรอบที่งอไปตามแรงลม ต้นหญ้านับไม่ถ้วนถึงกับถูกถอนรากถอนโคน ใบไม้และกิ่งไม้ปลิวไปทั่ว

พายุก่อตัวขึ้นมาในป่าจนสูงขึ้นไปถึงบนท้องฟ้า !

พายุกว่าสิบลูกรอบ ๆ บึงกลับมารวมตัวกัน พายุนี้แม้ว่าจะอยู่ห่างไปกว่า 10 ไมล์ก็ยังเห็นได้ชัด นักโทษในเหมืองต่างพากันหยุดมือและหันกลับมามอง การที่บึงเกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ขึ้นมาไม่รู้เลยว่าสุดท้ายผลลัพธ์จะเป็นยังไง

ที่ด้านหลังโขดหินข้าง ๆ พีระมิด นักโทษระดับ A ต่างก็พากันเอากล้องออกมาเพื่อถ่ายทอดสด

พวกเขาคือสายลับของเอเดรียนที่แฝงตัวมา ให้จับตาดูนักโทษบางคนเพื่อรักษาตำแหน่งอันดับ 1 ของเอเดรียนเอาไว้

ภาพนี้ถูกส่งไปที่ห้องของเอเดรียน เอเดรียนนั่งอยู่บนโซฟาและมองภาพนั้นด้วยสีหน้าตกตะลึงออกมา ลูกน้องที่อยู่ด้านหลังเขาต่างก็พากันอุทานออกมาทุกคน

“หวังเย่า นี่มันหมาป่าในคราบแกะชัด ๆ เขาทำได้ยังไงที่สามารถพัฒนาความแข็งแกร่งขึ้นมาได้ระดับนี้ ! ”

“ไม่แปลกเลยที่ผู้คุมถึงอยากให้เขาเป็นหัวหน้านักโทษคนต่อไป”

ลูกน้องอีกคนตบหัวชายคนที่พูดออกมานั้น “แกพูดแบบนี้ได้ยังไง ? หัวหน้าของเราน่ะยังไม่มีใครเอาชนะได้ ไม่มีใครขึ้นมาแทนที่หัวหน้าได้ ! ”

คนที่โดนตบพยักหน้าตอบรับ “ใช่ ฉันพูดผิดไปอีกแล้ว ฮ่าฮ่า…”

“แกคิดว่าใครจะชนะ ? ”

“ฉันพนันเจฟ ! ”

“ฉันพนันหวังเย่า ! ”

นักโทษต่างก็ออกความเห็นของตัวเองออกมา

เอเดรียนขมวดคิ้ว “ฉันเชื่อมต่อสัญญาณให้ห้องพวกนายแล้ว อย่ามารบกวนฉัน ! ”

“ขอบคุณมาก หัวหน้า !”

เอเดรียนได้เชื่อมต่อสัญญาณภาพให้กับลูกน้องคนอื่น ๆ

“มีถ่ายทอดสดจากบึง ! ”

นักโทษที่อยู่ด้านนอกพากันแห่ไปที่ห้องนักโทษระดับสูง

ห้องของนักโทษระดับสูงนั้นเต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่มาออกันอยู่ตรงนั้น พวกเขาพากันพนันว่าใครจะชนะรึแพ้“ทักษะมีดพายุมังกร ! ”

ครืน !

ภาพนั้นสั่นไหว นักโทษที่เห็นฉากนั้นต่างก็พากันล้มลงไปกองกับพื้นเพราะความตกตะลึง

“นี่มันระเบิดนิวเคลียร์ชัด ๆ ! ”

“ถ้ามันเป็นระเบิดนิวเคลียร์ อย่างมากพลังของเขาก็ทัดเทียมกับมิไซน์เท่านั้น”

พลังของพายุอัดเข้ากับเกราะของเจฟอย่างจัง แล้วเกิดการระเบิดออก พายุนั้นราวกับใบมีดลมนับไม่ถ้วนที่เข้าฉีกเสื้อผ้าของเจฟ

พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยฝุ่นควันพร้อมกับหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมา มันไม่มีต้นไม้ เหลือเพียงแค่เศษหินเท่านั้น

“พวกนั้นอยู่ไหน ? ” เหล่านักโทษพากันอุทานออกมา

ตอนที่ฝุ่นจางลง กล้องก็ส่ายไปมาก่อนที่สุดท้ายจะพบว่าทั้งสองยืนอยู่ด้านบนพีระมิด

“เจฟยังมีชีวิตอยู่ ! ”

“เขาเป็นถึงอันดับ 3 ทำไมเขาจะรับมือไม่ได้ ! ”

“การระเบิดนี่น่าทึ่งจริง ๆ ! ”

บนพีระมิดนั้นเจฟได้ยิ้มออกมา “ฉันอยากให้แกตายสบาย ไม่คิดเลยว่าแกกลับมีฝีมือจนทำให้ฉันแปลกใจได้ขนาดนี้”

เจฟมองไปที่หวังเย่าที่ตัวสูงกว่าเขาอย่างมาก หากเทียบกันแล้วเขาไม่ต่างอะไรจากเด็กเลยในตอนนี้ “ แต่การเปลี่ยนร่างนี้คงมีผลข้างเคียงและ…มันไม่น่าจะอยู่ได้นาน ฉันเดาถูกไหม ? ”

หวังเย่ารู้สึกว่าโลกนั้นเล็กลงไป ในใจเขาเต็มไปด้วยแรงอาฆาต “ใช่ แต่ฉันเชื่อว่าก่อนที่จะหมดเวลา ฉันจะจัดการแกได้”

“มาดูกันว่าใครจะกลายเป็นศพก่อน” เมื่อพูดจบเจฟก็ทำการแยกร่างออกทันที

ฟรึบ ฟรึบ…

พวกนักโทษต่างก็แสดงสีหน้าตะลึงออกมา

“เจฟ 3 คนงั้นหรือ ! ”

ในห้องขังเอเดรียนได้มองไปที่จอด้วยความแปลกใจ “น่าสนใจ ทั้งสามมีความแข็งแกร่งต่างกัน”

ตอนที่เจฟแยกร่างนั้น หวังเย่าก็ถึงกับผงะ

เขาใช้ระบบตรวจสอบเจฟเพื่อล็อคเป้าตำแหน่งที่แท้จริงของเจฟ แต่ก็ไม่อาจจะบอกได้ว่าร่างไหนคือร่างจริง

“น่าสนใจ แกคิดว่าแกทำได้คนเดียวรึไง ? ” หวังเย่า ยิ้มออกมาก่อนที่จะทำการเปิดใช้งานนาฬิกาในหัว

ตอนนั้นที่พีระมิดก็ถูกครอบคลุมด้วยภาพลวงตาของหวังเย่า จนทำให้เจฟต้องใจสั่น

“นี่ฉันตาฝาดไปรึเปล่า ? ทำไมถึงมีหวังเย่าหลายคนได้ ! ”

เอเดรียนที่กำลังนอนกินป็อปคอร์นอยู่ก็ถึงกับต้องลุกขึ้นนั่งและมองไปที่จอ เขาเห็นว่ามีหวังเย่าอยู่นับไม่ถ้วน

“การต่อสู้น่าสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่หวังเย่าใช้ภาพลวงตา มันไม่ได้มีพลังอะไร แต่ร่างแยกของเจฟน่ะมีความแข็งแกร่งจริง ๆ ”

“แล้วอย่างนี้จะพนันกันยังไง ? ”

“ต้องพูดอีกรึไง ต้องเป็นหวังเย่าสิ ! ”

“แต่ฉันได้ยินหัวหน้าบอกว่า หวังเย่าใช้ภาพลวงตา แต่ร่างแยกของเจฟน่ะมีพลังจริง ๆ ”

“งั้นก็เจฟ”

“แกนี่เปลี่ยนใจง่ายจริง ๆ ! ”

ภาพลวงตาของหวังเย่าทำให้เจฟต้องตกตะลึง เขาส่ายหน้าแต่ก็ไม่อาจจะหาตำแหน่งของหวังเย่าเจอได้

เขายิ้มออกมาอย่างใจเย็นก่อนที่ทั้งสามร่างจะแยกตัวออกไปคนละทางโดยถูกหวังเย่าเป็นพัน ๆ คนล้อมเอาไว้

“หวังเย่า ตายซะ ! ”

ดาบได้แทงเข้าใส่เงาหนึ่งก่อนที่เงานั้นจะหายไป

เงานับไม่ถ้วนได้วิ่งวนรอบพีระมิด

แกร๊ก !

ดาบถูกฟันออกมาก่อนที่ยอดพีระมิดจะถูกตัดจนขาด

ฟรึบ !

ดาบและมีดได้ปะทะกันจนรับรู้ได้ถึงพลังของมัน

หวังเย่าไม่ได้เผชิญหน้ากับเจฟโดยตรง เขาใช้ภาพลวงตาและแฝงตัวคอยซุ่มโจมตี

“เจ้าเล่ห์ดี ” ดิลเกสได้สลัดตัวออกจากแฟนธอมก่อนจะพุ่งเข้าไปที่พีระมิด

ฟรึบ…

ดิลเกสได้ทำการโจมตีออกมาทำให้ร่างเงาของหวังเย่าหลายร่างนั้นได้สลายไป

แฟนธอมรีบตามไปทันทีก่อนที่จะเข้าไปยื้ออีกฝ่ายเอาไว้

เจฟทั้งสามร่างได้เข้าปะทะกับร่างเงาของหวังเย่าอย่างจัง

ร่างเงาได้หายไปพร้อมกับลมพายุที่ก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง

ร่างสี่ร่างได้ลอยขึ้นไปในพายุพร้อมกับการปะทะกันจนเกิดประกายไฟกระเด็นออกมา

ปัง ปัง !

พื้นที่รอบพีระมิดเริ่มพังลง พีระมิดส่วนหนึ่งถึงกับพังลงไปด้วย การโจมตีของทั้งสองนั้นรุนแรงอย่างมาก

เมื่อการต่อสู้ดุเดือดขึ้น ผิวของหวังเย่าก็เริ่มร้อนขึ้นไปด้วย เส้นเลือดของเขากระตุกแรงขึ้นเรื่อยๆ ที่รูขุมขนมีลมพุ่งออกมาเร็วขึ้นพร้อมกับตัวเขาที่หดลง

“หวังเย่า ในฐานะมนุษย์เครื่องมือแล้ว ร่างกายแกไม่ได้ดีเท่ากับฉัน แม้ว่าแกจะกินยาเข้าไป แต่ก็ทำได้แค่ยื้อเวลาตายของแกเท่านั้น !”

หวังเย่าแสดงสายตาเย็นชาออกมา

กล้องจับภาพของเขาได้ มันเห็นแค่เงาเล็ก ๆ ภายใต้แสงอาทิตย์

“หวังเย่า ตายแล้ว ! ”

ในอีกด้านของพีระมิด เอไนน์ได้ปรากฏตัวขึ้นและทำการใช้สกิลช่วยหวังเย่าเอาไว้ ซึ่งทำให้ความเหนื่อยล้าของ หวังเย่าหมดไป แต่ผลของการใช้ดินพลังงานส่งผลกับร่างของหวังเย่าอย่างมาก ผลข้างเคียงของการขยายร่างนั้นสูงจนไม่อาจจะใช้ดินพลังงานชดเชยได้

“ฮ่าฮ่า…ดูแกตอนนี้สิ ฉันไม่ต้องออกแรงก็ฆ่าแกได้ แกนี่มันขยะดี ๆ นี่เอง” เจฟหัวเราะออกมา

แต่ถึงอย่างนั้นหวังเย่าก็พูดขึ้น “แกฆ่าฉันให้ได้ก่อนเถอะ ”

เจฟมองไปที่เอไนน์แล้วยิ้มออกมา “แกมีการป้องกันทางกายภาพ ฉันคงฆ่าแกไม่ได้ในอีกสักพักแต่มันก็ง่ายที่จะยื้อแกไว้แล้วฆ่าเจ้านายของแกก่อน ”

“งั้นหรือ ? ” หวังเย่าที่อยู่ด้านหลังเอไนน์กลับมาขยายร่างอีกครั้ง

“เอไนน์ทำได้ดีมาก ช่วยฉันกับแฟนธอมอีกรอบ”

หวังเย่าตบไหล่เอไนน์ ก่อนที่เอไนน์จะมองไปที่หวังเย่าแล้วพยักหน้าตอบรับ

เจฟกำหมัดพร้อมกับกัดฟันแน่น “ แกอยากตายรึไงถึงได้กินยาอีก ”

“ถ้าฆ่าแกได้ ฉันก็ยอม” หวังเย่ายิ้มออกมา “เพื่อที่จะฆ่าแก ฉันกินยากี่ครั้งก็ได้ เป้าหมายมีแค่อย่างเดียว…คือฉันต้องฆ่าแกให้ได้ ! ”

เจฟใจสั่น ตาของเขาสั่นไหวขึ้นมา “แกมันบ้าไปแล้ว ! ”

หวังเย่ายิ้มออกมา “แกกลัวฉันตายรึไง ฉันมียาแบบนี้อีกเยอะ มาดูกันว่าใครจะตายก่อนกัน ? ”

เจฟกัดฟันแน่น “ ดี หวังเย่า แกใจกล้าดีนี่ ฉันรับปากว่า….แกต้องตายแน่ ๆ ! ”

ครืน …

ร่างแยกทั้งสามร่างหายไป แม้แต่ดิลเกสก็หายตัวไปด้วย แต่หวังเย่ารู้สึกได้ว่าเจฟยังอยู่ที่นี่ !

และคอยที่จะโจมตีเขาอยู่ !