ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进c化系统) - ตอนที่ 589 : 97 คะแนน !

ตอนที่ 589 : 97 คะแนน !

ทุกคนต่างก็พากันเงียบ

หลังจากนั้นก็มีคนพูดขึ้น “ตะกี้นี้ หวังเย่าทำได้แย่จนเราหมดหวังในตัวเขา ตอนนี้นายว่าพวกเราควรจะประเมินเขาใหม่ดีรึเปล่า ? ”

เริ่มมีเสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นมา

“คะแนนนี้มันน้อยเกินไป ยังไงซะก็ไม่มีอะไรแย่เท่านี้มาก่อน รึว่าเราจะให้เขาผ่านเกณฑ์ อย่างน้อยมันก็จะไม่ส่งผลต่อตำแหน่งของเขา ? ”

“ชัดแล้วว่านี่เป็นเรื่องผิดพลาด …รึว่าเราควรจะให้หวังเย่าทดสอบใหม่ ? ”

“แต่ละคนจะทดสอบได้แค่รอบเดียวเท่านั้น การทดสอบรอบที่สองอาจจะได้คะแนนเพิ่มขึ้นซึ่งมันจะไม่ยุติธรรมสำหรับคนอื่น ๆ ”

“แล้วนายคิดว่าเราควรทำยังไง ? ”

พวกระดับสูงรีบเข้ามาปรึกษากัน

“ฉันคิดว่าเราอาจจะให้คะแนนที่ผ่านเกณฑ์กับเขาได้ แต่ไม่อาจจะให้คะแนนที่สูงกับเขาได้”

“ฉันเห็นด้วย”

“ฉันก็เห็นด้วย”

อัลเฟรดลุกขึ้นยืนแล้วพูดขึ้นมา “อย่าเพิ่งกังวล พวกนายไม่จำเป็นต้องปรึกษากันหรอก ฉันมีทางออกให้”

“อะแฮ่ม..” ชายแก่กระแอมออกมาก่อนที่ทั้งห้องจะเงียบลงอีกครั้ง “ฉันเป็นหัวหน้าที่นี่”

ทุกคนต่างก็พากันทำความเคารพเขาทันที

“อาจารย์ คุณมาได้ยังไง ? ” นอร์แมนเดินลงจากเวทีเข้าไปทักทายอัลเฟรด

อัลเฟรดได้เดินขึ้นไปบนเวทีภายใต้การประคองของนอร์แมน เขาได้ทำการเปิดแผงการทำงานของเครื่องแล้วกดปุ่มต่าง ๆ ราวกับเล่นเปียโนอยู่ ไม่นานมันก็มีข้อมูลถูกสรุปออกมา

ไม่นานข้อมูลของหวังเย่าและดิ๊คก็ปรากฏขึ้นมาบนจอ

แรงโน้มถ่วงที่ปกติแล้วอยู่ที่ระดับ 100 เท่า แต่ตอนที่ดิ๊คทดสอบอยู่ที่ 1,200 เท่า ส่วนของหวังเย่าอยู่ที่ 1,500 เท่า !

หือ….

ทุกคนต่างก็อึ้งจนแทบจะลืมหายใจ

คนทั่วไปที่น้ำหนัก 70 กิโลกรัม เมื่ออยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วง 100 เท่าจะแบกรับน้ำหนัก 7 ตันเอาไว้ น้ำหนักนี้สำหรับคนที่เลเวล 80 ก็ถือว่าพอรับได้ แต่หวังเย่าต้องแบกรับน้ำหนักมากกว่าพวกเขา 15 เท่า !

แม้ว่าจะเจอกับแรงโน้มถ่วงที่น้อยกว่า แต่ดิ๊คก็ยังมีสภาพไม่ต่างจากศพ ตอนนี้หวังเย่านั้นกลับหายดีแล้ว

เมื่อดูการตกจากที่สูง ปกติแล้วในการทดสอบรับแรงลมจะอยู่ที่ระดับ 12 แต่ของดิ๊คนั้นอยู่ที่ระดับ 20 ส่วนของหวังเย่าอยู่ที่ระดับ 30 !

น่าตกใจจริง ๆ !

แค่ตัวเลขของการทดสอบสองอย่างนี้ก็น่าตกใจแล้ว นี่ยังไม่รวมถึงการทดสอบอื่น ๆ

ส่วนที่น่าตกใจที่สุดคือหวังเย่าได้ทำการทดสอบทั้งหมดจนเสร็จสิ้นแล้วด้วย !

นายพลที่ดูหมิ่นหวังเย่าไปต้องหันกลับไปสนใจหวังเย่าอีกครั้ง สายตาของพวกเขาไม่มีความดูถูกอยู่อีกแต่กลับเป็นความเคารพแทน

“เขาคือคู่ต่อสู้ของฉันจริง ๆ ” โดมินิคมนุษย์หมาป่าพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

….

นอร์แมนมองดูข้อมูลของทั้งสองและต้องแปลกใจ “อาจารย์ ทำไมเครื่องที่ทำงานอยู่ดี ๆ ถึงได้ปั่นป่วนแบบนี้ได้ ? ”

อัลเฟรดยิ้มออกมา “ไม่ใช่ว่าเปิดอัพเกรดเครื่องทิ้งไว้รึไง ? มันน่าจะเป็นการเพิ่มข้อมูลเข้าไป นายไม่ได้ปิดการอัพเดท มันถึงทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”

ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นก็มีสัญญาณส่งตรงมาถึงนอร์แมน

“สวัสดี ฝ่ายควบคุม เราได้ทำการแก้ไขข้อผิดพลาดของเครื่อง ตอนนี้เครื่องจะทำการรบกวนตัดการเชื่อมต่อก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา ”

นอร์แมนตอบกลับ “เข้าใจแล้ว ขอบคุณ ! ”

นอร์แมนมองไปที่เจ้าหน้าที่และสั่งให้อีกฝ่ายถอดสายเชื่อมต่อออก

อย่างที่อัลเฟรดอธิบายเอาไว้ ฝ่ายควบคุมได้ทำการอัพเดทระบบของเครื่องจึงทำให้เกิดปัญหาขึ้น

“แล้วเราจะทำยังไงกันต่อ ? อย่างนี้ต้องทำการประเมินหวังเย่าใหม่รึเปล่า ?”

“นี่แค่การทดสอบเริ่มต้นเพื่อแยกเกณฑ์ในการฝึก”

แน่นอนว่านี่คือสิ่งที่คนส่วนมากคิด

อันที่จริงแล้วมีคนส่วนน้อยที่รู้ว่ากองกำลังดวงดาวไม่ได้ให้ค่าความแข็งแกร่งในตอนนี้สักเท่าไหร่ แต่ให้ค่าพรสวรรค์ของพวกเขามากกว่า

นอร์แมนคิ้วขมวดและพึมพำออกมา “อาจารย์ คุณคิดว่าเราควรจะทำยังไงกันดี ? ”

อัลเฟรดยิ้มออกมาและหันไปหานายพลคนอื่น ๆ “พวกนายไม่สงสัยรึไงว่าภายใต้องค์ประกอบเดียวกันแล้ว หวังเย่าหากเทียบกับนอร์แมนแล้ว เขาจะได้คะแนนเท่าไหร่ ? ”

ทุกคนพากันคึกไปตาม “พวกเราอยากรู้ ! ”

ตอนนั้นหวังเย่าที่แทบจะหายดีแล้วได้ลุกขึ้น

“หวังเย่า ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะไม่ได้แย่แบบที่นายคิดเอาไว้ คุณอัลเฟรดจงใจช่วยนาย” โอพีเลียหัวเราะออกมา

หวังเย่ายิ้มและพูดขึ้น “ฉันหวังว่าจะทำได้เหมือนที่เธอต้องการ”

นอร์แมนมองไปรอบ ๆ ก่อนจะมองไปที่หวังเย่าแล้วยิ้มออกมา “พวกนายอยากเห็นฉันแพ้รึไง ! ”

นายพลระดับสูงคนหนึ่งพูดขึ้นมา “นายกังวลว่าชื่อเสียงจะเสียหายก่อนที่จะเกษียณรึไง ? ”

“ฮ่าฮ่า…” คนอื่น ๆ พากันหัวเราะออกมา

นอร์แมนยิ้มออกมา “ฉันจะทำให้ทุกคนหายสงสัยเอง แต่…ถ้าพวกนายอยากเห็นฉันแพ้ ฉันว่าคงไม่มีโอกาส ! ”

นอร์แมนถอดเสื้อออกเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แน่นปั๊ก เขาถอดเข็มขัดออกเหลือแต่กางเกง ก่อนจะยิ้มออกมาและใส่อุปกรณ์ต่าง ๆ “ฉันฝึกมาหลายสิบปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าทดสอบในระดับนี้ ถ้าฉันทำท่าทุเรศออกไป พวกนายห้ามหัวเราะก็แล้วกัน ! ”

“ฮ่าฮ่า…ก็ได้ เรารับปากว่าจะไม่หัวเราะ”

เจ้าหน้าที่หลายสิบคนพากันหยุดมือ พวกเขาพากันมองไปที่นอร์แมน และด้วยความที่เป็นเพื่อนกับนอร์แมนมาหลายสิบปีแล้ว ดังนั้นจึงไม่กลัวที่จะหัวเราะเยาะนอร์แมน

ภายใต้สายตาของทุกคน นอร์แมนก็ได้เดินเข้าไปในห้องทดสอบ เขาทำการสวมหมวกและอุปกรณ์ต่าง ๆ ก่อนที่ อัลเฟรดจะเริ่มเปิดการทำงานของเครื่องทดสอบทันที

ฟรืด…

ห้องทดสอบเริ่มหมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

1,500 เท่า เสียงเท้าของเขาจมไปกับพื้น

ห้องหมุนวนอย่างรวดเร็ว มันเหมือนกับตอนที่เกิดขึ้นกับหวังเย่า แต่นอร์แมนไม่ได้มีสภาพเดียวกันกับหวังเย่า

ลมระดับ 30 ได้ก่อตัวขึ้นมา แต่เขาก็ไม่ได้กระเด็นไปมาเหมือนกับหวังเย่า

ร่างกายของเขาเปลี่ยนท่าอย่างต่อเนื่องแต่บางครั้งก็ทนรับแรงลมไม่ได้ ถึงอย่างนั้นเขาก็ใช้เท้าถีบกำแพงออกมาเบา ๆ ราวกับกระโดดขึ้นจากพื้นและหลีกเลี่ยงการกระแทกได้

สุดท้ายเครื่องทดสอบก็หยุดลงพร้อมกับประตูห้องที่เปิดออก นอร์แมนเหงื่อตกก็จริงแต่ไม่ได้มีบาดแผลใดๆ

ครืน…

ประตูห้องปิดลงพร้อมกับคะแนนที่ปรากฏขึ้นมา 80 !

ทุกคนพากันปรบมือให้ในทันที

นอร์แมนเดินฝ่าผู้คนเข้าไปหาหวังเย่า เขาไม่มัวพูดอะไรไร้สาระและได้ตบไหล่ของหวังเย่า แล้วเดินขึ้นไปบนเวทีก่อนจะประกาศออกมา “ตอนนี้พวกนายคงรู้แล้วว่าเครื่องทำงานผิดพลาด ด้านหลังมีร้านกาแฟอยู่ พวกนายไปพักกันก่อนได้ และหวังว่าพวกนายจะยกโทษให้เราด้วย”

เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็พากันมุ่งหน้าไปที่ร้านกาแฟทันทันที

นอร์แมนปิดเครื่องสื่อสารและโบกมือให้กับโอพีเลีย “โอพีเลีย เดี๋ยวฉันจะให้เจ้าหน้าที่แก้ไขเครื่องแล้วให้เธอทดสอบ”

โอพีเลียยิ้มรับ “ได้”

…

อัลเฟรดได้กลับไปที่ห้องประชุมและมองไปยังพวกระดับสูง “ พวกนายเปลี่ยนความคิดเรื่องหวังเย่ารึยัง รึว่าพวกนายจะยืนกรานว่าจะให้เขา 60 คะแนน ? ”

ทุกคนพากันหัวเราะออกมา “ความยากปกตินอร์แมนได้ 100 คะแนน ความยากระดับนี้เขายังได้ 80 คะแนน ส่วนหวังเย่าได้ 55 คะแนน ! ”

“แล้วยังไง ? ” อัลเฟรดหัวเราะออกมา

“ถ้าเทียบกับคนที่ทำการฝึกมาแล้ว คะแนนของหวังเย่าจะอยู่ที่ 69 คะแนน แต่นี้หากเทียบกับพวกทหารที่ยังไม่ได้รับการฝึก แต่สามารถทำการทดสอบออกมาได้ขนาดนี้ เราเห็นด้วยว่าจะให้หวังเย่า 97 คะแนน ! ”

“นายเห็นว่ายังไง ? ”

อัลเฟรดยิ้มออกมา “ฉันจะพูดอะไรได้อีก ? ฮ่าฮ่า…”